Σύντομο λεξικό τεχνολογικής αργκό

Φράσεις που, επηρεασμένες –ενίοτε και δανεισμένες– από τη jargon των χάκερ, περνούν στον καθημερινό μας λόγο, συντομογραφίες των chatrooms που γεμίζουν τα γραπτά μας, συνδυασμοί σημείων στίξης που σχηματίζουν προσωπάκια για να δηλώσουν διάφορα συναισθήματα και γίνονται μικρά συνθήματα της σύγχρονης έκφρασης. Eτοιμάσαμε ένα σύντομο λεξικό αποτελούμενο απ’ όλα τα παραπάνω, για να μην είστε απροετοίμαστοι την επόμενη φορά που η τεχνολογική αργκό κτυπήσει την πόρτα του διαλόγου που συμμετέχετε.

Φράσεις:

- «Κάνε restart/reboot/επανεκκίνηση»: Από την «Επανεκκίνηση των Windows» που χρησιμοποιείται είτε για να «ξεκολλήσει» το σύστημα είτε για να ολοκληρωθεί η εγκατάσταση ενός καινούργιου προγράμματος. Στον προφορικό λόγο χρησιμοποιείται με ειρωνικό ή σκωπτικό τόνο προς κάποιον που δεν κατάλβε κάτι.

- «Το έκανα delete/format» ή «το φορμάρισα»: Από το format ενός σκληρού δίσκου που χρησιμοποιείται για να σβήσει εντελώς τα δεδομένα του. Χρησιμοποιείται για να δηλώσει ότι κάποιος θέλει να ξεχάσει τελείως κάποιο δυσάρεστο γεγονός.

- «Το έστειλα στον κάδο ανακύκλωσης/recycle bin»: Από τον «κάδο ανακύκλωσης των Windows» που είναι το πρώτο βήμα πριν το οριστικό σβήσιμο κάποιου αρχείου. Στον προφορικό λόγο χρησιμοποιείται από κάποιον που θέλει να δείξει πως έχει παύσει προσωρινά να ασχολείται με κάτι.

- «Κρασάρω»: Από το crash ενός προγράμματος, συστήματος, συσκευής. Χρησιμοποιείται για να δείξει υπερβολική κούραση ή ακόμη και καταστροφή. Παράδειγμα: «Εχει κρασάρει το μυαλό μου».

- «Αυτομαγικός»: Από το «αυτόματος» και το «μαγικός». Χρησιμοποιείται για να δείξει πως κάποιο πρόγραμμα κάνει αυτόματα κάποια πολύ σημαντική («μαγική») λειτουργία.

- «Χακεύω»: Χρησιμοποιείται πλέον για κάθε πιθανή λειτουργία που χρειάζεται πολύπλοκη και ευφυή δουλειά, αλλά και δόσεις πονηράδας.

- «Τρώω Ιό»: Από τους ιούς υπολογιστών. Χρησιμοποιείται για να δηλώσει ένα δύσκολο ή ανεπίλυτο πρόβλημα.

- «Luser»: Από τα «looser» (χαμένος) και «user» (χρήστης). Χρησιμοποιείται για κάποιον ανίκανο.

- «Νewbie»: Πρωτοχρησιμοποιήθηκε στα newsgroups για να δηλώσει ότι κάποιος «καινούργιος» μπήκε στη συζήτηση. Πλέον χρησιμοποιείται ευρέως, συχνά σκωπτικά, για να δηλώσει τον «νέο», το «ψάρι».

- «Snail Mail»: Από το «snail» (σαλιγκάρι) και το «mail» (ταχυδρομείο). Σε αντίθεση με το e-mail που είναι γρήγορο, το snail mail αναφέρεται στο παραδοσιακό ταχυδρομείο.

- «Εχω κάψει τον σκληρό» ή «Κτύπησε ο σκληρός μου»: Από τον «σκληρό δίσκο» ενός υπολογιστή, που είναι και το πιο ευαίσθητο μηχανικό μέρος του. Χρησιμοποιείται για να δηλώσει αδυναμία εκπλήρωσης μιας δύσκολης εργασίας ή απώλεια μνήμης.

- «Χρειάζομαι αναβάθμιση στη RAM»: Από τη μνήμη RAM (Random Access Memory) που χρησιμοποιείται για την προσωρινή αποθήκευση δεδομένων και βοηθά τον υπολογιστή να δουλεύει πιο γρήγορα. Στον προφορικό λόγο αναφέρεται σε κάποιο πρόσωπο που ξεχνά εύκολα.

- «Δεινόσαυρος». Αρχικά χρησιμοποιήθηκε από τους χάκερ για τους πολύ συντηρητικούς χρήστες και σιγά σιγά άρχισε να αναφέρεται σε όποιον είναι τεχνοφοβικός.

Συντομογραφίες

-Μόμπο/Mobo/MB: Συντομογραφία του «Motherboard», της μητρικής πλακέτας ενός υπολογιστή, πάνω στην οποία είναι προσαρμοσμένος ο επεξεργαστής και οι υπόλοιπες συσκευές του.

- BSOD: Blue Screen of Death - Μπλε Οθόνη του Θανάτου. Χρησιμοποιείται σκωπτικά για να περιγράψει την μπλε οθόνη που εμφανίζουν τα Windows όταν αντιμετωπίζουν κάποιο σοβαρό πρόβλημα.

- «Σύσοπας» ή «Συσαντμινάς»: Από τα System Operator (SysOp) και System Administrator (SysAdmin).

- ASAP: As SooAs Possible, το συντομότερο δυνατόν.

- BTW: By the Way, παρεμπιπτόντως.

- BRB: Be Right Back, επιστρέφω αμέσως.

- CU: See You, τα λέμε.

- CUL8R: See You Later, τα λέμε αργότερα. Tο «later» γράφεται L-eight (8, οκτώ)-R.

- FAQ: Frequently Asked Questions, συχνές ερωτήσεις.

- FYI: For Your Information, για την ενημέρωσή σας.

- GUI: Graphical User Interface, το γραφικό περιβάλλον κάποιου προγράμματος υπολογιστή.

- IMHO: Imy Humble Opinion, κατά την ταπεινή μου άποψη.

- LOL και ROFL: Laughing Out Loud και Rolling oThe Floor Laughing, δηλώνει γέλιο.

- WUSIWYG: What You See Is What You Get, παίρνεις ό,τι βλέπεις.

- alt. - Από το alternative (εναλλακτικός).

- bin. - Από το binary (δυαδικός).

Πηγή Ανάκτησης:
http://www.netschoolbook.gr/argot.html
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Καθυστέρηση εξαγωγής αποτελεσμάτων κατάταξης Πανελληνίων Εξετάσεων

Ανακτήθηκε από Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας

ΠΡΟΣ: Κυρία Άννα Διαμαντοπούλου, Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων

KOIN:
Καθ. Ιωάννη Πανάρετο, Υφυπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων
Καθ. Εύη Χριστοφιλοπούλου, Υφυπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων
Καθ. Βασίλειο Κουλαϊδή, Γ. Γραμματέα Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων
Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης

ΘΕΜΑ: “Καθυστέρηση εξαγωγής αποτελεσμάτων κατάταξης Πανελληνίων Εξετάσεων”

Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,

Με την παρούσα επιστολή θα θέλαμε να σας επισημάνουμε τις (τεχνικά) αδικαιολόγητες παρατηρούμενες καθυστερήσεις στη διαδικασία εξαγωγής των αποτελεσμάτων κατάταξης υποψηφίων των Πανελληνίων Εξετάσεων...

Συγκεκριμένα, είναι γνωστό ότι, αν και οι μηχανογραφικές καταστάσεις με τις βαθμολογίες των υποψηφίων αναρτώνται στα Λύκεια σχετικά γρήγορα (συνήθως μέσα στον Ιούλιο), η τελική κατάταξη των υποψηφίων στις σχολές καθυστερεί περισσότερο από ένα μήνα, μετά την ανακοίνωση των βαθμολογιών τους.

Από τη στιγμή που οι μηχανογραφικές καταστάσεις αναρτώνται στα Λύκεια (άρα όλα τα δεδομένα έχουν εισαχθεί στους κεντρικούς υπολογιστές του υπουργείου και είναι σε ψηφιακή μορφή), εκτιμούμε, ότι η κατάταξη των υποψηφίων στις σχολές επιλογής τους είναι θέμα λίγων δευτερολέπτων και όχι πολλών ημερών!

Για πρακτική απόδειξη των παραπάνω ισχυρισμών μας, αλλά και επικουρικά στο έργο σας, σας προτρέπουμε να επισκεφθείτε το URL: http://www.epe.org.gr/various/AlgoPEproj.zip, όπου υπάρχει λογισμικό (software 250ΚΒ, ~500 γραμμών, που ανέπτυξε συνάδελφος, τα στοιχεία του οποίου είναι προφανώς στη διάθεσή μας, σε χρονικό διάστημα ~ 15 ωρών ), το οποίο κατατάσσει 200.000 και πλέον υποψήφιους (με 30 προτιμήσεις σχολών ο καθένας) σε λιγότερο από 1 sec (χρησιμοποιώντας υπολογιστή με hardware πενταετίας).

Με βάση τα παραπάνω, θα σας παρακαλούσαμε να διερευνήσετε το θέμα και να προχωρήσετε σε όποιες ενέργειες κρίνετε απαραίτητες, δεδομένου ότι οι προαναφερθείσες καθυστερήσεις έχουν προφανείς σημαντικές ψυχολογικές και οικονομικές επιπτώσεις σε ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας (γονείς, μαθητές, κλπ.), καθώς και πολιτικό κόστος στο υπουργείο σας.

Είμαστε πάντα στη διάθεσή σας για οτιδήποτε διευκρινιστικό.

Με τιμή,

Εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Quality control in the tertiary and continuing education and training sector in Greece

Ανακτήθηκε από e-demos portal

Dr. Andreas Kollias (IACM/FORTH),
April 2010

In Greece the Ministry of Education today has the main governmental responsibility
for the devising and promotion of strategies and mechanisms aiming to ensure the
quality of formal and non-formal LLL provisions to adults. In parallel to the Ministry of Education, it is also the Ministry of Labour which is responsible for quality assurance in the continuing vocational training sector.
Quality assurance frameworks established by law for the accreditation of E&T
providers in the field of non-formal education sector are in effect mainly on two types of providers, the initial vocational training providers IEKs and the continuing vocational training providers KEKs. Most other types of providers, particularly those operating in the private sector of LLL provision, have only recently become object of regulatory interventions with implications regarding the implementation of quality assurance mechanisms.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

«Kράσαρα» και «έκανα φορμά» τον έρωτά μου

Ανακήθηκε από netschoolbook

Η γλώσσα των υπολογιστών, του Διαδικτύου και των χάκερ ποτίζει τον καθημερινό μας λόγο
Του Παναγιώτη Χριστόπουλου

Στο ίδιο το λεξικό των χάκερ, το JargoFile, ο όρος χρωματίζεται με οκτώ διαφορετικές ερμηνείες, πέραν της αρχικής που σημαίνει «αυτός που φτιάχνει έπιπλα με ένα τσεκούρι». Σύμφωνα, λοιπόν, με τους ίδιους τους χάκερ, το όνομά τους μπορεί να περιγράψει από ένα πρόσωπο που εξερευνά τα υπολογιστικά συστήματα περισσότερο από τους απλούς χρήστες που απλώς τα χρησιμοποιούν, από κάποιον που προγραμματίζει ακατάπαυστα και το διασκεδάζει κιόλας, μέχρι και ένα πρόσωπο με απίστευτες γνώσεις για κάποιο αντικείμενο («χάκερ αστρονομίας» αναφέρεται χαρακτηριστικά στο λεξικό) ή ακόμη και έναν κακόβουλο προγραμματιστή που «σπάει» κώδικες και δίκτυα για να ...

σκορπίσει την καταστροφή. Αυτή η τελευταία κατηγορία είναι η αγαπημένη των αμετροεπών καναλιών και των ανενημέρωτων δημοσιογράφων που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για το πώς το Internet θα προκαλέσει ολοκληρωτικό όλεθρο στον κόσμο μας. Περιγράφεται πιο σωστά από τον όρο «κράκερ». Οπως και να ‘χει, οι χάκερ αποτελούν μια ξεχωριστή κατηγορία ανθρώπων με τη δική της ιδιότυπη κουλτούρα και, φυσικά, τη δική της γλώσσα. Και, καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι συνδέονται με το Διαδίκτυο και αποκτούν λίγες ή περισσότερες γνώσεις για το πώς δουλεύει, η γλώσσα αυτή αρχίζει να επηρεάζει όλο και περισσότερο τον καθημερινό τους λόγο, ακόμη και αν οι ίδιοι δεν εμπίπτουν στην κατηγορία των χάκερ.

Εφαρμοσμένη γλωσσολογία

Το εντυπωσιακό με τη χακερίστικη αργκό είναι ότι αποτελεί εξαιρετικό παράδειγμα για την επιστήμη της γλωσσολογίας και δη τον θεωρητικό της κλάδο που εξετάζει τα ζητήματα δομής και λειτουργίας της γλώσσας. Και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, αφού είναι αποτέλεσμα μιας εξελικτικής πορείας σαράντα ετών, επεξεργασμένης κατά το πλείστον από ανθρώπους που απορρίπτουν της «φυσιολογικές» αξίες και συνήθειες και που συνδυάζουν το φτωχό γλωσσικό περιβάλλον επικοινωνίας με έναν υπολογιστή και το πολύ πιο πλούσιο περιβάλλον επικοινωνίας μιας κοινότητας με αυξημένο το αίσθημα της συνεργασίας, της συναίνεσης και της παράδοσης. Ακόμη περισσότερο, αποτελεί μια πολύπλοκη μορφή αργκό, αφού χρησιμοποιεί στοιχεία τόσο από την καθαρά τεχνική ορολογία που περιγράφει εντολές προς υπολογιστές όσο και από την τεχνική ιδιογλωσσία που χρησιμοποιείται από τους χάκερ όταν περιγράφουν τις περιπέτειές τους στον κόσμο των δικτύων και των γραμμών κώδικα.

Ένας διάλογος σε κάποιο chatroom του Internet θα εμφανίσει επαναλήψεις λέξεων για να δοθεί έμφαση («πέθανε, πέθανε» για έναν σκληρό δίσκο που καταστρέφεται - ή ένα newsgroup που ονομάζεται alt.sadists.dentists.drill.drill.drill για να μαζέψει τις απόψεις όσων έχουν δυσάρεστες εμπειρίες από έναν οδοντίατρο). Θα εμφανίσει, επίσης, παρηχήσεις για να προσθέσει ενδιαφέρον. Για παράδειγμα, το πρόγραμμα Internet Explorer θα γραφεί ως Internet Exploiter, αν ο χρήστης θέλει να ειρωνευθεί το μονοπώλιο που προσπαθεί να επιβάλει στην αγορά η Microsoft, η εταιρεία που το κατασκευάζει. Θα συναντήσετε επίσης γραμματικές γενικεύσεις του τύπου «κολλυριώδης» κατά το «μυστηριώδης», αφού οι λέξεις «κολλύριο» και «μυστήριο» έχουν την ίδια κατάληξη...

Η κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη όταν στη μέση μπαίνουν τεχνικοί όροι. Μια ολόκληρη σειρά λέξεων ζητεί εναγωνίως θέση στα λεξικά μας. Και από ‘κει και πέρα, όταν οι χάκερ προσωποποιούν τα μηχανήματά τους και τους δίνουν τη δύναμη της συνειδητής πράξης, θα ανακαλύψετε ότι ο κώδικας «έχει ζαλιστεί», το πρωτόκολλο «μπέρδεψε» κάποια κατάσταση και ο σκληρός δίσκος «κτύπησε».

Συντομογραφίες

Πολλές φορές η γλώσσα γίνεται πολύ «επαναναναληληπτική» ή έχει σαφές πρόβλημα «ωρθωγραφήας», κάτι που συνήθως γίνεται για πλάκα (αν και οι χάκερ δεν φημίζονται για τις επιδόσεις τους στα θεωρητικά μαθήματα στο σχολείο). Οι πιο συνήθεις εκφράσεις που θα προβληματίσουν κάποιον όχι και τόσο έμπειρο χρήστη είναι φυσικά οι περίφημες συντομογραφίες και τα αρχικά που συνήθως δεν βγάζουν κανένα νόημα. Πρόκειται για μια συνήθεια που προέκυψε από την ανάγκη για εξοικονόμηση χρόνου κατά την πληκτρολόγηση του κειμένου και που τώρα πια τείνει να γίνει κανόνας ακόμη και στον προφορικό λόγο. Οταν, για παράδειγμα, κάποιος σας ψελλίσει «μπου-ρου-μπου» κι εξαφανιστεί για λίγα λεπτά, μην τον περάσετε για τρελό. Κάνει απλώς χρήση της γνωστής συντομογραφίας BRB (Be Right Back - επιστρέφω αμέσως) που τόσο συχνά συναντά κανείς στα chatrooms. Εκεί όμως που η χακερίστικη ιδιογλωσσία κάνει χαρούμενο και τον πιο απαιτητικό γλωσσολόγο είναι όταν αυτές οι συντομογραφίες και τα αρχικά αποκτούν μεταφορική έννοια και χρησιμοποιούνται σε εκφράσεις της καθημερινής ζωής. Αν σας πουν ότι διαθέτετε «ενδιαφέρον γκούι», θα πρέπει μάλλον να κολακευθείτε, αφού μιλούν για την εξωτερική σας εμφάνιση. GUI σημαίνει Graphical User Interface και αναφέρεται στην οπτική διάσταση ενός προγράμματος υπολογιστή...

Μια γλώσσα που εξελίσσεται

Οπως και κάθε γλώσσα, έτσι και η jargon έχει τη δική της συγχρονία και διαχρονία. Σε συγχρονικό επίπεδο, επηρεάζεται από τις τρέχουσες εξελίξεις της τεχνολογίας, ενώ σε διαχρονικό επηρεάζεται περισσότερο από συμπτώσεις και τυχαίες καταστάσεις. Σε κάθε περίπτωση φροντίζει να τροφοδοτεί με λέξεις και εκφράσεις μια ευρύτερη γλώσσα που εκτείνεται σε μια σχετική ακτίνα γύρω της και ομιλείται από όλους αυτούς τους ανθρώπους που συγχρωτίζονται -λόγω Internet- με χάκερ, αλλά δεν μπορούν να φθάσουν στο επίπεδό τους. Φράσεις όπως «έκανα format και συνεχίζω» ή «το έστειλα στον κάδο ανακύκλωσης» δεν γίνονται κατανοητές από όσους δεν έχουν χρησιμοποιήσει υπολογιστή, αλλά από την άλλη δεν αποτελούν κομμάτι της jargon. Επηρεάζονται από τη λογική της, αλλά στη χακερίστικη ιδιογλωσσία οι ίδιες καταστάσεις περιγράφονται συνήθως με κάποιο πιο πολύπλοκο terminus technicus. Ωστόσο, αυτή ακριβώς η παράλληλη γλώσσα, πιο εύληπτη για τον απλό χρήστη και πιο περιγραφική των καθημερινών καταστάσεων της ζωής μας, είναι η μεγαλύτερη συμβολή της χακερίστικης αργκό στον καθημερινό μας λόγο. Οταν «κρασάρει» το μυαλό μας από την κούραση, ή «κάνουμε φορμά» κάποιον έρωτα για να τον ξεχάσουμε για πάντα, όταν κλείνουμε το αστείο που γράψαμε σε SMS με ένα :-) ή χρησιμοποιούμε εσκεμμένα εσφαλμένη ορθογραφία, γνωρίζουμε ότι δεν απευθυνόμαστε στον καθένα, αλλά σε κάποιο πρόσωπο που μπορεί να καταλάβει και να συνομιλήσει στον κώδικά μας. Οσο οι γνώσεις μας για το Internet και τους υπολογιστές θα βελτιώνονται, όλο και περισσότερο η ιδιογλωσσία αυτή θα συνδιαλέγεται με τον συνήθη λόγο μας. Την ίδια ώρα ο διαχρονικός άξονας της ανθρώπινης γλώσσας θα ζητήσει ένα σημαδάκι που να δηλώνει ότι μια σύμπτωση επηρέασε την πορεία της: η εμφάνιση των υπολογιστών, του Internet και των χάκερ...

Καθημερινή 9/3/03
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Cooperative Learning

Ανακτήθηκε από Basics of Adult Literacy Education

Everyone has, at one point or another, been involved in group or team work that did not go as well as expected. One person did a majority of the work, the team argued such that bad feelings arose, or the task was not accomplished to everyone’s satisfaction. These teams lacked effective cooperation. Cooperative learning focuses on group learning activities where students work to master the content area skills required to complete a task, as well as practice social and team skills. Cooperative learning can be implemented via structured learning activities where members are individually accountable for their part in reaching a desired team goal. Cooperative learning activities can also be less structured – peer coaching or tutoring, study partners, for example...



"Wow!!! I tried this [cooperative poetry] lesson in class today and it was fantastic!!! The students started out with 'Oh, no!' and 'I don't know how to write poetry.' The class ended with smiles and giggles. They were very proud of their final products."
apple

“I have a co-worker who can’t speak English. I’ve been every now and then teaching him new words that I know. He brings the book in with the English words in it. It helps me, it helps him.”

Take a moment to consider the implications of cooperative learning for instruction for adult literacy learners.
pen

On your worksheet, record your initial thoughts about cooperative learning.

Does your instruction already include cooperative learning activities? If so, how?

Note any insights or ideas you may have at this point.

Critical to effective cooperative group work are individual accountability and positive interdependence. A simple example of cooperative learning is one where student A reads a story and selects three places where it would be good to have student B stop and predict what would happen next. (Student B does the same with a different story for student A). They depend on one another to provide good stopping places to enhance their reading comprehension and prediction skills. And yet both learners are individually accountable for reading both stories, as well as writing and answering prediction questions on their own. Adult literacy instructors design and facilitate the cooperative activities. Steps should be clearly explained, and even practiced with very simple content, to be sure students understand their role in the activities. Instructors should plan time for students to evaluate group efforts and use of social and team skills. They should observe groups’ functioning during activities and provide feedback to teams, as well as instruction on these skills as necessary.

Listed below is a real-life adult education scenario. While you are reading, look for evidence of individual accountability and positive interdependence. What social or team skills do you think are being practiced? Consider the instructor’s concerns. How might he improve this activity?

Real-life Scenario – Participation in Armand’s Class:

Armand’s class had decided to study U.S. Civil War history. As an introduction to the topic, he broke them into teams of six and gave each team some markers and a large sheet of newsprint. He gave each team a “starter topic” such as slavery, combat, technology, home life, etc. and asked them to brainstorm all the questions they had relating to the topic. Teams were to create a “web” of questions on their sheets. Conversation was lively, and students wrote lots of ideas on the sheets, but Armand noticed that some students weren’t participating and in one group, one person was doing all the writing. Overall the class seemed to enjoy the activity, but Armand wanted to increase participation and perhaps make participation more balanced if possible. He is also concerned about evaluating the activity: How can he sort out each person’s contribution? Or know if everyone understood the purpose of the activity?

On your worksheet, record your thoughts on the effectiveness of this cooperative activity – did everyone need to contribute in order to meet the goal (individual accountability)? What team skills were emphasized?
Then record any ideas you have for the instructor. What might he do to increase the effectiveness of this group work?

Click the + sign in the box to the right to see ideas from other Adult Education Instructors.
[-]

* After a new or ‘big’ cooperative activity, we always stop and reflect. I have the students ask themselves “Did I have to depend on others to accomplish the goal? Did I do my part?” In teams they discuss, “What team skills did we use? What could we do better?” Teams share their ideas with the class, and we make notes to use the next time we use a cooperative activity.

* I do lots of group writing activities. I found the easiest way to know who wrote what is to hand out different colored pencils, markers or pens. Each student writes their name on the paper with their pen – then I, and the team know who contributed what to the overall product.

* If one student is bossy or tends to take over in groups, I institute the role of encourager in cooperative groups – someone whose job is to be sure everyone in the group participates. Then I ask the bossy student to take on that role. Often they are so busy making sure everyone else participates, they forget to do so themselves!

* I like to keep my groups to no more than four learners. Any larger and it is easier for someone to get left out. With a new group I tend to stick to just pairs of students until they get the hang of working together.

In reviewing these ideas, did you find any similar to your own? Did any of them strike you as particularly interesting? Did their answers provide any new insights for your instruction of adult literacy learners?
pen

On your worksheet, make note of any tips, insights, or new ideas gained from the instructors' suggestions.

In Summary:

* Cooperative learning is a general term for various small group interactive learning activities. Students are asked to work together on academic tasks in groups of two to four to help themselves and their teammates learn information or accomplish a task.
* Effective cooperative activities build team and social skills necessary at home, in the workplace, and in the community.
* Adult literacy instructors assume the role of facilitator, designing the activities, providing instruction to students on how to carry out the activity, and encouraging evaluation of team functioning.
* Because adult learners are diverse and have varied needs, not everyone will want to participate in cooperative group work. Instructors should have alternative activities planned, and, in fact, may have several different types of cooperative and independent work occurring at one time in the classroom.

On your worksheet, record any final notes or thoughts, specific ideas you want to remember, plans for further study, etc.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Ο ρόλος των επιμορφωτών εκπαιδευτικών για την παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ.

Ανακτήθηκε από eye-ypepth

Η ένταξη της χρήσης των Τ.Π.Ε. στην εκπαιδευτική διαδικασία συνιστά μία καινοτομία κυρίως ως προς τις ανθρώπινες διαδικασίες, για την εφαρμογή της οποίας απαιτείται ένα πλέγμα υποστηρικτικών δραστηριοτήτων μεταξύ των οποίων σημαντικό βάρος έχουν αυτές που αφορούν στον εκπαιδευτικό και στην κατάλληλη επιμόρφωσή του. Στόχος της επιμόρφωσης αυτής θα πρέπει να είναι η αλλαγή του ρόλου του εκπαιδευτικού από αυτόν του απομονωμένου τεχνικού παροχέα πληροφοριών που βρίσκονται στο Αναλυτικό Πρόγραμμα και το μοναδικό βιβλίο, σε αυτόν που του επιτρέπει να αναπτύξει ένα πολύπλευρο ρόλο απ’ ευθείας παρέμβασης στη μαθησιακή διαδικασία, διαρκούς αυτοενημέρωσης, αναστοχασμού και επικοινωνίας με συναδέλφους. Για την επίτευξη του στόχου αυτού κρίνεται απαραίτητη η διαθεσιμότητα επιμορφωτών ανάλογης κατάρτισης. Οι επιμορφωτές των εκπαιδευτικών θα πρέπει να διαθέτουν γνώσεις και εμπειρία μεθόδων επιμόρφωσης έτσι ώστε να υποστηρίζουν και να εμψυχώνουν τους εκπαιδευτικούς στην ενεργή αξιοποίηση των εργαλείων υπολογιστικής τεχνολογίας και του διαδικτύου. Θα πρέπει να διαθέτουν την κατάλληλη επικοινωνιακή τακτική ώστε να βοηθούν στην μετεξέλιξη του ρόλου του εκπαιδευτικού, της εκπαιδευτικής πρακτικής και της όλης αντίληψης για τη διαδικασία και τους στόχους της μάθησης. Οι επιμορφωτές πρέπει επίσης να είναι άρτια καταρτισμένοι στο γνωστικό τους αντικείμενο, στη λειτουργία και τις μεθόδους αξιοποίησης των νέων εργαλείων και να έχουν επιστημονική κατάρτιση για τη φύση και τη διαδικασία της μάθησης και της διδασκαλίας...

Για σαφέστερη καταγραφή των δεξιοτήτων που πρέπει να διαθέτουν οι επιμορφωτές εκπαιδευτικών ακολουθεί η αναλυτική τους περιγραφή κατανεμημένη στις επιμέρους θεματικές ενότητες:

1.
Τεχνολογίες της Πληροφορικής και της Επικοινωνίας στην εκπαίδευση, εκπαιδευτική πολιτική και επιστημονική θεμελίωση
2.
Σύγχρονες αντιλήψεις για τη μάθηση και τη διδασκαλία και η εφαρμογή τους με εργαλεία υπολογιστικής και δικτυακής τεχνολογίας.
3.
Χρήση των βασικών εργαλείων πληροφορικής, πολυμεσικών εργαλείων και του διαδικτύου
4.
Χρήση εκπαιδευτικού λογισμικού
5.
Θέματα υποστήριξης σχολικών εργαστηρίων πληροφορικής
6.
Διδακτική του γνωστικού αντικειμένου
7.
Μεθοδολογία επιμόρφωσης


1. Τεχνολογίες της Πληροφορικής και της Επικοινωνίας στην εκπαίδευση, εκπαιδευτική πολιτική και επιστημονική θεμελίωση



Οι επιμορφωτές θα πρέπει να γνωρίζουν α) την εκπαιδευτική πολιτική των Ευρωπαϊκών κυρίως χωρών που αφορά στην ένταξη των ΤΠΕ και β) τα μοντέλα ένταξης, χρήσης και αξιολόγησης των τεχνολογιών αυτών σε επίπεδο σχολικής μονάδας, έτσι ώστε να μπορούν να συμβάλλουν ενεργά στην ένταξή τους στην εκπαιδευτική πρακτική.



