Η Συστημική Προσέγγιση - Κλειδί για έναν Νέο Εκπαιδευτικό Σχεδιασμό

Της Μίνας Πολέμη Τοδούλου, Ph.D.

Δημοσιεύτηκε στο:
Μετάλογος, Συστημική Εταιρεία Βορείου Ελλάδος, Τεύχος 18, Δεκέμβριος 2010.

Βασικές συνιστώσες της συστημικής προσέγγισης Κατ’ αρχήν, προσεγγίζουμε τον άνθρωπο και τα κοινωνικά συστήματα ως «ζωντανά συστήματα». Αυτό σημαίνει ότι για να καταλάβουμε τη δομή τους χρειάζεται να κοιτάξουμε «προς τα μέσα», αναζητώντας να αναγνωρίσουμε όλα τα υποσυστήματα από τα οποία αποτελούνται και τον τρόπο που αυτά συνδέονται και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.2 Ταυτόχρονα, για να καταλάβουμε τη λειτουργία και την ανάπτυξή τους χρειάζεται να κοιτάξουμε «προς τα έξω», ένα επίπεδο πιο πάνω, το πλαίσιο μέσα στο οποίο είναι ενταγμένα, από κοινού με άλλα συστήματα, με τα οποία βρίσκονται σε συναλλαγή και αλληλεπίδραση. Επομένως, μια πρώτη

συνέπεια αυτής της αρχικής θέσης είναι ότι, για να καταλάβουμε ένα σύστημα, πρέπει από την αρχή να συμπεριλάβουμε στο οπτικό μας πεδίο τουλάχιστον τρία επίπεδα συστημάτων: του συστήματος, των υποσυστημάτων που το συναποτελούν και του άμεσου υπερσυστήματος. Έτσι, διευρύνεται η οπτική μας για να συμπεριλάβει μια ιεραρχία συστημάτων, ως ραχοκοκαλιά που καθορίζει την ταυτότητα και την ανάπτυξη του συστήματος. Η έννοια ιεραρχία παραπέμπει στην αύξηση της συμπλοκότητας καθώς ανεβαίνουμε επίπεδα οργάνωσης.

Για να διαβάσετε ολόκληρη...

τη δημοσίευση της Μίνας Πολέμη-Τοδούλου, πατήστε εδώ
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

"Νέος Γραµµατισµός": ψηφιακό χάσµα και δεξιότητες οµαδοκεντρικής εργασίας - η συστηµική προσέγγιση ως µέθοδος ευαισθητοποίησης και εκπαίδευσης των δηµοσίων υπαλλήλων

Τελική εργασία της Αργυρής Αποστολίδου στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης



ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Η εργασία µας επιχειρεί να δείξει τις ευνοϊκές επιδράσεις και τη συµβολή που µπορεί να έχει η συστηµική προσέγγιση στην ευαισθητοποίηση και την απόκτηση ψηφιακού εγγραµµατισµού από το προσωπικό της διοίκησης, όπως απαιτεί το νέο τοπίο της ηλεκτρονικής διοίκησης. Η οργανωτική αλλαγή είναι η πιο δύσκολη µορφή οργανωτικής παρέµβασης και στο πλαίσιο του τεχνολογικού εκσυγχρονισµού η διοίκηση πρέπει να στηρίξει µε οργανωµένα προγράµµατα επιµόρφωσης την επαγγελµατική ανάπτυξη του προσωπικού της. Τα προγράµµατα αυτά κρίνουµε ότι πρέπει να έχουν οµαδοσυνεργατική µορφή, διότι οι συνεργατικές δεξιότητες και στάσεις που αναπτύσσονται αποτελούν ιδιαίτερα επιθυµητά στοιχεία για τα σύγχρονα εργασιακά πλαίσια. Προτείνεται ο τρόπος εκπαίδευσης να επηρεάσει την απόκτηση δεξιοτήτων στη χρήση νέων τεχνολογιών αλλά παράλληλα και στο συλλογικό, οµαδικό τρόπο δουλειάς. Άλλως θα αποτελούσε λογικό ανακόλουθο, αν η εκπαίδευση για απόκτηση σύγχρονων δεξιοτήτων ακολουθούσε παραδοσιακά και ανεπαρκή πλέον µοντέλα εκπαίδευσης.

Για να διαβάσετε ολόκληρη την εργασία της Αργυρής Αποστολίδου...

κάντε κλικ εδώ
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...