Η εισήγησή μου στην ημερίδα της ΕΠΕ "Η Πληροφορική στην Εκπαίδευση. Επιστήμη και Εργαλείο"

Πρώτη δημοσίευση 23/11/2010

Μεγάλη επιτυχία σημείωσε η ημερίδα της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας (ΕΠΕ) με θέμα "Η Πληροφορική στην Εκπαίδευση Επιστήμη και Εργαλείο" που πραγματοποιήθηκε στο κέντρο διάδοσης επιστημών Νόησις, με συμμετοχή πλήθους μελών της εκπαιδευτικής και ακαδημαϊκής κοινότητας.

Ακολουθεί εισήγησή μου στην ημερίδα:






Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Η ερευνητική μεθοδολογία Delphi και η εφαρμογή της στις επιστήμες υγείας

Ά

ρθρο των Θ. Μπελλάλη (Αλεξάνδρειο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Θεσσαλονίκης) και I. Καραμήτρη (Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, Πάτρα) 

Copyright © Athens Medical Society www.mednet.gr/archives 

ARCHIVES OF HELLENIC MEDICINE: ISSN 11-05-3992 

 Η Delphi είναι μια ερευνητική μεθοδολογία που χρησιμοποιείται ευρέως σε πλήθος επιστημονικών πεδίων, μεταξύ των οποίων και στο χώρο της υγείας. Η συγκεκριμένη μέθοδος επιδιώκει να επιτύχει τη μέγιστη δυνατή συναίνεση μιας προεπιλεγμένης ομάδας εμπειρογνωμόνων πάνω σε ένα θέμα, μέσα από τη χορήγηση σε αυτούς μιας σειράς διαδοχικών ερωτηματολογίων. Πλεονεκτήματα της Delphi αποτελούν η απουσία γεωγραφικών περιορισμών, αφού συνήθως τα ερωτηματολόγια συμπληρώνονται μέσω παραδοσιακού ή ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, αλλά και η δυνατότητα των συμμετεχόντων να εκφράζουν την προσωπική τους άποψη μέσα από δεδομένα που αναδύονται από την εμπειρία και τη διάδραση όλων των μελών της ομάδας. Τα βασικά χαρακτηριστικά της Delphi είναι η ανωνυμία, η επανάληψη, η ελεγχόμενη ανατροφοδότηση και η στατιστική ανάλυση των δεδομένων. Τα θέματα που έχουν διερευνηθεί με τη μέθοδο Delphi αφορούν, inter alia, στην επίλυση κλινικών προβλημάτων, στη σύνταξη κλινικών πρωτοκόλλων και κατευθυντήριων οδηγιών, στον καθορισμό προτεραιοτήτων στην κλινική έρευνα, στο σχεδιασμό των υπηρεσιών της φροντίδας υγείας, αλλά και στον εντοπισμό ελλείψεων σε εκπαιδευτικά προγράμματα για επαγγελματίες υγείας. Η Delphi είναι μια ευέλικτη ερευνητική μεθοδολογία και για το λόγο αυτόν έχουν διαμορφωθεί διάφορες παραλλαγές της. Σκοπός του παρόντος άρθρου είναι η περιγραφή των βασικών αρχών που διέπουν τη μέθοδο Delphi και η αναλυτική παρουσίαση των σταδίων εκπόνησής της, έτσι ώστε να διευκολυνθούν οι ερευνητές που θα ήθελαν να χρησιμοποιήσουν τη συγκεκριμένη μεθοδολογία για πρώτη φορά. Για ευκολότερη κατανόηση και συσχέτιση των θεωρητικών εννοιών με την πράξη, τα βήματα της Delphi επεξηγούνται μέσα από αντιπροσωπευτικά παραδείγματα ερευνών που διεξήχθησαν στο χώρο της υγείας. Για να διαβάσετε τη συνέχεια, πατήστε εδώ

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Σ' αυτή τη χώρα πραγματικά συμβαίνουν απίθανα πράγματα!

Π

ρώτη δημοσίευση 16/4/2011

Διάβασα όπως και πολλοί από εσάς άλλωστε τη σοκαριστική και ντροπιαστική για τα Ελληνικά τριτοβάθμια ιδρύματα έκθεση της επιτροπής των "σοφών", στην οποία μετέχουν καθηγητές πανεπιστημίων και ακαδημαϊκές προσωπικότητες απ΄όλο το κόσμο.

Το συμπέρασμα είναι ένα.

Ο χώρος της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης νοσεί βαρύτατα στη χώρα μας και τεράστιο μερίδιο ευθύνης φέρουν μεταξύ άλλων οι ακαδημαϊκοί μας καθηγητές.

Το πρόβλημα ωστόσο που ανακύπτει είναι άλλο και είναι ακόμα πιο σοβαρό...

Οι καθηγητές πανεπιστημίου οι οποίοι δε μπορούν να διοικήσουν και να οργανώσουν τα του οίκου τους συμμετέχουν ΣΕ ΟΛΕΣ τις επιτροπές εμπειρογνωμόνων του δημοσίου.

Οι άνθρωποι δηλαδή που αν και έχουν ως ένα βαθμό το αυτοδιοίκητο στα ΑΕΙ/ΑΤΕΙ και οι οποίοι έχουν δημιουργήσει την εικόνα που περιγράφει η έκθεση, καλούνται ως "ειδικοί" να δώσουν λύσεις σε άλλους τομείς του δημοσίου.

Θα αναφέρω ένα παράδειγμα πρόσφατο. Στην επιτροπή παιδείας για το "νέο λύκειο" ποιοι ήταν μέλη;

Μα φυσικά καθηγητές πανεπιστημίου οι οποίοι είναι παντελώς άσχετοι από το χώρο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και οι οποίοι αφού στην ουσία έφεραν το σπίτι τους στην ντροπιαστική κατάσταση που περιγράφει η έκθεση για την παιδεία, κλήθηκαν να διαλύσουν και το σπίτι των υπολοίπων.

Αγαπητοί καθηγητές πανεπιστημίου ευχαριστούμε πολύ αλλά δε θα πάρουμε.

Εάν είναι το σπίτι μας να γίνει σαν το δικό σας, το προτιμούμε όπως είναι.

Εάν τα διοικητικά και οργανωτικά επιτεύγματά σας είναι τέτοια που έφεραν τα ΑΕΙ/ΑΤΕΙ στην κατάσταση που είναι σήμερα, παρακαλούμε πολύ να αυτοεξαιρείστε από τις επιτροπές εμπειρογνωμόνων που σας προτείνονται. 

Εκτίθεστε και μας εκθέτετε 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Οι ΤΠΕ στην εκπαίδευση: Θέσεις και Αντιθέσεις

Πρώτη δημοσίευση 10/9/2010

Κείμενο του διαχειριστή του blog

Περίληψη
Στόχος του άρθρου είναι να καταδείξει ότι η υιοθέτηση των ΤΠΕ στην εκπαιδευτική διαδικασία πάσχει από συνολική θεώρηση και προγραμματισμό, ενώ παράλληλα ακολουθεί την πρακτική που έχει εφαρμοσθεί σε όλες τις εκπαιδευτικές αλλαγές τα τελευταία χρόνια τόσο στην πρωτοβάθμια όσο και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Με συγκεκριμένα παραδείγματα καταδεικνύεται ότι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα έχει να διανύσει ακόμα πολύ δρόμο μέχρι να φτάσει στο σημείο να υιοθετήσει αποτελεσματικά τη χρήση των ΤΠΕ στην εκπαιδευτική πρακτική.
Abstract
The aim of this article is to demonstrate that the adoption of ICT in the educational process suffers from an overall vision and planning, while following the practice that has been applied to all educational changes in recent years in both primary and secondary education...