Ειδικότερα οι επιμορφωτές πρέπει:



· Να γνωρίζουν τα μοντέλα ένταξης των ΤΠΕ τόσο σε μακροεπίπεδο (εκπαιδευτική πολιτική) όσο και σε μικροεπίπεδο (σχολική μονάδα)

· Να γνωρίζουν διδακτικές και παιδαγωγικές προσεγγίσεις της χρήσης των ΤΠΕ σε διάφορα γνωστικά αντικείμενα και διαθεματικές προσεγγίσεις

· Να γνωρίζουν τις βασικές κατηγορίες εκπαιδευτικού λογισμικού και βασικά στοιχεία της μεθόδου αξιολόγησής του

· Να γνωρίζουν τις βασικές προσεγγίσεις στη χρήση της τεχνολογίας των δικτύων και της επικοινωνίας στην εκπαίδευση.


2. Σύγχρονες αντιλήψεις για τη μάθηση και τη διδασκαλία και η εφαρμογή τους με εργαλεία υπολογιστικής και δικτυακής τεχνολογίας.



Οι επιμορφωτές πρέπει:



· Να είναι σε θέση να θέτουν από την αρχή το θέμα της αξιοποίησης των ΤΠΕ στο πλαίσιο της μετεξέλιξης της εκπαιδευτικής πρακτικής σύμφωνα με σύγχρονες θεωρίες μάθησης και παιδαγωγικές αντιλήψεις.

· Να αντιλαμβάνονται τη χρονική αλληλεξάρτηση της εξέλιξης της πληροφορικής και των θεωριών μάθησης.

· Να γνωρίζουν μεθόδους ενίσχυσης της ενεργού διαχείρισης της μάθησης και της ευριστικής αντιμετώπισης της γνώσης, από τους μαθητές καθώς και το δυναμικό των σύγχρονων τεχνολογιών προς την κατεύθυνση αυτή.

· Να γνωρίζουν τα χαρακτηριστικά των ρόλων του εκπαιδευτικού και του μαθητή έτσι όπως αυτοί διαμορφώνονται μέσα από τις σύγχρονες αντιλήψεις για τη μάθηση και τη διδασκαλία

· Να είναι σε θέση να οργανώνουν την τάξη και τη διδασκαλία με βάση τις αρχές που υπαγορεύονται από την παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ.

· Να γνωρίζουν τα βασικά στοιχεία σχεδιασμού εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων με διαθεματικό χαρακτήρα και τύπου project.




3. Χρήση των βασικών εργαλείων πληροφορικής, πολυμεσικών εργαλείων και του διαδικτύου



Οι επιμορφωτές πρέπει να χρησιμοποιούν με ευχέρεια τις βασικές εφαρμογές της πληροφορικής που αφορούν επεξεργασία, αναπαράσταση και επικοινωνία στοιχείων και δεδομένων και να είναι σε θέση να τις χρησιμοποιούν σε επαγγελματικά και εκπαιδευτικά θέματα. Επίσης πρέπει να είναι σε θέση να χρησιμοποιούν πολυμεσικό υλικό για την παραγωγή εκπαιδευτικού υλικού.



Ειδικότερα οι επιμορφωτές πρέπει:



· Να είναι σε θέση να χρησιμοποιούν αποτελεσματικά και να καταλαβαίνουν τις δυνατότητες:του επεξεργαστή κειμένου, των λογιστικών φύλλων, του εργαλείου ελεύθερης και γραμμικής σχεδίασης, του εργαλείου παρουσίασης, του διαδικτύου και των εργαλείων επικοινωνίας.

· Να μπορούν σχεδιάζουν και να εφαρμόζουν εκπαιδευτικές δραστηριότητες με τα προαναφερθέντα λογισμικά γενικής χρήσης.

· Να μπορούν να αναζητούν με αποτελεσματικό τρόπο πληροφορίες και λογισμικούς πόρους μέσα από το διαδίκτυο

· Να είναι σε θέση να δημοσιεύσουν ένα ιστοχώρο σε ένα διακομιστή

· Να μπορούν να χρησιμοποιούν ειδικό λογισμικό για τη δημιουργία ιστοσελίδων

· Να μπορούν να επικοινωνούν αποτελεσματικά μέσα από δίκτυα.

· Να γνωρίζουν τις θεωρητικές αρχές αξιοποίησης του διαδικτύου στην διδασκαλία και τη μάθηση

· Να γνωρίζουν διδακτικές προσεγγίσεις με τη χρήση του διαδικτύου

· Να μπορούν να χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά πλατφόρμες σύγχρονης και ασύγχρονης επιμόρφωσης

· Να είναι σε θέση να σχεδιάζουν και να εφαρμόζουν επιμορφωτικά μαθήματα με τη χρήση του διαδικτύου.

· Να μπορούν να διαχειρίζονται πολυμεσικό υλικό (εικόνα, ήχο)

· Να μπορούν να αξιοποιήσουν πολυμεσικό υλικό για διδακτική χρήση

· Να μπορούν να επιλέγουν το κατάλληλο πολυμεσικό υλικό για μια συγκεκριμένη χρήση



Στην περίπτωση των ειδικοτήτων, οι επιμορφωτές πρέπει να είναι σε θέση να εντάξουν όλα τα προαναφερθέντα στην επιμορφωτική δραστηριότητα του γνωστικού τους αντικειμένου. Επιπλέον, πρέπει να γνωρίζουν τη μέθοδο και τα εργαλεία αξιολόγησης διαδικτυακών τόπων σχετικών με την ειδικότητά τους.


4. Χρήση εκπαιδευτικού λογισμικού



Οι επιμορφωτές πρέπει:



· Να γνωρίζουν στοιχεία ιστορίας της ανάπτυξης των εκπαιδευτικών λογισμικών και τους τρόπους με τους οποίους η εξέλιξη της πληροφορικής και των επιστημών της αγωγής επηρέασαν το σχεδιασμό και την παραγωγή διαφόρων ειδών λογισμικού.

· Να γνωρίζουν τις βασικές κατηγορίες λογισμικού από πλευράς χαρακτηριστικών και από πλευράς δραστηριοτήτων με τη χρήση τους.

· Να είναι σε θέση να αποφανθούν για την καταλληλότητα ενός εκπαιδευτικού λογισμικού

· Να γνωρίζουν το πλαίσιο ένταξης ενός εκπαιδευτικού λογισμικού μετά από σχετική αξιολόγησή του

· Να είναι ενημερωμένοι για όλα τα εγκεκριμένα από το Υπουργείο Παιδείας εκπαιδευτικά λογισμικά



Όσον αφορά δε τη χρήση εκπαιδευτικού λογισμικού ειδικότητας, οι επιμορφωτές πρέπει να είναι άρτια καταρτισμένοι στη χρήση και τις μεθόδους αξιοποίησης λογισμικών της δικής τους ειδίκευσης και να μπορούν να κατανοήσουν πού εμπίπτει το συγκεκριμένο λογισμικό σε σχέση με τις κατηγορίες εκπαιδευτικού λογισμικού και την ιστορική εξέλιξη των λογισμικών.



Ειδικότερα οι επιμορφωτές πρέπει:



· Να είναι άριστα καταρτισμένοι στη χρήση των βασικών ειδών λογισμικού της ειδίκευσής τους.

· Να είναι σε θέση να αξιολογούν την ποιότητα των εκπαιδευτικών λογισμικών της ειδικότητάς τους, την καταλληλότητά τους καθώς και τα ενδεχόμενα μαθησιακά οφέλη, έτσι ώστε να μπορούν να επιλέγουν λογισμικά που θα χρησιμεύσουν κατά την επιμόρφωση εκπαιδευτικών.

· Να μπορούν να προετοιμάζουν μαθήματα επιμόρφωσης και να σχεδιάζουν εκπαιδευτικές δραστηριότητες με αυτά.


5. Θέματα υποστήριξης σχολικών εργαστηρίων πληροφορικής



Οι επιμορφωτές θα πρέπει να έχουν τις βασικές γνώσεις για θέματα λειτουργίας και ασφαλείας του σχολικού εργαστηρίου πληροφορικής



Ειδικότερα οι επιμορφωτές πρέπει:



· Να έχουν βασικές γνώσεις για τον τρόπο λειτουργίας ενός σχολικού εργαστηρίου πληροφορικής

· Να έχουν βασικές θεωρητικές και λειτουργικές γνώσεις σχετικές με τα δίκτυα και τους σταθμούς εργασίας

· Να μπορούν να διαχειρίζονται περιφερειακές συσκευές και αποθηκευτικά μέσα

· Να είναι σε θέση να εγκαθιστούν λογισμικά και να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα που προκύπτουν

· Να είναι σε θέση να αντιμετωπίζουν προβλήματα ασφαλείας τόσο του τοπικού δικτύου όσο και του διαδικτύου


6. Διδακτική του γνωστικού αντικειμένου



Οι επιμορφωτές πρέπει να κατέχουν σε βάθος το ρόλο των τεχνολογικών εργαλείων στη διδακτική του γνωστικού τους αντικείμενο που αφορούν θεωρίες μάθησης και μεθόδους διδασκαλίας, σχεδιασμό μαθησιακών δραστηριοτήτων που αξιοποιούν εργαλεία διερευνητικής μάθησης, επιστημολογία του αντικειμένου τους, αναλυτικά προγράμματα, στάσεις και πεποιθήσεις.



Ειδικότερα οι επιμορφωτές πρέπει:



· Να γνωρίζουν τα βασικά στοιχεία της εξέλιξης της επιστήμης και των εργαλείων υπολογιστικής τεχνολογίας για τη μάθηση του γνωστικού τους αντικειμένου

· Να γνωρίζουν τις σύγχρονες αντιλήψεις για τη φύση της μαθησιακής διαδικασίας στο γνωστικό τους αντικείμενο και τους τρόπους αξιοποίησης των ΤΠΕ σε αυτό το πλαίσιο.

· Να γνωρίζουν τις σύγχρονες τάσεις για τη διδακτική του γνωστικού τους αντικειμένου και τις καινούργιες διδακτικές μεθόδους αξιοποίησης εκπαιδευτικών εργαλείων στο πλαίσιο αυτό.

· Να γνωρίζουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι μαθητές στο γνωστικό τους αντικείμενο καθώς και τρόπους αντιμετώπισης των δυσκολιών αυτών γενικά και ειδικά με τη χρήση των νέων εργαλείων.

· Να είναι σε θέση να εντάσσουν τη χρήση των ΤΠΕ στα Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών της ειδικότητάς τους

· Να είναι σε θέση να εκπονούν εκπαιδευτικά σενάρια και δραστηριότητες

· Να γνωρίζουν μεθόδους και εργαλεία αξιολόγησης εκπαιδευτικών σεναρίων

· Να μπορούν υποστηρίζουν και να καθοδηγούν τους επιμορφούμενους στην παραγωγή εκπαιδευτικού υλικού.


7. Μεθοδολογία επιμόρφωσης



Οι επιμορφωτές πρέπει να έχουν βασικές γνώσεις σε θέματα εκπαίδευσης ενηλίκων, για τα προβλήματα και τα εμπόδια που συναντώνται κατά την επιμόρφωση εκπαιδευτικών με στόχο τη χρήση των ΤΠΕ στη διδασκαλία τους



Ειδικότερα οι επιμορφωτές πρέπει:



· Να είναι ενημερωμένοι σε θέματα εκπαίδευσης ενηλίκων και ιδιαίτερα σε θέματα που σχετίζονται με την επιμόρφωση ενηλίκων στην παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ.

· Να μπορούν να αναδείξουν τη χρησιμότητα των ΤΠΕ ως μέσο αυτοεπιμόρφωσης στους εκπαιδευτικούς.

· Να γνωρίζουν τη φύση των εννοιολογικών, συναισθηματικών και κοινωνικών προβλημάτων των εκπαιδευτικών που σχετίζονται με θέματα της επιμόρφωσής τους.

· Να μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά προβλήματα που προκύπτουν κατά την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών

· Να μπορούν να παράγουν το κατάλληλο επιμορφωτικό υλικό.

· Να μπορούν να διεξάγουν με αποτελεσματικό τρόπο επιμορφωτικές δράσεις στο πλαίσιο διαφόρων επιμορφωτικών προγραμμάτων που σχετίζονται με τις ΤΠΕ στην εκπαίδευση

· Να είναι σε θέση να ενθαρρύνουν τους εκπαιδευτικούς στην ένταξη των ΤΠΕ στην καθημερινή τους εκπαιδευτική πρακτική

· Να μπορούν να υποστηρίζουν αποτελεσματικά τους εκπαιδευτικούς στην εφαρμογή των νέων πρακτικών στην τάξη τους.

· Να είναι σε θέση να στηρίζουν αποτελεσματικά την πρακτική εφαρμογή των δεξιοτήτων που αποκτήθηκαν από τους εκπαιδευτικούς

· Να μπορούν να ενθαρρύνουν και να υποστηρίζουν αποτελεσματικά τη δημιουργία ‘κοινοτήτων μάθησης’ και συνεργασίας μεταξύ των εκπαιδευτικών

· Να γνωρίζουν βασικά στοιχεία διαμόρφωσης άμεσης και συνεχούς επικοινωνίας με τους εκπαιδευτικούς.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Essential, desirable or optional? Making distance e-learning courses available to those without internet access

Ανακτήηκε από eurodl

Val Hancock
Centre For Open Learning of Mathematics, Science, Computing and Technology
The Open University [http://www.open.ac.uk]
Walton Hall
Milton Keynes

Abstract

The Open University, an open distance learning institution, is increasingly using a Virtual Learning Environment (VLE) that requires internet access. This paper investigates how the move to a VLE has affected one group of students who do not have internet access – offender learners studying in prison. Members of the armed forces and secure hospital patients also have restricted access to the internet. E-learning practitioners design courses on the assumption that students will have easy internet access and other appropriate technology. This is not always the case. This paper reports on an action research project that identified alternative approaches to learning activities that required internet access. Project initiatives enabled six offender learners to complete a course that had previously been classified as unsuitable for study in prison. The use of alternative approaches opens up the possibility of ...

distance learning for students who would otherwise be excluded from distance e-learning courses. The author proposes an EDO framework, classifying activities as 'Essential', 'Desirable' or 'Optional'. The framework highlights activities needing alternative approaches if a student is to complete the course successfully. By applying the framework, practitioners can design and deliver a course that utilises technology appropriate to the student's environment.
Keywords

Internet, accessibility, prison, distance, learning, design

Introduction

The Open University (OU) is a distance learning institution that 'promotes educational opportunity and social justice by providing high-quality university education to all who wish to realise their ambitions and fulfil their potential.' (The Open University). Putting this mission into practice has resulted in a strong presence in British prisons where around 1400 offender learners are currently studying approximately 200 courses with the OU. In its forty year history the OU has developed a reputation for introducing innovative methods of delivering open and distance learning. It is currently at the forefront of universities that are integrating e-learning into their courses and it is increasingly making use of a Virtual Learning Environment (VLE) to deliver learning activities and materials to its students. However, as a consequence of this, its ability to provide higher education in prison is threatened because few offender learners have internet access. The Prisoners Education Trust, who provide initial funding for OU offender learners, found that 'Most prisoners have little access to the telephone, no email communication with tutors and no internet access' (Prisoners Education Trust et al., 2009) and Honey (2009) concluded that 'The survey confirms that finding a safe way for prisoner learners to access the internet is an important priority.' (p.27)

Trials are taking place to provide restricted internet access in selected prisons (HM Government, 2008, p. 68) but it will be many years before internet access becomes the norm in prisons. Even then it cannot be assumed that every offender learner will have access to all the materials available to students outside prison. Within prisons, computer use and internet access are seen as a security threat (Callejo & Viedma, 2007, p. 19). Some sites may be blocked as unsuitable for prisoners; internet access is likely to be seen as a privilege that can be withdrawn as a punishment; government reaction to breaches of security and media reporting may result in internet access being removed without notice. These are just a few reasons why offender learners in prison will continue in the view that it is the 'lack of internet access for research material that is often the fundamental problem for OU student inmates' (Ben, 2009)

Offender learners are not the only students who have been impacted by the move to delivering courses via the internet. Students in secure hospitals and those on active service in the armed forces are amongst other groups whose internet access may be intermittent or non-existent. If the OU is to continue to offer higher education to these students it must not forget about their needs when designing and delivering courses.

This paper identifies possible alternative approaches to activities that would normally require internet access. It also proposes a framework to help course designers and course delivery teams to integrate these alternatives into their normal procedures. If the OU adopts these proposals it can continue to be open to all, not just those who have reliable internet connections.
Internet access

In 1999 Daniel, vice-chancellor of the OU at the time, opined that 'by restricting access to those with a networked computer it narrows rather than broadens the clientele served' (p. 297). This is still the case today. Without internet access the OU's offender learners are finding that their course choice is severely limited. The situation is rapidly deteriorating. Over a 6-month period in 2007 the number of OU courses available for study in prison dropped by over 10%, mostly due to problems with internet access (Adams & Pike, 2008). If this trend continues the OU will be unable to offer a viable degree path to offender learners. In a paper presented at the 5th EDEN Conference, Pike and Irwin (2008) noted that

'The OU in the UK has had a recent review of its Offender Learning and is working, with other organisations, to provide reasonable alternatives to its online elements until the prison service is better resourced.'

This study reports on the reasonable alternatives that have been identified to date.

Lack of internet access for prisoners is not specific to the UK. Salane (2008) paints a worse picture in France, where a total ban on internet access for prisoners exists. Her research identified that distance education by correspondence tuition was the preferred method for organising higher education in French penal establishments. And yet most of the courses contained links to the internet and expected students to access documents which were only available online. Students were reliant on family, friends and prison teachers to access the internet on their behalf and to provide them with materials in a paper format. Consequently they were unable to achieve the usual distance learning goal of becoming independent learners.

Similarly, in their eurodesip study into the state of higher education in European penal institutions, Callejo and Viedma (2007, p. 77) identified that internet access was a major concern for higher education students in all countries taking part in the study - Spain, Catalonia, Germany, France, Greece, Rumania and Latvia. 85% of students responding to the survey considered that internet access was 'very inadequate', which was assumed to equate to no internet access being available from within the prison. Again the need for alternative approaches was highlighted:

'… but it seems difficult to think of carrying out university studies these days without the possibility of access to the Internet. From this point of view – and unless this can be complemented with alternative measures – it seems that students in prisons are putting up with a certain disadvantage in comparison with students at liberty'

(Callejo & Viedma, 2007, p. 78)

Lack of internet access is not just a problem in prisons. Much of the developing world lacks the infrastructure for internet access. A World Bank report into the use of ICT in education in developing countries recognised that rural schools in particular would experience difficulties in gaining access to internet materials and needed an alternative means of access.

'When no Internet is available, a CD with packaged web sites carrying educational content material is provided. This CD is installed in the Local Area Network for access by all computers.'

(Hepp K. et al, 2004)

Although this approach is of value, in that it delivers internet materials to rural areas without internet access, it was noted that it has its limitations. Access to some content, particularly content based on online database access, was still not possible. This scenario is applicable to VLEs, which typically use online databases as a platform for storing and delivering materials.

Wilson (2008) highlights the variable levels of internet access in sub-Saharan Africa, where again rural areas are particularly disadvantaged. She suggests that the more widespread use of mobile phones and other handheld devices in this region may provide an alternative means of access to Open Educational Resources (OERs). This may provide a solution for some students but not all. Mobile devices are currently unable to deliver the rich screen formats seen on computers and technicians need to make appropriate adjustments for the presentation of websites on mobile platforms. For some students mobile devices are as inaccessible as hardwired internet access. This is particularly true of prisoners in the UK who are banned from possessing or using a mobile phone. (HM Prison Service, 2008)
Learning design

Learning design is a much-used term in education circles but has no standard definition. It is often used synonymously with 'education design', 'instructional design', 'curriculum design' and 'course design' reflecting its use at different levels of design (Cross & Conole, 2009). Koper and Tattersall (2005) define learning design as

'A description of a method enabling learners to attain certain learning objectives by performing certain learning activities in a certain order in the context of a certain environment' (p. 388)

where a learning objective is 'the intended outcome for learners' (p. 388) and a learning activity is 'an activity carried out by a learner in order to obtain a learning objective' (p. 388). Using such learning design techniques, McAndrew and Weller (2005) analyzed certain OU course activities and felt that learning design provided appropriate tools for describing course structures. An OU course is structured from many learning activities. It follows that alternative approaches to activities that require internet access come within the learning design compass. If activities must be carried out in a certain order then the lack of internet access can inhibit progress. Lack of internet access is that part of the learner's environment that prevents them from attaining a given learning objective.

Rennie (2007) argues that technology, not pedagogy, is leading course design. He concludes that curriculum requirements must be matched to educational technology that is appropriate to the learner's personal requirements. In the context of this study, those personal requirements are an alternative means of access to resources that would otherwise require students to access the internet. He sums it up thus

'… a key objective in providing more flexible access to educational resources is to provide a mix of different technologies and communications media in order to encourage a higher level of self-directed learning by students.'

E-learning design practitioners use technology to support teaching and learning. Practitioners have straightforward access to current technology and are inclined to forget that students will be struggling with technology that is old, unreliable or non-existent (Selwyn & Gorard, 2003). Only a proportion of the students will have access to the requisite communications technology (Rennie, 2007). When accessibility is considered, learning design focuses on students whose accessibility issues are of a personal physical nature i.e. disabilities (Seale et al., 2007). Legislation obliges organisations to provide alternatives for disabled students (Adam & Kreps, 2009). But economic forces determine that technologically disadvantaged students are not provided for (Selwyn, 2004), even when the same solution might be appropriate for both groups.

In short, design practitioners assume that easy access to appropriate technology is available to all. In doing so, groups of students for whom access is either difficult or impossible are assumed to be excluded from the course. This paper suggests that incorporating technology into courses does not have to imply exclusion – alternative approaches are available.
The distance e-learning process

An OU student gains a degree by studying a number of separate courses, typically over a period of six years. For most courses the OU allocates a specialist course subject tutor, known as an Associate Lecturer (AL), to support a group of students for the duration of the course. Face-to-face and/or online tutorials are usually available and the tutor will mark the students' assignments and provide rich teaching comments to further the students' understanding of a topic. Tutors are available by phone or email should the student wish to contact them for advice.

If the student is in prison, this support model must be adapted to fit in with the prison regime. A member of the prison's education staff is assigned as an intermediary and the tutor will communicate via phone or email with the intermediary, not the student. The intermediary may arrange face-to face tutorials between the student and the tutor and will conduct all administrative procedures, such as submitting assignments, on the student's behalf.

The OU VLE hosts a course website for each course. This website is central to a student's participation in the course and students are advised to check it regularly. At the heart of the website is a study calendar indicating what the student should be studying each week with links to appropriate materials. Further links are provided to additional materials grouped by type. A typical website will have links to pages where students can download assignments (known as TMAs within the OU), online course materials and online versions of printed matter. Course News will alert students to errata in course materials, including errors in assignment questions, as well as providing any information not available at the start of the course. In addition, course websites can provide multimedia materials such as podcasts and videos and provide links to a plethora of other sites both within the OU domain and further a field on the world wide web.

The VLE is also a platform for a variety of collaborative tools. Forums, blogs and wikis are all employed to varying degrees. These tools expect students to work asynchronously and encourage social learning. There is also a facility for online synchronous tutorials on some courses. Student attendance at face-to-face tutorials is declining. Consequently many tutors are experimenting with online tutorials, using internet-based software, for both formal tutorials and one-off support sessions with individual students.

In addition there is an expectation that higher education students will need to research other materials as part of the learning process. Traditionally these materials have been in the form of printed books or journals. Increasingly, however, students are expected to search the world wide web to find literature to support their arguments.

As well as course-related materials the OU provides a wealth of study support materials to students. Help with skills such as tackling assignments, time management, numeracy and literacy has traditionally been provided to all students in printed format by the OU's regional offices, on request from either the student or their tutor. These materials are now provided via the OU's website, together with further wide-ranging resources, and are accessible to students as and when required.

In common with most other universities, the OU relies on computers for many of its administrative processes. Most courses expect students to submit assignments electronically and many communications are sent via email. OU students now submit over 60% of assignments electronically, instead of on paper, using either a web interface or email.

None of the above is accessible to students who do not have internet access.
Methodology

The author initiated an action research project to identify which activities cause problems and what alternative approaches are utilized when students do not have internet access. Students in prison were identified as a student group who, almost universally, had no internet access. Unlike other students within the OU, offender learners are not routinely issued with an Open University Computer username (OUCU) that allows access to the university's course web pages and systems.

The aim of the project is to provide a bank of alternative approaches that can be used across faculties when designing course activities. The alternative approaches should be suitable for use in the diverse prison regimes. They should also be applicable for other students for whom internet access is difficult for reasons beyond their control. An online forum, labelled Prison Tutors, was made available to OU tutors in order to gather information about their experiences with offender learners. Around 750 tutors are currently allocated to students in prison. During the first two years of its existence over 60 tutors contributed to the forum with over 400 tutors having read the forum. Some of their contributions are quoted in this paper. Within the forum tutors related the challenges they faced due to lack of internet access and how they had overcome them.

To appreciate the students' perspective, six OU offender learners were formally interviewed in five prisons around the UK. Informal interviews also took place with the intermediary prison education staff responsible for these students.

Once alternative approaches had been collected and collated in a wiki, a trial took place that coordinated support for a group of offender learners and their tutors. A course was selected for the trial that had previously been deemed as unsuitable for studying in prison because students would not have the necessary internet access. Nine students in six prisons, together with their seven tutors (one of whom was the paper's author), took part in the trial. Tutors completed a questionnaire at the end of the course to assess its success and evaluate the appropriateness of the suggested alternative approaches.
Findings: The challenges and the alternatives
Course website

Course websites typically act as repository and delivery mechanism for printable files e.g. .doc and .pdf. It was found that tutors and prison education staff intermediaries printed these online materials and gave them to the student. The tutor often did this at their own expense. They then mailed the materials to the intermediary to pass on to the student.

'I'm not clear on who provides the student with TMA questions when they are only available online (I sent a hardcopy of TMA01 just in case)'

(Prison Tutors forum)

In some cases the intermediary had internet access in the prison. This enabled them to check the website regularly and print off the course materials for the student. This required the intermediary to be issued with an OUCU and password in order to access the site on the student's behalf. In other cases the intermediary would access the website from their home computer and print off materials to bring into the prison.

It was felt that this task would become onerous as the number of VLE-reliant courses increased. Students are expected to check the course website at least once a week. For a student studying just a few courses at any one time this is manageable. But for a prison intermediary checking course websites for several students, who are probably all studying on different courses, the task mushrooms becoming time-consuming and unmanageable. An RSS feed alerts students with internet access to important site updates and may provide an acceptable means of moderating the intermediary's workload. Another suggestion was for course managers to email prison intermediaries, alerting them whenever anything was added to the course website.

One innovative prison has provided a standard Moodle software platform to host a range of non-OU courses for its offender learners. Any course that has been developed for the Moodle platform should therefore be capable of being transferred into a prison environment. Only links from the course website to external internet sites will be unavailable. The OU also uses the Moodle platform but has added many specialised components making transfer a complex task. Nevertheless, the majority of the course website for the trial course was made available on this prison's internal network after some technical hitches had been resolved.
Podcasts and videos

Podcasts and videos are increasingly used as an alternative medium for providing learning materials. Typically these media are streamed to the student's online computer but an offline version is often provided for downloading. Students can then play the downloaded podcast or video on another device such as an MP3 player. Students without internet access cannot play the streamed media but may have a suitable device for playing the downloadable version, which can be provided as an attachment to an email or on a CD or DVD.

Some OU courses provide podcast and video transcripts for disabled students. These transcripts provide an alternative medium for offender learners when it is not possible to provide podcasts and videos in an digital format.
Collaborative working

Many courses are now using VLE tools to integrate collaborative working into the course. If online collaboration is not possible an alternative offline approach is required that provides the collaborative materials in either printed or digital format.

'I got around this one by anonomising examples of the messages post [sic] to the TGF [tutor group forum] and printing it off for my student to use for his assignment'

(Prison Tutors forum)

Students in prison are able to relate their contribution to their tutor who can, if required, add it to the collaborative tool on their behalf. In order to pass the course it may be sufficient for the student to write a narrative account of the collaborative activity. For this to take place, the student must be provided with either a digital or printed version of the tool's student-generated content. In this way the learning outcomes of the course can be met without any collaboration actually taking place.

