Το πλαίσιο θεωριών για την ανάπτυξη και σχεδιασμό της εξ αποστάσεως συμμετοχικής εκπαίδευσης μέσω του διαδικτύου

Α

ανακτήθηκε από http://www.eap.gr/

Θεωρία	Βασική αρχή	Σκοπός	Κύρια υπόθεση	Συνέπειες
Εποικοδομητικής κριτικής ή αναλυτικής σκέψης	Η μάθηση επιτυγχάνεται μέσω αναλυτικής σκέψης	Δημιουργία θεωριών για την κατανόηση της πραγματικότητας	Οι διδάσκοντες μαθαίνουν καλύτερα όταν ανακαλύπτουν πράγματα μόνοι τους	Κέντρο της εκπαιδευτικής διαδικασίας είναι ο διδασκόμενος και ο διδάσκοντας είναι βοηθός του στην όλη διαδικασία.
Συνεργασιακή	Η μάθηση επιτυγχάνεται μέσω της ανταλλαγής γνώσης με άλλους διδασκόμενους	Η βελτίωση και ανάπτυξη της επικοινωνίας και του διάλογου	Η ενεργή συμμετοχή των εκπαιδευόμενων είναι αναγκαία	Ο διδάσκοντας θέτει ερωτήσεις και ανατροφοδοτεί
Συμμετοχική εκπαίδευση μέσω του διαδικτύου	Η μάθηση μπορεί και επιτυγχάνεται σε οποιοδήποτε τόπο και χρόνο	Η δημιουργία και ανάπτυξη μιας εικονικής μαθησιακής κοινότητας, προσβάσιμη 24 ώρες το 24ωρο	Η εκπαιδευτική διαδικασία επιφέρει οφέλη αποδοτικότητας σε χρόνο και χρήμα	Η εκπαιδευτική διαδικασία δεν έχει χρονικά και γεωγραφικά όρια

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Κριτήρια αξιολόγησης της διδακτικής/ μαθησιακής διαδικασίας στο περιβάλλον της εικονικής τάξης

Ανανκτήθηκε από http://www.teleteaching.gr

Η διαμόρφωση ενός συστήματος παιδαγωγικών αρχών και κριτηρίων αξιολόγησης της διδακτικής/ μαθησιακής διαδικασίας στο περιβάλλον της εικονικής τάξης είναι μια σύνθετη διαδικασία καθώς αγγίζει την ουσία και την πολυπλοκότητα της διδακτικής πράξης. Από την άποψη αυτή τα κριτήρια αξιολόγησης προσεγγίζουν σε μεγάλο βαθμό αυτά που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση της διδασκαλίας στα παραδοσιακά / συμβατικά εκπαιδευτικά συστήματα / περιβάλλοντα (Ματσαγγούρας, 2000; Ματσαγγούρας, 1999; Φλουρής, 1999; Παπανδρέου, 1993; Borich, 1988).

Στην εικονική αίθουσα διδασκαλίας θα πρέπει όμως να ληφθούν υπόψη και οι ιδιαιτερότητες που δημιουργεί η διαμεσολάβηση των τεχνολογικών μέσων επικοινωνίας. Για το λόγο αυτό θεωρούμε ότι ο ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου συστήματος παιδαγωγικής αξιολόγησης της διδακτικής / μαθησιακής διαδικασίας στο περιβάλλον της εικονικής τάξης απαιτεί τη διαμόρφωση κριτηρίων / ερωτημάτων τα...

οποία θα αναφέρονται τόσο στην αξιολόγηση των παραμέτρων του τεχνολογικού περιβάλλοντος από παιδαγωγική σκοπιά, όσο και της διδακτικής / μαθησιακής διαδικασίας (Ματθαίου, Μουζάκης και Ρουσσάκης, 2001).

Σύμφωνα με αρκετούς μελετητές (Μακράκης, 1999; Rees, 1998), τηλεμαθησιακές διαδικασίες απαιτούν καινοτόμες διδακτικές και μαθησιακές προσεγγίσεις που απορρέουν κυρίως από τις συνεργατικές και εποικοδομητικές θεωρίες μάθησης (Μακράκης, 2000β, Ράπτης και Ράπτη, 2001), καθώς στο εικονικό περιβάλλον διδασκαλίας δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην ενίσχυση της συμμετοχής και της εμπλοκής των φοιτητών σε μια διαδικασία ενεργητικής μάθησης καθώς και σε μια διαδικασία ενεργού και γόνιμης αλληλεπίδρασης με το μαθησιακό περιβάλλον (τον διδάσκοντα, τους συμφοιτητές τους, το εκπαιδευτικό υλικό, τις ποικίλες πηγές γνώσης, τα μέσα και τα εργαλεία της μάθησης). Στο πλαίσιο αυτό, τα κριτήρια αξιολόγησης της διδακτικής διαδικασίας που επελέγησαν στην περίπτωση αξιολόγησης της εικονικής τάξης του Διαπανεπιστημιακού Δικτύου που έχουμε αναλάβει, ταξινομούνται στις παρακάτω κατηγορίες:

