Εκπαίδευση στα μέσα επικοινωνίας: Προς μια κριτική αξιοποίηση των πληροφοριών

Τ

ης Μπετίνας Ντάβου - Πανεπιστήμιο Αθηνών

Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και Εκπαίδευση. (2011) Λευκωσία: Έκδοση Υπουργείου

Πολιτισμού και Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, σσ. 8‐13.

Σε  ένα  εξαιρετικά  γλαφυρό  και  έγκυρο  βιβλίο  του,  ο  Eriksen (2005)παρουσιάζει  με  αριθμούς,

την εκθετική αύξηση της ποσότητας των πληροφοριών από όλα τα μέσα (από τα έντυπα έως τα ηλεκτρονικά) κατά την τελευταία  30ετία,  καθώς  και  την  αύξηση  της  ταχύτητας  με  την  οποία παράγονται  πληροφορίες  κάθε  είδους  και  ύφους,  παρατηρώντας  πως, «αντιμέτωπος  με  την  απεραντοσύνη  ενός  ωκεανού  πληροφορίας,  ο άνθρωπος πλέον δεν μαθαίνει να κολυμπά. Μαθαίνει απλώς να μην μπορεί να  χορτάσει  αν  δεν  τον  πιει  όλον» (σελ. 45).  Με  ένα  πιο  συγκεκριμένο παράδειγμα,  ο  Abbot (1999)  υπολογίζει  ότι

κάθε μέρα καταγράφονται 20 

εκατομμύρια λέξεις σε κείμενα που περιέχουν νέες τεχνικές πληροφορίες, τις οποίες για να επεξεργαστεί ο ενδιαφερόμενος αναγνώστης θα χρειαζόταν έξι εβδομάδων  οκτάωρο  ημερήσιο  διάβασμα,  με  ταχύτητα  1000  λέξεων  το λεπτό.  Αλλά  στο  μεταξύ  (και  εφ’  όσον  νέες  πληροφορίες  παράγονται συνεχώς)  θα  έχει  δημιουργήσει  νέο  έλλειμμα  πληροφόρησης,  αντίστοιχο μιας πενταετίας και πάνω

Για να διαβάσετε ολόκληρο...

το άρθρο της Μπετίνας Ντάβου, κάντε κλικ εδώ

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Εισαγωγή: Περί Μεθόδου στην Επιστημονική Έρευνα

L. B. Christensen. Η Πειραματική Μέθοδος στην Επιστημονική Έρευνα.
(μεταφ. Α. Γιαννακουλόπουλος, Ν. Παπασταύρου) Αθήνα, Εκδόσεις Παπαζήση, 2007, σελ. 23-38.



Μπετίνα Ντάβου
Πανεπιστήμιο Αθηνών

«…δεν υπάρχει ένας τρόπος γνώσης –η επιστήμη-, υπάρχουν πολλοί τέτοιοι τρόποι οι οποίοι (πριν καταστραφούν από τον δυτικό πολιτισμό) ήταν αποτελεσματικοί, με την έννοια ότι κρατούσαν τους ανθρώπους ζωντανούς και καθιστούσαν την ύπαρξή τους κατανοητή. Η ίδια η επιστήμη έχει αλληλοσυγκρουόμενα μέρη, το καθένα με διαφορετικές στρατηγικές, αποτελέσματα, μεταφυσικά στολίδια. Είναι μια συρραφή κι όχι ένα σύστημα».

Πωλ Φεγεράμπεντ, Σκοτώνοντας το Χρόνο.

Το μότο επιλέχθηκε για να παρακινήσει τον αναγνώστη να τηρήσει εξαρχής μια κριτική στάση απέναντι σε όσα περιέχονται στο ανά χείρας βιβλίο. Η επιστήμη, όπως κάθε σύστημα αναζήτησης της γνώσης, όσο συνεκτικό και αν φαίνεται απέξω, αναπτύσσεται στο εσωτερικό του στη βάση αντικρουόμενων και συνεχώς εξελισσόμενων ιδεών.

Για να διαβάστε ολόκληρο το απόσπασμα του βιβλίου, πατήστε εδώ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...