Collaborative working raises specific issues for offender learners beyond those associated with internet access. Most prisons do not permit communication with students outside prison. Additionally many outside students may not wish to collaborate with offenders. To protect other students, collaborative materials must be anonymised and any personal details removed before being made available to offender learners.
Online tutorials

Offender learners are unable to attend face-to-face tutorials occurring outside prison. Instead tutors conduct one-to-one or small group tutorials in prison. The introduction of online tutorials will not be discernable to offender learners and tutors will continue to conduct tutorials in prison.

Phone tutorials are permitted in some prisons but these must be monitored by the intermediary. Video conferencing facilities are increasingly available in prisons for legal purposes. It is possible that these facilities may provide an acceptable alternative to online and face-to-face tutorials, although there are no known examples of their use at present.
Information retrieval

Most courses rely on the student being able to retrieve course-related information from the world wide web. Where web references are given in course materials intermediaries and tutors often provide students with printed versions of the relevant web pages. As with the course materials, this is largely dependent on the goodwill of the intermediary and the tutor.

If students need to search the web for suitable material then an intermediary or tutor must act as a proxy and perform a mediated search. The student provides search terms for the proxy to enter in an appropriate search engine. The student then identifies suitable sites from the resulting list. Material from the selected sites can thus be provided in a suitable format. This can be a very lengthy process with inevitable delays at each stage if internet access is not readily available to the intermediary in prison.

The OU library can also perform mediated searches. The library already carries out mediated literature searches on behalf of disabled students and is willing to extend this facility to offender learners.

There have also been instances where a variety of downloaded websites have been provided on CD or by email to simulate a web search. This introduces copyright issues and the sites' owners may need to approve reproduction of a site's content.

Non-internet based materials are often overlooked by those outside prison who take easy internet access for granted. Offender learners have access to books in the prison library that may contain the requisite knowledge. They may also have access to CD/DVD–based materials (e.g. Encarta) that can be searched to find the required information.
Study support

Regional offices still provide offender learners with printed study support materials if they are available. Other education providers and publishers produce similar materials that are already available in many prisons and can often be used in lieu of the OU's support materials. Open educational resources (OERs) provide a rich vein of materials that can be exploited if they are provided in an offline format via CD or email.

The innovative prison that hosts non-OU courses on a standard Moodle platform is particularly well-resourced in this respect. It can provide any Moodle-hosted study skill course that is available in the public domain. In addition it has been possible to provide the OU's innovative OpenLearn website in a standard Moodle format. OpenLearn makes a selection of course materials freely available as OERs. In addition to some study skills topics, OpenLearn provides offender learners with a taster of many of the accredited courses that they might like to consider for future study.
Assignment submission

On some courses the submission of assignments in a digital format via an electronic submission system is optional, on others it is compulsory.

'There is no alternative to electronic submission of the ECA [End of Course Assignment] and if it can't be submitted electronically he will fail the course'

(Prison Tutors forum)

Assignments can be either hand-written or in digital format. If internet access is not available, hand-written or printed digital assignments can be submitted by post together with the appropriate paperwork. Details from the paperwork can then be entered into the electronic system and the assignment converted to digital format by scanning if necessary.

If internet access is available to the intermediary then there are two paths into the electronic submission system. Submissions can either be via the submission website or by email. Electronic submission can initially be intimidating for intermediaries who are not comfortable using computers but once the procedures have been established it is generally preferred by those concerned.

Howsoever the assignment is submitted, it is important to determine an appropriate means of returning the marked work to provide timely feedback. Printed work can be returned by post. Assignments in a digital format can be returned via email. However, email attachments can be rejected because of size or content so it is essential to check that the marked assignment has been returned successfully. If internet access is available to the intermediary, the marked work can be downloaded and then either printed off or passed to the student in digital format.
The trial

Once all the alternative approaches had been collated, a trial was instigated on a computing course that involved many of the above facets of course delivery via the internet. The course represented a quarter of the study required in the first year of a traditional full-time degree. Students were expected to spend between five and eight hours on their studies each week, over an eight-month period. Because of a high dependence on internet access the course had previously been classified as unsuitable for study in prison (unless specific approval was granted by the prison governor). The requirement for collaborative working was seen as a particular obstacle.

In common with all students on the course, offender learners received printed materials and CDs at the start of the course. The printed materials contained practical guidance and sixteen study texts, the main teaching medium for the course. Students outside prison were expected to login to the course website at least once a week. The following advice was available to intermediaries, with regard to the technology requirements for the course.

'Course website [access required] for downloading assignments, study calendar & some course materials. The Prison education manager to download web based items on behalf of student. If unable to submit the TMA or the CMA electronically then paper submissions are allowed. If internet access is not available they may not be able to complete all the assessments in every TMA and so may lose up to 9% of the total marks for the course. Course requires computer with facility to access material on CD-ROM. These programming activities do not require access to the internet. The browser is needed to run the html files.'

Nine students registered for the course on the understanding that 9% of marks might be unavailable to them if they didn't have internet access. However, alternatives were provided for all assessed activities that required internet access in an attempt to reinstate these marks. Two students withdrew from the course before it started, one because he was unexpectedly released from prison and the other because he was transferred to another prison. One student did not complete the course – he was released and chose not to continue his studies. The remaining six students passed the course.

The course was analysed to establish, in detail, where internet access was required. In order to make the task manageable each activity requiring internet access was classified as one of 'essential', 'desirable' or 'optional'. Alternative approaches were suggested for all essential activities, most desirable activities and some optional activities.

The assignments (plus errata) and a printable version of the study calendar on the course website were identified as essential course components requiring alternatives in a format accessible to the student in prison. The provision of support materials on citing references, taking screenshots, submitting assignments and using the course software was considered a desirable activity. Other desirable activities included the provision of course news, formative multiple-choice exercises and non-assignment related errata. Optional activities, which were optional for all students not just offender learners, included podcasts, videos, interactive quizzes and links to websites for further reading.

Submitting assignments is clearly an essential activity so submission on paper via the postal service was permitted, but not encouraged, as an alternative to online submission.

Collaborative working in online forums formed not only a desirable part of the learning process but also an essential part of some assignment questions. Postings from imaginary forum discussions were compiled in a text document and presented in a format that mimicked the online provision for some of the desirable and all of the essential forum activities.

It was also essential that students had access to alternative materials for those assignment elements requiring web searches or specific websites. Suitable web pages were identified and downloaded and then provided in a format appropriate for the individual student e.g. CD, paper.

Only one student submitted paper assignments, the rest were submitted electronically. In two prisons education staff were prepared to retrieve information from the web on the students' behalf. Two tutors preferred to use the collaborative materials from their own tutor group discussion forums rather than use the centrally provided support materials, probably due to a familiarity with the content. Podcasts and videos were provided in two of the prisons – one via CD and the other as part of the Moodle/intranet version of the course website.

The average marks for the offender learners on each assignment were mostly comparable to those of the entire cohort (Figure 1.). The greatest disparity occurred in the third and fifth assignments, which had a heavy bias towards questions involving computer programming. Analysis of the individual questions showed that most of the students performed well on the questions requiring internet access. They performed less well on the programming questions, which did not require internet access.

Comparison of assignment marks
Figure1. Comparison of assignment marks
Discussion
Alternative approaches

It is clear that providing alternative approaches to activities that require internet access is currently a time-consuming activity. Both prison intermediaries and tutors often developed identical approaches independently. As more courses rely on internet-based components, the burden on intermediaries and tutors is increasing. The goodwill and underlying desire to support offender learners in these two groups is being severely tested, suggesting that formal centralised support is required.

'I think it is too much to expect either the prison Education Officer or myself to provide hard copies of everything they need.'

(Prison Tutors forum)

Moreover the importance of an intermediary cannot be over-estimated when providing an alternative means of access for students who have no internet access themselves. In common with offender learners in France (Salane, 2008) these students need to identify a suitable person who can access the materials on their behalf and convert them to an appropriate format. This study has identified that the appointment of intermediaries is currently done on an ad hoc basis with no one formally appointed to act on the student's behalf. There is no formal support from the course delivery team who leave tutors to support their students in the best way they see fit. The trial attempted to rectify this situation by formalising the support for tutors and providing consistent alternative activities to those activities requiring internet access for all the offender learners. The support work to analyse the course, identify components requiring alternative approaches and provide those alternatives, took five days. To continue support on future presentations of the course, a request has been made for further funding for two days per presentation. This funding will make assignment materials available in an accessible format for those students who have no internet access.

The prison that had its own Moodle platform is analogous to Hepp et al's (2004) CD of websites installed on a local area network. The prison encountered similar problems. The content on the local network was not updated in parallel with the internet version of the course website. Again a more formalised and central support system is required. The course website was received enthusiastically by both students and prison staff. Prison IT staff were keen for the provision of course websites to be extended to students on other courses. Students particularly welcomed the chance to see a course website and get a more realistic student experience. Unfortunately automating the transfer process is proving difficult and technical resources are not available to extend this means of providing course websites to those students who don't have internet access

Analysis of the assignment marks shows that the offender learners were not disadvantaged by the lack of internet access. Programming is a topic that many students find challenging and they frequently require extra assistance from their tutors. The poor performance on programming questions is thought to relate to the lack of face-to-face tutorials at the appropriate time and poor alternative communication channels, in particular email, for providing timely advice.

Initial reactions to the centralised support for tutors have been favourable. This has resulted in the support being made available to a second cohort of eleven offender learners (located in nine prisons) and their six tutors. Two of the students from the initial cohort have moved on to another course and are benefiting from a similar support regime. Both these trial extensions will help to expand on the limited initial research data and define the areas where most support is needed. Although the data has been gathered in the context of prison education it is assumed that its conclusions have applications for other student groups. This hypothesis needs to be tested by identifying other student groups who may have problems with internet access and providing them, and their tutors, with similar support regimes.
EDO framework: Essential, Desirable, Optional

If the OU is to continue to provide higher education in prisons, and other arenas where internet access is problematic, it must address the issue of lack of internet access. This can be achieved by formalising its methods for providing alternative approaches to activities requiring internet access. Ultimately this is a learning design matter.

Re-use of resources is a principle of learning design (Cross & Conole, 2009) that is not apparent in the OU's current approach to prison education. There is a bottom-up attitude to supporting students without internet access. Tutors are independently developing their own alternative approaches and have no means of sharing these resources across course, faculty or geographical areas. A top-down attitude will result in consistent standards and economies of scale. If alternative approaches are incorporated into courses at the design stage, pedagogy is more likely to lead the design process instead of technology. This would reverse the situation seen by Rennie (2007).

A framework is proposed based on defining activities as Essential, Desirable or Optional (EDO). For essential activities an alternative approach must be found if the student is to complete the course successfully. Although students can pass the course without the desirable activities, their overall grade is likely to be affected. Every effort should be made, therefore, to provide alternatives to at least a selection of these activities. Optional activities are those either clearly marked as optional in the course activities or those where it is felt that a large proportion of students outside prison do not engage with the activity.

By using the EDO framework, tutors can immediately see where they, or another intermediary, need to deliver an alternative approach to a course component. As centralised support is available, tutors can select from a range of possible alternative approaches and select one that is appropriate for their student.

Although the genesis of the EDO framework is based on activities requiring internet access, it is extensible to all learning activities. Current trends in e-learning, such as formal/informal learning and social learning, are presenting students with a multitude of activities upon which to scaffold their learning. Each student has their own learning style and will find some activities more appropriate to their style than others. A student will need signposts to find a route through a course that best matches their learning style. These signposts should indicate which learning activities are necessary parts of the course and which learning objectives can be achieved by making an appropriate selection from a range of activities. Highlighting activities as essential, desirable or optional allows students to map a route that is suited to their requirements but which allows them to meet all the learning objectives. For students who are time poor, an EDO framework will help them make the best use of their time.
Conclusion

Lack of internet access may inhibit distance learning but does not prohibit it. Traditional channels of communication in distance learning still exist and can be utilised when required. Students who do not have internet access may wrongly assume that they are excluded from courses that have key components requiring internet access. To facilitate distance learning on internet-based courses, suitable alternative approaches, that match the technology available to the student, should be identified.

Finding alternative approaches makes a course accessible for those who might otherwise be excluded. Alternative approaches introduced to make courses accessible to disabled students can also make courses accessible to those students who have problems with internet access. Centralised support benefits from the wealth of experiences of practitioners who have developed their own practical alternatives on an ad hoc basis. By adopting this approach the OU, and other distance learning organisations, can increase the range of courses available to all students, not just those with internet access.

Using an EDO framework to rate the internet-based course activities as essential, desirable or optional is a new learning design process that has applications beyond those associated with internet access. Further research is needed to identify other learning scenarios where the framework can usefully be applied. Possible applications include

* identifying suitable routes through course activities in formal/informal or social learning contexts

* mapping learning activities to learning styles

* designing accessible courses for learners who have physical disabilities or learning difficulties

Internet access is taken for granted by many but, when constructing distance e-learning courses, we must not forget those for whom internet access is spasmodic, limited or prohibited. If we do, we risk excluding large sections of the student body.
References

[1] Adam, A., & Kreps, D. (2009). Disability and discourses of web accessibility. Information, Communication & Society, 12(7), 1041-1058. Retrieved from http://dx.doi.org/10.1080/13691180802552940

[2] Adams, A. & Pike, A. (2008). Security issues within prison and health ODL programmes. Paper presented at PCF5 conference, 13-17 July 2008, London. Retrieved from http://www.wikieducator.org/images/a/ab/PID_461.pdf

[3] Ben (2009, March). A high score makes it all worthwhile. Inside News, 6, 3. Retrieved from http://labspace.open.ac.uk/course/view.php?id=3427

[4] Callejo, A., & Viedma A. (2007). eurodesip: Diagnosis of state of higher education in penal institutions in Europe.

[5] Cross, S., & Conole, G. (2009). Learn About Learning Design. Retrieved from http://ouldi.open.ac.uk/Learn%20about%20learning%20design.pdf

[6] Daniel, J. (1999). Open Learning and/or distance education: which one for what purpose?. In K. Harry, K. (Ed.), Higher education through open and distance learning (pp. 292-298). London: Routledge.

[7] Hepp, P., Hinostroza, E., Laval, E., & Rehbein L. (2004). Technology in schools: education, ICT and the knowledge society (Working Paper 31194). The World Bank. Retrieved from http://go.worldbank.org/4V8KV852B0

[8] HM Government. (2008). Delivering digital inclusion (08RPD105574/B). London: Communities and Local Government Publications. Retrieved from http://www.communities.gov.uk/documents/communities/doc/1061687.doc

[9] HM Prison Service (2008). Conveyance of unauthorised articles and other related offences (Prison service order 1100). London: HM Prison Service Retrieved from http://www.hmprisonservice.gov.uk/resourcecentre/psispsos/listpsos/

[10] Honey, P. (2009). Endpiece. In Brain Cells: Listening to prisoner learners. Retrieved from http://www.prisonerseducation.org.uk/fileadmin/user_upload/doc/offender_learning_matters/BRAIN_CELLS._THE_REPORT.pdf

[11] Koper, R., & Tattersall, C. (Eds.) (2005). Learning Design. BerlinHeidelbergNew York: Springer

[12] McAndrew, P., & Weller, M. (2005). Applying learning design to supported Open Learning. In R. Koper & C. Tattersall (Eds.), Learning Design (pp. 281-290). BerlinHeidelbergNew York: Springer

[13] Pike, A., & Irwin, T. (2008). Improving Access to Higher Education and Distance Learning in Prisons. Paper presented at 5th EDEN Research Workshop, 20-22 October 2008, Paris. Retrieved from http://www.open.ac.uk/opencetl/resources/details/detail.php?itemId=492a83c4a068e

[14] Prisoners Education Trust, Inside Time, RBE Consultancy Ltd.. (2009). Foreword. In Brain Cells: Listening to prisoner learners. Retrieved from http://www.prisonerseducation.org.uk/fileadmin/user_upload/doc/offender_learning_matters/BRAIN_CELLS._THE_REPORT.pdf

[15] Rennie, F. (2007). Understanding practitioners perspectives of course design for distributed learning. European Journal of Open, Distance and E-Learning, 2007(II). Retrieved from http://www.eurodl.org/?p=archives&year=2007&halfyear=2&article=287

[16] Salane, F. (2008). Distance education in prisons: an educational right or a privilege?. (Trans.) Distances et savoirs, 6(3), 413-436. Retrieved from http://www.distanceetdroitaleducation.org/contents/DS2008-Salane-English.pdf

[17] Seale, J., Boyle, T.. Ingraham, B., Roberts, G., & McAvinia, C. (2007). Designing digital resources for learning. In G. Conole & M. Oliver (Eds.), Contemporary perspectives in e-learning research (pp125-128). Oxon: Routledge.

[18] Selwyn, N. (2004). Reconsidering political and popular understandings of the digital divide. New Media Society, 6(3), 341-362.Retrieved from http://nms.sagepub.com/cgi/content/abstract/6/3/341

[19] Selwyn, N., & Gorrard, S. (2003). Reality bytes: examining the rhetoric of widening educational participation via ICT. British Journal Education Technology, 34(2), 169-181. Retrieved from http://www3.interscience.wiley.com/journal/118865268/abstract

[20] Wilson, T. (2008). New ways of mediating learning: investigating the implications of adopting open educational resources for tertiary education at an institution in the United Kingdom as compared to one in South Africa. International Review of Research in Open and Distance Learning. 9(1). Retrieved from http://www.irrodl.org/index.php/irrodl/article/view/485

[21] The Open University (n.d.). About the OU. Retrieved from http://www.open.ac.uk/about/ou/p2.shtml
Acknowledgments

The author would like to thank the following groups of people for their help, support and participation in this research:

*

OU prison tutors who strive to support offender learners who don't ha *

ve internet access
*

prison education officers whose goodwill and willingness to go the extra mile ensures that offender learners in British prisons have access to higher education
*

those incarcerated OU students who want to spend their time productively in order to prepare themselves for a different life on release

Grateful thanks also to Pat McCarthy of OUBS, for her determined efforts to ensure that business courses continue to be available to students in prison and for suggesting 'desirable' as an appropriate term for the middle level of the framework.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Κατάθεση του νομοσχεδίου «Ανάπτυξη της Διά Βίου Μάθησης και λοιπές διατάξεις»

Ανακτήθηκε από alfavita

ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ «ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ

ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ»

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄

ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 1

Σκοπός – πεδίο εφαρμογής

1. Σκοπός του παρόντος νόμου είναι η ανάπτυξη της διά βίου μάθησης, μέσω της

αναγνώρισης εναλλακτικών εκπαιδευτικών διαδρομών, της δικτύωσης των φορέων διά

βίου μάθησης και της διασφάλισης της διαφάνειας και της ποιότητας, έτσι ώστε να

επιτυγχάνεται η διασύνδεση της διά βίου μάθησης με την απασχόληση, η διαμόρφωση

μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας των ατόμων και γενικότερα η κοινωνική και

οικονομική ανάπτυξη.

2. Με τον παρόντα νόμο ρυθμίζονται τα θέματα που αφορούν τη διά βίου μάθηση, πέραν

του τυπικού εκπαιδευτικού συστήματος.

3. Ειδικότερα, στόχοι του παρόντος νόμου είναι οι ακόλουθοι:

α) η συστηματοποίηση και ο συντονισμός της διερεύνησης των εκπαιδευτικών και

επιμορφωτικών αναγκών των ενηλίκων σε σχέση και με τις ανάγκες της αγοράς

εργασίας,

β) ο προγραμματισμός και η αποκέντρωση των δράσεων διά βίου μάθησης, η

συστηματική υποστήριξη των φορέων του Εθνικού Δικτύου Διά Βίου Μάθησης και η

προγραμματική συνεργασία των φορέων διοίκησης του Δικτύου με τους φορείς

παροχής υπηρεσιών διά βίου μάθησης,

γ) η ανάδειξη της επαγγελματικής κατάρτισης και της γενικής εκπαίδευσης ενηλίκων ως

δύο ισότιμων πυλώνων της διά βίου μάθησης,

δ) η θεσμοθέτηση προτύπων και μέσων για την ανάπτυξη και την ποιοτική αναβάθμιση της

διά βίου μάθησης,

ε) η διασφάλιση της δυνατότητας πρόσβασης των ατόμων και ιδιαίτερα των μελών

κοινωνικά ευπαθών και ευάλωτων ομάδων σε όλες τις δράσεις κατάρτισης και γενικής

εκπαίδευσης ενηλίκων,

στ) η συνεχιζόμενη εκπαίδευση και αξιολόγηση των εκπαιδευτών ενηλίκων,

ζ) η δημιουργία συνεκτικού εθνικού πλαισίου αξιολόγησης και πιστοποίησης για όλες τις

μορφές κατάρτισης και γενικής εκπαίδευσης ενηλίκων και

2

η) η συγκρότηση ενιαίου εθνικού πλαισίου αναγνώρισης προσόντων και πιστοποίησης

γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων.



Άρθρο 2

Ορισμοί



Για την εφαρμογή του παρόντος νόμου, νοούνται ως:

α) «Διά βίου μάθηση»: Όλες οι μορφές μαθησιακών δραστηριοτήτων στη διάρκεια της

ζωής του ανθρώπου, που αποσκοπούν στην απόκτηση ή την ανάπτυξη γνώσεων,

δεξιοτήτων και ικανοτήτων, οι οποίες συμβάλλουν στη διαμόρφωση μιας

ολοκληρωμένης προσωπικότητας, στην κοινωνική συνοχή, στην κοινωνική, οικονομική

και πολιτιστική ανάπτυξη, στην ανάπτυξη της ικανότητας ενεργού συμμετοχής στα κοινά

και στην επαγγελματική ένταξη και εξέλιξη του ατόμου. Περιλαμβάνει την τυπική

εκπαίδευση, τη μη τυπική εκπαίδευση και την άτυπη μάθηση.

β) «Τυπική εκπαίδευση»: Η εκπαίδευση που παρέχεται στο πλαίσιο του τυπικού

εκπαιδευτικού συστήματος, οδηγεί στην απόκτηση πιστοποιητικών αναγνωρισμένων σε

εθνικό επίπεδο από τις δημόσιες αρχές και αποτελεί μέρος της διαβαθμισμένης

εκπαιδευτικής κλίμακας. Το τυπικό εκπαιδευτικό σύστημα περιλαμβάνει την

πρωτοβάθμια, τη δευτεροβάθμια και την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Στην τυπική

εκπαίδευση εντάσσεται και η τυπική εκπαίδευση ενηλίκων.

γ) «Μη τυπική εκπαίδευση»: Η εκπαίδευση που παρέχεται σε οργανωμένο εκπαιδευτικό

πλαίσιο εκτός του τυπικού εκπαιδευτικού συστήματος και μπορεί να οδηγήσει στην

απόκτηση πιστοποιητικών αναγνωρισμένων σε εθνικό επίπεδο. Περιλαμβάνει την

αρχική επαγγελματική κατάρτιση, τη συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση, τη γενική

εκπαίδευση ενηλίκων και τις πάσης φύσεως μορφές κατάρτισης και επιμόρφωσης.

δ) «Άτυπη μάθηση»: Οι μαθησιακές δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα εκτός

οργανωμένου εκπαιδευτικού πλαισίου, σε όλη τη διάρκεια της ζωής του ανθρώπου, στο

πλαίσιο του ελεύθερου χρόνου ή επαγγελματικών, κοινωνικών και πολιτιστικών

δραστηριοτήτων. Περιλαμβάνει τις κάθε είδους δραστηριότητες αυτομόρφωσης, όπως

η αυτομόρφωση με έντυπο υλικό ή μέσω διαδικτύου ή με χρήση ηλεκτρονικού

υπολογιστή ή ποικίλων εκπαιδευτικών υποδομών, καθώς και τις γνώσεις, δεξιότητες και

ικανότητες που αποκτά το άτομο από την επαγγελματική εμπειρία του.

ε) «Αρχική επαγγελματική κατάρτιση»: Η κατάρτιση η οποία προσφέρει βασικές

επαγγελματικές γνώσεις, ικανότητες και δεξιότητες σε ειδικότητες και εξειδικεύσεις με

στόχο την ένταξη, επανένταξη, επαγγελματική κινητικότητα και ανέλιξη του ανθρώπινου

δυναμικού στην αγορά εργασίας, καθώς και την επαγγελματική και προσωπική

ανάπτυξη.

στ) «Συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση»: Η κατάρτιση του ανθρώπινου δυναμικού

που συμπληρώνει, εκσυγχρονίζει ή και αναβαθμίζει γνώσεις, ικανότητες και δεξιότητες,

οι οποίες αποκτήθηκαν από άλλα συστήματα επαγγελματικής εκπαίδευσης και

κατάρτισης ή και από επαγγελματική εμπειρία με στόχο την ένταξη ή επανένταξη στην

αγορά εργασίας, τη διασφάλιση της εργασίας και την επαγγελματική και προσωπική

ανάπτυξη.

ζ) «Γενική εκπαίδευση ενηλίκων»: Περιλαμβάνει όλες τις οργανωμένες μαθησιακές

δραστηριότητες που απευθύνονται σε ενηλίκους και στοχεύουν στον εμπλουτισμό

γνώσεων, στην ανάπτυξη και βελτίωση ικανοτήτων και δεξιοτήτων, στην ανάπτυξη της

προσωπικότητας του ατόμου και της ιδιότητας του ενεργού πολίτη, καθώς και στην

άμβλυνση των μορφωτικών και κοινωνικών ανισοτήτων. Παρέχεται από φορείς της

τυπικής εκπαίδευσης και από φορείς της μη τυπικής εκπαίδευσης.

η) «Διά βίου συμβουλευτική»: Η επιστημονική βοήθεια, στήριξη και ενδυνάμωση που

παρέχεται στα άτομα στο πλαίσιο της διά βίου μάθησης, με βάση συγκεκριμένες

μεθόδους, έτσι ώστε να προσδιορίζουν και να επιτυγχάνουν τους προσωπικούς και τους

επαγγελματικούς στόχους τους.

θ) «Επαγγελματικός προσανατολισμός»: Η διαδικασία ενημέρωσης, διερεύνησης και

προετοιμασίας που βοηθά το άτομο να επιλέξει την εκπαιδευτική του διαδρομή και το

επάγγελμά του, σύμφωνα με τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα και τις ικανότητές του.

ι) «Εισροές»: Οι ανθρώπινοι, οικονομικοί και φυσικοί πόροι που χρησιμοποιούνται στη

μαθησιακή διαδικασία και ιδίως οι δομές, τα επαγγελματικά περιγράμματα, τα

προγράμματα και οι εκπαιδευτές της μη τυπικής εκπαίδευσης.

ια) «Εκροές»: Τα άμεσα αποτελέσματα της μαθησιακής δραστηριότητας, που αφορούν το

άτομο, και τα έμμεσα και μακροπρόθεσμα αποτελέσματα, που συμβάλλουν σε

κοινωνικοοικονομικές αλλαγές.

Ιβ) «Επαγγελματικά περιγράμματα»: Το σύνολο των βασικών και επί μέρους

επαγγελματικών λειτουργιών που συνθέτουν το αντικείμενο εργασίας ενός

επαγγέλματος ή μιας ειδικότητας, καθώς και οι αντίστοιχες γνώσεις, δεξιότητες και

ικανότητες που απαιτούνται για την ανταπόκριση στις λειτουργίες αυτές.

ιγ) «Προσόντα»: Το σύνολο γενικών και ειδικών γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων που

απαιτούνται για την άσκηση ενός επαγγέλματος ή μιας ειδικότητας ή εξειδίκευσης. Στο

πλαίσιο του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων του άρθρου 16, ως «προσόν» νοείται το

αποτέλεσμα μιας διαδικασίας αξιολόγησης και επικύρωσης, μετά από διαπίστωση από

τον αρμόδιο φορέα ότι ένα άτομο έχει επιτύχει μαθησιακά αποτελέσματα που

ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένες προδιαγραφές.

ιδ) «Εθνικό Δίκτυο Διά Βίου Μάθησης»: Το σύνολο των φορέων διά βίου μάθησης του

άρθρου 3, με τις λειτουργίες και τις συστημικές σχέσεις του ίδιου άρθρου.



Άρθρο 3

Φορείς και λειτουργίες του Εθνικού Δικτύου Δια Βίου Μάθησης



1. Οι φορείς του Εθνικού Δικτύου Διά Βίου Μάθησης είναι οι φορείς διοίκησης και οι

φορείς παροχής υπηρεσιών διά βίου μάθησης.

