Η Ερασιτεχνική Ενασχόληση με το Θέατρο ως Εργαλείο Μάθησης για τους Ενήλικες - Διπλωματική Εργασία

Διπλωματική εργασία της Μαρίας Φλεσσα
Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου - Τμήμα Εκπαιδευτικής και Κοινωνικής Πολιτικής

Εκπαιδευτικά Προγράμματα και Υλικό: Τυπική, Ατυπη και Από Απόσταση Εκπαίδευση (Συμβατικές και e-Μορφές)

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Η έρευνα που διεξήχθη στην παρούσα διπλωματική εργασία, στοχεύει στο να διερευνήσει εάν το θέατρο λειτουργεί ως εργαλείο μάθησης στην Εκπαίδευση Ενηλίκων. Συγκεκριμένα, θέλει να διερευνήσει εάν η ερασιτεχνική ενασχόληση των ενηλίκων με το θέατρο αποτελεί εκπαιδευτική διαδικασία. Προϋπόθεση για το εγχείρημα αυτό ήταν η συλλογή πληροφοριών ποσοτικού χαρακτήρα και γι' αυτό επιλέξαμε ως τεχνική/εργαλείο συλλογής δεδομένων το ερωτηματολόγιο. Το δείγμα της έρευνας αποτελείται από εξήντα επτά ενηλίκους ερασιτέχνες ηθοποιούς, οι οποίοι είναι μέλη Ερασιτεχνικών Θεατρικών Ομάδων του Δήμου Κορινθίων...

Για να δείτε/κατεβάσετε την εργασία της Μαρίας Φλέσσα...

κάντε κλικ εδώ
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Εργαστήρια γνωριμίας για την εκπαίδευση στο : P l a y b a c k T h e a t r e …αυτοσχέδιο θέατρο του αυθορμητισμού !!!

ΑΜε χαρά σας ανακοινώνουμε ότι o τομέας Playback του ΨΥΚΑΠ οργανώνει εργαστήρια γνωριμίας για την εκπαίδευση στο:

P l a y b a c k T h e a t r e

…αυτοσχέδιο θέατρο του αυθορμητισμού !!!

Έκφραση, παιχνίδι, δράση, σύνδεση, γέλια, επαφή, αυτοσχεδιασμός, κέφι, συν-δημιουργία !

Workshops γνωριμίας: Σάββατο 9 & Κυριακή 10 Μαρτίου (πραγματοποιήθηκε)
Σάββατο 6 & Κυριακή 7 Απριλίου (πραγματοποιήθηκε)
Σάββατο 25 & Κυριακή 26 Μαΐου
Σάββατο 22 & Κυριακή 23 Ιουνίου

♪ μπορεί κάποιος να παρακολουθήσει ένα, περισσότερα ή όλο τον κύκλο των εισαγωγικών εργαστηρίων της περιόδου Μαρτίου-Ιουνίου 2013 και εν συνεχεία να αποφασίσει...

αν θέλει να συμμετάσχει στη σταθερή ομάδα εκπαίδευσης που θα ξεκινήσει από τα μέσα Σεπτεμβρίου
♪ ώρες εργαστηρίων: Σάββατα: 16.00-20.00 / Κυριακές: 12.00-16.00
♪ συντονίζουν: Δανάη Χορομίδου, Ηλιάννα Πεσσάρη, Έλενα Καβροχωριανού, ψυχοδραματίστριες, συνεργάτες του ΨΥΚΑΠ, εκπαιδευμένες στο Playback theatre
♪ κόστος: 60€ κάθε διήμερο/50 για φοιτητές & ανέργους, 200 ευρώ για όλον τον κύκλο/180 για φοιτητές & ανέργους
♪ πληροφορίες & δηλώσεις συμμετοχής: 210 7243765, 210 7294757, 6943 293 408


Playback: Παίζοντας τις ιστορίες μας

Το Play back θέατρο, είναι μια πρωτότυπη μορφή αυτοσχέδιου θεάτρου που αναπτύχθηκε από τον Jonathan Fox στα μέσα της δεκαετίας του ΄70, στο οποίο οι θεατές & τα μέλη της ομάδας μοιράζονται με το κοινό ιστορίες από τη ζωή τους, όνειρα και άλλα γεγονότα, και βλέπουν την επί τόπου αναπαράσταση που δημιουργείται με βάση αυτές τις ιστορίες.