Specific examples showing that the Greek educational system has to overcome many difficulties until of an effective use of ICT in educational practice.
H συζήτηση που γίνεται για την εφαρμογή των ΤΠΕ στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, μοιάζει να είναι περισσότερο προφάσεις εν αμαρτίες, παρά ουσιαστική και κυρίως αποτελεσματική. Η αναγκαιότητα εκσυγχρονισμού της εκπαίδευσης με την υιοθέτηση (και) νέων ψηφιακών μεθόδων διδασκαλίας είναι αδιαμφισβήτητη και αποτελεί κοινή πρακτική όλων των σύγχρονων εκπαιδευτικών συστημάτων παγκοσμίως. Μία ανασκόπηση στη δομή των προγραμμάτων σπουδών αλλά και στις μεθόδους διδασκαλίας που εφαρμόζονται στις αναπτυγμένες χώρες, είναι αρκετή για να πείσει και τον πιο δύσπιστο, ότι η εφαρμογή των ΤΠΕ στην εκπαίδευση αποτελεί προϊόν μακροχρόνιου σχεδιασμού και καλά μελετημένων σταδιακών βημάτων.
Στην Ελλάδα οι όποιες προσπάθειες, μοιάζουν να είναι σπασμωδικές και μεμονωμένες. Ωστόσο, είναι αλήθεια πως τα τελευταία χρόνια, έχουν γίνει αρκετά βήματα εκσυγχρονισμού του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, άλλα μεγάλα και καινοτόμα και άλλα δειλά και φοβισμένα. Σε κάθε περίπτωση πάντως, η είσοδος των ΤΠΕ στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση πάσχει από κεντρικό σχεδιασμό και ολοκληρωμένη οπτική θεώρηση.
Κάνοντας μια σύντομη αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν, θα διαπιστώσουμε ότι η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στις ΤΠΕ, η εγκατάσταση εργαστηρίων πληροφορικής σε όλα τα γενικά λύκεια με σύνδεση στο διαδίκτυο, η παροχή φορητών υπολογιστών (net books) στους μαθητές της Α’ γυμνασίου, το πρόγραμμα επιμόρφωσης των γονιών των μαθητών του γυμνασίου (goneis.gr) στις ΤΠΕ, τα λογισμικά διαχείρισης που χρησιμοποιούν τα σχολεία και οι διευθύνσεις εκπαίδευσης (π.χ. epafos, e-data center, e-school κλπ), τα προγράμματα επιμόρφωσης του Εθνικού Κέντρου δημόσιας Διοίκησης στις ΤΠΕ που απευθύνονται και σε εκπαιδευτικούς είναι ορισμένα από τα σημαντικά βήματα που έγιναν στην κατεύθυνση της υιοθέτησης των ΤΠΕ στη σχολική πρακτική.
Επιπρόσθετα, η παροχή 10 φορητών υπολογιστών σε 1.200 ολοήμερα δημοτικά, η μελλοντική χρήση διαδραστικού πίνακα στα γυμνάσια και λύκεια από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο και οι υπόλοιπες ανακοινώσεις του υπουργείου παιδείας και δια βίου μάθησης για το ηλεκτρονικό σχολείο, καταδεικνύουν ότι η εφαρμογή των ΤΠΕ στην εκπαιδευτική διαδικασία συνεχίζει να αποτελεί μια δυναμική διαδικασία.
Στον αντίποδα όλων αυτών όμως θα μπορούσαμε να σημειώσουμε κατ΄ απόλυτη αντιστοιχία ότι η πρώτη φάση της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στις ΤΠΕ ολοκληρώθηκε πριν από χρόνια ενώ η δεύτερη φάση που αφορά στην επιμόρφωση ανά ειδικότητα μόλις που ξεκίνησε. Η χρονική απόσταση που μεσολάβησε μεταξύ των δύο φάσεων, κατέστησε τη γνώση που απόκτησε η μεγάλη πλειοψηφία των εκπαιδευτικών ανεφάρμοστη.
Τα σχολικά εργαστήρια πληροφορικής είναι πλέον απαρχαιωμένα, χωρίς συμβόλαια τεχνικής υποστήριξης, με λογισμικό που έχει πλέον αποσυρθεί και στην ουσία ανενεργά καθόσον η πληροφορική διδάσκεται μία (1) μόνο ώρα την εβδομάδα στις τρεις τάξεις του γυμνασίου και δύο (2) ώρες την εβδομάδα ως μάθημα επιλογής(!) στο γενικό λύκειο. Οι φορητοί υπολογιστές που δόθηκαν στους μαθητές της Α΄ γυμνασίου και η επιμόρφωση των γονιών τους στις ΤΠΕ έγινε χωρίς προηγούμενη αναμόρφωση του ωρολογίου προγράμματος τόσο αναφορικά με τις ώρες διδασκαλίας της πληροφορικής όσο και με το περιεχόμενο των μαθημάτων προκειμένου η χρήση των υπολογιστών να καταστεί αποτελεσματικά και κυρίως χρήσιμη για μαθητές και γονείς. Τα λογισμικά που χρησιμοποιούν σχολεία και διευθύνσεις εκπαίδευσης είναι γεγονός πως διευκολύνουν τη διαχείριση, μολονότι παρουσιάζουν σοβαρά προβλήματα λειτουργικότητας. Είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστική η περίπτωση του λογισμικού e-data center για τη μηχανογραφική καταχώρηση των αιτήσεων μετάθεσης των εκπαιδευτικών, καθώς η εφαρμογή του παρουσίασε τεράστιες δυσλειτουργίες τη χρονιά εφαρμογής του (2008-2009) που ξεπεράστηκαν χάρη στην υπερπροσπάθεια των εκπαιδευτικών που κλήθηκαν να το εφαρμόσουν. Τα προγράμματα του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης είναι πολύ δύσκολο να τα παρακολουθήσουν οι εκπαιδευτικοί δεδομένου ότι δεν είναι εύκολο να απουσιάσουν για μία εβδομάδα από το σχολείο τους, ενώ η παρακολούθησή τους πέραν του ωραρίου εργασίας είναι πρακτικά αδύνατη λόγω των ωρών που ημερήσιας παρακολούθησης που απαιτούν (7 ώρες κάθε μέρα για μία εβδομάδα). Η παροχή φορητών υπολογιστών στα δημοτικά και η αναμενόμενη χρήση τους από τους δασκάλους προσκρούει στην έλλειψη επιμόρφωσης ή στην καλύτερη περίπτωση στην απαξίωση της γνώσης των δασκάλων που καλούνται να χρησιμοποιήσουν κάτι που τους είναι άγνωστο ή κάτι για το οποίο η επιμόρφωση που έλαβαν ήταν πριν από αρκετά χρόνια. Η χρήση διαδραστικού πίνακα σε σχολεία που αντιμετωπίζουν αδιανόητα για πολλούς προβλήματα (π.χ. έλλειψη κουρτινών, μπριζών κ.α.) και τα οποία στεγάζονται σε εντελώς ακατάλληλα και επικίνδυνα κτήρια που δεν πληρούν καμία απολύτως προδιαγραφή εκπαιδευτικού χώρου, φαντάζει περισσότερο πολυτέλεια παρά αδήριτη ανάγκη.
Διαπιστώνουμε επομένως εύκολα, ότι οι όποιες προσπάθειες εφαρμογής των ΤΠΕ στην εκπαιδευτική διαδικασία είτε πρόκειται για μεγάλα και καινοτόμα βήματα, είτε για μικρότερης έκτασης παρεμβάσεις έγιναν χωρίς συνολική θεώρηση και σχεδιασμό. Τα αποτελέσματα των παρεμβάσεων αυτών ήταν αδιαμφισβήτητα θετικά. Ωστόσο θα μπορούσαν να ήταν ακόμα περισσότερο ευεργετικά για το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας εφόσον θα αποτελούσαν προϊόν μακροχρόνιου και συνολικού σχεδιασμού από ειδικούς του χώρου προκειμένου να μπορούμε να μιλάμε για ένα πραγματικά και όχι κατ΄ ευφημισμό ηλεκτρονικό σχολείο.
Προσπερνώντας τις όποιες θέσεις και αντιθέσεις αναφορικά με την χρήση των ΤΠΕ στην εκπαιδευτική διαδικασία, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την ιδιαίτερα επιφυλακτική (στην καλύτερη περίπτωση) στάση που τηρούν οι συνδικαλιστικές ενώσεις των καθηγητών και των δασκάλων (ΟΛΜΕ και ΔΟΕ αντίστοιχα) απέναντι σε κάθε καινούρια προσπάθεια για ενσωμάτωση των ΤΠΕ στη εκπαιδευτική διαδικασία. Η επιφυλακτικότητα των εκπροσώπων των εκπαιδευτικών δεν αφορά μόνο στις νέες τεχνολογίες αλλά γενικότερα σε κάθε αλλαγή που προωθείται από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία του υπουργείου παιδείας και αυτό δεν είναι κάτι ανεξήγητο και απρόσμενο.
Οι αλλαγές που προωθούνται κάθε φορά στην παιδεία, επομένως και όλες όσες αφορούν και στη χρήση των ΤΠΕ, σπανίως αποτελούν προϊόν συμμετοχής των άμεσα ενδιαφερομένων εκπαιδευτικών. Οι όποιοι δημόσιοι διάλογοι και διαβουλεύσεις εξαντλούνται σε ζητήματα τυπικά και ουδόλως ουσιαστικά, καθώς το περιεχόμενο των εκάστοτε εκπαιδευτικών παρεμβάσεων είναι τις περισσότερες φορές προαποφασισμένο και μη διαπραγματεύσιμο. Επιπλέον, η συμμετοχή των εκπαιδευτικών περιορίζεται στη συμμετοχή των συνδικαλιστών εκπροσώπων τους που μπορούν ως ένα πολύ περιορισμένο βαθμό μόνο, να εκφράσουν τους πραγματικούς προβληματισμούς των εκπαιδευτικών που θα κληθούν να εφαρμόσουν αυτές τις αλλαγές.
Είναι προδήλως φανερό, ότι εφαρμογή αλλαγών στην εκπαιδευτική διαδικασία, όταν γίνεται χωρίς τη συμμετοχή των άμεσα ενδιαφερόμενων, είναι τις περισσότερες φορές καταδικασμένες σε αποτυχία. Τα παραδείγματα είναι πολλά και γνωστά. Οι ανά τετραετία περίπου αλλαγή στο σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (π.χ. βάση εισαγωγής του 10) και την τεχνική εκπαίδευση (π.χ. ΤΕΛ, ΤΕΕ, ΕΠΑΛ), αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.
Επομένως, δεν είναι δύσκολο να κατανοήσουμε γιατί η υιοθέτηση της χρήσης των ΤΠΕ στην εκπαιδευτική διαδικασία δεν έχει αποδώσει μέχρι σήμερα τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Η έλλειψη ολοκληρωμένου σχεδίου δράσης και ο τρόπος διαχείρισης των αλλαγών από την πλευρά της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου παιδείας, έχουν ως αποτέλεσμα η χρήση των ΤΠΕ στην εκπαίδευση να μοιάζει περισσότερο ως ένας τρόπος απορρόφησης κοινωνικών κονδυλίων και «ένα αναγκαίο κακό» παρά ένα μέσο ικανοποίησης πραγματικών και αδιαμφισβήτητων αναγκών.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Γκόβαρης, Χ., Ρουσσάκης, Ι. (2008). Πολικές στην Εκπαίδευση. Αθήνα: Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.