2. Φορείς διοίκησης της διά βίου μάθησης είναι:

α) η Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης,

β) οι υπηρεσιακές μονάδες των Περιφερειών, που ασκούν αρμοδιότητες σε θέματα διά

βίου μάθησης,

γ) οι υπηρεσιακές μονάδες των Δήμων, που ασκούν αρμοδιότητες σε θέματα διά βίου

μάθησης,

δ) το Εθνικό Κέντρο Πιστοποίησης Δομών Διά Βίου Μάθησης (Ε.ΚΕ.ΠΙΣ.),

ε) ο Εθνικός Οργανισμός Πιστοποίησης Προσόντων (Ε.Ο.Π.Π.),

στ) Το Εθνικό Κέντρο Επαγγελματικού Προσανατολισμού (Ε.Κ.Ε.Π.), κατά το τμήμα του που

έχει την αρμοδιότητα της συμβουλευτικής και του επαγγελματικού προσανατολισμού

στο πλαίσιο της διά βίου μάθησης και

ζ) Το Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης (Ε.Κ.Δ.Δ.Α.).

3. Φορείς παροχής υπηρεσιών διά βίου μάθησης είναι:

α) τα Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης (Ι.Ε.Κ.),

β) τα Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης (Κ.Ε.Κ.),

γ) τα Κέντρα Μεταλυκειακής Εκπαίδευσης,

δ) οι λοιπές δημόσιες και ιδιωτικές σχολές επαγγελματικής κατάρτισης,

ε) το Ινστιτούτο Διαρκούς Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Ενηλίκων (Ι.Δ.Ε.Κ.Ε.),

στ) το Εθνικό Ίδρυμα Νεότητας (Ε.Ι.Ν.) και το Ινστιτούτο Νεολαίας, κατά το μέρος που

παρέχουν υπηρεσίες διά βίου μάθησης,

ζ) οι λοιποί φορείς παροχής υπηρεσιών γενικής (τυπικής και μη τυπικής) εκπαίδευσης

ενηλίκων, στους οποίους περιλαμβάνονται κοινωνικοί, θρησκευτικοί και πολιτιστικοί

φορείς,

η) οι φορείς παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών ή και υπηρεσιών επαγγελματικού

προσανατολισμού,

θ) τα Κέντρα Προώθησης της Απασχόλησης (Κ.Π.Α.), κατά το μέρος που παρέχουν

υπηρεσίες διά βίου συμβουλευτικής και επαγγελματικού προσανατολισμού,

ι) οι φορείς του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα που παρέχουν μη τυπική

εκπαίδευση στο ανθρώπινο δυναμικό του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου

τομέα, όπως είναι το Ε.Κ.Δ.Δ.Α.,

ια) οι φορείς παροχής υπηρεσιών διά βίου μάθησης τους οποίους συνιστούν οι

τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις εργαζομένων και εργοδοτών που

συνυπογράφουν την εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας και η τριτοβάθμια

συνδικαλιστική οργάνωση των δημόσιων υπαλλήλων και

ιβ) τα νομικά πρόσωπα κάθε μορφής που λειτουργούν σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό

επίπεδο και παρέχουν υπηρεσίες διά βίου μάθησης, εφόσον αναγνωρίζονται ως φορείς

άτυπης μάθησης των πολιτών και εγγράφονται στο σχετικό Μητρώο που τηρεί η Γενική

Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης.

4. Στο Εθνικό Δίκτυο Διά Βίου Μάθησης ανήκουν οι φορείς και οι θεσμοί του τυπικού

εκπαιδευτικού συστήματος κατά το μέρος που παρέχουν υπηρεσίες ή εφαρμόζουν

προγράμματα διά βίου μάθησης, όπως είναι τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και τα

Ινστιτούτα Διά Βίου Εκπαίδευσης των ιδρυμάτων αυτών, καθώς και τα Κέντρα

Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (Κ.Π.Ε.).

5. Στο Εθνικό Δίκτυο Δια Βίου Μάθησης ανήκουν και οι φορείς που οργανώνουν και

υλοποιούν προγράμματα ενδοεπιχειρησιακής κατάρτισης τα οποία χρηματοδοτούνται

από δημόσιους πόρους, ως προς τη διαμόρφωση του εκπαιδευτικού πλαισίου των

προγραμμάτων αυτών.

6. Οι λειτουργίες του Εθνικού Δικτύου Διά Βίου Μάθησης διακρίνονται σε βασικές και

υποστηρικτικές.

Βασικές λειτουργίες είναι:

α) η αρχική επαγγελματική κατάρτιση,

β) η συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση και

γ) η γενική εκπαίδευση ενηλίκων.

Υποστηρικτικές λειτουργίες είναι ιδίως:

α) η διερεύνηση των εκπαιδευτικών και επιμορφωτικών αναγκών των ενηλίκων σε σχέση

και με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας,

β) η παροχή υπηρεσιών διά βίου συμβουλευτικής και επαγγελματικού προσανατολισμού,

γ) η πιστοποίηση των δομών, των επαγγελματικών περιγραμμάτων, των προγραμμάτων

και των εκπαιδευτών της μη τυπικής εκπαίδευσης,

δ) η αναγνώριση των προσόντων και η πιστοποίηση των γνώσεων, δεξιοτήτων και

ικανοτήτων των ατόμων και

ε) η αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων που αντιστοιχούν σε επαγγελματικά

προσόντα τα οποία αποκτώνται στο πλαίσιο της διά βίου μάθησης, πλην της ανώτατης

εκπαίδευσης.

7. Οι συστημικές σχέσεις των φορέων του Δικτύου είναι ιδίως οι ακόλουθες:

α) η πληροφόρηση, η ενημέρωση και η αμφίδρομη επικοινωνία,

β) η διατύπωση γνώμης και εισηγήσεων,

γ) η διαβούλευση, η συνεργασία, η συνέργεια, η από κοινού διοίκηση λειτουργιών ή

δραστηριοτήτων και

δ) ο συντονισμός και η σύνθεση προτάσεων.

8. Τα πρότυπα και τα μέσα για τη λειτουργία και ανάπτυξη του Εθνικού Δικτύου Διά Βίου

Μάθησης είναι ιδίως τα ακόλουθα:

α) το Εθνικό Πρόγραμμα Διά Βίου Μάθησης,

β) τα πρότυπα και οι προδιαγραφές που αφορούν την επαγγελματική κατάρτιση και τη

γενική εκπαίδευση ενηλίκων (δομές, περιγράμματα, προγράμματα, εκπαιδευτές),

γ) το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων,

δ) τα μητρώα του Δικτύου και τα έγγραφα του Ευρωδιαβατηρίου (Europass),

ε) τα κίνητρα διά βίου μάθησης,

στ) τα μέσα διασφάλισης της ποιότητας,

ζ) το Πρόγραμμα Εφαρμογής και

η) οι προγραμματικές συμβάσεις διά βίου μάθησης.

9. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και του

κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της

Κυβερνήσεως, ορίζονται οι όροι, οι φορείς ή οι υπηρεσιακές μονάδες τους, τα μέσα, η

διαδικασία και κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για την άσκηση των λειτουργιών της

παραγράφου 6 και την οργάνωση των συστημικών σχέσεων της παραγράφου 7.

10. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και του

κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της

Κυβερνήσεως, ορίζονται οι όροι, οι φορείς ή οι υπηρεσιακές μονάδες τους, τα μέσα, η

διαδικασία και κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για τη διασφάλιση των σχέσεων των

φορέων του Δικτύου με άλλους φορείς της χώρας και ιδίως με την Ένωση Περιφερειών

και την Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας, τη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας

(Γ.Σ.Ε.Ε.), την Ανώτατη Διοίκηση Ενώσεων Δημόσιων Υπαλλήλων (Α.Δ.Ε.Δ.Υ.), το

Σύνδεσμο Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (Σ.Ε.Β.), την Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού

Εμπορίου (Ε.Σ.Ε.Ε.), τη Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων

Ελλάδας (Γ.Σ.Ε.Β.Ε.Ε.) και την Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.μεΑ964 τ.),

με επιστημονικές και κοινωνικές οργανώσεις, καθώς και με φορείς του εξωτερικού που

έχουν συναφείς ρόλους ή αρμοδιότητες.



ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄

ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ

Άρθρο 4

Οργάνωση του Συστήματος Διοίκησης της διά βίου μάθησης



1. Βασικές αρχές της οργάνωσης του Συστήματος Διοίκησης της διά βίου μάθησης είναι οι

ακόλουθες:

α) η δικτύωση, με τη συγκρότηση και λειτουργία του Εθνικού Δικτύου δια βίου μάθησης,

7

β) ο προγραμματισμός, με την εκπόνηση και την εφαρμογή του Εθνικού Προγράμματος Διά

Βίου Μάθησης και του Προγράμματος Εφαρμογής,

γ) η διαμόρφωση συμβατικών σχέσεων μεταξύ των φορέων του Δικτύου, με βάση τις

προγραμματικές συμβάσεις διά βίου μάθησης και

δ) η αξιολόγηση των φορέων και των λειτουργιών του Δικτύου, καθώς και των

αποτελεσμάτων των λειτουργιών αυτών και των εφαρμοζόμενων προγραμμάτων, στην

ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας.

2. Σε κεντρικό επίπεδο, το Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων διά

της Γενικής Γραμματείας Δια Βίου Μάθησης, επικουρούμενο από τους φορείς

διοίκησης της δια βίου μάθησης των περιπτώσεων δ, ε και στ της παραγράφου 2 του

άρθρου 3 και ασκώντας τον επιτελικό ρόλο του, σχεδιάζει τη δημόσια πολιτική διά βίου

μάθησης, διαμορφώνει τους σχετικούς κανόνες, εκπονεί το Εθνικό Πρόγραμμα Διά Βίου

Μάθησης, εποπτεύει την εφαρμογή της δημόσιας πολιτικής, των κανόνων και του

προγράμματος αυτού και συντονίζει το Σύστημα Διοίκησης της διά βίου μάθησης.

3. Το Εθνικό Πρόγραμμα Διά Βίου Μάθησης εκπονείται στο πλαίσιο του εθνικού

αναπτυξιακού προγράμματος, κατά τις διατάξεις των άρθρων 70 έως 74 (Δημοκρατικός

Προγραμματισμός) του ν. 1622/1986 (ΦΕΚ 92 Α’), όπως κάθε φορά ισχύουν, ύστερα από

εισήγηση της επιτροπής παρακολούθησης της παραγράφου 4 του άρθρου 15.

4. Το Εθνικό Πρόγραμμα Διά Βίου Μάθησης περιλαμβάνει, ιδίως, επενδύσεις,

προγράμματα ή επιμέρους δράσεις επαγγελματικής κατάρτισης ή και γενικής

εκπαίδευσης ενηλίκων και γενικότερα δράσεις εφαρμογής της δημόσιας πολιτικής διά

βίου μάθησης.

5. Η διαχείριση της εφαρμογής της δημόσιας πολιτικής, των κανόνων και του Εθνικού

Προγράμματος Διά Βίου Μάθησης, σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο,

αποκεντρώνεται στις Περιφέρειες και τους Δήμους αντίστοιχα, κατά τις διατάξεις των

επόμενων άρθρων.

6. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και του

κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της

Κυβερνήσεως, καθορίζονται οι προδιαγραφές και το σύστημα πιστοποίησης των δομών

σε κτηριακή και υλικοτεχνική υποδομή, σε εκπαιδευτικό προσωπικό και σε άλλο

στελεχιακό δυναμικό, των επαγγελματικών περιγραμμάτων, των προγραμμάτων και των

εκπαιδευτών των φορέων της μη τυπικής εκπαίδευσης, περιλαμβανομένων των φορέων

παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών και των στελεχών τους, και κάθε θέμα αναγκαίο

για την οργάνωση και λειτουργία τους. Με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του

Ε.ΚΕ.ΠΙΣ., που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εξειδικεύεται η

απόφαση του προηγούμενου εδαφίου και ρυθμίζεται ο τρόπος εφαρμογής της.

7. Με απόφαση των Υπουργών Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, Παιδείας,

Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, που

δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ρυθμίζονται θέματα που αφορούν τη

διαχείριση, αξιολόγηση, παρακολούθηση και έλεγχο των ενεργειών επαγγελματικής

κατάρτισης και των ενεργειών παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών που

συγχρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (Ε.Κ.Τ.) και ιδίως οι

προδιαγραφές κατάρτισης και οι εκπαιδευτικοί όροι των ενεργειών αυτών.

8. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και του

κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της

Κυβερνήσεως, καθορίζονται οι προϋποθέσεις, το περιεχόμενο, η μορφή και η

διαδικασία απονομής των τίτλων που βεβαιώνουν την επιτυχή παρακολούθηση

προγράμματος σπουδών της μη τυπικής εκπαίδευσης, όπως είναι τα διπλώματα της

αρχικής επαγγελματικής κατάρτισης και οι βεβαιώσεις της συνεχιζόμενης

επαγγελματικής κατάρτισης. Ως συναρμόδιος Υπουργός νοείται εκείνος που εποπτεύει

την εφαρμογή του αντίστοιχου προγράμματος σπουδών μη τυπικής εκπαίδευσης.

9. Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Παιδείας, Δια Βίου

Μάθησης και Θρησκευμάτων και του κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού,

καθορίζονται τα επαγγελματικά δικαιώματα που αντιστοιχούν στους τίτλους της

προηγούμενης παραγράφου. Ως συναρμόδιος Υπουργός νοείται εκείνος στην

αρμοδιότητα του οποίου εμπίπτει η εποπτεία της άσκησης του επαγγέλματος.



Άρθρο 5

Συλλογικά όργανα Διά Βίου Μάθησης και Σύνδεσης με την Απασχόληση



1. Για την υποβοήθηση του σχεδιασμού και το συντονισμό της εφαρμογής της δημόσιας

πολιτικής διά βίου μάθησης συγκαλείται από τον Υπουργό Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης

και Θρησκευμάτων, τουλάχιστον μια φορά ετησίως, Σύνοδος Δια Βίου Μάθησης και

Σύνδεσης με την Απασχόληση, η οποία οργανώνει τον κοινωνικό διάλογο σχετικά με τις

αναπτυξιακές κατευθύνσεις και τις κοινωνικές ανάγκες, τα προγράμματα και τα μέτρα

πολιτικής της διά βίου μάθησης στην Ελλάδα. Στη Σύνοδο συμμετέχουν οι Πρόεδροι των

συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργοδοτών (Σ.Ε.Β., Γ.Σ.Ε.Β.Ε.Ε., Ε.Σ.Ε.Ε.), της Γ.Σ.Ε.Ε.,

της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., της Ε.Σ.Α.μεΑ., της Ένωσης Περιφερειών και της Κεντρικής Ένωσης Δήμων

Ελλάδας.

2. Για την υποβοήθηση της βελτίωσης της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας των

προγραμμάτων και των παρεχόμενων υπηρεσιών διά βίου μάθησης, καθώς και της

σύνδεσής τους με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας, συνιστάται συλλογικό όργανο με

την ονομασία Συμβούλιο Διά Βίου Μάθησης και Σύνδεσης με την Απασχόληση.

3. Μέλη του Συμβουλίου Διά Βίου Μάθησης και Σύνδεσης με την Απασχόληση είναι:

α) ο Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, ως Πρόεδρος,

β) ο Γενικός Γραμματέας Διά Βίου Μάθησης του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης

και Θρησκευμάτων,

γ) ο Ειδικός Γραμματέας του Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Διαχείρισης Προγραμμάτων

Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και

Θρησκευμάτων,

δ) ο Γενικός Γραμματέας Επενδύσεων και Ανάπτυξης του Υπουργείου Οικονομίας,

Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας,

ε) ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης,

στ) ο Γενικός Γραμματέας Διαχείρισης Κοινοτικών και Άλλων Πόρων του Υπουργείου

Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης,

ζ) ο Γενικός Γραμματέας του Ε.Κ.Δ.Δ.Α.,

η) ο Διοικητής του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (Ο.Α.Ε.Δ.),

θ) ο Πρόεδρος του Ε.ΚΕ.ΠΙΣ.,

ι) ο Πρόεδρος του Ε.Ο.Π.Π.,

ια) ο Πρόεδρος του Ε.Κ.Ε.Π.,

ιβ) ο Πρόεδρος του Ι.Δ.Ε.Κ.Ε.,

ιγ) ο Πρόεδρος της Παρατηρητήριο Απασχόλησης Ερευνητική – Πληροφορική (Π.Α.Ε.Π.)

Α.Ε.,

ιδ) ένας εκπρόσωπος των Πρυτάνεων των πανεπιστημίων,

ιε) ένας εκπρόσωπος των Προέδρων των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Τ.Ε.Ι.)

ιστ) τρεις εκπρόσωποι της Γ.Σ.Ε.Ε.,

ιζ) ένας εκπρόσωπος της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.,

ιη) ένας εκπρόσωπος του Σ.Ε.Β.,

ιθ) ένας εκπρόσωπος της Γ.Σ.Ε.Β.Ε.Ε.,

κ) ένας εκπρόσωπος της Ε.Σ.Ε.Ε.,

κα) ένας εκπρόσωπος της Ε.Σ.Α.μεΑ.,

κβ) ένας εκπρόσωπος της Ένωσης Περιφερειών και

κγ) ένας εκπρόσωπος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας.

4. Αρμοδιότητες του Συμβουλίου Διά Βίου Μάθησης και Σύνδεσης με την Απασχόληση

είναι οι ακόλουθες:

α) Η υποβοήθηση της εκπλήρωσης της αποστολής και των στόχων του κατά το άρθρο 3 του

ν. 3191/2003 (ΦΕΚ 258 Α΄) Εθνικού Συστήματος Σύνδεσης της Επαγγελματικής

Εκπαίδευσης και Κατάρτισης με την Απασχόληση (Ε.Σ.Σ.Ε.Ε.Κ.Α.) και, ειδικότερα, η

υποβολή προτάσεων για την εξασφάλιση της οργάνωσης, της διασύνδεσης, του

συντονισμού, της αξιολόγησης και των απαραίτητων πόρων για την αποτελεσματική

λειτουργία των επί μέρους συστημάτων του.

β) Η υποβολή εισηγήσεων, ιδίως για τα ακόλουθα θέματα:

αα) τη σύνδεση της δημόσιας πολιτικής διά βίου μάθησης και των αντίστοιχων μέτρων

εφαρμογής της πολιτικής αυτής, με τη δημόσια πολιτική απασχόλησης, στο πλαίσιο των

αναπτυξιακών πολιτικών και προγραμμάτων της χώρας,

ββ) τη βελτίωση των λειτουργιών του Εθνικού Δικτύου Διά Βίου Μάθησης και την

αποτελεσματικότερη σύνδεσή τους με τη δημόσια πολιτική απασχόλησης,

γγ) την πιστοποίηση των εισροών και των εκροών των συστημάτων της μη τυπικής

εκπαίδευσης,

δδ) τη σύνδεση των συστημάτων επαγγελματικής κατάρτισης και πιστοποίησης με το

σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης και με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας

(ειδικότητες, επαγγέλματα, προσόντα), με προσανατολισμό κυρίως στις ανάγκες της

αγοράς εργασίας σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο,

εε) τη διασφάλιση της φυσικής και ηλεκτρονικής προσβασιμότητας των ατόμων με

αναπηρία στα προγράμματα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης και στους

φορείς που τα παρέχουν,

στστ) την παροχή κινήτρων και τη λήψη μέτρων με σκοπό την αύξηση της συμμετοχής του

συνόλου των ενηλίκων στα προγράμματα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης

και στα προγράμματα γενικής εκπαίδευσης ενηλίκων και ιδιαίτερα εκείνων που

ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, όπως είναι οι ενήλικες με αναπηρία και

ζζ) την εκπόνηση των αναγκαίων ερευνών, μελετών και εμπειρογνωμοσυνών.

5. Το Συμβούλιο Διά Βίου Μάθησης και Σύνδεσης με την Απασχόληση συγκαλείται από τον

Πρόεδρό του και συνεδριάζει τουλάχιστον δύο φορές ετησίως.

6. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που

δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, συνιστάται συλλογικό όργανο με τον

τίτλο «Διαρκής Διάσκεψη Γενικής Εκπαίδευσης Ενηλίκων», με σκοπό την υποβοήθηση

της βελτίωσης της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας των προγραμμάτων και των

παρεχόμενων υπηρεσιών δια βίου μάθησης που αφορούν τη γενική εκπαίδευση

ενηλίκων. Με όμοια απόφαση ορίζονται η σύνθεση, οι επιμέρους αρμοδιότητες, οι όροι

και η διαδικασία λειτουργίας της Διαρκούς Διάσκεψης Γενικής Εκπαίδευσης Ενηλίκων.

Στη Διάσκεψη αυτή προεδρεύει ο Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και

Θρησκευμάτων και συμμετέχουν εκπρόσωποι όλων των Υπουργείων που εποπτεύουν

φορείς παροχής υπηρεσιών διά βίου μάθησης, των φορέων διοίκησης της διά βίου

μάθησης, πανεπιστημιακών τμημάτων, επιστημονικών, κοινωνικών και πολιτιστικών

φορέων και μη κυβερνητικών οργανώσεων που έχουν ως αντικείμενο ή

δραστηριοποιούνται σε θέματα εκπαίδευσης ενηλίκων, καθώς και εκπρόσωποι

Εξειδικευμένων Κέντρων Κοινωνικής και Επαγγελματικής Ένταξης ευπαθών κοινωνικά

ομάδων, οι οποίοι ορίζονται με την ίδια απόφαση.

7. Η Διαρκής Διάσκεψη Γενικής Εκπαίδευσης Ενηλίκων συγκαλείται από τον Πρόεδρό της

και συνεδριάζει τουλάχιστον μία φορά ετησίως.

8. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που

δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ορίζονται οι επί μέρους αρμοδιότητες,

οι όροι και οι διαδικασίες λειτουργίας των οργάνων των προηγούμενων παραγράφων

και ρυθμίζονται τα θέματα που αφορούν τη διοικητική υποστήριξή τους και κάθε

αναγκαία λεπτομέρεια.



Άρθρο 6

Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης



1. Η Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης

και Θρησκευμάτων έχει ως αποστολή να σχεδιάζει τη δημόσια πολιτική της διά βίου

μάθησης, να διαμορφώνει τους σχετικούς κανόνες, να εκπονεί το αντίστοιχο εθνικό

πρόγραμμα και να εποπτεύει την εφαρμογή τους.

2. Αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας Διά Βίου Μάθησης είναι ιδίως οι ακόλουθες :

α) η εποπτεία και η διαχείριση του Ε.Σ.Σ.Ε.Ε.Κ.Α. και, ειδικότερα, η διαχείριση των

συστημάτων αρχικής και συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης και η σύνδεσή τους

με τα υπόλοιπα συστήματα του Ε.Σ.Σ.Ε.Ε.Κ.Α.,

β) η εποπτεία και διαχείριση του συστήματος γενικής εκπαίδευσης ενηλίκων,

γ) η διαμόρφωση του εκπαιδευτικού πλαισίου όλων των μονάδων της αρχικής και της

συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης και γενικότερα της μη τυπικής εκπαίδευσης,

δ) η εισήγηση για την έκδοση κανονιστικών πράξεων που είναι αναγκαίες για την

εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος νόμου,

ε) η οργάνωση, λειτουργία και διαχείριση των δημόσιων Ι.Ε.Κ. που υπάγονται σε αυτήν,

στ) η μέριμνα για την οριοθέτηση της αρχικής και συνεχιζόμενης επαγγελματικής

κατάρτισης και της επαγγελματικής εκπαίδευσης και την εναρμόνιση και σύνδεσή τους,

ζ) ο συντονισμός και η αξιολόγηση των λειτουργιών του Εθνικού Δικτύου Διά Βίου

Μάθησης και των αποτελεσμάτων του, ο επαναπροσδιορισμός των στόχων και ο

ανασχεδιασμός των λειτουργιών του, όπου κρίνεται απαραίτητο, καθώς και η

υιοθέτηση μέτρων για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητάς τους και για την

αναβάθμιση της ποιότητάς τους,

η) η υποστήριξη των φορέων του Εθνικού Δικτύου Διά Βίου Μάθησης, η οργάνωση και ο

συντονισμός των συστημικών σχέσεων και των εξωτερικών σχέσεων των φορέων αυτών

και η συνεχής βελτίωση των προτύπων και των μέσων του Δικτύου,

θ) η συνεργασία με διεθνείς ή ευρωπαϊκούς φορείς ή φορείς άλλων χωρών οι οποίοι έχουν

ανάλογο σκοπό, η εκπροσώπηση του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και

Θρησκευμάτων σε όργανα διεθνών ή ευρωπαϊκών οργανισμών σε ζητήματα διά βίου

μάθησης και η παρακολούθηση των διεθνών και των ευρωπαϊκών εξελίξεων στα

ζητήματα αυτά,

ι) η εκπόνηση των αναγκαίων ερευνών, μελετών και εμπειρογνωμοσυνών, η οργάνωση

σχετικών εκδηλώσεων και η προώθηση καινοτομιών για την αναβάθμιση της ποιότητας

και αποτελεσματικότητας των δράσεων διά βίου μάθησης και των εφαρμοζόμενων

μέτρων πολιτικής,

ια) η μελέτη και αξιοποίηση βέλτιστων πρακτικών από το ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο

και η διαχείριση ευρωπαϊκών και συγχρηματοδοτούμενων από την Ευρωπαϊκή Ένωση

προγραμμάτων,

ιβ) η μέριμνα για την ενσωμάτωση των αρχών και των μεθόδων εκπαίδευσης ενηλίκων,

για τη χρήση νέων τεχνολογιών και την προώθηση του ψηφιακού περιβάλλοντος στα

προγράμματα διά βίου μάθησης, περιλαμβανομένης της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης,

για την ανάπτυξη του κατάλληλου εκπαιδευτικού υλικού με την ενσωμάτωση των

παραπάνω μεθόδων και για τη συνεχιζόμενη εκπαίδευση και αξιολόγηση των

εκπαιδευτών,

ιγ) η μέριμνα για τη διασφάλιση της ποιότητας και η αξιολόγηση των παρεχόμενων

υπηρεσιών κατάρτισης και γενικής εκπαίδευσης ενηλίκων,

ιδ) η μέριμνα για τη συμμετοχή των μελών των ευάλωτων κοινωνικά ομάδων σε

προγράμματα διά βίου μάθησης,

ιε) η μέριμνα για την εκπαίδευση των μελών εθελοντικών ομάδων πολιτικής προστασίας

στο πλαίσιο του εθνικού προγράμματος διαχείρισης κινδύνων και κρίσεων και

αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών,

ιστ) η μέριμνα για την επιμόρφωση και τη συνεχή υποστήριξη των στελεχών των

υπηρεσιακών μονάδων και των αρμόδιων φορέων παροχής υπηρεσιών διά βίου

μάθησης των Περιφερειών και των Δήμων,

ιζ) η μέριμνα για τη συγκρότηση και λειτουργία των μητρώων του Δικτύου,

ιη) η μέριμνα για την παροχή κινήτρων και εισήγηση και η υλοποίηση μέτρων προβολής,

ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης, για την αύξηση της συμμετοχής των ενηλίκων σε

δράσεις διά βίου μάθησης,

ιθ) η συνεργασία με το Ε.Κ.Ε.Π. σε θέματα διά βίου συμβουλευτικής και επαγγελματικού

προσανατολισμού που ενδιαφέρουν τους φορείς της μη τυπικής εκπαίδευσης,

κ) η συνεργασία με το Ε.ΚΕ.ΠΙΣ. σε θέματα πιστοποίησης εισροών της μη τυπικής

εκπαίδευσης,

κα) η συνεργασία με τον Ε.Ο.Π.Π. σε θέματα πιστοποίησης των εκροών της μη τυπικής

εκπαίδευσης και της άτυπης μάθησης και

κβ) η συνεργασία με το Ι.Δ.Ε.Κ.Ε. σε θέματα επιστημονικής υποστήριξης του Εθνικού

Προγράμματος Διά Βίου Μάθησης και αξιολόγησης του Εθνικού Δικτύου Διά Βίου

Μάθησης.

3. Η Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης ασκεί καθήκοντα ενδιάμεσου φορέα

διαχείρισης, κατά την έννοια του άρθρου 4 του ν. 3614/2007 (ΦΕΚ 267 Α΄), στο

επιχειρησιακό πρόγραμμα «Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση».