Ένας θίασος Play back, αποτελείται από τον συντονιστή της ομάδας, τους ηθοποιούς και τον μουσικό. Όλοι μαζί συνεργάζονται δημιουργώντας την κατάλληλη ατμόσφαιρα για την προσφορά μιας εμπειρίας σύνδεσης και επαφής κοινού και θιάσου, όπου καθένας μπορεί να «πει την ιστορία του, να ακουστεί» και να βιώσει τη θεραπευτική χροιά της αναγνώρισης και του μοιράσματος με τους άλλους ανθρώπους.

Οι πρόβες & η εκπαίδευση στο Playback περιλαμβάνουν:

· Την εκμάθηση συγκεκριμένων τεχνικών play back θεάτρου (φόρμες play back)
· Βιωματικές ασκήσεις που βοηθούν τα μέλη της ομάδα να αναπτύξουν τις ικανότητές του στον αυτοσχεδιασμό, αυτό- έκφραση, αυθορμητισμό, δημιουργικότητα
· Βιωματικές ασκήσεις που βοηθούν τα μέλη της ομάδα να αναπτύξουν την ικανότητά για ενσυναίσθηση και ψυχολογική σκέψη (πώς να αντιλαμβάνονται το βαθύτερο νόημα των όσων λέγονται)

Οι πρόβες γίνονται σε πλαίσιο φιλικότητας και πλήρους αποδοχής του ρυθμού και τρόπου έκφρασης του κάθε μέλους. Η ομάδα γίνεται σταδιακά μια «οικογένεια», που παρέχει την απαιτούμενη ασφάλεια και εμπιστοσύνη για την απελευθέρωση της εν δυνάμει δημιουργικότητας που κρύβεται μέσα στον καθέναν από εμάς, δίνοντάς μας την ευκαιρία να πειραματιστούμε και να απελευθερωθούμε στη σκηνή!

Όταν η ομάδα νιώσει έτοιμη, μπορεί να πραγματοποιεί παραστάσεις προσφέροντας συναρπαστικές εμπειρίες αυθεντικότητας, μοιράσματος και ενότητας με τους άλλους ανθρώπους!

Τι έχω να κερδίσω από τη συμμετοχή μου σε μια ομάδα Playback ;

Ανάπτυξη :

√ δημιουργικότητας, αυθορμητισμού & φαντασίας
√ εκφραστικότητας μέσα από το σώμα και της ικανότητας σύνδεσης της δράσης του σώματος με τη σκέψη & τα συναισθήματα
√ ικανότητας για ενσυναίσθηση, ενεργητική ακρόαση & ψυχολογική σκέψη
√ μουσικότητας και ρυθμού
√ συνεργασίας και συντονισμού με τους άλλους
√ παιχνίδισμα, χαλάρωση, ψυχική απελευθέρωση

Ποιος μπορεί να συμμετέχει σε ομάδα Play back ;

Oποιοσδήποτε έχει διάθεση για συνεργασία, δημιουργία, παιχνίδισμα, και πολλή διασκέδαση!

Πληροφορίες για την εκπαίδευση Playback, στο site του ΨΥΚΑΠ :
www.psychodrama.gr
http://www.psychodrama.gr/main.php?display=news_3&&child=0&lang=gr
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

ΒΙΩΜΑΤΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ με θέμα: «Το Θέατρο του Καταπιεσμένου στην Εκπαίδευση Ενηλίκων»

Η

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

Διοργανώνει ΒΙΩΜΑΤΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ με θέμα:

«Το Θέατρο του Καταπιεσμένου στην Εκπαίδευση Ενηλίκων»

Σκεπτικό και Στόχος

Το Θέατρο του Καταπιεσμένου (Theatre of the Opressed) αναπτύχθηκε από τον Augusto Boal με σκοπό την ενεργή συμμετοχή του πολίτη στα κοινά, ανεξαρτήτως προέλευσης, μόρφωσης και κοινωνικής θέσης. Είναι εμπνευσμένο από διάφορες μορφές πολιτικού, παιδαγωγικού, θεραπευτικού και κοινωνικού θεάτρου, καθώς και από την προσωποκεντρική και την κριτική παιδαγωγική. Βασική αρχή της θεατρικής μεθόδου είναι ότι το θέατρο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο για αναστοχασμό, διάλογο, επαναπλαισίωση και μετασχηματισμό σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο και ως ένας προστατευμένος χώρος όπου στρατηγικές διαπολιτισμικότητας, ενδυνάμωσης, αποτίναξης της καταπίεσης και της αδικίας και κοινωνικής αλλαγής προβάρονται, για να χρησιμοποιηθούν και στην πραγματικότητα...