Everard, K B. & Morris, G. (1999). Αποτελεσματική Εκπαιδευτική Διοίκηση. Πάτρα: Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο

Καραλής, Θ. (2005). Σχεδιασμός, Διοίκηση, Αξιολόγηση Προγραμμάτων Εκπαίδευσης Ενηλίκων. Τόμος Β: Σχεδιασμός Προγραμμάτων. Πάτρα: Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο

Κατσαρού, Ε., Δεδούλη, Μ. (2008). Επιμόρφωση και Αξιολόγηση στο χώρο της Εκπαίδευσης. Αθήνα: Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.

Χασάπης, Δ. (2005). Σχεδιασμός, Οργάνωση, Εφαρμογή και Αξιολόγηση Προγραμμάτων Επαγγελματικής Κατάρτισης. Μεθοδολογικές Αρχές και Κριτήρια Ποιότητας. Αθήνα: Μεταίχμιο

Πηγές στο Διαδίκτυο
Ιστοσελίδα Υπουργείου Παιδείας και δια Βίου Μάθησης: http://www.minedu.gov.gr/

Ιστοσελίδα Εταιρείας Εκπαιδευτικών Εφαρμογών Εpafos: http://www.epafos.gr
Ιστοσελίδα Εκπαίδευσης και Πιστοποίησης Γονέων στους Υπολογιστές: http://www.goneis-gr.info/

Ιστοσελίδα ανοικτής διακυβέρνησης: http://www.opengov.gr/home/
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Εκπαιδευτική Εφαρμογή μου στο Scratch

Πρώτη δημοσίευση 4/10/2010

Εκπαιδευτική εφαρμογή που ανέπτυξα στο Scratch για την υλοποίηση των δομών της επιλογής και της επανάληψης, αλλά και για την εκμάθηση βασικών λειτουργιών του scratch όπως η επικοινωνία χρήστη και sprite, εναλλαγή σκηνικών, χρήση ήχων και κινήσεων κ.α.
Learn more about this project ... Ο παίκτης προσπαθεί να μαντέψει έναν αριθμό από το 1 μέχρι το 10. Εάν δώσει αριθμό εκτός των ορίων ειδοποιείται με μήνυμα. Εάν το βρει με την πρώτη δέχετα συγχαρητήρια, ενώ αν δεν το βρει με την πρώτη φορά ενημερώνεται μετά από πόσες φορές τα κατάφερε. Στο τέλος το sprite πανηγυρίζει σε άλλο σκηνικό και ρωτάει εάν ο παίκτης θέλει να συνεχίσει να παίζει και πάλι Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Τι σημαίνει αξιοπρέπεια στην εργασία

Π

ρώτη δημοσίευση 6/10/2011

Η αξιοπρεπής εργασία αφορά το δικαίωμα στην εργασία για όλους χωρίς καμία διάκριση. Αναφέρεται στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων που τους επιτρέπει, σε αυτούς και στις οικογένειές τους, να ζουν με αξιοπρέπεια (Σ.Μ.Υ.Γ.Γ.Ε.Ε., 2008).