4. Με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Διά Βίου Μάθησης συγκροτούνται ομάδες

διοίκησης προγράμματος ή ομάδες διοίκησης έργου, με μέλη λειτουργούς και

υπαλλήλους δημόσιων υπηρεσιών και φορέων του ευρύτερου δημόσιου τομέα, καθώς

και ιδιώτες, που μπορούν λόγω ειδικών επιστημονικών γνώσεων και εμπειρίας να

συμβάλλουν στην εκπόνηση και την εφαρμογή τους. Επικεφαλής της ομάδας

τοποθετείται συντονιστής. Με απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Παιδείας, Δια

Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της

Κυβερνήσεως, μπορεί να καθορίζεται αμοιβή ή αποζημίωση των μελών των παραπάνω

ομάδων, με τήρηση των περιορισμών που απορρέουν από τις κείμενες διατάξεις.



Άρθρο 7

Η Διά Βίου Μάθηση στις Περιφέρειες



1. Η Περιφέρεια καταρτίζει, στο πλαίσιο του περιφερειακού αναπτυξιακού προγράμματός

της, το περιφερειακό πρόγραμμα διά βίου μάθησης, με βάση το αντίστοιχο εθνικό

πρόγραμμα διά βίου μάθησης, κατά τις διατάξεις της παραγράφου 3 του άρθρου 4. Το

περιφερειακό πρόγραμμα διά βίου μάθησης περιλαμβάνει ιδίως επενδύσεις,

προγράμματα ή επιμέρους δράσεις επαγγελματικής κατάρτισης και γενικότερα δράσεις

εφαρμογής της δημόσιας πολιτικής διά βίου μάθησης σε περιφερειακό επίπεδο.

2. Οι δράσεις του περιφερειακού προγράμματος διά βίου μάθησης μπορεί να

χρηματοδοτούνται από τον τακτικό προϋπολογισμό και το πρόγραμμα δημόσιων

επενδύσεων του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων μέσω της

Γενικής Γραμματείας Διά Βίου Μάθησης, από επιχορηγήσεις και από ίδιους πόρους της

Περιφέρειας.

3. Η Περιφέρεια εφαρμόζει το περιφερειακό πρόγραμμα διά βίου μάθησης και

διαχειρίζεται την εφαρμογή της πολιτικής και των κανόνων της παραγράφου 2 του

άρθρου 4 που αφορούν την επαγγελματική κατάρτιση στην περιφέρειά της. Στις

αρμοδιότητές της περιλαμβάνονται ιδίως:

α) Η συγκρότηση, με απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, Περιφερειακής Επιτροπής

Επαγγελματικής Κατάρτισης, με αρμοδιότητα τη διατύπωση εισηγήσεων στο

Περιφερειακό Συμβούλιο για θέματα επαγγελματικής κατάρτισης και σύνδεσής της με

την αγορά εργασίας και ιδίως για τη διερεύνηση και εκτίμηση των ποσοτικών και

ποιοτικών δεδομένων της αγοράς εργασίας της Περιφέρειας και την ιεράρχηση των

επαγγελματικών ειδικοτήτων που πρέπει να λειτουργήσουν στα Ι.Ε.Κ., στα Κ.Ε.Κ. και

γενικότερα στις σχολές επαγγελματικής κατάρτισης. Οι σχετικές αποφάσεις του

Περιφερειακού Συμβουλίου λαμβάνονται υπόψη κατά την εκπόνηση του Εθνικού

Προγράμματος Διά Βίου Μάθησης και του περιφερειακού προγράμματος διά βίου

μάθησης της παραγράφου 1. Στην Επιτροπή αυτή συμμετέχουν εκπρόσωποι των

αντιπροσωπευτικών οργανώσεων εργαζομένων και εργοδοτών και των λοιπών

κοινωνικών φορέων που αντιστοιχούν στους αναπτυξιακούς τομείς της Περιφέρειας και

εκπρόσωπος των Κ.Π.Α. της Περιφέρειας που ορίζονται από τον Ο.Α.Ε.Δ.

β) Η λειτουργία και η διαχείριση των δημόσιων Ι.Ε.Κ. που υπάγονται στη Γενική

Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης, στο πλαίσιο προγραμματικών συμβάσεων, κατά τις

διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 12.

4. Με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών,

Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Οικονομικών και Παιδείας, Διά Βίου

Μάθησης και Θρησκευμάτων, ύστερα από γνώμη της Ένωσης Περιφερειών, μπορεί να

μεταβιβάζονται στις Περιφέρειες αρμοδιότητες του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου

Μάθησης και Θρησκευμάτων και των φορέων διοίκησης της διά βίου μάθησης των

περιπτώσεων δ, ε και στ της παραγράφου 2 του άρθρου 3, εφόσον εξυπηρετούν

αναπτυξιακού και λειτουργικού χαρακτήρα περιφερειακές ανάγκες και δεν αφορούν

θέματα άσκησης γενικής κρατικής πολιτικής. Με το ίδιο διάταγμα ρυθμίζεται και η

απόδοση των αντίστοιχων οικονομικών πόρων για την άσκησή τους.



Άρθρο 8

Η Διά Βίου Μάθηση στους Δήμους



1. Ο Δήμος καταρτίζει, στο πλαίσιο του τοπικού αναπτυξιακού προγράμματός του, το

τοπικό πρόγραμμα διά βίου μάθησης, με βάση το αντίστοιχο εθνικό και περιφερειακό

πρόγραμμα διά βίου μάθησης, κατά τις διατάξεις της παραγράφου 3 του άρθρου 4. Το

τοπικό πρόγραμμα διά βίου μάθησης περιλαμβάνει ιδίως επενδύσεις, προγράμματα ή

επιμέρους δράσεις γενικής εκπαίδευσης ενηλίκων και γενικότερα δράσεις εφαρμογής

της δημόσιας πολιτικής διά βίου μάθησης σε τοπικό επίπεδο, όπως είναι:

α) οι δραστηριότητες σύνδεσης των σχολικών μονάδων με την κοινωνία,

β) οι δράσεις επιμόρφωσης ενηλίκων, ιδίως σε τομείς της δημόσιας υγείας, του

πολιτισμού, του αθλητισμού, του περιβάλλοντος, της κοινωνικής ένταξης των

μεταναστών και οι δράσεις επιμόρφωσης της νέας γενιάς και της τρίτης ηλικίας, καθώς

και η δημιουργία σχολών γονέων και

γ) οι δράσεις προώθησης της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας μέσω της σύνδεσης

με την τοπική οικονομία.

2. Στο τοπικό πρόγραμμα διά βίου μάθησης, σε ιδιαίτερο κεφάλαιο, μπορεί να

εντάσσονται και δράσεις συλλογικού χαρακτήρα, υποστηριζόμενες οικονομικά ή

επιστημονικά ή διοικητικά από το Δήμο, των δημόσιων, των κοινωνικών και των

ιδιωτικών φορέων, που έχουν την έδρα τους ή ασκούν δραστηριότητες στην περιφέρεια

του Δήμου και είναι εγγεγραμμένοι στο Μητρώο Φορέων του Δικτύου της παραγράφου

3 του άρθρου 17.

3. Οι δράσεις του τοπικού προγράμματος διά βίου μάθησης μπορεί να χρηματοδοτούνται

από τον τακτικό προϋπολογισμό και από το πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων

απευθείας από το Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων μέσω της

Γενικής Γραμματείας Διά Βίου Μάθησης ή μέσω της αντίστοιχης Περιφέρειας, από

επιχορηγήσεις και από ίδιους πόρους του Δήμου.

4. Ο Δήμος εφαρμόζει το τοπικό πρόγραμμα διά βίου μάθησης και διαχειρίζεται την

εφαρμογή των πολιτικών και των κανόνων της παραγράφου 2 του άρθρου 4 που

αφορούν τη γενική εκπαίδευση ενηλίκων στην περιφέρεια του Δήμου. Στις

αρμοδιότητές του περιλαμβάνονται ιδίως:

α) η ίδρυση και λειτουργία Κέντρων Διά Βίου Μάθησης (Κ.Δ.Β.Μ.), που οργανώνονται στο

πλαίσιο της υπηρεσιακής μονάδας που ασκεί αρμοδιότητες διά βίου μάθησης ή

νομικού προσώπου του Δήμου και εφαρμόζουν το τοπικό πρόγραμμα διά βίου

μάθησης,

β) η λειτουργία και διαχείριση τοπικών δομών και η εφαρμογή προγραμμάτων της Γενικής

Γραμματείας Διά Βίου Μάθησης, στο πλαίσιο προγραμματικών συμβάσεων, κατά τις

διατάξεις της περίπτωσης α της παραγράφου 6 του άρθρου 21 και

γ) η εφαρμογή προγραμμάτων των Κ.Π.Ε. του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης

και Θρησκευμάτων, στο πλαίσιο προγραμματικών συμβάσεων, κατά __________τις διατάξεις της

περίπτωσης β της ίδιας παραγράφου.

5. Με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών,

Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Οικονομικών και Παιδείας, Διά Βίου

Μάθησης και Θρησκευμάτων, ύστερα από γνώμη της Κεντρικής Ένωσης Δήμων

Ελλάδας, μπορεί να μεταβιβάζονται στους Δήμους αρμοδιότητες του Υπουργείου

Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και των φορέων διοίκησης της διά

βίου μάθησης των περιπτώσεων δ, ε και στ της παραγράφου 2 του άρθρου 3, εφόσον

εξυπηρετούν αναπτυξιακού και λειτουργικού χαρακτήρα τοπικές ανάγκες και δεν

αφορούν θέματα άσκησης γενικής κρατικής πολιτικής. Με το ίδιο διάταγμα ρυθμίζεται

και η απόδοση των αντίστοιχων οικονομικών πόρων για την άσκησή τους.



Άρθρο 9

Οργάνωση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στο Σύστημα Διοίκησης της διά βίου

Μάθησης





1. Με σκοπό τη διασφάλιση του λειτουργικά ενιαίου χαρακτήρα του Συστήματος Διοίκησης

της διά βίου μάθησης και την προώθηση της διαφάνειας και της αποτελεσματικότητας

στην άσκηση του επιτελικού ρόλου του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και

Θρησκευμάτων και των αρμοδιοτήτων που αναλαμβάνουν οι Περιφέρειες και οι Δήμοι,

οι υπηρεσιακές μονάδες του Συστήματος αυτού διαρθρώνονται κατά τα επόμενα.

2. Οι αρμοδιότητες διά βίου μάθησης ασκούνται από ειδική υπηρεσιακή μονάδα του

Δήμου ή από την υπηρεσιακή μονάδα που ασκεί αρμοδιότητες σε θέματα παιδείας. Αν

δεν υπάρχουν τέτοιες μονάδες, με απόφαση του Δημάρχου ορίζεται άλλη υπηρεσιακή

μονάδα του Δήμου, που ασκεί τις αρμοδιότητες αυτές.

3. Οι αρμοδιότητες διά βίου μάθησης ασκούνται από ειδική υπηρεσιακή μονάδα της

Περιφέρειας, ή από την υπηρεσιακή μονάδα που ασκεί αρμοδιότητες σε θέματα

Παιδείας. Αν δεν υπάρχουν τέτοιες μονάδες, με απόφαση του Περιφερειάρχη ορίζεται

άλλη υπηρεσιακή μονάδα της Περιφέρειας, που ασκεί τις αρμοδιότητες αυτές.

4. Μέσω του δικτύου ΣΥΖΕΥΞΙΣ διασφαλίζεται η ηλεκτρονική διασύνδεση και η λειτουργική

ενοποίηση των ανωτέρω υπηρεσιακών μονάδων με τη Γενική Γραμματεία Διά Βίου

Μάθησης, καθώς και η σύνδεσή τους με τις αρμόδιες για θέματα εκπαίδευσης

υπηρεσίες και λοιπούς εποπτευόμενους φορείς του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου

Μάθησης και Θρησκευμάτων. Επίσης, δημιουργείται ενιαία διαδικτυακή πύλη των

υπηρεσιακών μονάδων και των φορέων αυτών, μέσω της οποίας δίνονται πληροφορίες,

παρέχονται υπηρεσίες και αναπτύσσονται διαδραστικές σχέσεις με τους πολίτες σε

θέματα εκπαίδευσης και διά βίου μάθησης.



Άρθρο 10

Εθνικό Κέντρο Πιστοποίησης Δομών Διά Βίου Μάθησης



1. Το Εθνικό Κέντρο Πιστοποίησης Συνεχιζόμενης Επαγγελματικής Κατάρτισης

μετονομάζεται σε «Εθνικό Κέντρο Πιστοποίησης Δομών Διά Βίου Μάθησης (Ε.ΚΕ.ΠΙΣ.)»

και αποτελεί τον εθνικό φορέα πιστοποίησης των εισροών της μη τυπικής εκπαίδευσης.

2. Οι παράγραφοι 2 και 3 του άρθρου 22 του ν. 2469/1997 (ΦΕΚ 38 Α’) αντικαθίσταται ως

εξής:

«2. Σκοποί του Κέντρου είναι:

α) η πιστοποίηση των εισροών της μη τυπικής εκπαίδευσης και, ειδικότερα, αα) η

πιστοποίηση των δομών, των επαγγελματικών περιγραμμάτων, των προγραμμάτων και

των εκπαιδευτών των φορέων της αρχικής και της συνεχιζόμενης επαγγελματικής

κατάρτισης και γενικότερα της μη τυπικής εκπαίδευσης, περιλαμβανομένης της γενικής

εκπαίδευσης ενηλίκων, ββ) η πιστοποίηση των φορέων παροχής συμβουλευτικών

υπηρεσιών και των στελεχών τους, γγ) η χορήγηση άδειας λειτουργίας των φορέων

αυτών, όπου αυτό απαιτείται και

β) η εξασφάλιση των προϋποθέσεων και η εξυπηρέτηση των στόχων που αναφέρονται στα

εθνικά, τα ευρωπαϊκά και τα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα επαγγελματικής

κατάρτισης σε σχέση με την πιστοποίηση των εισροών της μη τυπικής εκπαίδευσης.

3. Για την υλοποίηση των σκοπών του, το Κέντρο ιδίως:

α) μελετά, αναπτύσσει, οργανώνει και εφαρμόζει τις προδιαγραφές των συστημάτων

πιστοποίησης των εισροών της μη τυπικής εκπαίδευσης,

β) καταρτίζει τα μητρώα των πιστοποιημένων δομών, εκπαιδευτών, στελεχών διά βίου

συμβουλευτικής και ελεγκτών – αξιολογητών των δομών αυτών,

γ) ασκεί συνεχή έλεγχο και αξιολογεί τη λειτουργία των πιστοποιημένων δομών της μη

τυπικής εκπαίδευσης, περιλαμβανομένων και των φορέων παροχής συμβουλευτικών

υπηρεσιών,

δ) εισηγείται την έκδοση κανονιστικού πλαισίου για τις προϋποθέσεις, τους όρους και τη

διαδικασία πιστοποίησης των δομών, των επαγγελματικών περιγραμμάτων, των

προγραμμάτων και των εκπαιδευτών των φορέων της μη τυπικής εκπαίδευσης,

περιλαμβανομένων των φορέων παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών και των

στελεχών τους και

ε) υποβάλλει προτάσεις στον Υπουργό Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και

στο Εθνικό Συμβούλιο Διά Βίου Μάθησης και Σύνδεσης με την Απασχόληση για τη

χάραξη κατευθύνσεων, το σχεδιασμό και τον προγραμματισμό μέτρων πολιτικής για τη

συνεχή βελτίωση και ανάπτυξη του συστήματος πιστοποίησης των εισροών της μη

τυπικής εκπαίδευσης.»



Άρθρο 11

Εθνικός Οργανισμός Πιστοποίησης Προσόντων



1. Ιδρύεται νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία «Εθνικός Οργανισμός

Πιστοποίησης Προσόντων (Ε.Ο.Π.Π.)», το οποίο εδρεύει στην Αθήνα, έχει διοικητική και

οικονομική αυτοτέλεια και εποπτεύεται από τον Υπουργό Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης

και Θρησκευμάτων. Ο Ε.Ο.Π.Π. αποτελεί τον εθνικό φορέα πιστοποίησης εκροών της μη

τυπικής εκπαίδευσης και της άτυπης μάθησης και λειτουργεί ως εθνική δομή των

Ευρωπαϊκών δικτύων που διαχειρίζονται θέματα προσόντων και ευρωπαϊκών

εργαλείων διαφάνειας και κινητικότητας, όπως το Εθνικό Σημείο Συντονισμού του

Ευρωπαϊκού Πλαισίου Προσόντων, το Εθνικό Κέντρο Ευρωδιαβατηρίου και το Εθνικό

Σημείο Αναφοράς για τη Διασφάλιση της Ποιότητας.

2. Σκοποί του Ε.Ο.Π.Π. είναι ιδίως:

α) η δημιουργία και ανάπτυξη του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων και η αντιστοίχησή του με

το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων,

β) η αντιστοίχηση των προσόντων που αποκτώνται μέσω της τυπικής, της μη τυπικής

εκπαίδευσης και της άτυπης μάθησης, στα επίπεδα του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων,

γ) η δημιουργία των κλαδικών περιγραφικών δεικτών σε μορφή γνώσεων, δεξιοτήτων και

ικανοτήτων, που αντιστοιχούν στα επίπεδα του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων,

δ) η πιστοποίηση των εκροών της μη τυπικής εκπαίδευσης και της άτυπης μάθησης και,

ειδικότερα, αα) η ανάπτυξη συστήματος αναγνώρισης και πιστοποίησης των προσόντων

που αποκτώνται μέσω της μη τυπικής εκπαίδευσης και της άτυπης μάθησης, η

πιστοποίηση των προσόντων αυτών και η αντιστοίχησή τους στα επίπεδα του Εθνικού

Πλαισίου Προσόντων και ββ) η αδειοδότηση και ο έλεγχος λειτουργίας φορέων

πιστοποίησης των προσόντων που αποκτώνται μέσω της μη τυπικής εκπαίδευσης και

της άτυπης μάθησης,

ε) η ανάπτυξη και η εφαρμογή συστήματος μεταφοράς πιστωτικών μονάδων για την

επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση,

στ) η διασφάλιση της ποιότητας της μη τυπικής εκπαίδευσης, σε συνεργασία με τους

λοιπούς αρμόδιους δημόσιους φορείς,

ζ) η εισήγηση του καθορισμού των επαγγελματικών δικαιωμάτων των κατόχων προσόντων

που αποκτώνται στο πλαίσιο της διά βίου μάθησης, πλην της ανώτατης εκπαίδευσης,

η) η αντιστοίχηση στο Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων διεθνών κλαδικών προσόντων και

θ) η αναγνώριση της ισοτιμίας εκπαιδευτικών τίτλων της αλλοδαπής, με εξαίρεση αυτών

της ανώτατης εκπαίδευσης.

3. Για την εκπλήρωση των σκοπών του ο Ε.Ο.Π.Π. ιδίως:

α) συνεργάζεται με διεθνείς ή ευρωπαϊκούς φορείς ή φορείς άλλων χωρών οι οποίοι έχουν

ανάλογο σκοπό, εκπροσωπεί το Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και

Θρησκευμάτων σε όργανα διεθνών ή ευρωπαϊκών οργανισμών σε ζητήματα

αναγνώρισης και πιστοποίησης των προσόντων, παρακολουθεί τις διεθνείς και τις

ευρωπαϊκές εξελίξεις στα ζητήματα αυτά, εκπονεί τις αναγκαίες έρευνες, μελέτες και

εμπειρογνωμοσύνες, οργανώνει σχετικές εκδηλώσεις και εισηγείται στον Υπουργό

Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων τη διαμόρφωση της δημόσιας

πολιτικής, των κανόνων και των προγραμμάτων που αφορούν την αναγνώριση και

πιστοποίηση των προσόντων και γενικότερα του συστήματος πιστοποίησης των εκροών

της μη τυπικής εκπαίδευσης και της άτυπης μάθησης,

β) εισηγείται στον Υπουργό Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων την έκδοση

κανονιστικού πλαισίου για τις προϋποθέσεις, τους όρους και τη διαδικασία

πιστοποίησης των προσόντων, περιλαμβανομένου συστήματος εξέτασης, αξιολόγησης

και επικύρωσης των γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων όσων επιθυμούν την

αναγνώριση των προσόντων τους, εφαρμόζει το κανονιστικό πλαίσιο, τηρεί μητρώο των

πιστοποιηθέντων και ενημερώνει το Ηλεκτρονικό Μητρώο Διά Βίου Μάθησης της

Γενικής Γραμματείας Διά Βίου Μάθησης,

γ) εισηγείται στον Υπουργό Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων την έκδοση

κανονιστικού πλαισίου για τις προϋποθέσεις, τους όρους και τη διαδικασία

αδειοδότησης φορέων πιστοποίησης των προσόντων, αδειοδοτεί τους φορείς αυτούς,

ελέγχει την εφαρμογή του κανονιστικού πλαισίου και τηρεί μητρώο των

αδειοδοτηθέντων φορέων,

δ) εκπονεί τα πρότυπα και τα μέσα που αφορούν την αναγνώριση και πιστοποίηση των

προσόντων, αναπτύσσει τη σχετική τεχνογνωσία και συνεργάζεται με τους φορείς της

διά βίου μάθησης, ώστε να επιτευχθεί ο σκοπός του και ιδιαίτερα οι στόχοι των

περιπτώσεων β΄,γ΄, δ,΄ ε΄ και η΄ της παραγράφου 3 του άρθρου 1 και του άρθρου 19,

ε) παρέχει πρόσβαση στις πληροφορίες και καθοδήγηση στους ενδιαφερόμενους φορείς

σχετικά με τη συσχέτιση των εθνικών προσόντων, μέσω του Εθνικού Πλαισίου

Προσόντων, με το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων και

στ) εισηγείται στον Υπουργό Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων την έκδοση

κανονιστικού πλαισίου για τον καθορισμό και την απονομή τίτλων εκπαίδευσης και

κατάρτισης μετά από την επιτυχή ολοκλήρωση της διαδικασίας πιστοποίησης, όπως τα

διπλώματα αρχικής επαγγελματικής κατάρτισης, τα πιστοποιητικά, οι βεβαιώσεις

επάρκειας και άλλοι τίτλοι που βεβαιώνουν επιτυχώς περατωθείσα επαγγελματική

εκπαίδευση και κατάρτιση, καθώς και επιτυχώς περατωθείσα επαγγελματική κατάρτιση

που μπορεί να απαιτείται συμπληρωματικά προς τους κύκλους σπουδών του τυπικού

εκπαιδευτικού συστήματος.

4. Όργανα διοίκησης του Ε.Ο.Π.Π. είναι το διοικητικό συμβούλιο, ο πρόεδρος και ο γενικός

διευθυντής.

5. Ο Ε.Ο.Π.Π. διοικείται από εννεαμελές διοικητικό συμβούλιο που συγκροτείται με

απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων με τριετή

θητεία και αποτελείται από τον πρόεδρο, που πρέπει να είναι επιστήμονας με επαρκή

γνώση και εμπειρία σε θέματα διοίκησης, καθώς και ανάπτυξης του ανθρώπινου

δυναμικού, έναν εκπρόσωπο του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και

Θρησκευμάτων, έναν εκπρόσωπο του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης,

έναν εκπρόσωπο του Ε.ΚΕ.ΠΙΣ., έναν κοινό εκπρόσωπο των φορέων των εργοδοτών

(Σ.Ε.Β., Ε.Σ.Ε.Ε., Γ.Σ.Ε.Β.Ε.Ε.), έναν εκπρόσωπο της Γ.Σ.Ε.Ε. και τρεις εμπειρογνώμονες,

κατά προτίμηση από διάφορους κλάδους της οικονομίας.

6. Ο γενικός διευθυντής ορίζεται με τριετή θητεία. Όταν ο γενικός διευθυντής ελλείπει, τις

αρμοδιότητές του ασκεί μέλος του διοικητικού συμβουλίου, που ορίζεται με απόφαση

του προέδρου.

7. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που

δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται η διαδικασία

συγκρότησης του διοικητικού συμβουλίου και ο κανονισμός λειτουργίας του, οι

αρμοδιότητες του διοικητικού συμβουλίου, του προέδρου και του γενικού διευθυντή,

τα κωλύματα και τα ασυμβίβαστα αυτών, ο τρόπος αναπλήρωσής τους σε περίπτωση

απουσίας ή κωλύματος, οι αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου για τις οποίες

απαιτείται η έγκριση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων,

στις οποίες περιλαμβάνονται ο ετήσιος προγραμματισμός και προϋπολογισμός, ο

ετήσιος απολογισμός και ισολογισμός και τα απαιτούμενα προσόντα, καθώς και ο

τρόπος πλήρωσης της θέσης του γενικού διευθυντή του Οργανισμού. Με απόφαση των

Υπουργών Οικονομικών και Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που

δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται οι αποδοχές του

προέδρου και του γενικού διευθυντή και η κατά συνεδρίαση αποζημίωση των μελών

του διοικητικού συμβουλίου.

8. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που

δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εκδίδεται ο οργανισμός εσωτερικής

υπηρεσίας του Ε.Ο.Π.Π. που καθορίζει την οργανωτική δομή των υπηρεσιών και τις

αρμοδιότητές τους, προβλέπει τη σύσταση, μετατροπή και κατάργηση των οργανικών

θέσεων, τα απαραίτητα προσόντα και τη διαδικασία πρόσληψης των υπαλλήλων, με

εφαρμογή των διατάξεων του ν. 2190/1994 (ΦΕΚ 28 Α΄) όπως ισχύει, καθώς και τα

αρμόδια όργανα και κάθε θέμα υπηρεσιακής κατάστασης και πειθαρχικού δικαίου των

υπαλλήλων. Με απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης

και Θρησκευμάτων, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζεται

το μισθολογικό σύστημα των υπαλλήλων του Οργανισμού. Μετά τη συγκρότηση του

διοικητικού συμβουλίου του Ε.Ο.Π.Π., οι ανωτέρω αποφάσεις εκδίδονται ύστερα από

γνώμη του.

9. Για την υποστήριξη του Ε.Ο.Π.Π. στην ανάπτυξη και εφαρμογή του Εθνικού Πλαισίου

Προσόντων, ο Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, με απόφασή

του που εκδίδεται ύστερα από εισήγηση του Οργανισμού και δημοσιεύεται στην

Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, συνιστά Επιτροπή με γνωμοδοτικό χαρακτήρα, στην

οποία συμμετέχουν εκπρόσωποι των φορέων παροχής υπηρεσιών τυπικής εκπαίδευσης

και μη τυπικής εκπαίδευσης, των φορέων αναγνώρισης και πιστοποίησης προσόντων,

των κοινωνικών εταίρων και εμπειρογνώμονες. Με όμοια απόφαση ορίζονται ο

πρόεδρος, τα μέλη και ο γραμματέας της Επιτροπής και καθορίζονται οι αρμοδιότητες

και ο κανονισμός λειτουργίας της.

10. Ο Ε.Ο.Π.Π., ύστερα από εισήγηση της Επιτροπής της προηγουμένης παραγράφου,

μπορεί να συγκροτεί κλαδικές ομάδες εργασίας με τη συμμετοχή εκπροσώπων των

κλάδων της οικονομίας, των αρμόδιων Υπουργείων ή δημόσιων φορέων και

εμπειρογνωμόνων, που μελετούν και εισηγούνται ή γνωμοδοτούν επί των ζητημάτων

αρμοδιότητας της Επιτροπής και υποστηρίζουν τον Οργανισμό στην εφαρμογή, κατά

κλάδο, του συστήματος εξέτασης, αξιολόγησης και επικύρωσης των γνώσεων,

δεξιοτήτων και ικανοτήτων των πιστοποιούμενων ατόμων και του συστήματος

εξέτασης, αξιολόγησης και επικύρωσης των λειτουργιών των αδειοδοτούμενων

φορέων.

11. Με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Διά Βίου Μάθησης, που εκδίδεται ύστερα από

πρόταση του διοικητικού συμβουλίου του Ε.Ο.Π.Π. και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα

της Κυβερνήσεως, κωδικοποιούνται σε ενιαίο κείμενο υπό τον τίτλο «Κανονισμός

προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης» το σύνολο των ισχυουσών σχετικών

κανονιστικών κειμένων.

12. Το διοικητικό συμβούλιο του Ε.Ο.Π.Π., με απόφασή του που δημοσιεύεται στην

Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εγκρίνει τους κανονισμούς οικονομικής διαχείρισης,

ανάθεσης της εκπόνησης μελετών, της προμήθειας υπηρεσιών ή προϊόντων και της

εκτέλεσης έργων, τηρώντας τις διατάξεις της νομοθεσίας περί δημόσιων συμβάσεων.

13. Οι πόροι του Ε.Ο.Π.Π. προέρχονται από επιχορηγήσεις του τακτικού προϋπολογισμού,

από το πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων, από παράβολα που καταβάλλονται για την

πιστοποίηση προσόντων, την ισοτίμηση τίτλων και την αδειοδότηση φορέων και από

αμοιβές για παροχή υπηρεσιών. Στους πόρους αυτούς περιλαμβάνονται και οι πόροι

από συγχρηματοδοτούμενα κοινοτικά προγράμματα. Με απόφαση του διοικητικού

συμβουλίου του Ε.Ο.Π.Π., που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως,

καθορίζεται το ύψος των παραπάνω παραβόλων.