Στο προτεινόμενο εργαστήριο επιδιώκεται μια περιεκτική βιωματική παρουσίαση των τεχνικών του Θεάτρου του Καταπιεσμένου, όπως μπορούν να εφαρμοστούν ειδικά στην Εκπαίδευση Ενηλίκων, τυπική και μη τυπική, ώστε να επιτευχθεί μια εμπεριστατωμένη προσέγγιση της μεθόδου και να είναι σε θέση οι συμμετέχοντες μετά το τέλος του σεμιναρίου να εφαρμόζουν αυτόνομα ένα πρώτο επίπεδο των τεχνικών αυτών στο πεδίο δραστηριοποίησής τους.

Πιο συγκεκριμένα επιδιώκονται:

 η θεωρητική επαφή με το Θέατρο του Καταπιεσμένου και την παιδαγωγική του αξία

 η προσωπική εκφραστική ανάπτυξη και η ενδυνάμωση

 η εξοικείωση με τις τεχνικές του Θέατρο του Καταπιεσμένου και την εφαρμογή τους στην εκπαίδευση ενηλίκων

 η δυνατότητα σχεδιασμού ενός διαδραστικού δρωμένου ή/και ενός προγράμματος παρέμβασης από τους συμμετέχοντες

Μέθοδος Διεξαγωγής

Το σεμινάριο θα είναι βιωματικό και θα αποτελείται από τις εξής δραστηριότητες:

 Παιχνίδια - ασκήσεις προθέρμανσης, ενεργοποίησης, όξυνσης των αισθήσεων, «από-μηχανοποίησης»

 Παιχνίδια - ασκήσεις για την ενεργητική ακρόαση, την ενσυναισθητική κατανόηση, τη μη λεκτική και τη λεκτική επικοινωνία

 Τεχνικές για την καλλιέργεια της θεατρικής φαντασίας και έκφρασης, την κατασκευή του ρόλου, τη δόμηση θεατρικών σκηνών

 Παιχνίδια στάτους και κοινωνικών προσωπείων

 Θεωρητική επισκόπηση του Θεάτρου του Καταπιεσμένου: θεατρικές, πολιτικές, παιδαγωγικές καταβολές, αρχές, τεχνικές, δυνατότητες

 Εισαγωγή στο Θέατρο Εικόνων

 Εισαγωγή στο Θέατρο Φόρουμ

 Τεχνικές συναισθηματικού κλεισίματος και αναστοχασμού

 Σχεδιασμός ενός διαδραστικού δρωμένου / προγράμματος παρέμβασης

Το Σεμινάριο απευθύνεται σε εκπαιδευτές ενηλίκων, ηθοποιούς, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, εκπαιδευτικούς, αλλά και σε ενεργούς πολίτες, μέλη θεατρικών ομάδων, συνελεύσεων γειτονιών, κλπ., που δραστηριοποιούνται στην τυπική ή στη μη τυπική εκπαίδευση, και που θέλουν να εμπλουτίσουν το ρεπερτόριο και τη δράση τους με βιωματικές τεχνικές προερχόμενες από το Θέατρο του Καταπιεσμένου, καθώς και να αναμετρηθούν με τις δυσκολίες του συγκεκριμένου είδους.

Δεν είναι απαραίτητη προηγούμενη θεατρική εμπειρία.

Συστήνεται η άνετη ένδυση.

Η συμμετοχή είναι υποχρεωτική για όλη τη διάρκεια του σεμιναρίου.

Θα δοθούν άρθρα και βιβλιογραφία στους συμμετέχοντες.

ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΡΙΕΣ

Η Χριστίνα Ζώνιου διδάσκει Υποκριτική καθώς και διάφορες μορφές Κοινωνικού Θεάτρου στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου

Πελοποννήσου. Πραγματοποίησε θεατρικές σπουδές στην Αθήνα (Πανεπιστήμιο Αθηνών), στη Γλασκόβη (Glasgow University) και τη Φλωρεντία (Δραματική Σχολή Laboratorio Nove/ Πανεπιστήμιο Φλωρεντίας), με ειδίκευση στη σύγχρονη θεατρική πρακτική, σκηνοθεσία και δραματουργία. Εκπαιδεύτηκε επίσης ως εμψυχώτρια Θεάτρου του Καταπιεσμένου και θεατροπαιδαγωγός σε σεμινάρια ειδίκευσης στην Ιταλία, Βρετανία, Αυστρία, Γαλλία και Ελλάδα. Εκπονεί διατριβή στο ΠΤΠΕ - Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας πάνω στο θέατρο και τη διαπολιτισμική εκπαίδευση των εκπαιδευτικών. Διατέλεσε καθηγήτρια υποκριτικής, θεατροπαιδαγωγός και εμψυχώτρια κοινωνικού θεάτρου, καθώς και σκηνοθέτης, βοηθός σκηνοθέτη και δραματολόγος (Intercity Festival, Τeatro della Limonaia, Teatro Verdi, Prima Del Teatro - European School for the Art of the Actor, Nέα Σκηνή). Έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα και μελέτες για θέματα σχετικά με το εφαρμοσμένο θέατρο, το Θέατρο του Καταπιεσμένου, το θέατρο για τη διαπολιτισμική εκπαίδευση, την υποκριτική, τη βιωματική εκπαίδευση των εκπαιδευτικών, και έχει συμμετάσχει και συντονίσει πολλά ερευνητικά προγράμματα, ευρωπαϊκά και εθνικά. Είναι ιδρυτικό μέλος της οργάνωσης Ώσμωση και της Ακτιβιστικής Ομάδας Θεάτρου του Καταπιεσμένου. Η Νάγια Μποέμη είναι καθηγήτρια θεατρικής αγωγής στην τυπική εκπαίδευση. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Θεάτρου του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στην Κοινωνική και Ιστορική Ανθρωπολογία του Πανεπιστήμιου Αιγαίου. Έχει παρακολουθήσει πλήθος σεμιναρίων για το θέατρο στην εκπαίδευση και έχει επιμορφωθεί στο Θέατρο του Καταπιεσμένου στη Βαρκελώνη . Συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις ως ηθοποιός και ως βοηθός σκηνοθέτη. Έχει σκηνοθετήσει παραστάσεις και θεατρικές δράσεις με μαθητές, εκπαιδευτικούς και ομάδες πολιτών. Έχει διδάξει θεατρικό παιχνίδι στο ΤΕΙ Βρεφονηπιοκομίας στη Θεσσαλονίκη και σε θεατρικά εργαστήρια των δήμων. Από το 2001 διδάσκει στη δημόσια και ιδιωτική υποχρεωτική εκπαίδευση (Α/βάθμια και Β/βάθμια) συμμετέχοντας σε καινοτόμα προγράμματα και σε δημόσια ΙΕΚ (θεατρικό παιχνίδι, κουκλοθέατρο, ιστορία θεάτρου). Έχει δημοσιεύσει άρθρα σχετικά με το Θέατρο του Καταπιεσμένου και έχει συμμετάσχει σε συνέδρια και ευρωπαϊκά προγράμματα. Είναι υπεύθυνη έρευνας και θεατροπαιδαγωγικών προγραμμάτων στην Ώσμωση και εμψυχώτρια της Ακτιβιστικής Ομάδας Θεάτρου του Καταπιεσμένου.

Χώρος διεξαγωγής : Οικονόμου 12 Πλ. Εξαρχείων/Ισόγειο

Διάρκεια: 22 ώρες (2 Σαββατοκύριακα)

Ημερομηνίες: Σάββατο 8 και Κυριακή 9 Ιουνίου 2013 και Σάββατο 15 και

Κυριακή 16 Ιουνίου 2013 (ωράριο: 10.30 – 16.00)

Κόστος συμμετοχής: 120 ευρώ για μέλη / 150 για μη μέλη

Αριθμός συμμετεχόντων: μέχρι 20 άτομα, θα τηρηθεί η σειρά προτεραιότητας. Για να εξασφαλίσετε τη συμμετοχή σας θα πρέπει να έχετε

αποστείλει την αίτησή σας και να έχετε καταθέσει τα χρήματα μέχρι την Παρασκευή 31-5-2013.

Παρακαλούμε συμπληρώστε τη συνημμένη αίτηση συμμετοχής και στείλτε την με email στο : adulteduc2@gmail.com

Πληροφορίες : Χριστίνα Κόκκου 2106012297

Για να κατεβάσετε την αίτηση συμμετοχής, πατήστε εδώ

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Πρόσκληση συμμετοχής στο 11ο Σεμινάριο Θεατρικής Παιδείας

Ο

ι Διευθύνσεις Π.Ε. & Δ.Ε. Δυτικής και Ανατολικής Θεσσαλονίκης δια των Υπευθύνων Πολιτιστικών Θεμάτων και σε συνεργασία με το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση διοργανώνουν το 11ο Σεμινάριο Θεατρικής Παιδείας, το οποίο έχει εγκριθεί από τον Ενιαίο Διοικητικό Τομέα Θεμάτων Σπουδών Επιμόρφωσης, Διεύθυνση Σ.Ε.Π.Ε.Δ., τμήμα Δ’ του Υ.ΠΑΙ.Θ.Π.Α με αρ. πρωτοκόλλου Υ.ΠΑΙ.Θ.Π.Α./ΚΠ/12168/Γ7/29-01-2013.