Η αξιοπρεπής εργασία αποτελεί στόχο των εργαζομένων όσον αφορά την εργασιακή τους πορεία. Οι άνθρωποι, επιθυμούν να νιώθουν ασφαλείς στην εργασία τους στον ίδιο ακριβώς βαθμό που επιθυμούν μια δουλειά, η οποία θα είναι παραγωγική και θα τους αποφέρει ένα ικανοποιητικό εισόδημα. Η αξιοπρεπής εργασία θα πρέπει να βρίσκεται στον πυρήνα των παγκόσμιων, εθνικών και τοπικών στρατηγικών που στοχεύουν στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη. Επικεντρώνεται στην προσπάθεια μείωσης της φτώχιας και είναι μέσο για την επίτευξη της συνεχούς ανάπτυξης (ILO, 2006).

...

Σύμφωνα με την οικουμενική διακήρυξη για τα δικαιώματα του ανθρώπου, προβλέπεται μεταξύ των υπολοίπων ότι:

ΑΡΘΡΟ 23

Καθένας έχει το δικαίωμα να εργάζεται και να επιλέγει ελεύθερα το επάγγελμά του, να έχει δίκαιες και ικανοποιητικές συνθήκες δουλειάς και να προστατεύεται από την ανεργία. 'Ολοι, χωρίς καμία διάκριση, έχουν το δικαίωμα ίσης αμοιβής για ίση εργασία. Κάθε εργαζόμενος έχει δικαίωμα δίκαιης και ικανοποιητικής αμοιβής, που να εξασφαλίζει σε αυτόν και την οικογένειά του συνθήκες ζωής άξιες στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η αμοιβή της εργασίας, αν υπάρχει, πρέπει να συμπληρώνεται με άλλα μέσα κοινωνικής προστασίας. Καθένας έχει το δικαίωμα να ιδρύει μαζί με άλλους συνδικάτα και να συμμετέχει σε συνδικάτα για την προάσπιση των συμφερόντων του.

Τι συμβαίνει όμως σήμερα στη "σύγχρονη" ελληνική πραγματικότητα;

Η έννοια της αξιοπρεπούς αμοιβής για την εργασία που προφέρεται αποτελεί πλέον ένα αποτυχημένο ανέκδοτο. Εκπαιδευτικοί καλούνται να μορφώσουν τα παιδιά μας, νοσηλευτές να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα υγείας μας και τόσοι άλλοι υπάλληλοι ο κάθε ένας στο πόστο του για 1000 ή και πολύ λιγότερα ευρώ το μήνα. 

Αυτοί ωστόσο θα πρέπει να θεωρούνται και οι "προνομιούχοι" καθώς υπάρχουν και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι με το ελαστικό ωράριο, την επισφάλεια στην εργασία και την ημιαπασχόληση που τους "εξασφαλίζει" μια αξιοπρεπή διαβίωση με 500 ευρώ το μήνα.

Ακόμα χειρότερη είναι η κατάσταση του 20% των ανέργων που καθημερινά νιώθουν την ταπείνωση του κράτους που αντί να τους εξασφαλίσει μία θέση εργασία τους οδηγεί στην κυριολεκτική εξαθλίωση.

Έχει αναρωτηθεί κανείς πως είναι δυνατόν να ανταπεξέρχεται κανείς στις βασικές ανάγκες διαβίωσης μιας οικογένειας με τέτοιες αμοιβές;

Γνωρίζει κανείς ποιο είναι το κόστος των πάγιων εξόδων μιας οικογένειας για τα απολύτως αναγκαία;

Ενδιαφέρεται κανείς για την επιβίωση της "σύγχρονης" ελληνικής οικογένειας που δεν είχε την τύχη (γιατί υπάρχουν και τέτοιες) να έχει αποταμιευμένο "λίπος" για κάψιμο; 

Όταν δεν εξασφαλίζονται από την εργασία τα απαραίτητα για μία αξιοπρεπή διαβίωση πως είναι δυνατόν να υπάρχει η απαίτηση και η προσδοκία για σωστή παροχή υπηρεσιών;

Πως είναι δυνατόν με τη συνεχή υποβάθμιση και την κυριολεκτική πλέον εξαθλίωση του εργατικού δυναμικού της χώρας να υπάρχει ελπίδα για ανάκαμψη;

Πως είναι δυνατόν παράλληλα με την οικονομική εξόντωση των εργαζομένων να θεσμοθετούνται επιπλέον και επαχθή εργασιακά νομοσχέδια ή να κυοφορούνται απειλητικές διατάξεις για το ούτως ή άλλως δυσοίωνο μέλλον των Ελλήνων εργαζομένων;

Όποιο καινούριο εργασιακό νομοθέτημα και αν δει κανείς, το πρώτο που συναντάει είναι πειθαρχικές ποινές, απειλές απόλυσης και περιορισμούς σε στοιχειώδη δικαιώματα του εργαζομένου.

Η αξιοπρέπεια δεν είναι πολυτέλεια. Είναι βασικό δικαίωμα σε μια πολιτισμένη κοινωνία. Οι Έλληνες εργαζόμενοι και πολύ περισσότερο οι συνεχώς αυξανόμενοι άνεργοι έχουν απολέσει αυτό το δικαίωμα. 

Ένα κράτος που χρεοκοπεί ασφαλώς και οφείλει να πάρει σκληρά μέτρα για να αντιμετωπίσει τα προβλήματά του. Ωστόσο είναι επίσης βέβαιο ότι ένα κράτος που χρεοκοπεί δεν είναι δυνατό να αποφύγει τη χρεωκοπία στηριζόμενο σε στρατιές ανέργων ή αναξιοπρεπείς εργαζομένους.

Όταν το πρώτο καθημερινό μέλημα του Έλληνα εργαζόμενου και πολύ περισσότερο του Έλληνα άνεργου είναι πως θα βγάλει πέρα τις υποχρεώσεις της ημέρας και πως θα εξασφαλίσει όχι πλέον την άνετη αλλά την στοιχειώδη επιβίωση της οικογένειάς του, δεν υπάρχει κανένα μέλλον για αυτόν τον τόπο.

Εάν όσα αναφέρονται ξενίζουν κάποιους είναι γιατί έχουν την ευτυχία να μην τους έχει αγγίξει ακόμα αυτή η πραγματικότητα. Δυστυχώς όμως όλα αυτά είναι πολύ γνωστά και οικεία σε πολύ μεγάλο μέρος του ενεργού πληθυσμού αυτής της χώρας.

Εάν μπορούσαν να αισθανθούν αυτήν την πραγματικότητα στην ουσία και όχι στα λόγια οι ταγοί της εξουσίας πολλά πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Εάν μπορούσαν να καταλάβουν στην κυριολεξία τι σημαίνει να είσαι πτυχιούχος με οικογένεια χωρίς δικό σου σπίτι και να παλεύεις να τα φέρεις βόλτα με 900 ευρώ το μήνα, ίσως και να υπήρχε μια κάποια ελπίδα. Εάν μπορούσαν να βιώσουν την καθημερινότητα ενός ανέργου θα καταλάβαιναν ότι η αξιοπρέπεια δεν είναι πολυτέλεια αλλά στοιχειώδες δικαίωμα του ανθρώπου και υποχρέωση της πολιτείας.