14. Για την κάλυψη των οργανικών θέσεων του Ε.Ο.Π.Π. επιτρέπεται η μετάταξη

υπαλλήλων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου των δημόσιων

υπηρεσιών και των νομικών προσώπων δημόσιου ή ιδιωτικού δικαίου αρμοδιότητας

του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, η οποία

πραγματοποιείται με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και

Θρησκευμάτων, ύστερα από αίτηση των ενδιαφερομένων και γνώμη των αρμόδιων

υπηρεσιακών συμβουλίων και του διοικητικού συμβουλίου του Ε.Ο.Π.Π. Με ανάλογους

όρους και διαδικασία μετατάσσονται υπάλληλοι άλλων δημόσιων υπηρεσιών ή νομικών

προσώπων του δημόσιου τομέα με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου,

με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και του

κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού. Για την κάλυψη των αναγκών σε προσωπικό του

Ε.Ο.Π.Π. είναι δυνατή η απόσπαση εκπαιδευτικών, η οποία πραγματοποιείται με

απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, ύστερα από

αίτηση των ενδιαφερομένων και γνώμη του διοικητικού συμβουλίου του Οργανισμού,

εφαρμοζομένων κατά τα λοιπά των διατάξεων που ισχύουν για τις αποσπάσεις

εκπαιδευτικών.

15. Οι μετατασσόμενοι στον Ε.Ο.Π.Π. σύμφωνα με τις διατάξεις της προηγούμενης

παραγράφου διατηρούν το μισθολογικό, ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς της

θέσης από την οποία προέρχονται, σύμφωνα με τα οριζόμενα από τις διατάξεις της

παραγράφου 17 του άρθρου 4 του ν. 3513/2006 (ΦΕΚ 265 Α΄), εκτός αν με αίτησή τους

επιλέξουν την υπαγωγή τους στο καθεστώς του προσωπικού του Ε.Ο.Π.Π.

16. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και του

κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της

Κυβερνήσεως, ρυθμίζονται τα θέματα που αφορούν την εφαρμογή του παρόντος

άρθρου και ιδίως εκείνα που αφορούν την οργάνωση και λειτουργία των οργάνων και

των υπηρεσιών του Ε.Ο.Π.Π., την υπηρεσιακή, μισθολογική, ασφαλιστική και

συνταξιοδοτική κατάσταση του προσωπικού του και τη διαδικασία μετάταξης κατά την

παράγραφο 14.



Άρθρο 12

Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης



1. Τα δημόσια Ι.Ε.Κ. που έχουν ιδρυθεί κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 1

του άρθρου 5 του ν. 2009/1992 (ΦΕΚ 18 Α΄) υπάγονται στη Γενική Γραμματεία Διά Βίου

Μάθησης. Τα Ι.Ε.Κ. που έχουν ιδρυθεί κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 6

του ίδιου άρθρου από άλλα Υπουργεία ή νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου

εποπτεύονται ως προς το εκπαιδευτικό πλαίσιο από τη Γενική Γραμματεία Διά Βίου

Μάθησης, ενώ ως προς την οργάνωση και λειτουργία από τους φορείς οι οποίοι τα

συνέστησαν.

2. Με προγραμματικές συμβάσεις που συνάπτονται κατά το άρθρο 21 ανατίθεται από το

Υπουργείο Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων στις Περιφέρειες η

λειτουργία και η διαχείριση των δημόσιων Ι.Ε.Κ. που υπάγονται στη Γενική Γραμματεία

Διά Βίου Μάθησης και η παροχή των αντίστοιχων υπηρεσιών επαγγελματικής

κατάρτισης.

3. Με απόφαση των Υπουργών Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και

Οικονομικών, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ιδρύονται,

μετατρέπονται, συγχωνεύονται και καταργούνται δημόσια Ι.Ε.Κ. που υπάγονται στη

Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης.

4. Είναι δυνατή η ίδρυση Ι.Ε.Κ. από άλλα Υπουργεία ή από νομικά πρόσωπα δημοσίου

δικαίου, τα οποία και έχουν την ευθύνη της οργάνωσης και λειτουργίας των Ι.Ε.Κ.

αυτών, με απόφαση του κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού και του Υπουργού

Οικονομικών, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

5. Είναι δυνατή η ίδρυση Ι.Ε.Κ. από νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου ή από ιδιώτες. Με

απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του Ε.ΚΕ.ΠΙΣ., που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα

της Κυβερνήσεως, χορηγείται άδεια λειτουργίας τους.

6. Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου

Μάθησης και Θρησκευμάτων, ρυθμίζονται τα θέματα που αφορούν την οργάνωση, τη

λειτουργία και τις παρεχόμενες από τα Ι.Ε.Κ. υπηρεσίες αρχικής επαγγελματικής

κατάρτισης, όπως είναι οι ειδικότητες, το περιεχόμενο, η διάρκεια και η εκπαιδευτική

διαδικασία των σπουδών τους, οι όροι, οι προϋποθέσεις και η διαδικασία εγγραφών,

μετεγγραφών, φοίτησης, εξετάσεων και έκδοσης των αποτελεσμάτων τους, οι

υποχρεώσεις του προσωπικού, των εκπαιδευτών και των καταρτιζομένων, η πειθαρχική

διαδικασία, τα πειθαρχικά όργανα και οι πειθαρχικές ποινές που επιβάλλονται στους

παραπάνω.

7. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που

δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ρυθμίζονται τα θέματα που αφορούν

το περιεχόμενο των οδηγών κατάρτισης ανά ειδικότητα, οι όροι σχεδιασμού και

εφαρμογής της πρακτικής άσκησης, τα μέσα της διδασκαλίας και των πρακτικών

ασκήσεων, το σύστημα αξιολόγησης του προσωπικού και των εκπαιδευτών των Ι.Ε.Κ.

και κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για την οργάνωση, τη λειτουργία και τις παρεχόμενες

από τα Ι.Ε.Κ. υπηρεσίες αρχικής επαγγελματικής κατάρτισης.

8. Με απόφαση των Υπουργών Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και

Οικονομικών, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ρυθμίζονται τα

ειδικότερα θέματα που αφορούν την οργάνωση, τη λειτουργία και τη διαχείριση των

δημόσιων Ι.Ε.Κ. που υπάγονται στη Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης και τις

υπηρεσίες αρχικής επαγγελματικής κατάρτισης που παρέχουν, όπως είναι η διασφάλιση

της κτηριακής και λοιπής τεχνικής υποδομής τους, ο καθορισμός διδάκτρων και

εξετάστρων και των δικαιούχων αυτών, ο καθορισμός παραβόλων, η στελέχωσή τους με

προσωπικό, η απασχόληση εκπαιδευτών και κάθε αναγκαία λεπτομέρεια.

9. Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου

Μάθησης και Θρησκευμάτων, ρυθμίζονται τα θέματα που αφορούν την οργάνωση, τη

λειτουργία και τη διαχείριση των ιδιωτικών Ι.Ε.Κ. και τις υπηρεσίες αρχικής

επαγγελματικής κατάρτισης που παρέχουν, όπως είναι οι όροι και η διαδικασία

χορήγησης άδειας ίδρυσης και λειτουργίας τους, ο καθορισμός των υποχρεώσεων των

ιδιοκτητών, των προσόντων, των κωλυμάτων και των ασυμβιβάστων για την πρόσληψη

οργάνων διοίκησης και για τον ορισμό εκπροσώπων τους, των υποχρεώσεων και του

πειθαρχικού δικαίου των ιδιοκτητών, των οργάνων διοίκησης και των εκπροσώπων τους

και κάθε αναγκαία λεπτομέρεια.



Άρθρο 13

Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης



1. Τα Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης (Κ.Ε.Κ.) ιδρύονται από νομικό πρόσωπο, το

οποίο έχει κάποια από τις μορφές που προβλέπονται από την εθνική ή την κοινοτική

νομοθεσία.

2. Με απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και

Θρησκευμάτων και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, που δημοσιεύεται στην

Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ρυθμίζονται τα θέματα που αφορούν την αδειοδότηση

και το σύστημα πιστοποίησης των Κ.Ε.Κ. και ιδίως οι όροι και οι προϋποθέσεις ίδρυσης

των Κ.Ε.Κ., η εξειδίκευσή τους, οι προϋποθέσεις, τα απαιτούμενα έντυπα και

δικαιολογητικά, τα κριτήρια και η διαδικασία πιστοποίησής τους, το χρηματικό ποσό

που καταβάλλεται για την πιστοποίηση, το σύστημα ελέγχου, αξιολόγησης και

βαθμολόγησης, οι διοικητικές κυρώσεις για ελλιπή ή ψευδή στοιχεία της αίτησης ή σε

περίπτωση παράβασης των όρων της άδειας και κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για την

ίδρυση και λειτουργία των Κ.Ε.Κ. και τις παρεχόμενες από αυτά υπηρεσίες

συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης.



Άρθρο 14

Φορείς άτυπης μάθησης – Όροι και διαδικασία εγγραφής στο Μητρώο Φορέων του

Δικτύου



1. Οι φορείς παροχής υπηρεσιών διά βίου μάθησης της περίπτωσης ιβ της παραγράφου 3

του άρθρου 3, που καλούνται και φορείς άτυπης μάθησης, παρέχουν υπηρεσίες

εκπαίδευσης ή επιμόρφωσης των πολιτών, διακρίνονται σε φορείς εθνικής ή

περιφερειακής ή τοπικής εμβέλειας και κατατάσσονται στις ακόλουθες κατηγορίες:

α) υπηρεσίες και φορείς του δημόσιου τομέα (ή δημόσιοι φορείς), που λειτουργούν με τη

μορφή νομικού προσώπου δημόσιου ή ιδιωτικού δικαίου,

β) φορείς του κοινωνικού τομέα (ή κοινωνικοί φορείς), που λειτουργούν με τη μορφή

σωματείου, ιδρύματος ή αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρίας και

γ) φορείς του ιδιωτικού τομέα (ή ιδιωτικοί φορείς), με οποιαδήποτε νομική μορφή.

2. Στους φορείς της προηγουμένης παραγράφου μπορεί να περιλαμβάνονται σχολεία,

μουσεία, βιβλιοθήκες, κοινωνικοί, επιμορφωτικοί και πολιτιστικοί φορείς που

εφαρμόζουν προγράμματα ή παρέχουν υπηρεσίες διά βίου μάθησης που απευθύνονται

σε νέους ή σε ενηλίκους ή σε άτομα της τρίτης ηλικίας, όπως είναι η διεξαγωγή

ημερίδων ή σεμιναρίων, η διοργάνωση εκπαιδευτικών επισκέψεων, η παροχή

συστηματικών πληροφοριών και γνώσεων και η ανάπτυξη δεξιοτήτων των ατόμων που

συμβάλλουν στην εκπαίδευση ή την επιμόρφωση και στην πνευματική ανάπτυξή τους.

3. Οι φορείς της παραγράφου 1 εγγράφονται στο Μητρώο Φορέων Διά Βίου Μάθησης,

που τηρεί η Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης.

4. Για την εγγραφή του στο Μητρώο Φορέων Δια Βίου Μάθησης, ο ενδιαφερόμενος

φορέας υποβάλλει σχετική αίτηση στο Δήμο όπου έχει την έδρα του, στην οποία

αναφέρει τα στοιχεία της ταυτότητάς του (επωνυμία, έδρα, διεύθυνση, πράξη έγκρισης

καταστατικού, σκοπός, εταίροι ή μέλη, διοίκηση) και επισυνάπτει συνοπτικά στοιχεία

για την προηγούμενη και την προγραμματιζόμενη δραστηριότητά του και σημείωμα που

τεκμηριώνει ότι η δραστηριότητα αυτή συμβάλλει στη διά βίου μάθηση. Η αίτηση αυτή

αξιολογείται και εγκρίνεται από Επιτροπή που συνιστά ο Δήμος και τα στοιχεία της

εγκριτικής απόφασης καταχωρούνται ηλεκτρονικά στο Μητρώο.

5. Φορείς εθνικής εμβέλειας της παραγράφου 1 μπορεί να εγγράφονται στο Μητρώο

Φορέων Διά Βίου Μάθησης από τη Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης, χωρίς την

τήρηση της διαδικασίας της προηγούμενης παραγράφου.

6. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που

εκδίδεται ύστερα από γνώμη της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας και δημοσιεύεται

στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ορίζονται λεπτομερέστερα τα στοιχεία που

αναφέρονται ή επισυνάπτονται στην αίτηση, η σύνθεση της κατά την παράγραφο 4

Επιτροπής του Δήμου, τα στοιχεία που αξιολογούνται, οι διαδικασίες εγγραφής και

υποβολής ενστάσεων, τα στοιχεία που καταχωρούνται στο Μητρώο, το σύστημα

παρακολούθησης και ετήσιας αξιολόγησης της δραστηριότητας των φορέων και κάθε

αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος άρθρου.



ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄

ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ



Άρθρο 15

Εθνικό Πρόγραμμα Διά Βίου Μάθησης



1. Το Εθνικό Πρόγραμμα Διά Βίου Μάθησης διαρθρώνεται σε μεσοχρόνιο και ετήσιο και

περιλαμβάνει όλες τις δράσεις εφαρμογής της δημόσιας πολιτικής διά βίου μάθησης

που χρηματοδοτούνται από δημόσιους πόρους και ειδικότερα:

α) Τις δράσεις τις οποίες υλοποιούν οι κεντρικοί δημόσιοι φορείς και οι λοιποί φορείς

εθνικής εμβέλειας του Δικτύου. Οι δράσεις αυτές αποτελούν το εθνικό σκέλος του

Προγράμματος.

β) Τις δράσεις τις οποίες υλοποιούν οι Περιφέρειες και οι λοιποί φορείς περιφερειακής

εμβέλειας του Δικτύου. Οι δράσεις αυτές αποτελούν το περιφερειακό σκέλος του

Προγράμματος.

γ) Τις δράσεις τις οποίες υλοποιούν οι Δήμοι και οι λοιποί φορείς τοπικής εμβέλειας του

Δικτύου. Οι δράσεις αυτές αποτελούν το τοπικό σκέλος του Προγράμματος.

2. Στο Εθνικό Πρόγραμμα Διά Βίου Μάθησης, σε ιδιαίτερο κεφάλαιο, εντάσσονται και οι

δράσεις συλλογικού χαρακτήρα των δημόσιων, των κοινωνικών και των ιδιωτικών

φορέων που υποστηρίζονται οικονομικά ή επιστημονικά ή διοικητικά από κεντρικό

δημόσιο φορέα ή Περιφέρεια ή Δήμο και είναι εγγεγραμμένοι στο Μητρώο Φορέων του

Δικτύου της παραγράφου 3 του άρθρου 17.

3. Το Εθνικό Πρόγραμμα Διά Βίου Μάθησης περιλαμβάνει και δράσεις της Γενικής

Γραμματείας Διά Βίου Μάθησης για την υποστήριξη, παρακολούθηση και αξιολόγηση

των προγραμμάτων τα οποία υλοποιούν οι Περιφέρειες και οι Δήμοι. Οι δράσεις αυτές

συνοδεύονται από σχετικά κίνητρα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται η ηθική και

υλική βράβευση των καλών πρακτικών τους, κατά την εφαρμογή των διατάξεων του

παρόντος νόμου και ιδίως των άρθρων 7 και 8.

4. Με απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής

Διακυβέρνησης, Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και των Υπουργών

που έχουν την αρμοδιότητα της διαχείρισης δράσεων που εντάσσονται στο Εθνικό

Πρόγραμμα Διά Βίου Μάθησης, η οποία δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της

Κυβερνήσεως, συνιστάται Επιτροπή Παρακολούθησης του Προγράμματος αυτού. Με

την ίδια απόφαση καθορίζονται η σύνθεση και οι αρμοδιότητες της Επιτροπής στο

σχεδιασμό και την παρακολούθηση της εφαρμογής του Προγράμματος, στην

εξειδίκευση των δράσεών του και στο συντονισμό των υπηρεσιών διαχείρισης των

δράσεων αυτών για την εναρμόνιση των δράσεων του Προγράμματος με το σκοπό και

τους στόχους της δημόσιας πολιτικής διά βίου μάθησης και γενικότερα των δημόσιων

πολιτικών ανάπτυξης του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας. Η Επιτροπή

Παρακολούθησης υποστηρίζεται διοικητικά από τη Γενική Γραμματεία Διά Βίου

Μάθησης.



Άρθρο 16

Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων



1. Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων είναι το πλαίσιο κατάταξης προσόντων με τη μορφή

μαθησιακών αποτελεσμάτων, σύμφωνα με ένα σύνολο κριτηρίων επίτευξης επιπέδων

μάθησης. Στο Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων τα μαθησιακά αποτελέσματα

κατηγοριοποιούνται σε γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες, χωρίς να διασπάται ο

ενιαίος χαρακτήρας της μάθησης.

2. Μέσω του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων αναγνωρίζονται και συσχετίζονται τα

μαθησιακά αποτελέσματα όλων των μορφών τυπικής εκπαίδευσης, μη τυπικής

εκπαίδευσης και άτυπης μάθησης, ώστε αυτά να πιστοποιούνται και να κατατάσσονται

σε επίπεδα κατ’ αντιστοίχηση με τα επίπεδα του Ευρωπαϊκού Πλαισίου Προσόντων.

3. Το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων μπορεί να εξειδικεύεται σε κλαδικά πλαίσια προσόντων.

4. Το συντονισμό των αρμόδιων φορέων και την εποπτεία συγκρότησης και λειτουργίας

του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων ασκεί το Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και

Θρησκευμάτων.

5. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που

δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται οι όροι συγκρότησης και

εφαρμογής του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων και ιδίως τα θέματα που αφορούν την

αντιστοίχηση με το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων και με διεθνή κλαδικά προσόντα, τη

δημιουργία κλαδικών περιγραφικών δεικτών, το σύστημα αναγνώρισης και

πιστοποίησης των προσόντων, στο οποίο διασφαλίζεται η συμμετοχή των κοινωνικών

εταίρων και των επιμελητηρίων, και το σύστημα αδειοδότησης και ελέγχου

λειτουργίας των φορέων πιστοποίησης προσόντων και ιδίως οι προδιαγραφές, τα

όργανα, η διαδικασία και τα απαιτούμενα δικαιολογητικά. Κάθε αναγκαία λεπτομέρεια

για την εξειδίκευση και εφαρμογή της απόφασης του προηγούμενου εδαφίου

καθορίζεται με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του Ε.Ο.Π.Π., που δημοσιεύεται

στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.



Άρθρο 17

Μητρώα του Δικτύου και Ευρωδιαβατήριο



1. Η Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης τηρεί Ηλεκτρονικό Μητρώο Διά Βίου Μάθησης,

στο οποίο εγγράφονται οι ενδιαφερόμενοι με αίτησή τους, με την οποία

συνυποβάλλουν ειδικό τυποποιημένο έγγραφο που καλείται Ατομικό Δελτίο Διά Βίου

Μάθησης. Στο δελτίο αυτό καταγράφονται τα προσόντα που αντιστοιχούν στο Εθνικό

Πλαίσιο Προσόντων, καθώς και οι βεβαιώσεις παρακολούθησης πιστοποιημένων

προγραμμάτων της μη τυπικής εκπαίδευσης. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά

Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της

Κυβερνήσεως, καθορίζονται οι όροι για τη συγκρότηση του ηλεκτρονικού μητρώου, τα

στοιχεία του ατομικού δελτίου, οι προϋποθέσεις και η διαδικασία της εγγραφής των

ενδιαφερομένων και της πρόσβασής τους στα στοιχεία του δελτίου και κάθε αναγκαία

λεπτομέρεια για την εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου αυτής, με τήρηση των

κείμενων διατάξεων περί προστασίας προσωπικών δεδομένων.

2. Το Ε.ΚΕ.ΠΙΣ. τηρεί Μητρώο Εκπαιδευτών στο οποίο εγγράφονται οι ενδιαφερόμενοι,

κατά τις διατάξεις των παραγράφων 2 έως 6 του άρθρου 19.

3. Η Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης τηρεί Μητρώο Φορέων Διά Βίου Μάθησης στο

οποίο εγγράφονται αυτοδίκαια οι φορείς του συστήματος διοίκησης και οι φορείς

παροχής υπηρεσιών διά βίου μάθησης των περιπτώσεων α’ έως ια’ της παραγράφου 3

του άρθρου 3, εφόσον έχουν συσταθεί σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις. Στο Μητρώο

Φορέων Διά Βίου Μάθησης εγγράφονται οι φορείς άτυπης μάθησης της περίπτωσης ιβ

της παραγράφου 3 του άρθρου 3 σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14.

4. Στα έγγραφα του Ευρωδιαβατηρίου, το οποίο θεσπίστηκε με την απόφαση 2241/2004

του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 2004 (ΕΕ

L390/31‐12‐2004, σελ. 6 επ.) καταγράφονται και τα πιστοποιούμενα κατά τις διατάξεις

του παρόντος νόμου προσόντα, που αντιστοιχούν στο Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων.



Άρθρο 18

Κίνητρα διά βίου μάθησης



1. Για την ανάπτυξη της διά βίου μάθησης και την επικαιροποίηση των γνώσεων,

δεξιοτήτων και ικανοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας θεσπίζονται κίνητρα.

Σε αυτά περιλαμβάνονται ιδίως:

α) Η σύνδεση προγραμμάτων της μη τυπικής εκπαίδευσης με το σύστημα της τυπικής

εκπαίδευσης μέσω σπονδυλωτών και πιστοποιημένων προγραμμάτων μάθησης, τα

οποία παρέχουν τη δυνατότητα αναγνώρισης, άθροισης και μεταφοράς πιστωτικών

μονάδων εκπαίδευσης από το ένα σύστημα στο άλλο.

β) Η χορήγηση ειδικών εκπαιδευτικών αδειών για συμμετοχή σε προγράμματα διά βίου

μάθησης με έμφαση στους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα.

γ) Η καθιέρωση, στο πλαίσιο των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, ατομικών

εκπαιδευτικών λογαριασμών με συμμετοχή του εργοδότη και του εργαζόμενου, από

τους οποίους ο τελευταίος αποσύρει χρήματα για την κάλυψη των εκπαιδευτικών

αναγκών του. Στους λογαριασμούς αυτούς μπορεί να συμμετέχει οικονομικά και το

κράτος.

δ) Η καθιέρωση, στο πλαίσιο των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, ατομικών

λογαριασμών μαθησιακού χρόνου των εργαζομένων για την παρακολούθηση

προγραμμάτων συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και κατάρτισης.

ε) Η σύνδεση της αξιολόγησης των φορέων διά βίου μάθησης με τη χρηματοδότησή τους.

Οι φορείς παροχής υπηρεσιών διά βίου μάθησης που χρηματοδοτούνται από

δημόσιους πόρους αξιολογούνται σύμφωνα με την υλοποίηση των στόχων που έχουν

τεθεί στο αντίστοιχο πρόγραμμα διά βίου μάθησης και χρηματοδοτούνται με βάση την

αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητά τους.

2. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και του

κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της

Κυβερνήσεως, καθορίζονται τα θέματα που αφορούν τη δόμηση των προγραμμάτων

μάθησης βάσει πιστωτικών μονάδων, οι προϋποθέσεις, οι όροι και η διαδικασία

χορήγησης ειδικών εκπαιδευτικών αδειών, η διαδικασία και οι προϋποθέσεις

χρηματοδότησης των φορέων διά βίου μάθησης σύμφωνα με την αξιολόγησή τους,

καθώς και κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου.





Άρθρο 19

Διασφάλιση Ποιότητας



1. Για τη διασφάλιση της ποιότητας της διά βίου μάθησης συγκροτείται σύστημα

συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και αξιολόγησης των εκπαιδευτών της μη τυπικής

εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας, καθώς και

σύστημα παρακολούθησης και αξιολόγησης των προγραμμάτων και της

αποτελεσματικότητας του Εθνικού Δικτύου Διά Βίου Μάθησης.

2. Από 1‐1‐2013, η εκπαιδευτική επάρκεια αποτελεί προϋπόθεση προκειμένου

εκπαιδευτής να μετάσχει σε χρηματοδοτούμενο από δημόσιους πόρους πρόγραμμα της

μη τυπικής εκπαίδευσης.

3. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που

δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται οι προδιαγραφές των

προγραμμάτων εκπαίδευσης των εκπαιδευτών της μη τυπικής εκπαίδευσης και

ρυθμίζονται τα θέματα που αφορούν την επιστημονική υποστήριξη και εποπτεία τους.

Με την ίδια απόφαση καθορίζονται οι προϋποθέσεις και οι όροι τους οποίους πρέπει να

πληρούν φορείς της τυπικής και της μη τυπικής εκπαίδευσης για να υλοποιούν τέτοια

προγράμματα. Τα προγράμματα εκπαίδευσης των εκπαιδευτών πιστοποιούνται από το

Ε.ΚΕ.ΠΙΣ. σύμφωνα με τις παραπάνω προδιαγραφές.

4. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που

δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται οι όροι αναγνώρισης της

εκπαιδευτικής επάρκειας, οι προϋποθέσεις και η διαδικασία πιστοποίησης της

εκπαιδευτικής επάρκειας, καθώς και οι περιπτώσεις κατά τις οποίες για την αναγνώριση

της εκπαιδευτικής επάρκειας δεν απαιτείται η τήρηση της διαδικασίας αυτής. Η

διαδικασία πιστοποίησης εφαρμόζεται από το Ε.ΚΕ.ΠΙΣ. μέχρι τη συγκρότηση και

εφαρμογή του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων. Μετά τη συγκρότηση και εφαρμογή του

Εθνικού Πλαισίου Προσόντων, εφαρμόζονται οι προϋποθέσεις και η διαδικασία που

προβλέπει το Πλαίσιο αυτό για τα προσόντα του εκπαιδευτή ενηλίκων.

5. Εκπαιδευτής ενηλίκων μετά την αναγνώριση και πιστοποίηση της εκπαιδευτικής

επάρκειάς του, όπου απαιτείται, εγγράφεται στο Μητρώο Εκπαιδευτών που τηρεί το

Ε.ΚΕ.ΠΙΣ. Φορέας του δημόσιου τομέα που υλοποιεί προγράμματα της μη τυπικής

εκπαίδευσης, μπορεί να υπογράψει προγραμματική σύμβαση με το Ε.ΚΕ.ΠΙΣ. για να

αναπτύξει και να τηρήσει κλαδικό υπομητρώο ηλεκτρονικά ενταγμένο στο Μητρώο

Εκπαιδευτών.

6. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που

δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ρυθμίζονται τα θέματα που αφορούν

την εγγραφή στο Μητρώο και τη διαγραφή από αυτό, καθώς και κάθε ζήτημα σχετικό με

την τήρηση, επικαιροποίηση και ενημέρωση του Μητρώου.

7. Μέχρι τις 31‐12‐2012, με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και

Θρησκευμάτων και των κατά περίπτωση αρμόδιων Υπουργών, που δημοσιεύεται στην

Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ενοποιούνται τα λειτουργούντα μητρώα εκπαιδευτών.

8. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που

δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται οι προδιαγραφές των

προγραμμάτων εκπαίδευσης των εκπαιδευτικών των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας.

9. Οι δράσεις διά βίου μάθησης διέπονται από την αρχή της συνεχούς παρακολούθησης

και αξιολόγησής τους με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων

υπηρεσιών. Για το σκοπό αυτό, η Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης:

α) Συγκροτεί σύστημα παρακολούθησης και αξιολόγησης των προγραμμάτων και της

αποτελεσματικότητας του Εθνικού Δικτύου Διά Βίου Μάθησης.

β) Καθορίζει ελάχιστες προδιαγραφές αξιολόγησης, για την αποτίμηση του παρεχόμενου

εκπαιδευτικού έργου σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Η αποτίμηση αυτή

πραγματοποιείται από τους φορείς διοίκησης της διά βίου μάθησης. Ειδικά στο

επίπεδο των εκπαιδευτικών μονάδων εφαρμόζεται η μέθοδος της αυτοαξιολόγησης για

την αποτίμηση του παρεχόμενου εκπαιδευτικού έργου. Η Γενική Γραμματεία Διά Βίου

Μάθησης συντάσσει συνολική ετήσια έκθεση για τη διά βίου μάθηση στην Ελλάδα.