1. Επιλογή, οργάνωση και υλοποίηση των διδακτικών δραστηριοτήτων
Σαφής προσδιορισμός των διδακτικών στόχων / της διδακτικής μεθοδολογίας που θα ακολουθηθεί
Λειτουργική οργάνωση των πληροφοριών που θα παρουσιαστούν
Έλεγχος προϋπάρχουσας γνώσης των φοιτητών
Οργάνωση και αξιοποίηση του διδακτικού χρόνου
Χρήση μαθησιακών στρατηγικών (επεξεργασία θέματος, εφαρμογή, γενίκευση νέας γνώσης, ανατροφοδότηση, ανακεφαλαιώσεις, αξιολόγηση, κλπ.)

2. Επικοινωνία - αλληλεπίδραση στη μαθησιακή κοινότητα
Τύπος επικοινωνίας (μονόδρομος, αμφίδρομος, «δαιδαλώδης»)
Επικοινωνιακό στιλ του διδάσκοντα (τόνος φωνής, ύφος επικοινωνίας, κλπ)
Χρήση ερωταποκρίσεων
Αναλογία λόγου διδάσκοντα / φοιτητών
Αμεσότητα επικοινωνίας (π.χ. δυνατότητα διακοπής του διδάσκοντα ανά πάσα στιγμή)
Μη λεκτική επικοινωνία (κινήσεις, εκφράσεις προσώπου, νεύματα, στάση ομιλητών και ακροατηρίου απέναντι στην κάμερα, κλπ.)
Συμμετοχή φοιτητών (βαθμός προσήλωσης, καταγραφή σημειώσεων, επικοινωνία με διδάσκοντα και φοιτητές αρχικής και απομακρυσμένων αιθουσών, κλπ.)

3. Είδη και Χαρακτηριστικά Εποπτικού Υλικού
Είδη εποπτικού υλικού που χρησιμοποιείται
Περιεκτικότητα σε πληροφορίες
Ελκυστικότητα εμφάνισης
Εξυπηρέτηση "ανώτερων" γνωστικών διαδικασιών
Ευκολία χρήσης

4. Τα χαρακτηριστικά των Φοιτητών
Ατομικά χαρακτηριστικά των φοιτητών
Σχέση / ενδιαφέρον για το διδακτικό αντικείμενο
Βαθμός εξοικείωσης με το τεχνολογικό περιβάλλον της τηλεκπαίδευσης

5. Η παρουσία τους Διδάσκοντος
Εμφάνιση διδάσκοντος (Ενδυματολογικά, κλπ.)
Επικοινωνιακότητα (τόνος φωνής, ρυθμός ομιλίας, κινήσεις και στάση απέναντι στην κάμερα, κλπ.)
Στιλ διδακτικής συμπεριφοράς (δημιουργία ευχάριστου κλίματος, ενθάρρυνση της προσωπικής έκφρασης και ενίσχυση της συμμετοχής των φοιτητών, κλπ.)
Αξιοποίηση των τεχνολογικών μέσων που έχει στη διάθεσή του

6. Ο ρόλος τους Συντονιστή της Απομακρυσμένης τάξης
Εξοικείωση με το τεχνολογικό περιβάλλον
Συνεργασία με το διδάσκοντα στην οργάνωση του διδακτικού πλαισίου
Ενίσχυση / ενθάρρυνση των φοιτητών των απομακρυσμένων τάξεων για συμμετοχή και επικοινωνία με το διδάσκοντα
Συντονισμός συζήτησης
Διαχείριση της εύρυθμης λειτουργίας των απομακρυσμένων τάξεων

Τα κριτήρια/ ερωτήματα για την αξιολόγηση του τεχνολογικού περιβάλλοντος από παιδαγωγική σκοπιά αναφέρονται στο βαθμό κατά τον οποίο επηρεάζεται η προσοχή των φοιτητών, η διάθεση για συμμετοχή και ο βαθμός εμπλοκής τους στη διδακτική / μαθησιακή διαδικασία από τις παρακάτω παραμέτρους:

1. Η ποιότητα της μεταδιδόμενης εικόνας:
Οι διαστάσεις της προβαλλόμενης εικόνας της απομακρυσμένης τάξης
Οι διαστάσεις της προβαλλόμενης εικόνας του εκπαιδευτικού υλικού
Η πιστότητα της προβαλλόμενης εικόνας (καθαρότητα, βάθος, φυσικότητα χρωμάτων κλπ)
Η μετάδοση των κινήσεων των συμμετεχόντων (διακοπτόμενη �frame to frame, συνεχής �φυσική κίνηση)
Η απόδοση επικοινωνιακών χαρακτηριστικών, όπως οι εκφράσεις των προσώπων των συμμετεχόντων και ο συγχρονισμός εικόνας και ήχου (lip synchronization), κλπ.
Η ποιότητα της μεταδιδόμενης εικόνας του εκπαιδευτικού υλικού (χρώματα, γραμματοσειρές, ήχοι, κίνηση κλπ)

2. Η ποιότητα του μεταδιδόμενου ήχου
Η πιστότητα του μεταδιδόμενου ήχου
Η ένταση του μεταδιδόμενου ήχου
Η χροιά του μεταδιδόμενου ήχου
Η ύπαρξη παρασίτων, βόμβου ή θορύβου που οφείλεται στο δίκτυο
Η επιστροφή ήχου (echo)
Οι διακοπές ή καθυστερήσεις στη μετάδοση του ήχου
Η ύπαρξη θορύβων που μεταδίδονται από τα μικρόφωνα των απομακρυσμένων αιθουσών

3. Η αποτελεσματικότητα των σκηνοθετικών επιλογών
Η χρήση διαφορετικών γωνιών λήψης από τις κάμερες διδάσκοντα / ομιλητή και φοιτητών / κοινού.
Το εύρος λήψης της κάμερας διδάσκοντα / φοιτητών.
Η εστίαση (focus), η επικέντρωση (zoom) και η εναλλαγή πλάνων κατά τη μετάδοση.
Η εναλλαγή προβολών μεταξύ διδάσκοντα και φοιτητών της αρχικής και των απομακρυσμένων τάξεων.
Η χρήση ποικιλίας εποπτικών μέσων και τεχνικών.
Η κίνηση του διδάσκοντα (εύρος, φυσικότητα, συχνότητα κλπ)
Η διαμόρφωση του χώρου διδασκαλίας
Οργάνωση και διαμόρφωση του χώρου της αίθουσας (μέγεθος και σχήμα αίθουσας, αισθητική αίθουσας, διάταξη του χώρου προβολής, του χώρου διδάσκοντα, του χώρου ακροατηρίου, του χώρου ελέγχου, κλπ.)
Λειτουργικότητα φωτισμού, κλιματισμού, ηχομόνωσης, ακουστικής

4. Η δικτυακή / τεχνολογική υποδομή
Ευχρηστία των τεχνολογικών και επικοινωνιακών μέσων που έχουν στη διάθεσή τους ο διδάσκων και οι φοιτητές.
Δυνατότητα χρήσης ποικιλίας εποπτικών / επικοινωνιακών μέσων
Αξιοπιστία των ηλεκτρονικών συσκευών (Η/Υ, προβολικών συσκευών, συσκευών ελέγχου, συστημάτων αποθήκευσης, κλπ.)
Αξιοπιστία της δικτυακής επικοινωνίας (διακοπές σύνδεσης, προβλήματα μετάδοσης εικόνας και ήχου, κλπ.)
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

H έννοια της αλληλεπιδραστικότητας

Αανακτήθηκε από www.csd.uoc.gr

αλληλεπιδραστικότητα (interactivity) ή διαδραστικότητα ή διαλογικότητα
– καθιερώθηκε αρχικά τη δεκαετία του εξήντα στα πλαίσια των ερευνών πάνω στις τηλεπικοινωνίες, αλλά γνώρισε το απόγειό της μετά τη μαζική χρήση των υπολογιστών τα τελευταία χρόνια
Ορισμός αλληλεπιδραστικότητας
• η ιδιότητα εκείνων των πληροφορικών συστημάτων να «απαντούν» στο χρήστη μέσω ενός περιορισμένου ή και ευρέους πεδίου επιλογών...