Αναφορές:

- Οικουμενική διακήρυξη για τα δικαιώματα του ανθρώπου: 

http://www.unric.org/el/human-rights-greek/18

- Αξιοπρεπής εργασία για Αξιοπρεπή διαβίωση: Σ.Μ.Υ.Γ.Γ.Ε.Ε.

 http://smyggee.blogspot.com/2008/10/blog-post_07.html

- Διεθνές Γραφείο Εργασίας (I.L.O.):

 http://www.elinyae.gr/el/lib_file_upload/Report28April06_formatted_GR.1146220268388.pdf

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Ενημέρωση για e-learning πρόγραμμα

Πρόγραμμα Εξ'Αποστάσεως (e-learning)
Επιμόρφωσης Αποφοίτων και Επαγγελματιών Πληροφορικής σε Σύγχρονες
Διαδραστικές Τεχνολογίες και Εφαρμογές διοργανώνει το Τμήμα Μηχανικών
Σχεδίασης Προϊόντων & Συστημάτων/DPSDE του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Το Πρόγραμμα θα διεξαχθεί από 8/10/2012 έως 27/1/2013 και χωρίζεται σε δύο
περιόδους με 5 επιμέρους διδακτικές ενότητες.
Ο κάθε συμμετέχων μπορεί να παρακολουθήσει το πλήρες πρόγραμμα ή να
διαμορφώσει το δικό του προσωπικό υποσύνολο επιλέγοντας μόνο μερικές
ενότητες.

Στις εγγραφές τηρείται Σειρά Προτεραιτότητας και οι ενδιαφερόμενοι που θα
κάνουν Προεγγραφή έως 31 Ιουλίου θα έχουν έκπτωση 10% επί των διδάκτρων.

Το Πρόγραμμα διεξάγεται σε συνεργασία με το
Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας & Επικοινωνίας και το
Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης
του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

http://e-epimorfosi.aegean.gr/design-progrma-description και
http://e-epimorfosi.aegean.gr/




Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Προσοχή φίλες και φίλοι εκπαιδευτικοί

Π

ρώτη δημοσίευση 13/3/2011

Φίλες και φίλοι σήμερα διακινδυνεύω να μπω στο μάτι πλήθους συναδέλφων με το άρθρο μου. Ο σκοπός μου όμως είναι να προφυλάξω τους συναδέλφους που κινδυνεύουν να εκτεθούν λόγω υπερβάλλοντος ζήλου ή άγνοιας κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Εδώ και αρκετά χρόνια συμμετέχω σε διάφορα συνέδρια και ημερίδες παρακολουθώντας τις πραγματικά αξιέπαινες προσπάθειες των συναδέλφων εκπαιδευτικών να αναπτύξουν πρωτοποριακές εκπαιδευτικές μεθόδους διδασκαλίας.

Η αναμφισβήτητη τάση των ημερών είναι η αξιοποίηση του διαδικτύου (web, e-mail, youtube κλπ) καθώς και του web 2.0 (social networks, blogs κλπ) στην εκπαιδευτική πρακτική. Αυτό φυσικά είναι απολύτως θεμιτό και ακόμη περισσότερο αποτελεί το ζητούμενο σε ένα σύγχρονο ψηφιακό περιβάλλον.

Ωστόσο, παρατηρώ ολοένα και πιο συχνά προτάσεις εκπαιδευτικής αξιοποίησης του διαδικτύου που αν και πραγματικά πρωτοποριακές και άκρως ενδιαφέρουσες χαρακτηρίζονται από άγνοια των νόμων και των διατάξεων που διέπουν την εκπαίδευση.

...

Θα αναφέρω μόνο δύο από τα δεκάδες παραδείγματα που θα μπορούσα:

1. Σε πολύ γνωστό blog συναδέλφου της πρωτοβάθμιας προκειμένου να περιγραφεί μία διδακτική παρέμβαση, έχει αναρτηθεί video από το youtube όπου εμφανίζονται μαθητές δημοτικού να εκπονούν μία δραστηριότητα.

Γνωρίζει ο εκπαιδευτικός αυτός ότι αυτό είναι παράνομο καθώς οι μαθητές είναι ανήλικοι και η εμφάνισή τους στο διαδίκτυο απαιτεί τη συγκατάθεση των γονιών τους;

2. Σε διδακτική πρόταση συναδέλφου για την παιδαγωγική αξιοποίηση του facebook προτάθηκε δραστηριότητα που απαιτεί την ανταλλαγή των e-mail των μαθητών. 

Γνωρίζει ο συνάδελφος ότι το e-mail αποτελεί προσωπικό δεδομένο όπως το τηλέφωνο;

Φίλες και φίλοι δε θέλω να δημιουργήσω ούτε πανικό ούτε να ισχυριστώ ότι θα πρέπει να αγνοήσουμε τι νέες εξελίξεις και τα νέα δεδομένα της τεχνολογίας. 

Αντιθέτως μάλιστα!

Θέλω να τονίσω με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι οφείλουμε να αξιοποιήσουμε τις νέες τεχνολογίες στην εκπαίδευση, αλλά η προσπάθειά μας αυτή θα πρέπει να γίνεται με προσοχή. Η απόλυτα κατανοητή διάθεση των εκπαιδευτικών να παράξουν σύγχρονες διδακτικές προτάσεις, κινδυνεύει να τους καταστήσει παράνομους και υπόλογους σε μία υποτιθέμενη "στραβή" για να χρησιμοποιήσω μια καθημερινή έκφραση. 

Δυστυχώς ή ευτυχώς υπάρχει ένα πολύ σφικτό νομοθετικό πλαίσιο μέσα στο οποίο οφείλουμε να κινούμαστε. Η διάθεση να παράξουμε κάτι πρωτοποριακό που σε ορισμένες περιπτώσεις αγγίζει τα όρια του υπερβάλλοντος ζήλου εγκυμονεί κινδύνους τους οποίους δυστυχώς φαίνεται να αγνοεί η πλειονότητα των συναδέλφων εκπαιδευτικών.

Τρόποι για να αξιοποιηθούν οι νέες τεχνολογίες στην εκπαίδευση υπάρχουν πολλοί. Στο χέρι των συναδέλφων εκπαιδευτικών είναι να τους προσαρμόσουν στα οριοθετημένα πλαίσια των νόμων που διέπουν την εκπαίδευση και την ελληνική πολιτεία γενικότερα. 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Αναφορά της εφημερίδας "Αγγελιοφόρος" στις θέσεις μου για το Facebook

Πρώτη δημοσίευση 24/11/2010

Η εφημερίδα "Αγγελιοφόρος" με σημερινό ολοσέλιδο ρεπορτάζ της δημοσιογράφου κας. Κοϊνά, αναφέρεται στην παρουσίαση των θέσεών μου για τα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης και ειδικότερα για το facebook, που παρουσιάστηκαν στην ημερίδα της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας (ΕΠΕ) με θέμα "Η Πληροφορική στην Εκπαίδευση - Επιστήμη και Εργαλείο"



Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Η έλλειψη κινήτρων στην εκπαίδευση ως παράγοντας στασιμότητας και οπισθοδρόμησης

Πρώτη δημοσίευση 27/9/2010

Η αναγκαιότητα των κινήτρων στη μαθησιακή διαδικασία είναι αδιαμφισβήτητη και πολυσυζητημένη από όλους τους μεγάλους θεωρητικούς της εκπαίδευσης ενηλίκων.
Είναι στο χέρι του εκπαιδευτή να αναγνωρίσει τα κίνητρα των εκπαιδευομένων (κοινωνικά, οικονομικά, συναισθηματικά) και να τα αξιοποιήσει κατάλληλα στην μαθησιακή διαδικασία. Επιπλέον, ο "ικανός" εκπαιδευτής ενηλίκων μπορεί να καλλιεργήσει και δικά του πρόσθετα κίνητρα προκειμένου να ενισχύσει την ευαισθητοποίηση της εκπαιδευόμενης ομάδας.