γ) Πραγματοποιεί ανά τριετία εξωτερική αξιολόγηση του Εθνικού Δικτύου Διά Βίου

Μάθησης, με τη συμμετοχή και εμπειρογνωμόνων ευρωπαϊκών ή διεθνών οργανισμών.



Άρθρο 20

Πρόγραμμα Εφαρμογής



1. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων εγκρίνεται

Πρόγραμμα Εφαρμογής, το οποίο παρέχει την αναγκαία επιστημονική, διοικητική και

τεχνική υποστήριξη στους φορείς του Εθνικού Δικτύου Διά Βίου Μάθησης και ιδίως

στους φορείς διοίκησης της διά βίου μάθησης, για την έγκαιρη, ποιοτική και

αποτελεσματική εφαρμογή των ρυθμίσεων του παρόντος νόμου και την υλοποίηση των

στόχων του, καθώς και για τη βελτίωση της διοικητικής ικανότητας των φορέων αυτών,

προκειμένου να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της δημόσιας πολιτικής διά βίου

μάθησης, την έγκαιρη εξειδίκευση και την αποτελεσματική εφαρμογή του Εθνικού

Προγράμματος Διά Βίου Μάθησης.

2. Το Πρόγραμμα Εφαρμογής περιλαμβάνει, ενδεικτικά, τις ακόλουθες κατηγορίες

δράσεων διοικητικής μεταρρύθμισης και υποστήριξης της αναβάθμισης της διά βίου

μάθησης:

α) Κωδικοποίηση του κανονιστικού πλαισίου και διοικητικές ενέργειες για την εφαρμογή

του Προγράμματος.

31

β) Δράσεις ανασυγκρότησης, αποκέντρωσης, οργάνωσης και λειτουργικού εκσυγχρονισμού

των δομών, των οργάνων, των υπηρεσιών και των λειτουργιών των φορέων του

Δικτύου. Για την εφαρμογή των δράσεων αυτών, οργανώνεται συστηματική

ενημέρωση, συνεχιζόμενη κατάρτιση και συνεχής συμβουλευτική υποστήριξη του

προσωπικού των φορέων του Δικτύου που αναλαμβάνει την εφαρμογή των αλλαγών.

γ) Εκπόνηση προτύπων και δημιουργία ή και οργάνωση των υπαρχόντων θεσμών και

μέσων.

δ) Δράσεις συγκρότησης του Εθνικού Δικτύου Διά Βίου Μάθησης ως ενιαίου λειτουργικού

δικτύου και διασφάλισης των συστημικών και διαδραστικών σχέσεων των φορέων του,

με αξιοποίηση των μεθόδων και της σύγχρονης τεχνολογίας της ηλεκτρονικής

διακυβέρνησης.

ε) Δράσεις ανάπτυξης του ανθρώπινου δυναμικού των φορέων του Δικτύου,

περιλαμβανομένης της συνεχιζόμενης επιμόρφωσής του.

στ) Συμπλήρωση ή βελτίωση κανόνων και διαδικασιών και δημιουργία θεσμών

διαφάνειας, διαβούλευσης, κοινωνικής λογοδοσίας, ενίσχυσης του κοινωνικού ελέγχου

και θεσμών καταπολέμησης της διαφθοράς.

ζ) Δράσεις υποστήριξης και διασφάλισης της αποτελεσματικής διεύθυνσης και του

διοικητικού συντονισμού του Εθνικού Δικτύου Διά Βίου Μάθησης και διασφάλιση των

συνεργειών του Προγράμματος.

η) Αξιοποίηση της υπάρχουσας τεχνογνωσίας αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, μέσω της

σταθερής επιστημονικής και τεχνικής υποστήριξης του Προγράμματος, στη φάση της

εξειδίκευσης και στη φάση της εφαρμογής του.

θ) Επικοινωνιακό πρόγραμμα διασφάλισης της αμφίδρομης επικοινωνίας της Ομάδας

Διοίκησης του Προγράμματος με τους αποδέκτες του (δημόσιους φορείς, κοινωνικούς

και ιδιωτικούς φορείς, πολίτες).

3. Με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Διά Βίου Μάθησης συγκροτείται Ομάδα Διοίκησης

του Προγράμματος σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 4 του άρθρου 6.



Άρθρο 21

Προγραμματικές Συμβάσεις Δια Βίου Μάθησης



1. Για την πραγματοποίηση επενδύσεων, την εφαρμογή προγραμμάτων και την υλοποίηση

δράσεων που περιλαμβάνονται σε εθνικό ή περιφερειακό ή τοπικό πρόγραμμα διά βίου

μάθησης και για την παροχή υπηρεσιών διά βίου μάθησης κάθε είδους, οι φορείς

διοίκησης της διά βίου μάθησης μπορούν να συνάπτουν, μεμονωμένα ή από κοινού,

προγραμματικές συμβάσεις μεταξύ τους ή και με φορείς του δημόσιου τομέα της

παραγράφου 6 του άρθρου 1 του ν. 1256/1982 (ΦΕΚ 65 Α’), περιλαμβανομένων των

φορέων παροχής υπηρεσιών διά βίου μάθησης, εφόσον αυτοί ανήκουν στο δημόσιο

τομέα ή και με τους λοιπούς φορείς της περίπτωσης α της παραγράφου 1 του άρθρου

100 του ν. 3852/2010 (ΦΕΚ 87 Α΄). Στις προγραμματικές συμβάσεις διά βίου μάθησης,

μπορεί το Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων να

εκπροσωπείται από τον Γενικό Γραμματέα Διά Βίου Μάθησης. Οι ανωτέρω συμβάσεις

υπόκεινται στον προσυμβατικό έλεγχο νομιμότητας του Ελεγκτικού Συνεδρίου σύμφωνα

με την κείμενη νομοθεσία.

2. Στις προγραμματικές συμβάσεις επιτρέπεται και η συμμετοχή των φορέων της

περίπτωσης β της παραγράφου 1 του άρθρου 100 του ν. 3852/2010.

3. Στις προγραμματικές συμβάσεις διά βίου μάθησης επιτρέπεται και η συμμετοχή

κοινωνικών και ιδιωτικών φορέων παροχής υπηρεσιών διά βίου μάθησης της

περίπτωσης ιβ της παραγράφου 3 του άρθρου 3, εφόσον δεν χρηματοδοτούνται στο

πλαίσιο των συμβάσεων αυτών και είναι εγγεγραμμένοι στο Μητρώο Φορέων του

Δικτύου.

4. Στις προγραμματικές συμβάσεις διά βίου μάθησης επιτρέπεται και η συμμετοχή

κοινωνικών και ιδιωτικών φορέων παροχής υπηρεσιών διά βίου μάθησης της

περίπτωσης ιβ της παραγράφου 3 του άρθρου 3, για την παροχή συγκεκριμένων

υπηρεσιών που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο των συμβάσεων αυτών, εφόσον είναι

εγγεγραμμένοι στο Μητρώο Φορέων του Δικτύου και έχει προηγηθεί, από

συμβαλλόμενο στην προγραμματική σύμβαση φορέα διοίκησης της διά βίου μάθησης

των περιπτώσεων α, β και γ της παραγράφου 2 του άρθρου 3, δημόσια προκήρυξη,

αξιολόγηση και επιλογή τους για την παροχή των υπηρεσιών αυτών, κατά τις διατάξεις

της νομοθεσίας περί δημόσιων συμβάσεων.

5. Στις προγραμματικές συμβάσεις διά βίου μάθησης εφαρμόζονται και οι διατάξεις των

παραγράφων 2, 3 και 4 του άρθρου 100 του ν. 3852/2010.

6. Με προγραμματικές συμβάσεις που συνάπτουν ως κυρίως συμβαλλόμενοι το Υπουργείο

Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και Δήμος, ο δεύτερος αναλαμβάνει: α)

τη λειτουργία και τη διαχείριση των τοπικών δομών και την εφαρμογή των

προγραμμάτων γενικής εκπαίδευσης ενηλίκων της Γενικής Γραμματείας Διά Βίου

Μάθησης και β) την εφαρμογή προγραμμάτων διά βίου μάθησης των Κ.Π.Ε. του

Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων. Στις προγραμματικές

συμβάσεις ορίζονται και οι όροι ένταξης των δομών αυτών σε Κ.Δ.Β.Μ. Στο πλαίσιο των

προγραμματικών συμβάσεων μπορεί να συγκροτείται συλλογικό όργανο σε επίπεδο

Δήμου, που αποτελείται από εκπροσώπους επιστημονικών, επαγγελματικών,

κοινωνικών και πολιτιστικών φορέων και παρέχει συμβουλευτική υποστήριξη στο

σχεδιασμό και την εφαρμογή του τοπικού προγράμματος διά βίου μάθησης και

ειδικότερα των προγραμμάτων ή δράσεων της προγραμματικής σύμβασης.



ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄

ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ, ΛΟΙΠΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ



Άρθρο 22

Συμμετοχή της σχολικής κοινότητας και της τοπικής κοινωνίας

1. Στο τοπικό αναπτυξιακό πρόγραμμα που εκπονεί ο Δήμος, κατά τις διατάξεις των

άρθρων 70 έως 74 (Δημοκρατικός Προγραμματισμός) του ν. 1622/1986, όπως αυτές

κάθε φορά ισχύουν, περιλαμβάνεται το τοπικό πρόγραμμα υποστήριξης της

εκπαίδευσης και διά βίου μάθησης. Το τμήμα του προγράμματος αυτού που αφορά τις

επενδύσεις, τα προγράμματα ή τις επιμέρους δράσεις δια βίου μάθησης είναι το τοπικό

πρόγραμμα διά βίου μάθησης του άρθρου 8.

2. Στην αρχή της δημοτικής θητείας, το δημοτικό συμβούλιο αποφασίζει τους τρόπους

διαβούλευσης για την εκπόνηση του τοπικού προγράμματος υποστήριξης της

εκπαίδευσης και διά βίου μάθησης και τους τρόπους διασφάλισης της διαφάνειας και

της κοινωνικής λογοδοσίας κατά την εφαρμογή του. Στις διαδικασίες αυτές

συμμετέχουν τα όργανα της σχολικής κοινότητας (Σχολικά Συμβούλια, Σχολικές

Επιτροπές, Σύλλογοι Γονέων) και οι φορείς παροχής υπηρεσιών διά βίου μάθησης της

παραγράφου 3 του άρθρου 3. Κατά την εκπόνηση του τοπικού προγράμματος

υποστήριξης της εκπαίδευσης και διά βίου μάθησης λαμβάνονται υπόψη οι εκθέσεις

αξιολόγησης και τα προγράμματα δράσης του άρθρου 32 του ν. 3848/2010 (ΦΕΚ 71 Α’).

3. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που

εκδίδεται ύστερα από γνώμη της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας και δημοσιεύεται

στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ρυθμίζονται τα θέματα που αφορούν το ρόλο και τη

διαδικασία συμμετοχής στην εκπόνηση και την εφαρμογή του τοπικού προγράμματος

υποστήριξης της εκπαίδευσης και διά βίου μάθησης των Σχολικών Συμβουλίων, των

Σχολικών Επιτροπών και των Συλλόγων Γονέων των σχολικών μονάδων της περιφέρειας

του Δήμου.



Άρθρο 23

Μεταφορά υπηρεσιακών μονάδων Λαϊκής Επιμόρφωσης



1. Από 1‐1‐2011, η υπηρεσιακή μονάδα Λαϊκής Επιμόρφωσης της Νομαρχιακής

Αυτοδιοίκησης μεταφέρεται ως σύνολο αρμοδιοτήτων, θέσεων και προσωπικού στο

Δήμο που αποτελεί την πρωτεύουσα του αντίστοιχου Νομού και εντάσσεται στην

υπηρεσιακή μονάδα που ασκεί αρμοδιότητες σε θέματα διά βίου μάθησης. Αν δεν

υπάρχει μονάδα με αρμοδιότητες σε θέματα διά βίου μάθησης, η υπηρεσιακή μονάδα

Λαϊκής Επιμόρφωσης εντάσσεται σε άλλη υπηρεσιακή μονάδα του Δήμου, που ορίζεται

με απόφαση του Δημάρχου.

2. Από 1‐1‐2011, η περιουσία, η κυριότητα και κάθε άλλο εμπράγματο δικαίωμα επί των

κινητών και ακινήτων της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, τα οποία χρησιμοποιούνται από

την υπηρεσιακή μονάδα Λαϊκής Επιμόρφωσης για την εκπλήρωση του σκοπού της,

περιέρχονται χωρίς την τήρηση οποιουδήποτε τύπου, πράξης ή συμβολαίου και χωρίς

αντάλλαγμα, στο Δήμο, με την επιφύλαξη των κείμενων διατάξεων περί δωρεών,

κληρονομιών και κληροδοσιών. Ο Δήμος έχει στο εξής την αποκλειστική χρήση και

διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων αυτών και την ευθύνη για τη διαφύλαξη και τη

διαχείριση του τυχόν υπάρχοντος αρχείου της υπηρεσιακής μονάδας. Έως 30‐6‐2011,

το δημοτικό συμβούλιο υποχρεούται στη διενέργεια απογραφής όλων των κινητών και

ακινήτων που κατά τις διατάξεις του προηγουμένου εδαφίου περιέρχονται στην

κυριότητα του Δήμου. Η έκθεση απογραφής εγκρίνεται με πράξη του Γενικού

Γραμματέα του Υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής

Διακυβέρνησης. Απόσπασμα της εγκεκριμένης έκθεσης, που περιγράφει τα

αποκτώμενα κατά κυριότητα από το Δήμο ακίνητα, καθώς και τα λοιπά εμπράγματα

δικαιώματα επί ακινήτων, με την περίληψη που προβλέπεται από τις διατάξεις του

άρθρου 9 του β.δ. 533/1963 (ΦΕΚ 147 Α’), καταχωρείται ατελώς στα οικεία βιβλία

μεταγραφών του αρμόδιου υποθηκοφυλακείου.

3. Από 1‐1‐2011 το προσωπικό της υπηρεσιακής μονάδας Λαϊκής Επιμόρφωσης που

μεταφέρεται κατά τις διατάξεις της παραγράφου 1 λογίζεται ως προσωπικό του Δήμου

και διέπεται ως προς το υπηρεσιακό του καθεστώς, το μεν μόνιμο από το πρώτο μέρος,

το δε ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου από το δεύτερο μέρος του Κώδικα

Κατάστασης Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων (ν. 3584/2007, ΦΕΚ 143 Α’). Το

προσωπικό αυτό εξακολουθεί να διέπεται από το ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό

καθεστώς στο οποίο υπαγόταν πριν από τη μεταφορά του στο Δήμο, σύμφωνα με τα

οριζόμενα από τις διατάξεις της παραγράφου 17 του άρθρου 4 του ν. 3513/2006.

4. Από 1‐1‐2011 το προσωπικό που υπηρετεί με απόσπαση στην υπηρεσιακή μονάδα

Λαϊκής Επιμόρφωσης επιστρέφει στις υπηρεσίες από τις οποίες προέρχεται.

5. Η υπηρεσιακή μονάδα του Δήμου που αποτελεί την πρωτεύουσα Νομού, η οποία ασκεί

αρμοδιότητες σε θέματα διά βίου μάθησης και στην οποία έχει μεταφερθεί κατά την

παράγραφο 1 η υπηρεσιακή μονάδα Λαϊκής Επιμόρφωσης, ασκεί τις σχετικές

αρμοδιότητες και παρέχει τις αντίστοιχες υπηρεσίες στη διοικητική περιφέρεια όλων

των Δήμων του Νομού, έως ότου συσταθούν και λειτουργήσουν στους Δήμους αυτούς

αντίστοιχες υπηρεσιακές μονάδες, κατά τρόπο που να διασφαλίζονται οι οργανωτικές

προϋποθέσεις για την άσκηση των αρμοδιοτήτων που αφορούν τα θέματα του νόμου

αυτού. Η συνδρομή των προϋποθέσεων αυτών διαπιστώνεται με απόφαση των

Υπουργών Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Παιδείας,

Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.

6. Οι πόροι που καλύπτουν τις δαπάνες μισθοδοσίας του προσωπικού και της λειτουργίας

των υπηρεσιακών μονάδων Λαϊκής Επιμόρφωσης των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων

εγγράφονται στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και

Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. Από τους πόρους αυτούς επιχορηγούνται κάθε χρόνο, με

απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης,

σύμφωνα με σχετικό σύστημα κριτηρίων, οι Δήμοι στους οποίους μεταφέρονται οι κατά

την παράγραφο 1 υπηρεσιακές μονάδες Λαϊκής Επιμόρφωσης και οι Δήμοι για τους

οποίους διαπιστώνεται κατά την προηγούμενη παράγραφο η λειτουργία υπηρεσιακής

μονάδας με αρμοδιότητες σε θέματα διά βίου μάθησης, για να καλύπτουν τις σχετικές

δαπάνες μισθοδοσίας και λειτουργίας αυτών.

7. Η Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης εποπτεύει, κατά την έννοια των διατάξεων των

άρθρων 4 και 6, τις λειτουργίες των υπηρεσιακών μονάδων που ασκούν αρμοδιότητες

σε θέματα διά βίου μάθησης των Δήμων.

8. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και του

Υπουργού Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, που εκδίδεται

ύστερα από γνώμη της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας και δημοσιεύεται στην

Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται οι οργανωτικές προϋποθέσεις και η

διαδικασία υποβολής της πρότασης και διαπίστωσης των προϋποθέσεων αυτών

σύμφωνα με την παράγραφο 5, ο τρόπος υπολογισμού των δαπανών και το σύστημα

κριτηρίων για την κατανομή των επιχορηγήσεων της παραγράφου 6 και κάθε αναγκαία

λεπτομέρεια για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος άρθρου.



Άρθρο 24

Μεταβατικές διατάξεις



1. Μέχρι την κατάρτιση του εθνικού, των περιφερειακών και των τοπικών αναπτυξιακών

προγραμμάτων της παραγράφου 4 του άρθρου 4, της παραγράφου 1 του άρθρου 7 και

της παραγράφου 1 του άρθρου 8 αντίστοιχα, καταρτίζονται τα προγράμματα διά βίου

μάθησης στο πλαίσιο των αναπτυξιακών κατευθύνσεων της χώρας και της δημόσιας

πολιτικής διά βίου μάθησης.

2. Κατά την πρώτη εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος νόμου, το Εθνικό Πρόγραμμα

Διά Βίου Μάθησης εκπονείται για την προγραμματική περίοδο 2010 – 2013 και

χρηματοδοτείται από τα επιχειρησιακά προγράμματα του Ε.Σ.Π.Α. 2007 – 2013 και

εθνικούς πόρους. Το Πρόγραμμα αυτό περιλαμβάνει το Πρόγραμμα Εφαρμογής του

άρθρου 20.

3. Έως τη δημοσίευση των προεδρικών διαταγμάτων και των υπουργικών αποφάσεων που

προβλέπονται από τις διατάξεις του παρόντος νόμου, τα σχετικά θέματα ρυθμίζονται

από τις κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου ισχύουσες διατάξεις.

4. Από 1‐1‐2012 δεν χρηματοδοτούνται από το Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και

Θρησκευμάτων τα προγράμματα διά βίου μάθησης των Περιφερειών και των Δήμων

που δεν εφαρμόζουν τις διατάξεις του άρθρου 9.

36

5. Μέχρι τη συγκρότηση και λειτουργία της υπηρεσιακής μονάδας επαγγελματικής

κατάρτισης της Γενικής Γραμματείας Διά Βίου Μάθησης και το αργότερο μέχρι τρία έτη

από τη συγκρότηση του διοικητικού συμβουλίου του Ε.Ο.Π.Π., ο Οργανισμός έχει την

αρμοδιότητα της εκπόνησης των προγραμμάτων αρχικής επαγγελματικής κατάρτισης,

που ασκεί σήμερα ο Οργανισμός Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης

(Ο.Ε.Ε.Κ.).

6. Από τη συγκρότηση του διοικητικού συμβουλίου του Ε.Ο.Π.Π., καταργείται ο Ο.Ε.Ε.Κ. και

λήγει η θητεία του Προέδρου, του Αντιπροέδρου και των μελών του διοικητικού

συμβουλίου του. Οι μόνιμοι υπάλληλοι και οι υπάλληλοι με σχέση εργασίας ιδιωτικού

δικαίου αορίστου χρόνου του Ο.Ε.Ε.Κ. μεταφέρονται στον Ε.Ο.Π.Π. και καταλαμβάνουν

προσωρινές θέσεις εργασίας, οι οποίες καταργούνται με την ολοκλήρωση της

διαδικασίας των επόμενων παραγράφων. Στον Ε.Ο.Π.Π. μεταφέρονται και οι πόροι του

τακτικού προϋπολογισμού που καλύπτουν τη μισθοδοσία του παραπάνω

μεταφερόμενου προσωπικού.

7. Οι υπάλληλοι της προηγούμενης παραγράφου, εντός προθεσμίας ενός μηνός από την

έγκριση του οργανισμού του Ε.Ο.Π.Π., εντάσσονται οριστικά στις προβλεπόμενες

οργανικές θέσεις με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του Οργανισμού, ύστερα

από αξιολόγηση και επιλογή με βάση τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα τους και τις

απαιτήσεις κάθε θέσης.

8. Οι υπάλληλοι που δεν θα ενταχθούν κατά τα ανωτέρω στον Ε.Ο.Π.Π., μπορούν να

μεταταγούν με αίτησή τους, η οποία υποβάλλεται στη Γενική Γραμματεία Διά Βίου

Μάθησης εντός αποκλειστικής προθεσμίας δύο μηνών από την ολοκλήρωση της

διαδικασίας της προηγούμενης παραγράφου, η οποία διαπιστώνεται με απόφαση του

διοικητικού συμβουλίου του Ε.Ο.Π.Π., στη Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης, στο

Ε.ΚΕ.ΠΙΣ., στις λοιπές υπηρεσίες και τους λοιπούς εποπτευόμενους φορείς του

Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων ή στην Περιφέρεια, στη

γεωγραφική περιφέρεια της οποίας υπηρετούν, με απόφαση των Υπουργών

Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Παιδείας, Διά Βίου

Μάθησης και Θρησκευμάτων που εκδίδεται ύστερα από σύμφωνη γνώμη του

διοικούντος τον φορέα οργάνου, και καταλαμβάνουν κενές οργανικές θέσεις,

μεταφέρονται δε στο φορέα αυτό οι πόροι του τακτικού προϋπολογισμού που

καλύπτουν τη μισθοδοσία τους. Για τη μετάταξη λαμβάνονται υπόψη οι προτιμήσεις

των υπαλλήλων ως προς το φορέα στον οποίο επιθυμούν να μεταταγούν, οι οποίες

δηλώνονται με την αίτησή τους.

9. Οι υπάλληλοι των προηγουμένων παραγράφων, μετά την οριστική ένταξή τους στον

Ε.Ο.Π.Π. ή τη μετάταξή τους σε άλλο φορέα, διέπονται από το υπηρεσιακό καθεστώς

των υπαλλήλων αντίστοιχων κλάδων και ειδικοτήτων του φορέα αυτού. Οι υπάλληλοι

αυτοί εξακολουθούν να διέπονται από το ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς

στο οποίο υπάγονταν πριν την έναρξη εφαρμογής των διατάξεων του παρόντος,

σύμφωνα με τα οριζόμενα από τις διατάξεις της παραγράφου 17 του άρθρου 4 του ν.

3513/2006.

10. Οι εκπαιδευτικοί που υπηρετούν με απόσπαση στον Ο.Ε.Ε.Κ. από την κατάργησή του

μεταφέρονται στον Ε.Ο.Π.Π. και εξακολουθούν να υπηρετούν με απόσπαση στον

οργανισμό αυτό.

11. Οι δικηγόροι που απασχολούνται με σχέση έμμισθης εντολής στον Ο.Ε.Ε.Κ. μπορούν να

μεταφερθούν με την ίδια σχέση απασχόλησης στον Ε.Ο.Π.Π., ύστερα από αίτησή τους

που υποβάλλεται εντός προθεσμίας ενός μηνός από την κατάργηση του Ο.Ε.Ε.Κ.

12. Από την κατάργηση του Ο.Ε.Ε.Κ. λύονται οι συμβάσεις των ειδικών συμβούλων και

ειδικών συνεργατών που απασχολούνται στον Οργανισμό για την επικουρία του

προέδρου και του αντιπροέδρου του.

13. Από την κατάργηση του Ο.Ε.Ε.Κ., η περιουσία, η κυριότητα και κάθε άλλο εμπράγματο

δικαίωμα επί του συνόλου της κινητής και ακίνητης περιουσίας του περιέρχεται

αυτοδικαίως, χωρίς την τήρηση οποιουδήποτε τύπου, πράξης ή συμβολαίου και χωρίς

αντάλλαγμα, στον Ε.Ο.Π.Π., με την επιφύλαξη των κείμενων διατάξεων περί δωρεών,

κληρονομιών και κληροδοσιών, ο οποίος έχει στο εξής την αποκλειστική χρήση και

διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων αυτών, αλλά και την ευθύνη για τη διαφύλαξη

και τη διαχείριση του τυχόν υπάρχοντος αρχείου. Το διοικητικό συμβούλιο του Ε.Ο.Π.Π.,

εντός προθεσμίας τεσσάρων μηνών από την κατάργηση του Ο.Ε.Ε.Κ., υποχρεούται στη

διενέργεια απογραφής όλων των κινητών και ακινήτων που κατά τις διατάξεις του

προηγουμένου εδαφίου περιέρχονται στην κυριότητα του Οργανισμού. Η έκθεση

απογραφής εγκρίνεται με πράξη του Γενικού Γραμματέα Διά Βίου Μάθησης.

Απόσπασμα της εγκεκριμένης έκθεσης, που περιγράφει τα αποκτώμενα κατά κυριότητα

από τον Ε.Ο.Π.Π. ακίνητα, καθώς και τα λοιπά εμπράγματα δικαιώματα επί ακινήτων, με

την περίληψη που προβλέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 9 του β.δ. 533/1963,

καταχωρείται ατελώς στα οικεία βιβλία μεταγραφών του αρμόδιου υποθηκοφυλακείου.

14. Οι εν γένει οικονομικές απαιτήσεις και υποχρεώσεις του Ο.Ε.Ε.Κ. μεταφέρονται από

την κατάργησή του στο Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων. Το

Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων υπεισέρχεται στις εκκρεμείς

δίκες του Οργανισμού.

15. Η διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 12 εφαρμόζεται από την 1‐7‐2011. Για τη

λειτουργία και τη διαχείριση των δημόσιων Ι.Ε.Κ. η Γενική Γραμματεία Διά Βίου

Μάθησης συνάπτει Προγραμματική Σύμβαση με τον Ε.Ο.Π.Π. μέχρι την 30‐6‐2011.

16. Όπου στις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας προβλέπεται η συμμετοχή εκπροσώπων

του Ο.Ε.Ε.Κ. σε όργανα και επιτροπές του δημόσιου τομέα, από την κατάργηση του

οργανισμού αυτού συμμετέχουν εκπρόσωποι του Ε.Ο.Π.Π.

17. Οι ισχύουσες κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου αποφάσεις του Υπουργού

Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που αφορούν τη σύσταση πάγιων

προκαταβολών στα δημόσια Ι.Ε.Κ., εφαρμόζονται από τα Ι.Ε.Κ. για τα οποία εκδόθηκαν,

με απόδοση λογαριασμού στη Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης.

18. Όπου στις διατάξεις των παραγράφων 1, 2 και 3 του άρθρου 5 και των άρθρων 13 και

21 του π.δ. 208/2002 (ΦΕΚ 194 Α΄), όπως τροποποιήθηκε με το π.δ. 337/2003 (ΦΕΚ 291

Α΄), αναφέρεται ο Ο.Ε.Ε.Κ., νοείται εφεξής η Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης και

όπου στις διατάξεις του άρθρου 1 και των παραγράφων 5, 6, 7 και 9 του άρθρου 5 του

ίδιου διατάγματος αναφέρεται ο Ο.Ε.Ε.Κ., νοείται από την κατάργηση του οργανισμού

αυτού ο Ε.Ο.Π.Π.

19. Όπου στις διατάξεις της Α25081/1‐12‐2005 απόφασης των Υπουργών Εσωτερικών,

Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (ΦΕΚ

1720 Β’) αναφέρεται ο Ο.Ε.Ε.Κ., από την κατάργηση του οργανισμού αυτού νοείται ο

Ε.Ο.Π.Π.

20. Καταργούνται οι διατάξεις του άρθρου 11 του ν. 3191/2003. Οι υπάλληλοι που έχουν

προσληφθεί για τη στελέχωση της Μονάδας Διοίκησης Έργου της παραγράφου 9 του

ίδιου άρθρου, με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και

Θρησκευμάτων, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, μεταφέρονται

στον Ε.Ο.Π.Π. και στο Ε.ΚΕ.ΠΙΣ. και καταλαμβάνουν κενές οργανικές θέσεις που

αντιστοιχούν στον κλάδο ή την ειδικότητά τους.