Το σεμινάριο έχει τίτλο: «Το θέατρο συναντά την 7η τέχνη» και θα πραγματοποιηθεί στο 1ο Ενιαίο Λύκειο Συκεών στις 15 & 16-2-2013.

Το πρόγραμμα του σεμιναρίου θα περιλαμβάνει:

...

την Παρασκευή 15/2/2012, ώρες 17:00-21:00 εισηγήσεις ειδικών επιστημόνων, συζητήσεις σχετικές με το θέμα και παρουσιάσεις δρωμένων από θεατρικές ομάδες της Θεσσαλονίκης

- το Σάββατο 16/2/2012 βιωματικά εργαστήρια που θα αναπτυχθούν σε δύο κύκλους, ώρες 09:30-12:30 & 13:30-16:30, προτάσεις μεθοδολογίας και δραστηριοτήτων αντλημένες από τον χώρο του κινηματογράφου και του θεάτρου καθώς και από τον διάλογο που έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στις δύο μορφές τέχνης.

Οι αιτήσεις συμμετοχής των εκπαιδευτικών της Διεύθυνσής μας θα σταλούν ηλεκτρονικά στην Υπεύθυνη Πολιτιστικών Θεμάτων, κ. Βιργινία Αρβανιτίδου στη διεύθυνση politismos@dipe-v-thess.thess.sch.gr ή στο fax 2310 643046 μέχρι τις 11-2-2013 και η επιλογή των εκπαιδευτικών θα γίνει με κλήρωση. 

Η κατάσταση των συμμετεχόντων και συμμετεχουσών εκπαιδευτικών θα ανακοινωθεί στις 12-2-2013 στην ιστοσελίδα της Διεύθυνσης Π.Ε. Δυτικής Θεσσαλονίκης. 

Για το έντυπο της αίτησης κάντε κλικ εδώ

Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ Π.Ε.

ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΙΔΗΣ

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Οδηγός εκπαιδευτικού για το Θέατρο

Ο

Οδηγός συνοδεύει τις δραστηριότητες του Θεάτρου που περιέχονται στο προτεινόμενο Πρόγραμμα Σπουδών για το "Νέο Σχολείο". Οι δραστηριότητες μπορούν να πραγματοποιηθούν από ενδιαφερόμενους εκπαιδευτικούς κάθε ειδικότητας, χωρίς να απαιτούνται εξειδικευμένες γνώσεις. Αποτελεί υλοποίηση των θεωρητικών αρχών που εκτίθενται στο εισαγωγικό σκεπτικό για το Θέατρο στην Υποχρεωτική Εκπαίδευση (2.3.1. και 2.3.2. του αντίστοιχου Χάρτη Πλοήγησης). Επίσης αποτελεί τμήμα του συνολικού ΠΣ για την Αισθητική Παιδεία όπως περιγράφεται στο Συνοπτικό σκεπτικό του πεδίου "Πολιτισμός - Δραστηριότητες Τέχνης" πρόταση β' (1.1.-1.6.).

πεδίο: Πολιτισμός - Δραστηριότητες Τέχνης, 2011

ΕΣΠΑ 2007-13\Ε.Π. Ε&ΔΒΜ\Α.Π. 1-2-3 «ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ (Σχολείο 21 ου αιώνα) – Νέο Πρόγραμμα Σπουδών , Οριζόντια Πράξη» MIS: 295450

Με συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε. Κ. Τ.)

Παιδαγωγικό Ινστιτούτο

Υπουργείο Παιδείας και Διά Βίου Μάθησης

Για να κατεβάσετε τον οδηγό, κάντε κλικ εδώ




Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

“Καλλιτεχνική” Εκπαίδευση Ενηλίκων

Της Μελίνας Παπανέστωρος

Περιοδικό ΘΕΑΤΡΟµάθεια. Τεύχος 10o (Μάιος-Αύγουστος 2005)

Στην Ελλάδα αρχίζουµε δειλά-δειλά να συνειδητοποιούµε τα οφέλη από τη χρήση των τεχνών στην εκπαίδευση αλλά και της ίδιας της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Η διαδικασία όµως είναι προσανατολισµένη στα παιδιά και κυρίως στην πρωτοβάθµια εκπαίδευση. Όµως και οι ενήλικες έχουν να ωφεληθούν πολλαπλά από την εµπειρία της µάθησης µέσω των τεχνών και της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης.