Ωστόσο, στην ελληνική πραγματικότητα διαπιστώνουμε το εξής παράδοξο:
Ενώ σε κάθε εκπαιδευτικό πρόγραμμα προβλέπονται αναλυτικές οδηγίες για το πως μπορούν και πρέπει να ευαισθητοποιηθούν οι εκπαιδευόμενοι, οι αντίστοιχες προβλέψεις για τους εκπαιδευτές εμφανίζουν πλήρη ανυπαρξία.

Είναι γεγονός ότι στην "ελεύθερη αγορά", το βασικό κίνητρο του εκπαιδευτή είναι το οικονομικό και η "επιβίωσή" του σε ένα σκληρά ανταγωνιστικό επαγγελματικό στίβο...

Επομένως η ανυπαρξία πρόβλεψης επιπλέον κινήτρων για τους εκπαιδευτές θα μπορούσε να θεωρηθεί λίγο πολύ δικαιολογημένη και αναμενόμενη.

Απεναντίας στο τυπικό εκπαιδευτικό σύστημα η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική.
Οι καθηγητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης γίνονται καθημερινά δέκτες εγκυκλίων και οδηγιών για το πως πρέπει να ασκούν τα καθήκοντά τους προκειμένου οι μαθητές να αποκτήσουν τις γνώσεις και δεξιότητες που προβλέπει το εκπαιδευτικό σύστημα, μ' άλλα λόγια για το πως θα μπορέσουν να ευαισθητοποιήσουν τους μαθητές προκαλώντας το ενδιαφέρον τους στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Ωστόσο καμία εγκύκλιος και καμία οδηγία δεν απευθύνεται στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς ως επαγγελματίες. Πουθενά δεν υπάρχει πρόβλεψη για την παροχή κινήτρων στους εκπαιδευτικούς.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα διάφορα σχέδια αξιολόγησης που έχουν σχεδιασθεί κατά καιρούς.
Όλα προβλέπουν τι θα γίνει σε περίπτωση που κάποιος αξιολογηθεί αρνητικά, αλλά κανένα δεν προβλέπει τι θα "κερδίσει" ο εκπαιδευτικός που θα κριθεί θετικά.
Μ' άλλα λόγια κανένα σχέδιο δεν προβλέπει κίνητρα για τους εκπαιδευτικούς και φυσικά δε μιλάω κατ' ανάγκη για οικονομικά.

Το αποτέλεσμα αυτής της πραγματικότητας είναι το αναμενόμενο. Στασιμότητα και οπισθοδρόμηση στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Είναι προφανές ότι κανένας δε μπορεί πραγματικά να περιμένει την ουσιαστική εφαρμογή των εγκυκλίων και των οδηγιών στην καθημερινή σχολική πραγματικότητα όταν εκ των προτέρων είναι γνωστό ότι η εφαρμογή τους είναι μονομερής και δεν αφορά το δεύτερο συστατικό στοιχείο της εκπαιδευτικής σχέσης διδάσκον<->διδασκόμενος, δηλαδή τους εκπαιδευτικούς.

Είναι επίσης αυτονόητο ότι οποιαδήποτε προσπάθεια για αυταρχική και κατ' επιβολή προσπάθεια εφαρμογής των όποιων εγκυκλίων στην εκπαιδευτική πρακτική είναι εκ των προτέρων καταδικασμένη σε αποτυχία.

Επομένως το μόνο που μπορεί να αναμένει το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας είναι το φιλότιμο, η ευσυνειδησία και ο επαγγελματισμός των εκπαιδευτικών που όμως ούτε δεδομένα ούτε αναμενόμενα μπορούν να θεωρούνται.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Ο καθηγητής Αλέξης Κόκκος απαντάει σε ερωτήσεις του blog για τα blog

Πρώτη δημοσίευση 26/10/2010

Τo blog "ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΝΗΛΙΚΩΝ", έχει την τιμή να φιλοξενεί τις απαντήσεις του καθηγητή Αλέξη Κόκκου σε ορισμένα από τα ερωτήματα που του τέθηκαν αναφορικά με τη συμβολή των blog στην ενημέρωση και την εκπαίδευση ενηλίκων ειδικότερα.

Ο καθηγητής Αλέξης. Κόκκος, αφού εξηγεί ότι λόγω περιορισμένου χρόνου δεν παρακολουθεί το χώρο των ιστολογίων, απαντώντας στην ερώτηση
"Πιστεύετε ότι τα blog μπορούν να συμβάλουν στη διάχυση της γνώσης γύρω από την εκπαίδευση ενηλίκων;" αναφέρει ότι
"Μόνο κάτω από αυστηρές προϋποθέσεις", ενώ απαντώντας στην ερώτηση
"Ποια κριτήρια και ποιες προϋποθέσεις θα πρέπει να πληρούν τα blog που ασχολούνται με την εκπαίδευση ενηλίκων;"
Σημειώνει χαρακτηριστικά ότι
"Γενικά, όταν ένα blog ασχολείται με ένα επιστημονικό πεδίο, υπάρχει ο κίνδυνος να διαδίδει απόψεις και γνώσεις που δεν είναι επιστημονικά τεκμηριωμένες και δε συνδέονται με τις σύγχρονες αναζητήσεις στο πεδίο αυτό. Η προϋπόθεση για να προσφέρει το blog έγκυρες απόψεις (όπως θέλω να πιστεύω ότι το επιθυμούν πολλά blog) είναι, εφόσον πρόκειται για κάποιο επιστημονικό ζήτημα, το blog να έχει μια «Επιτροπή Σύνταξης» που να αποτελείται από αποδεδειγμένα γνώστες του ζητήματος ή, έστω, να βρίσκεται σε συνεχή διάλογο με άτομα που έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά."
...

Στον καθηγητή Αλέξη Κόκκο, τέθηκαν επίσης και οι ακόλουθες ερωτήσεις
Τι περιεχομένου blog επιλέγεται να παρακολουθείτε;

Με ποια κριτήρια επιλέγετε τα blog που θα παρακολουθήσετε;

Ποια είναι η εικόνα που έχετε για τα blog που ασχολούνται με την εκπαίδευση ενηλίκων στην Ελλάδα και ποιες οι διαφορές που τυχόν υπάρχουν στην Ελλάδα σε σχέση με το εξωτερικό;
όπου όμως λόγω της δήλωσης του καθηγητή ότι δεν παρακολουθεί το χώρο των ιστολογίων, δεν έτυχαν ανάλογης απάντησης.

Ο Αλέξης Κόκκος είναι καθηγητής εκπαίδευσης ενηλίκων στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο (ΕΑΠ) και από τους πρωτεργάτες της εκπαίδευσης ενηλίκων στην Ελλάδα, με πλούσιο συγγραφικό έργο και ερευνητικές μελέτες στο πεδίο της εκπαίδευσης ενηλίκων, ενώ είναι και πρόεδρος της Επιστημονικής Ένωσης Εκπαίδευσης Ενηλίκων
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Κριτική αποτίμηση της 9ης Παγκόσμιας Συνδιάσκεψης για τη Μετασχηματίζουσα Μάθηση

Πρώτη δημοσίευση 30/5/2011

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της 9ης Παγκόσμιας Συνδιάσκεψης για τη Μετασχηματίζουσα Μάθηση, που έλαβε χώρα στην Αθήνα στις 28-29 Μαΐου 2011.