Άρθρο 25

Μετεγγραφές φοιτητών και σπουδαστών



1. Μετά την παράγραφο 1 του άρθρου 1 του ν. 3282/2004 (ΦΕΚ 208 Α΄) προστίθεται

παράγραφος 1Α ως εξής:

«1Α. Από το ακαδημαϊκό έτος 2010‐2011 οι κατ’ εξαίρεση μετεγγραφές που προβλέπονται

στην προηγούμενη παράγραφο διενεργούνται στα τμήματα υποδοχής των

Πανεπιστημίων και Τ.Ε.Ι. του Λεκανοπεδίου Αττικής και του Νομού Θεσσαλονίκης ως

εξής:

Τα αντίστοιχα Τμήματα των Πανεπιστημίων και Τ.Ε.Ι. του Λεκανοπεδίου Αττικής και του

νομού Θεσσαλονίκης ομαδοποιούνται σύμφωνα με τα ακόλουθα:

α) ως Πανεπιστήμια του Λεκανοπεδίου Αττικής νοούνται το Εθνικό και Καποδιστριακό

Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, το Οικονομικό Πανεπιστήμιο

Αθηνών, το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Πανεπιστήμιο Πειραιώς, το Πάντειο

Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών και το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο,

β) ως Τ.Ε.Ι. του Λεκανοπεδίου Αττικής νοούνται το Τ.Ε.Ι. Αθήνας, το Τ.Ε.Ι. Πειραιά και το

Τ.Ε.Ι. Χαλκίδας,

γ) ως Πανεπιστήμια του νομού Θεσσαλονίκης νοούνται το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο

Θεσσαλονίκης και το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Οικονομικών και Κοινωνικών

Επιστημών και

δ) ως Τ.Ε.Ι. του νομού Θεσσαλονίκης νοείται το ομώνυμο Τ.Ε.Ι.

Ο αριθμός των αιτούμενων μετεγγραφή φοιτητών και σπουδαστών στα τμήματα των

Πανεπιστημίων και Τ.Ε.Ι. των ανωτέρω ομάδων κατανέμεται στα αντίστοιχα Τμήματα

κάθε ομάδας κατ’ αναλογία προς τον αριθμό εισακτέων των Τμημάτων αυτών. Εφόσον

για συγκεκριμένο Τμήμα έχει υποβληθεί αριθμός αιτήσεων μεγαλύτερος από τον

αριθμό που έχει κατανεμηθεί στο Τμήμα αυτό κατά το προηγούμενο εδάφιο, η

μετεγγραφή των φοιτητών και σπουδαστών πραγματοποιείται στα Τμήματα αυτά με

κριτήριο τον συνολικό αριθμό των μορίων που συγκέντρωσε κάθε ενδιαφερόμενος στις

πανελλαδικές εξετάσεις.»

2. Η παράγραφος 2 του άρθρου 1 του ν. 3282/2004 αντικαθίσταται ως εξής:

«2. α) Δικαίωμα υποβολής αίτησης για μετεγγραφή έχουν επίσης από το ακαδημαϊκό έτος

2010‐2011 τα τέκνα των γονέων των οποίων ο μέσος όρος του συνολικού οικογενειακού

εισοδήματος των τριών τελευταίων οικονομικών ετών δεν υπερβαίνει το ποσό των

σαράντα πέντε χιλιάδων ευρώ. Το ποσό αυτό μπορεί να αναπροσαρμόζεται με

απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και

Θρησκευμάτων, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Στις περιπτώσεις

αυτές δικαίωμα υποβολής αίτησης για μετεγγραφή έχουν όσοι βρίσκονται στο πρώτο

εξάμηνο σπουδών. Το δικαίωμα αυτό διατηρούν και όσοι βρίσκονται στο τρίτο εξάμηνο

των σπουδών τους και εφόσον έχουν εξεταστεί επιτυχώς στο Τμήμα προέλευσης σε όλα

τα υποχρεωτικά και με επιλογή υποχρεωτικά μαθήματα των δύο πρώτων εξαμήνων του

ενδεικτικού προγράμματος σπουδών ή σε ίσο τουλάχιστον αριθμό μαθημάτων του

ατομικού προγράμματος σπουδών του υποψήφιου για μετεγγραφή φοιτητή ή

σπουδαστή.

β) Οι μετεγγραφές της προηγούμενης περίπτωσης δεν επιτρέπεται να υπερβαίνουν

συνολικά σε ποσοστό το 14% του αριθμού των εισακτέων στο Τμήμα υποδοχής. Το

ποσοστό αυτό κατανέμεται σε 4% για τις μετεγγραφές φοιτητών και σπουδαστών που

βρίσκονται στο πρώτο εξάμηνο των σπουδών τους και σε 10% για τις μετεγγραφές

όσων βρίσκονται στο τρίτο εξάμηνο σπουδών τους. Ειδικώς, για τα τμήματα υποδοχής

των Πανεπιστημίων και Τ.Ε.Ι. του λεκανοπεδίου Αττικής και του Νομού Θεσσαλονίκης,

οι μετεγγραφές της προηγούμενης περίπτωσης δεν επιτρέπεται να υπερβαίνουν σε

ποσοστό το 9% του αριθμού των εισακτέων στο Τμήμα υποδοχής. Το ποσοστό αυτό

κατανέμεται σε 4% για τις μετεγγραφές φοιτητών και σπουδαστών που βρίσκονται στο

πρώτο εξάμηνο των σπουδών τους και σε 5% για τις μετεγγραφές όσων βρίσκονται στο

τρίτο εξάμηνο των σπουδών τους. Αν το σύνολο των αιτήσεων που έχει υποβληθεί για

ορισμένο Τμήμα υπερβαίνει τον αριθμό που αντιστοιχεί στα παραπάνω ποσοστά,

προηγούνται τα τέκνα των οικογενειών με τον μικρότερο μέσο όρο του συνολικού

οικογενειακού εισοδήματος. Σε περίπτωση ίσου μέσου όρου του συνολικού

οικογενειακού εισοδήματος, λαμβάνεται υπόψη, προκειμένου για μετεγγραφή

φοιτητών ή σπουδαστών που βρίσκονται στο πρώτο εξάμηνο των σπουδών τους, ο

συνολικός αριθμός των μορίων που συγκέντρωσαν οι αιτούντες στις πανελλαδικές

εξετάσεις και, προκειμένου για μετεγγραφή φοιτητών ή σπουδαστών που βρίσκονται

στο τρίτο εξάμηνο, η συνολική βαθμολογία τους στο τμήμα προέλευσης στα δύο πρώτα

εξάμηνα. Αν και ο συνολικός αριθμός των μορίων ή η συνολική βαθμολογία

ταυτίζονται, επιτρέπεται κατ’ εξαίρεση η μετεγγραφή των ισοβαθμούντων καθ’

υπέρβαση του αριθμού που αντιστοιχεί στα παραπάνω ποσοστά.»

3. Η παράγραφος 3 του άρθρου 1 του ν.3282/2004 αντικαθίσταται ως εξής:

«3. Επιτρέπονται μετεγγραφές φοιτητών ή σπουδαστών με αδελφό ή αδελφή που φοιτά σε

τμήμα Πανεπιστημίου ή Τ.Ε.Ι., διαφορετικής πόλης της μόνιμης κατοικίας των γονέων,

εφόσον ο μέσος όρος του συνολικού οικογενειακού εισοδήματος των τριών τελευταίων

οικονομικών ετών δεν υπερβαίνει το ποσό των σαράντα πέντε χιλιάδων ευρώ. Το ποσό

αυτό μπορεί να αναπροσαρμόζεται με απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και

Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα

της Κυβερνήσεως. Στις περιπτώσεις αυτές, δικαίωμα υποβολής αίτησης για μετεγγραφή

έχουν οι φοιτητές ή σπουδαστές που βρίσκονται στο πρώτο, στο τρίτο ή στο πέμπτο

εξάμηνο των σπουδών τους. Με την επιφύλαξη των επόμενων εδαφίων, επιτρέπεται

χωρίς κανένα περιορισμό η μετεγγραφή και των δύο αδελφών σε αντίστοιχα Τμήματα

Πανεπιστημίων ή Τ.Ε.Ι. που βρίσκονται εκτός του Λεκανοπεδίου Αττικής και του νομού

Θεσσαλονίκης. Ειδικώς, για τις μετεγγραφές σε τμήματα των Πανεπιστημίων και Τ.Ε.Ι.

του Λεκανοπεδίου Αττικής και του νομού Θεσσαλονίκης το ποσοστό των

μετεγγραφομένων δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το 4% επί του αριθμού των εισακτέων

του Τμήματος υποδοχής. Το ποσοστό αυτό κατανέμεται σε 2%, 1% και 1% για τις

μετεγγραφές φοιτητών ή σπουδαστών που βρίσκονται στο πρώτο, στο τρίτο και στο

πέμπτο εξάμηνο των σπουδών τους, αντίστοιχα. Αν το σύνολο των αιτήσεων που έχει

υποβληθεί για ορισμένο Τμήμα υπερβαίνει τον αριθμό που αντιστοιχεί στα ποσοστά

αυτά, λαμβάνεται υπόψη ο μικρότερος μέσος όρος οικογενειακού εισοδήματος και, σε

περίπτωση ίσου μέσου όρου συνολικού οικογενειακού εισοδήματος, προκειμένου για

μετεγγραφή φοιτητών ή σπουδαστών που βρίσκονται στο πρώτο εξάμηνο σπουδών

τους, ο συνολικός αριθμός των μορίων που συγκέντρωσαν οι αιτούντες στις

πανελλαδικές εξετάσεις και, προκειμένου για μετεγγραφή φοιτητών ή σπουδαστών

βρίσκονται στο τρίτο ή πέμπτο εξάμηνο, η συνολική βαθμολογία τους στο τμήμα

προέλευσης στα δύο πρώτα εξάμηνα. Αν και ο συνολικός αριθμός των μορίων ή η

συνολική βαθμολογία ταυτίζονται, επιτρέπεται κατ’ εξαίρεση η μετεγγραφή των

ισοβαθμούντων καθ’ υπέρβαση του αριθμού που αντιστοιχεί στα παραπάνω ποσοστά.

4. Στο πρώτο εδάφιο της περίπτωσης β΄ της παραγράφου 5 του άρθρου 1 του ν.

3282/2004, η φράση «τα τέκνα των οποίων ένας τουλάχιστον γονέας» αντικαθίσταται

ως εξής: «φοιτητές ή σπουδαστές οι οποίοι είναι τέκνα γονέα ή σύζυγοι ή γονείς τέκνου

που».

5. Η παράγραφος 7 του άρθρου 1 του ν.3282/2004 αντικαθίσταται ως εξής:

«7. α) Η αίτηση μετεγγραφής υποβάλλεται από τον ενδιαφερόμενο φοιτητή ή σπουδαστή

ηλεκτρονικά, μετά την εγγραφή του στο Τμήμα προέλευσης, σε ειδικά ανεπτυγμένο για

τις μετεγγραφές πληροφοριακό σύστημα, με την επιφύλαξη των οριζομένων στην

υπουργική απόφαση της περίπτωσης δ΄. Η αίτηση αυτή επέχει τη μορφή υπεύθυνης

δήλωσης (Ν. 1599/1986, ΦΕΚ 70 Α’) του ενδιαφερομένου για την ακρίβεια των

δηλούμενων στοιχείων. Εντός επτά ημερών από τη λήξη της ημερομηνίας υποβολής των

αιτήσεων οι ενδιαφερόμενοι ειδοποιούνται για το αποτέλεσμα της αίτησής τους μέσω

ηλεκτρονικού εγγράφου.

β) Οι φοιτητές και σπουδαστές των οποίων οι αιτήσεις έχουν γίνει δεκτές υποβάλλουν

ακολούθως στο Τμήμα υποδοχής τα πρωτότυπα όλων των απαιτούμενων κατά

περίπτωση δικαιολογητικών για την απόδειξη των προϋποθέσεων μετεγγραφής, τα

οποία ορίζονται με την απόφαση της περίπτωσης δ΄, με βάση τη δήλωση που έχουν

κάνει στο πληροφοριακό σύστημα, καθώς και το ηλεκτρονικό έγγραφο που τους έχει

αποσταλεί.

γ) Σε περίπτωση υποβολής ανακριβών, ψευδών ή πλαστών δικαιολογητικών ή αναληθούς

υπεύθυνης δήλωσης, η μετεγγραφή ανακαλείται υποχρεωτικά με απόφαση της Γενικής

Συνέλευσης του Τμήματος υποδοχής και ο φοιτητής ή σπουδαστής διαγράφεται από τα

μητρώα του Τμήματος υποδοχής. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Δια Βίου

Μάθησης και Θρησκευμάτων, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως,

καθορίζονται το αρμόδιο όργανο και η διαδικασία επιβολής των κυρώσεων οι οποίες,

εφόσον αποδειχθεί υπαιτιότητα, αποκλείουν την επανεγγραφή του υπεύθυνου φοιτητή

ή σπουδαστή στο τμήμα προέλευσης. Στο όργανο αυτό μετέχει ένας τουλάχιστον

δικαστικός λειτουργός.

δ) Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που

δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται οι περιπτώσεις στις

οποίες η υποβολή της αίτησης δεν γίνεται ηλεκτρονικά, η διαδικασία της μη

ηλεκτρονικής αίτησης, τα απαιτούμενα κατά περίπτωση δικαιολογητικά, οι προθεσμίες

που αφορούν στην υποβολή των ηλεκτρονικών αιτήσεων και των δικαιολογητικών, την

εξέταση των υποβληθέντων δικαιολογητικών, τη λήψη απόφασης από τη Γενική

Συνέλευση του Τμήματος υποδοχής, καθώς και κάθε αναγκαία λεπτομέρεια.»

6. Η παράγραφος 8 του άρθρου 1 του ν. 3282/2004 αντικαθίσταται ως εξής: «Με απόφαση

του Υπουργού Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που δημοσιεύεται στην

Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται τα ποσοστά μετεγγραφής των σπουδαστών

κατά σύστημα εισαγωγής στα Τ.Ε.Ι. Σε κάθε περίπτωση τα ποσοστά κάθε κατηγορίας

μετεγγραφών στα Τ.Ε.Ι. του παρόντος άρθρου ισχύουν και επί των θέσεων εισακτέων

κατά σύστημα εισαγωγής με κατώτατο όριο μία τουλάχιστον θέση μετεγγραφής.»

7. Στο τέλος της παραγράφου 11 του άρθρου 1 του ν. 3282/2004, όπως ισχύει,

προστίθενται οι λέξεις «και των αποφοίτων Τ.Ε.Ε. που εισήχθησαν σε Τ.Ε.Ι.».

8. Η παράγραφος 12 του ν. 3282/2004 αντικαθίσταται ως εξής: «Αν δεν ορίζεται

διαφορετικά στις διατάξεις του παρόντος, υπέρβαση του ποσοστού των μετεγγραφών

δεν επιτρέπεται σε καμία απολύτως περίπτωση.»

9. Το πρώτο εδάφιο της περίπτωσης α’ της παραγράφου 6 του ίδιου άρθρου

αντικαθίσταται ως εξής: «Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1Α, εφόσον συντρέχουν

οι προϋποθέσεις των προηγούμενων παραγράφων, δικαίωμα μετεγγραφής υφίσταται

μόνο για ένα από τα τμήματα κατ’ επιλογή του ενδιαφερομένου, που είναι πλησιέστερα

στον τόπο κατοικίας του ή του προσώπου (γονέα, αδελφού, συζύγου ή τέκνου) σε σχέση

με το οποίο στοιχειοθετείται το δικαίωμα μετεγγραφής, σύμφωνα με τις προηγούμενες

παραγράφους, και είναι αντίστοιχο με το Τμήμα προέλευσης.»

10. Καταργούνται: α) η παράγραφος 4 του άρθρου 1 του ν. 3282/2004, β) η περίπτωση β΄

της παραγράφου 6 του άρθρου 1 του ν. 3282/2004 και γ) τα τρία πρώτα εδάφια της

περίπτωσης α’ της παραγράφου 10 του άρθρου 1 του ν. 3282/2004.



Άρθρο 26

Λοιπές διατάξεις



1. α) Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων

ορίζονται Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας (Ζ.Ε.Π.), στις οποίες εντάσσονται

σχολικές μονάδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που λειτουργούν σε

περιοχές με χαμηλό συνολικό εκπαιδευτικό δείκτη, υψηλή σχολική διαρροή και χαμηλή

πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, καθώς και χαμηλούς κοινωνικοοικονομικούς

δείκτες, όπως χαμηλό συνθετικό δείκτη ευημερίας και ανάπτυξης και υψηλό δείκτη

κινδύνου φτώχειας. Στόχος των Ζ.Ε.Π. είναι η ισότιμη ένταξη όλων των μαθητών στο

εκπαιδευτικό σύστημα μέσω της λειτουργίας υποστηρικτικών δράσεων για τη βελτίωση

της μαθησιακής επίδοσης, όπως ιδίως η λειτουργία τάξεων υποδοχής, τμημάτων

ενισχυτικής διδασκαλίας, θερινών τμημάτων και τμημάτων διδασκαλίας της μητρικής

γλώσσας της χώρας προέλευσης των μαθητών.

β) Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που

δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ρυθμίζονται τα θέματα που αφορούν

την οργάνωση και τη λειτουργία των Ζ.Ε.Π., τη στελέχωσή τους με προσωπικό, την

απασχόληση εκπαιδευτικών κατ’ αναλογία του αριθμού των μαθητών που χρήζουν

διαφοροποιημένης διδακτικής παρέμβασης και κάθε αναγκαία λεπτομέρεια.

2. α) Όπου στην κείμενη νομοθεσία προβλέπεται παράβολο συμμετοχής σε εξετάσεις για

την έκδοση, από τους αρμόδιους φορείς, άδειας άσκησης επαγγέλματος ή

επαγγελματικών δραστηριοτήτων εν γένει, το ίδιο παράβολο καταβάλλεται και από

τους αιτούντες την αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων στους οποίους έχουν

επιβληθεί αντισταθμιστικά μέτρα, σύμφωνα με το άρθρο 14 του π.δ. 38/2010 (ΦΕΚ 78

Α΄). Με τις αποφάσεις του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων

και του καθ’ ύλην αρμόδιου Υπουργού που προβλέπονται στην παράγραφο 7 του

άρθρου 14 του π.δ. 38/2010 μπορεί να καθορίζονται λεπτομέρειες εφαρμογής της

περίπτωσης αυτής και κάθε σχετικό θέμα.

β) Η αίτηση αναγνώρισης επαγγελματικών προσόντων σύμφωνα με τις διατάξεις των

άρθρων 54 και 57 του π.δ. 38/2010 συνοδεύεται από παράβολο υπέρ του Δημοσίου,

ύψους εκατό ευρώ. Το ύψος του παραβόλου αυτού μπορεί να αναπροσαρμόζεται με

απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και

Θρησκευμάτων, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

3. Η αναστολή ισχύος των διατάξεων του ν. 3653/2008 (ΦΕΚ 49 Α’) παρατείνεται από τη

λήξη της (31‐12‐2010, σύμφωνα με το άρθρο 2 του ν. 3822/2010, ΦΕΚ 21 Α’) έως 31‐12‐

2011.

4. Στο τέλος της περίπτωσης γ΄ της παραγράφου 2 του άρθρου 43 του π.δ. 147/1976 (ΦΕΚ

56 Α΄) προστίθενται τα εξής: «Κατάρτιση των διοικητικών πράξεων για το διορισμό των

συλλογικών ή μονομελών οργάνων διοίκησης των εποπτευόμενων από το Υπουργείο

Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων φορέων, οι οποίοι δεν εμπίπτουν στην

αρμοδιότητα άλλων οργανικών μονάδων της Κεντρικής Υπηρεσίας του Υπουργείου

σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις. Διακίνηση και τήρηση αρχείου της αλληλογραφίας

των ανωτέρω εποπτευόμενων φορέων με την Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου, στο

πλαίσιο της ασκούμενης από αυτό διοικητικής εποπτείας.»

5. Ο χρόνος απασχόλησης των εκπαιδευτικών στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας

προσμετράται στο σύνολό του στην εκπαιδευτική τους προϋπηρεσία ισότιμα με την

προϋπηρεσία σε αντίστοιχα σχολεία της τυπικής εκπαίδευσης.

6. Η προθεσμία που ορίζεται στο πρώτο εδάφιο της περίπτωσης α΄ της παραγράφου 1 του

άρθρου 14 του ν. 3812/2009 (ΦΕΚ 234 Α΄) παρατείνεται έως τις 30‐6‐2011.

7. β) Το άρθρο 68 του ν. 3386/2005 αντικαθίσταται ως εξής:

«Άρθρο 68

Αποδεικτικό επαρκούς γνώσης της ελληνικής γλώσσας και στοιχείων ελληνικής ιστορίας

και πολιτισμού

1. Η επαρκής γνώση της ελληνικής γλώσσας, ιστορίας και πολιτισμού αποδεικνύεται με

τίτλο αποφοίτησης της υποχρεωτικής τουλάχιστον εκπαίδευσης ελληνικών σχολείων

στην Ελλάδα ή με τίτλο αποφοίτησης από λύκεια του εξωτερικού τα οποία ανήκουν στο

ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα ή με αναγνωρισμένο τίτλο αποφοίτησης από τμήματα

ελληνικής γλώσσας πανεπιστημίων του εξωτερικού ή με πιστοποιητικό ελληνομάθειας.

2. Το πιστοποιητικό ελληνομάθειας χορηγείται μετά από επιτυχή ολοκλήρωση εξετάσεων

ελληνομάθειας που διενεργούνται με ευθύνη της Γενικής Γραμματείας Δια Βίου

Μάθησης του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων. Η

πρόσβαση στις εξετάσεις ελληνομάθειας είναι ανοιχτή σε νομίμως διαμένοντες

αλλοδαπούς ανεξάρτητα αν έχουν παρακολουθήσει ή όχι σχετικό εκπαιδευτικό

πρόγραμμα ελληνικής γλώσσας και απόκτησης γνώσεων στοιχείων της ελληνικής

ιστορίας και πολιτισμού.

3. Για τη συμμετοχή στις εξετάσεις καταβάλλεται παράβολο. Το ύψος του παραβόλου και

η διαδικασία καταβολής του καθορίζονται με απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και

Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα

της Κυβερνήσεως.»

γ) Η περίπτωση ε΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 5 του π.δ. 150/2006 (ΦΕΚ 160 Α΄)

αντικαθίσταται ως εξής: «ε. Αποδεικτικό επαρκούς γνώσης της ελληνικής γλώσσας και

στοιχείων ελληνικής ιστορίας και ελληνικού πολιτισμού σύμφωνα με τις διατάξεις του

άρθρου 68 του ν.3386/2005, όπως ισχύει.»

8. Με απόφαση των Υπουργών Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και Υγείας

και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως,

εγκρίνεται η λειτουργία τμημάτων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο πλαίσιο

εγκεκριμένων, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 57 του ν. 3459/2006 (ΦΕΚ 103 Α’),

θεραπευτικών προγραμμάτων απεξάρτησης από ναρκωτικές ουσίες. Με την ίδια

απόφαση ρυθμίζονται θέματα που αφορούν την οργάνωση και λειτουργία των

τμημάτων, την απασχόληση εκπαιδευτικών και κάθε αναγκαία λεπτομέρεια.

9. α) Στο τέλος της περίπτωσης β της παραγράφου 1 του άρθρου 6 του ν. 3699/2008 (ΦΕΚ

199 Α΄) προστίθενται τα εξής: «Αν οι εκπαιδευτικοί ΕΑΕ δεν επαρκούν για την παροχή

της παράλληλης στήριξης – συνεκπαίδευσης, αυτή μπορεί να παρέχεται και από

εκπαιδευτικούς των κλάδων ΠΕ02, ΠΕ03, ΠΕ04, ΠΕ60 και ΠΕ70, στο πλαίσιο της

παρακολούθησης επιμορφωτικών προγραμμάτων εξειδικευμένης εκπαιδευτικής

υποστήριξης για ένταξη μαθητών με αναπηρία ή / και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.

Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που

δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται οι προϋποθέσεις, η

διαδικασία, η στελέχωση και κάθε άλλη λεπτομέρεια που απαιτείται για την υλοποίηση

των παραπάνω επιμορφωτικών προγραμμάτων.»

β) Στην υποπαράγραφο α΄ της παραγράφου 34 του άρθρου 6 του ν. 3027/2002 (ΦΕΚ 152

Α΄), όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 του ν. 3687/2008 (ΦΕΚ

159 Α΄) και συμπληρώθηκε με το άρθρο 6 του ν. 3848/2010 (ΦΕΚ 71 Α΄) προστίθεται

περίπτωση ιζ ως εξής: «ιζ) στο πλαίσιο επιμορφωτικών προγραμμάτων εξειδικευμένης

εκπαιδευτικής υποστήριξης για ένταξη μαθητών με αναπηρία ή / και ειδικές

εκπαιδευτικές ανάγκες.» Στην υποπαράγραφο β΄ της ίδιας παραγράφου προστίθεται

περίπτωση ix ως εξής: «ix) το Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και

Θρησκευμάτων, για υπηρεσίες που προσφέρθηκαν στο πλαίσιο επιμορφωτικών

προγραμμάτων εξειδικευμένης εκπαιδευτικής υποστήριξης για ένταξη μαθητών με

αναπηρία ή / και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.»

10. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, ύστερα

από σχετική αίτηση των δημόσιων Ι.Ε.Κ., είναι δυνατή η ολική ή μερική διάθεση

εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στα Ι.Ε.Κ. αυτά, για την κάλυψη του

υποχρεωτικού διδακτικού ωραρίου τους. Η κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών των

δημόσιων Ι.Ε.Κ. γίνεται κατά προτεραιότητα από τους εκπαιδευτικούς που διατίθενται

σύμφωνα με το προηγούμενο εδάφιο και, εφόσον αυτοί δεν επαρκούν, σύμφωνα με τις

κείμενες διατάξεις.



Άρθρο 27

Καταργούμενες διατάξεις



Από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, καταργούνται:

α) oι διατάξεις των άρθρων 1, 2, 3, 7 έως 11, 13 έως 15, καθώς και της παραγράφου 4 του

άρθρου 4 και των παραγράφων 1, 2 και 6 έως 9 του άρθρου 5 του ν. 2009/1992,

β) οι διατάξεις των παραγράφων 1, 2 και 4 του άρθρου 1, οι διατάξεις των άρθρων 11 έως

15, καθώς και των παραγράφων 1 έως 6 του άρθρου 16 του ν. 3191/2003,

γ) οι διατάξεις του άρθρου 2, πλην της παραγράφου 12, του άρθρου 3, πλην των

παραγράφων 2 και 3, των άρθρων 4 έως 8, καθώς και των παραγράφων 6, 7 και του

δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 8 του άρθρου 11 του ν. 3369/2005 (ΦΕΚ 171 Α’),

δ) οι διατάξεις των περιπτώσεων 17 και 18 του κεφαλαίου Η’ της παραγράφου ΙΙ του

άρθρου 186 του ν. 3852/2010 και

ε) κάθε άλλη, γενική ή ειδική, διάταξη που ρυθμίζει θέματα του παρόντος νόμου ή είναι

αντίθετη προς τις διατάξεις του.



Άρθρο 28

Έναρξη ισχύος



Η ισχύς του παρόντος νόμου αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της

Κυβερνήσεως, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στις επί μέρους διατάξεις του.



Αθήνα 2010

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ

ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗΣ

ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ

ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ

ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ,

ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ

ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ

ΛΟΥΚΙΑ – ΤΑΡΣΙΤΣΑ

ΚΑΤΣΕΛΗ

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ,

ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ

ΑΛΛΑΓΗΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ

ΜΠΙΡΜΠΙΛΗ

ΠΑΙΔΕΙΑΣ,

ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ

ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΑΝΝΑ

ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΥΠΟΔΟΜΩΝ,

ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ

ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΩΝ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

ΡΕΠΠΑΣ

ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΚΑΙ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

ΑΝΔΡΕΑΣ

ΛΟΒΕΡΔΟΣ

ΥΓΕΙΑΣ

ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

ΚΑΙ

ΤΡΟΦΙΜΩΝ

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ,

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΚΑΙ

ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

46

ΜΑΡΙΛΙΖΑ

ΞΕΝΟΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ

ΜΠΑΤΖΕΛΗ

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ

ΚΑΣΤΑΝΙΔΗΣ

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

ΜΙΧΑΗΛ

ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ΚΑΙ

ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ

ΠΑΥΛΟΣ

ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΣ_
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...