Εξετάζοντας τη βιβλιογραφία για διάφορα επιµορφωτικά προγράµµατα ενηλίκων βλέπουµε ότι τα κίνητρα και οι στόχοι τόσο των εισηγητών όσο και των συµµετεχόντων στην καλλιτεχνική” εκπαίδευση ενηλίκων ποικίλουν. Τα παρακάτω παραδείγµατα αφορούν διαφορετικούς εισηγητές: εκπαιδευτές ενηλίκων (Dirkx, Dreybus, Kazemek & Rigg), καλλιτέχνες/ εκπαιδευτές τεχνών που δουλεύουν µε ενήλικες (Apol & Kambour, Buell) και εκπαιδευτές που χρησιµοποιούν τις τέχνες σε άλλα θέµατα (Alburry).

Για να διαβάσετε τη συνέχεια, πατήστε εδώ



Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Η συμβολή του Εκπαιδευτικού Δράματος στην επαγγελματική, προσωπική και κοινωνική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα.

Διπλωματική εργασία της συναδέλφου ΠΕ03 Χριστίνας Ζουρνά
Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
Τμήμα Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών
Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών του Τμήματος Εκπαιδευτικής & Κοινωνικής Πολιτικής
Θεσσαλονίκη, 2012

Βασικός σκοπός αυτής της εμπειρικής ποιοτικής έρευνας ήταν να μελετήσει τις αντιλήψεις εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σχετικά με τη συμβολή του Εκπαιδευτικού Δράματος στην επαγγελματική, προσωπική και κοινωνική τους ανάπτυξη. Το ποιοτικό υλικό συγκεντρώθηκε αρχικά με ομάδα εστίασης, όπου αναδύθηκαν αρκετά σημαντικά θέματα και διευκρινίστηκαν οι βασικοί άξονες πάνω στους οποίους διαμορφώθηκε ο πιλοτικός οδηγός συνέντευξης και στη συνέχεια, με εστιασμένες συνεντεύξεις σε βάθος, εκπαιδευτικών που γνώρισαν το Εκπαιδευτικό Δράμα ως μαθητευόμενοι και το έχουν υιοθετήσει ως διδακτική μέθοδο στην πράξη. Τα ευρήματα έδειξαν ότι οι περισσότεροι συμμετέχοντες θεωρούν το Εκπαιδευτικό Δράμα καθοριστικό για την επαγγελματική, προσωπική και κοινωνική ανάπτυξη που βίωσαν από τότε που το γνώρισαν, χαρακτηρίζοντάς το σημαντικό εργαλείο στη διδακτική τους πρακτική, ουσιαστικό βοήθημα στην επίτευξη των στόχων της διδασκαλίας, μία μέθοδο καινοτόμα, ολιστική, βιωματική, παιδαγωγική, καλλιτεχνική, διεπιστημονική, μια προσέγγιση κατάλληλη για όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης εκπαιδευτών και εκπαίδευσης ενηλίκων. Θεωρούν ότι η ενασχόλησή τους με το Εκπαιδευτικό Δράμα ενίσχυσε την πίστη τους στην αναγκαιότητα της διά βίου μάθησης, ενδυνάμωσε το ρόλο τους ως εκπαιδευτικών, ισχυροποίησε την επαγγελματική τους ταυτότητα, τους βοήθησε να αναπτύξουν δεξιότητες, συνεργασίες και ουσιαστική αλληλεπίδραση μέσα και έξω από το σχολικό χώρο, συνέβαλε στην αυτογνωσία τους, στη γενικότερη ωφέλειά τους ως προσωπικοτήτων και στην κοινωνική τους αφύπνιση. Υπακούοντας στο κονστρουκτιβιστικό πλαίσιο κοινωνικής κατασκευής της μάθησης, σύμφωνο προς τις σύγχρονες θεωρίες εγκαθιδρυμένης γνώσης, αυθεντικής μάθησης, αλλαγής και επικοινωνίας, το Εκπαιδευτικό Δράμα προτείνεται από τους συμμετέχοντες να εισαχθεί ως μέθοδος προσέγγισης του Αναλυτικού Προγράμματος στην τυπική εκπαίδευση όλων των βαθμίδων, με στόχο να συμβάλει στη δημιουργία ενός ανθρωπιστικού σχολείου, ανοικτού στην κοινωνία του 21ου αιώνα, ένα χώρο μάθησης, ανάπτυξης, δημιουργίας.