Είναι η πρώτη φορά που η συνδιάσκεψη έγινε στην Ευρώπη και φυσικά το γεγονός ότι πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, αποτελεί μία τεράστια επιτυχία της Επιστημονικής Ένωσης Εκπαίδευσης Ενηλίκων και του προέδρου της καθηγητή Αλέξη Κόκκου.

Το γεγονός ότι η συνδιάσκεψη έγινε στην Ελλάδα, αποδεικνύει επιπλέον την παγκόσμια αναγνώριση των ερευνητικών εργασιών των Ελλήνων επιστημόνων στο πεδίο της Μετασχηματίζουσας Μάθησης.

Αναφορικά με τη διεξαγωγή του συνεδρίου, έχω να παρατηρήσω τα εξής:

1. Η διοργάνωση ήταν ΑΨΟΓΗ σε όλους τους τομείς. Το πρόγραμμα τηρήθηκε απόλυτα τόσο από τους Έλληνες εισηγητές, όσο και από τους ξένους. Οι συνεδρίες ήταν κατά τέτοιο τρόπο οργανωμένες, ώστε να μην είναι κουραστική η παρακολούθησή τους, ενώ η συμμετοχή σε αυτές ήταν απόλυτα οργανωμένη από όλες τις απόψεις...

2. Από τις συνεδρίες που είχα την τύχη να παρακολουθήσω, αποκόμισα την πεποίθηση ότι οι Έλληνες εισηγητές και οι ερευνητικές εργασίες τους βρίσκονται αν όχι σε ένα επίπεδο πιο πάνω, τουλάχιστον στο ίδιο επίπεδο με τους ξένους ερευνητές και τις δικές τους ερευνητικές εργασίες.

3. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου, ότι η Ελλάδα είναι μετά τις ΗΠΑ και τον Καναδά η τρίτη χώρα παγκοσμίως σε παραγωγή αναγνωρισμένου ερευνητικού έργου στη Μετασχηματίζουσα Μάθηση, όπως συμφώνησαν και αναγνώρισαν όλοι οι σύνεδροι

4. Κορυφαίες στιγμές του συνεδρίου αποτέλεσαν οι εισηγήσεις των καθηγητών Peter Jarvis και Knud Illeris, οι οποίοι λόγω της τεράστιας εμπειρίας και γνώσης του θέματος, δε δίστασαν να ασκήσουν εποικοδομητική κριτική στο έργο του Jack Mezirow για Μετασχηματίζουσα Μάθηση.

5. Η ποικιλομορφία στους τρόπους παρουσίασης των ερευνητικών εργασιών (βιωματικά εργαστήρια, παρουσιάσεις, στρογγυλά τραπέζια) αποτέλεσε άλλη μία μεγάλη επιτυχία των διοργανωτών.

6. Η συμμετοχή συνέδρων από κυριολεκτικά όλο τον κόσμο, αποτέλεσε άλλη μία σαφή ένδειξη της επιτυχίας και της αναγνώρισης της συνδιάσκεψης και των διοργανωτών της.

Ωστόσο, επειδή σε μία τέτοιας εμβέλειας διεθνή συνδιάσκεψη δεν είναι δυνατόν να είναι όλα άψογα και ωραία, θα ήθελα να θέσω υπόψη σας και ορισμένες αρνητικές επισημάνσεις μου.

1. Το γεγονός ότι η συνδιάσκεψη αφορούσε τη Μετασχηματίζουσα Μάθηση, δε σημαίνει κατ' ανάγκη ότι μπορούμε να εντάξουμε και κάθε ερευνητική εργασία Έλληνα και ξένου επιστήμονα στο συγκεκριμένο πεδίο. Θεωρώ ότι υπήρξε μία υπερβολή στην προσπάθεια ορισμένων εισηγητών να πείσουν ότι οι εργασίες τους ακολουθούν τη θεωρία του Mezirow για τη Μετασχηματίζουσα Μάθηση και μία αντίστοιχη υπερβολή της κριτικής επιτροπής στην αποδοχή τέτοιων εργασιών

2. Αναγνωρίζοντας ότι το πλήθος των παρουσιάσεων ήταν εξαιρετικά μεγάλο και επομένως η ανάγκη για πολλά παράλληλα workgroups μονόδρομος, δε μπορώ να μη σημειώσω ότι αυτό αποτέλεσε και πρόβλημα στη δυνατότητα των συμμετεχόντων να παρακολουθήσουν περισσότερες παρουσιάσεις δια ζώσης. 

3. Ορισμένοι εισηγητές, τόσο Έλληνες όσο και ξένοι, θα πρέπει να φροντίσουν όταν παρουσιάζουν σε τέτοιου επιπέδου συνέδρια εργασίες τους, να είναι είναι καλύτερα προετοιμασμένοι, ώστε να προλαβαίνουν να ολοκληρώσουν στο διαθέσιμο χρόνο τις παρουσιάσεις τους, αλλά και το υλικό που δείχνουν να πλήρες και όχι αποσπασματικά τμήματα των εργασιών τους χωρίς συνοχή και νόημα.

4. Θα πρέπει επίσης, όταν παρουσιάζουν τις εργασίες τους να καθιστούν ξεκάθαρο το στόχο τους αλλά και να αναφέρονται στη μεθοδολογία που χρησιμοποίησαν σχετικά με ζητήματα εγκυρότητας, αξιοπιστίας και δεοντολογίας.

5. Θεωρώ την απουσία (εκτός φυσικά των ειδικών περιπτώσεων) των μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας τόσο του ΕΑΠ όσο και των υπολοίπων ανώτατων ιδρυμάτων από το συγκεκριμένο συνέδριο τουλάχιστον αδιανόητη, με δεδομένη τη σημασία, την παγκόσμια εμβέλεια, τη διοργάνωσή του στην Ελλάδα και την Ευρώπη για πρώτη φορά και τη παγκόσμια συνεισφορά του στην παραγωγή και διάχυση της γνώσης για τη Μετασχηματίζουσα Μάθηση

Ολοκληρώνοντας τη σύντομη κριτική αποτίμηση της 9ης παγκόσμιας συνδιάσκεψης για τη Μετασχηματίζουσα Μάθηση, οφείλω για άλλη μία φορά να τονίσω ότι επρόκειτο για μία άψογη διοργάνωση για την οποία όσοι την παρακολούθησαν θα πρέπει να αισθάνονται ιδιαίτερα ικανοποιημένοι, όπως άλλωστε νιώθω και ο ίδιος.

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον περιμένω τις δικές εντυπώσεις από το συνέδριο

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

"Νεοάνεργοι μεγάλης ηλικίας"

Πρώτη δημοσίευση 24/3/2010

Στις μέρες μας, έχω την αίσθηση ότι αρχίζει να εμφανίζεται μία "νέα" κοινωνική τάξη ανθρώπων.
Πρόκειται για εργαζόμενους "μεγάλης" σχετικά ηλικίας, που έχουν μακρά επαγγελματική προϋπηρεσία και οι οποίοι λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που επικρατούν στην αγορά εργασίας έχουν μείνει πρόσφατα άνεργοι.

Είναι οι "νεοάνεργοι μεγάλης ηλικίας" όπως τους ονομάζω και οι οποίοι αρχίζουν να αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι στα τμήματα εκπαίδευσης ενηλίκων...

Οι άνθρωποι αυτοί χρειάζονται ιδιαίτερη μεταχείριση από τον εκπαιδευτή.
Είναι συναισθηματικά φορτισμένοι και διακατέχονται από έντονο στρες και αισθήματα ανασφάλειας και απογοήτευσης.