Λέξεις-κλειδιά:
Εκπαιδευτικό δράμα
Επαγγελματική ανάπτυξη εκπαιδευτικών
Εκπαιδευτικοί Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης
Ομαδοσυνεργατική βιωματική μέθοδος
Educational drama
Professional development of secondary teachers

Για να διαβάσετε ολόκληρη την εργασία της Χριστίνας Ζουρνά, πατήστε εδώ


Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

“Καλλιτεχνική” Εκπαίδευση Ενηλίκων

Της Μελίνας Παπανέστωρος

Στο 1 τεύχος του περιοδικού "Τεχνομάθεια", 2005

Στην Ελλάδα αρχίζουμε δειλά-δειλά να συνειδητοποιούμε τα οφέλη από τη χρήση των τεχνών στην εκπαίδευση αλλά και της ίδιας της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Η διαδικασία όμως είναι προσανατολισμένη στα παιδιά και κυρίως στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Όμως και οι ενήλικες έχουν να ωφεληθούν πολλαπλά από την εμπειρία της μάθησης μέσω των τεχνών και της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Εξετάζοντας τη βιβλιογραφία για διάφορα επιμορφωτικά προγράμματα ενηλίκων βλέπουμε ότι τα κίνητρα και οι στοχοι τόσο των εισηγητών όσο και των συμμετεχόντων στην “καλλιτεχνική εκπαίδευση ενηλίκων ποικίλουν. Τα παρακάτω παραδείγματα αφορούν διαφορετικούς εισηγητές: εκπαιδευτές ενηλίκων (Dirkx, Dreybus, Kazemek & Rigg), καλλιτέχνες/ εκπαιδευτές τεχνών που δουλεύουν με ενήλικες (Apol & Kambour Buell) και εκπαιδευτές που χρησιμοποιούν τις τέχνες σε άλλα θέματα (Alburry). Σε ...

κάποιες περιπτώσεις οι εκπαιδευτές ενηλίκων αναζητούν τρόπους να καλλιεργήσουν τη φαντασία και να βάλουν τους ενήλικες σε ένα νέο δρόμο εξερεύνησης του εαυτού τους και της σχέσης τους με τον κόσμο (Dirkx 2000, Kazemek & Rigg 1997). Μιλούν δηλαδή για την αισθητική αγωγή σαν μέσο επιμόρφωσης που δίνει την ευκαιρία στους ανθρώπους να επαναπροσδιορίσουν τον κόσμο τους. Στην περίπτωση φυλακισμένων οι τέχνες μπορούν να βοηθήσουν στην εκπαίδευσή τους, στην ανάπτυξη επικοινωνιακών ικανοτήτων και στην εξερεύνηση διαφορετικών συστημάτων αξιών. Για παράδειγμα, σε εργαστήρια θεάτρου ενός προγράμματος επιμόρφωσης φυλακισμένων χρησιμοποιούνταν οι εμπειρίες των συμμετεχόντων για να ενισχυθούν οι πρακτικές επιμόρφωσης και να επαναπροσδιορίσουν τις εμπειρίες τους μεταφορικά (Kett 2001). Μια άλλη προσέγγιση των τεχνών σαν μέσο εμπειρικής μάθησης είναι αυτή του Duke University στον κλάδο της διοίκησης επιχειρήσεων. Σ’ αυτό το πρόγραμμα οι διευθυντές παρομοιάζονται με τους καλλιτέχνες στο ότι και οι δύο ξέρουν να καθοδηγούν, να ενθαρρύνουν, να παίρνουν ρίσκα, να καινοτομούν, να εμπνέουν και εκφράζουν ένα όραμα. Και οι δύο χρησιμοποιούν τις δυνατότητες της συναισθηματικής παρατήρησης και κριτικής σκέψης. Σε άλλα προγράμματα οι τέχνες χρησιμοποιούνται για την ανάπτυξη της επικοινωνίας και αυτογνωσίας. Οι Apol και Kambour (1999) χρησιμοποιούν το χορό και το γράψιμο σε εφήβους και ενήλικες για να ενεργοποιήσουν τις ικανότητες της λεκτικής και μη λεκτικής επικοινωνίας στην έκφραση των «σύνθετων φυσικών, κοινωνικών και ψυχολογικών θεμάτων στη ζωή τους». Τέτοια οφέλη της καλλιτεχνικής δραστηριότητας είναι συχνά ένα σπουδαίο κίνητρο για συμμετοχή στις τέχνες. Στην έρευνα των Bardsley και Soskice (1998) το ένα τρίτο των ενηλίκων μαθητών ήθελαν ικανότητες σχετικές μετη δουλειά τους αλλά στην πλειοψηφία τους ωφελήθηκαν από την αύξηση της αυτοπεποίθησης και των πνευματικών και φυσικών ικανοτήτων και από τη δυνατότητα ανάκαμψης από αρρώστια ή προσωπική απώλεια. Παρομοίως σε ένα μάθημα μουσικής αγωγής, τα δύο τρίτα των ενηλίκων συμμετεχόντων εντόπισαν θεραπευτικά κίνητρα όπως το να ξεπεράσουν το άγχος (Buell in Jones, McConnell, Normie 1996). Τα περισσότερα προγράμματα καλλιτεχνικής επιμόρφωσης ενηλίκων ξεκινούν με το συμπέρασμα ότι κάθε άνθρωπος είναι προικισμένος με δημιουργικές κλίσεις και ότι οι τέχνες μπορούν να παίξουν έναν αναπόσπαστο ρόλο στη ζωή του καθενός, καθώς βοηθούν να ανακαλύψεις καινούριους τρόπους για να δεις, να ακούσεις, να σκεφτείς, να νιώσεις το περιβάλλον, τους γείτονες, την κοινωνία. Απ’ την άλλη μεριά έχουμε δραστηριότητες εκπαίδευσης ενηλίκων όπου οι τέχνες θεωρούνται εργαλεία και χρησιμοποιούνται ως μέσον μετάδοσης γνώσεων. Οι στόχοι στις δύο αυτές περιπτώσεις είναι διαφορετικοί και γι’ αυτό τα αντίστοιχα προγράμματα πρέπει να αξιολογηθούν με διαφορετικό τρόπο. Δεν υπάρχει ας πούμε λόγος να κάνουμε κριτική για το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα μιας δραστηριότητας που σκοπό έχει να διδάξει σε διευθυντικά στελέχη νέους τρόπους διοίκησης. Πρέπει να την αξιολογήσουμε για το εάν συμβάλει πράγματι στην καλυτέρευση των διοικητικών ικανοτήτων τους. Οι τέχνες και η αξία της χρήση τους στην εκπαίδευση έχουν κατ’ επανάληψη διερευνηθεί μέσα από το περιοδικό αυτό.
Κλείνοντας τη μικρή καταγραφή για την εφαρμογή τους σε προγράμματα επιμόρφωσης ενηλίκων θέλω να πω κάτι που εμείς οι ηθοποιοί συχνά λέμε. Θα έπρεπε όλοι οι άνθρωποι ανεξάρτητα από τον επαγγελματικό τους προσανατολισμό να περάσουν από μια δραματική σχολή. Γιατί έτσι θα γίνουν καλύτεροι άνθρωποι και καλύτεροι επαγγελματίες. Καθώς βέβαια κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, εύχομαι τουλάχιστον να διευρυνθεί η χρήση των τεχνών στην δια βίου εκπαίδευση ώστε να μπορέσουν όλοι να γευτούν τα οφέλη.
Βιβλιογραφία – πηγές
• David J. Jones, Towards A Generic Approach to
Assessment in Adult And Continuing Education, http://
www.edst.educ.ubc.ca/aerc/2000/jonesd-web.htm
• David J. Jones, Learning Culture, http://www.edst.
educ.ubc.ca/aerc/2001/2001jones.htm
• David J. Jones, Different theatres, different
audiences: the arts and the education of adults, Paper
presented at SCUTREA, 29th Annual Conference, 5-7
July 1999, University of Warwick, http://www.leeds.
ac.uk/educol/documents/000001002.htm
• Sandra Kerka, Adult Learning In and through the Arts,
ERIC Digest No. 236, http://web.macam.ac.il/~rgarr/
AdultLearningInandthroughtheArts.htm
• Williams, D. The Social Impact of Arts Programs.
How the Arts Measure Up: Australian Research into
Social Impact. Working Paper 8. Comedia (UK), 2000.
http://www.artshaus.com.au/communityarts/papers/
Commedia.htm
• Dirkx, J. M. Transformative Learning and the Journey
of Individuation. ERIC Digest No. 223. Columbus:
ERIC Clearinghouse on Adult, Career, and Vocational
Education, 2000. (ED 448 305) http://www.ericdigests.
org/2001-3/journey.htm & http://www.ericfacility.
net/databases/ERIC_Digests/ed448305.html
• Clover, D. E. “Feminist Artist-Educators and
Community Revitalisation.” In 20th Anniversary
Conference of the Canadian Association for the Study
of Adult Education, edited by Tom Nesbit, pp. 43-48.
Quebec: Laval University, 2001. http://www.oise.
utoronto.ca/C ASAE/cnf2001/clover.pdf
• Alburty, S. “A Cast of Leaders.” Fast Company no. 28
(October 1999): 240-260. http://www.fastcompany.
com/on line/28/broadway.html
• Deidre Williams, COMEDIA, The Social Impact of Arts
Programs, How The Arts Measure Up: http://www.
artshaus.com.au/communityarts/papers/Commedia.htm
ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗΣ: Άννα-Μαρία Κτενιουδάκη

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...