Εάν αναλογιστούμε για λίγο το πως μπορεί να αισθάνεται κάποιος που χάνει τη δουλειά του μετά από δεκαετίες συνεχόμενης απασχόλησης, όπου έχει κτίσει τη ζωή του και έχει δημιουργήσει τις ανάλογες υποχρεώσεις βασιζόμενος σ' αυτήν την εργασία, μπορούμε να κατανοήσουμε τη συναισθηματική του κατάσταση.

Ο εκπαιδευτής ενηλίκων που θέλει να κάνει τη δουλειά του σωστά και προσδοκά να ανταποκριθεί στο ρόλο του, δε μπορεί να αγνοήσει αυτήν την πραγματικότητα.
Οφείλει να διαχειριστεί τους "νεοάνεργους μεγάλης ηλικίας" με τη δέουσα προσοχή και οφείλει επίσης να προσαρμόσει τη διδασσκαλία του λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες απαιτήσεις του συγκεκριμένου ακροατηρίου.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Οι δημοσιεύσεις αποτελούν αντικειμενικό κριτήριο αξιολόγησης;;;

Πρώτη δημοσίευση 16/11/2010

Συζητούσα με ένα φίλο μου μεταξύ άλλων για τα κριτήρια με βάση τα οποία αξιολογείται η επιστημοσύνη κάποιου (φοιτητή, καθηγητή, διδάκτορα κ.α.).

Ένα από τα κριτήρια που μας απασχόλησε ήταν και αυτό των δημοσιεύσεων σε ελληνικά και ξένα περιοδικά με κριτική επιτροπή.
Αρχικά θεωρήσαμε ότι ο δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά πράγματι αποτελούν ένα αντικειμενικό κριτήριο αξιολόγησης της επιστημοσύνης κάποιου.

Σύντομα όμως αναθεωρήσαμε την αρχική μας θέση και καταλήξαμε ότι και στην περίπτωση των δημοσιεύσεων ισχύει η ελληνική παθογένεια του "έχεις μπάρμπα στην Κορώνη;"

Οι λόγοι είναι απλοί...

Εγώ του ανάφερα την προσωπική μου εμπειρία σχετικά με το θέμα (την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ) και αυτός μια αντίστοιχη δική του, η οποία είναι λίγο πολύ γνωστή στους "ακαδημαϊκούς" κύκλους.
Πόσες φορές στις περιπτώσεις διπλωματικών εργασιών ή διδακτορικών διατριβών δεν μπαίνει "με το έτσι θέλω" και το όνομα του εποπτεύοντος καθηγητή σφήνα ως δεύτερο η τρίτο όνομα στις δημοσιεύσεις που απαιτούνται για την ολοκλήρωση του μεταπτυχιακού ή του διδακτορικού;

Με άλλα λόγια σε πολλές περιπτώσεις μεταπτυχιακών ή διδακτορικών προγραμμάτων υπάρχει η υποχρέωση για τον υποψήφιο της δημοσίευσης ενός άρθρου σχετικού με την εργασία του σε κάποιο επιστημονικό περιοδικό ή σε κάποιο επιστημονικό συνέδριο προκειμένου να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα σπουδών.
Ο εποπτεύων καθηγητής μέσω των γνωριμιών που έχει καθοδηγεί τον υποψήφιο σε ποιο περιοδικό ή σε ποιο συνέδριο θα κάνει την δημοσίευσή του.
Το "αντάλλαγμα" είναι να μπει μαζί με το όνομα του υποψήφιου και το όνομα ή τα ονόματα όσων άλλων άσχετων με την εργασία επιθυμεί ο καθηγητής.
Οι άσχετοι αυτοί επειδή ακριβώς έχουν "μπάρμπα στην Κορώνη" χρεώνονται με δημοσιεύσεις για τις οποίες δεν έχουν γράψει ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΓΡΑΜΜΗ αποκτώντας έτσι πλεονέκτημα απέναντι σε κάποιους συναδέλφους τους που αγωνίζονται τίμια και σκληρά για τη δική τους επιστημονική ανάδειξη.

Όλα αυτά δεν είναι ούτε πρωτάκουστα ούτε αποτελούν την ανακάλυψη του τροχού. Είναι πράγματα γνωστά και ερμητικά κλειστά στον ακαδημαϊκό χώρο. Κάτι σαν την περίπτωση της οικογενειοκρατίας στα ΑΕΙ την οποία πολύ όψιμα ανακάλυψαν κάποιοι.

Με όλα τα παραπάνω σε καμία περίπτωση δεν αμφισβητώ τις δημοσιεύσεις στο σύνολό τους. Απλά ισχυρίζομαι ότι καλά θα κάνουμε να κρατάμε μία μικρή επιφύλαξη όταν πρόκειται να αξιολογήσουμε την επιστημοσύνη κάποιου μέσα από το συγκεκριμένο κριτήριο.

Ο παράγοντας της αντικειμενικότητας ενδεχομένως να παρουσιάζει προβλήματα.

Βασίλης Σωτηρούδας
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Εκπαίδευση για την Αειφόρο Ανάπτυξη. Από τη θεωρία στην πράξη

Επιμέλεια: Ευγενία Φλογαΐτη και Γεωργία Λιαράκου

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ευγενία Φλογαΐτη και Γεωργία Λιαράκου H σύνδεση της αειφόρου ανάπτυξης με την εκπαίδευση χρονολογείται από τη δεκαετία του 80. Η ιδέα όμως μιας εκπαίδευσης που προωθεί την αειφόρο ανάπτυξη διατυπώθηκε επίσημα στη Διεθνή Διάσκεψη για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη που έγινε στο Ρίο ντε Τζανέιρο το 1992. Δέκα χρόνια αργότερα, το 2002, τα Ηνωμένα Έθνη οργάνωσαν μια δεύτερη διάσκεψη στο Γιοχάνεσμπουργκ με στόχο την περεταίρω εδραίωση της αειφόρου ανάπτυξης. Σήμερα υπάρχει μια διεθνής συναίνεση γύρω από την ιδέα ότι η επίτευξη της αειφόρου ανάπτυξης είναι ουσιαστικά μια συνεχής διαδικασία μάθησης.

Για να διαβάσετε τη συνέχεια, πατήστε εδώ

Copyright ©2009 ΚΠΕ ΑΡΧΑΝΩΝ
Ευγενία Φλογαΐτη, Γεωργία Λιαράκου
για την ελληνική γλώσσα
Σεπτέμβριος 2009
Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Αρχανών
Τηλέφωνο: 2810 752970 - 752971
FAX : 2810 752971
E-mail: mail@kpe-archan.ira.sch.gr
Ιστοσελίδα : http://kpearchanon.gr
ISBN 978 960 98243 – 5 – 4
Σε συνεργασία με το διεθνές δίκτυο
«Περιβάλλον και Σχολικές Πρωτοβουλίες
(Environment and School Initiatives – ENSI)»
www.ensi.org
«Το παρόν υλοποιήθηκε στο πλαίσιο της Πράξης «Κέντρα
ΠεριβαλλοντικήςΕκπαίδευσηςστις 8 περιφέρειεςσύγκλισης»
του Επιχειρησιακού Προγράμματος Εκπαίδευση και Δια Βίου
Μάθηση του ΕΣΠΑ 2007-2013 με τη συγχρηματοδότηση του
Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου και εθνικών πόρων».


Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...