Ιδέα αλληλεπιδραστικότητας
– καινοτομία που προέρχεται από το γεγονός του ότι εφαρμόζεται σε μηχανές οι οποίες μέχρι τώρα δεν επέτρεπαν παρά την παθητικότητα του χρήστη
Αρχές αλληλεπιδραστικότητας
• υπάρχει αλληλεπιδραστικότητα όταν η μηχανή αντιδρά στις παρεμβάσεις του χειριστή μέσω διάφορων περιφερειακών συσκευών
• η αλληλεπιδραστικότητα τοποθετείται ανάμεσα στην αυτοματοποίηση και την αυτονομία της μηχανής
Αρχές αλληλεπιδραστικότητας
• ο τελικός χρήστης μπορεί να ελέγχει την ανάκτηση, την επεξεργασία και την εμφάνιση της πληροφορίας. Η ροή της πληροφορίας ανάμεσα στο χρήστη και στο πληροφορικό σύστημα πραγματοποιείται αμφίδρομα σχηματίζοντας έτσι την έννοια διαλόγου
• ουσιαστικό στοιχείο που χαρακτηρίζει τα αλληλεπιδραστικά συστήματα είναι το γεγονός της αποστολής πίσω στο χρήστη κάποιας ανατροφοδότησης (feed-back)
Αρχές αλληλεπιδραστικότητας
• ο χρήστης, ανάλογα με τα μηνύματα που λαμβάνει, καθορίζει και τη συμπεριφορά του απέναντι στο σύστημα, μπορώντας να τροποποιήσει τις λειτουργίες του
• στα αλληλεπιδραστικά πολυμέσα ο χρήστης διαθέτει τη δυνατότητα να επεμβαίνει στη ροή της εφαρμογής καθορίζοντας το τι και πότε θα δει ή θα ακούσει.
Νέες δυνατότητες στους χρήστες - προπαντός στους αρχάριους -
– ενεργά όντα ως προς τη σχέση τους με την πληροφορία που από μετατρέπεται σε δυναμική καθώς και περισσότερο και γρηγορότερα προσβάσιμη
– χρήστης είναι αυτός που καθορίζει το δρομολόγιο μέσα στην αναζήτηση της πληροφορίας
αλλαγή παραδείγματος
• η προτεραιότητα μεταφέρεται πλέον από το χειριστή στο χρήστη
• μετατοπίζεται από τη λογική της λειτουργίας στη λογική της χρησιμοποίησης
Η επιτυχία της έννοιας
– η επιτυχία του όρου μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός του ότι αναφέρεται στη φαντασίωση της τεχνολογικής παντοδυναμίας, στην ιδέα μιας πολιτισμικής αλλαγής
– η αλληλεπιδραστικότητα συνιστά ένα νέο είδος επικοινωνίας, στο μέτρο που η επικοινωνία ανάμεσα σε ανθρώπινους συνομιλητές αντικαθίσταται μερικώς από την επικοινωνία ανθρώπου - μηχανής
Είδη αλληλεπιδραστικότητας
• η αλληλεπιδραστικότητα με το χρήστη εκλαμβάνει διάφορες μορφές και είναι πάντα συνάρτηση του χρησιμοποιούμενου λογισμικού
• είτε υπό οπτική μορφή (κείμενο, γραφικά), είτε υπό τη μορφή ήχων
δύο τύποι αλληλεπιδραστικότητας:
• λειτουργική (functional) αλληλεπιδραστικότητα
• σκόπιμη ή προθετική (intentional) αλληλεπιδραστικότητα
λειτουργική (functional) αλληλεπιδραστικότητα
– αφορά το μέρος εκείνο του λογισμικού που αποκαθιστά και διαχειρίζεται το πρωτόκολλο επικοινωνίας ανάμεσα στο χρήστη και το υλικό (hardware). Πρόκειται για πρωτόκολλα επικοινωνίας που συνδέονται με την έρευνα, την ανάκτηση και την παρουσίαση της πληροφορίας, με λίγα λόγια τη λογική και την εργονομία των ανταλλαγών πληροφορίας: ταχύτητα και ευκολία χρήσης, περιφερειακά εισαγωγής, χρώματος, κλπ.
σκόπιμη ή προθετική (intentional) αλληλεπιδραστικότητα

– αφορά το μέρος του λογισμικού που αποκαθιστά και διαχειρίζεται το πρωτόκολλο επικοινωνίας ανάμεσα στο χρήστη και το δημιουργό του λογισμικού που δεν είναι παρών στο χώρο λειτουργίας του προγράμματος, αλλά μέσω αυτού συμμετέχει στην επικοινωνία
Εκπαιδευτικές χρήσεις
– η αλληλεπιδραστικότητα έχει κεντρικό ρόλο στη σύλληψη και δημιουργία εκπαιδευτικού λογισμικού και στη λειτουργία του με πραγματικούς μαθητευόμενους
εκπαιδευτικό λογισμικό:
– μαθησιακό περιβάλλον που προκαλεί γνωστικές δραστηριότητες συναφείς με ένα σύνολο οργανωμένων έργων μέσα σε μια αλληλεπιδραστική δομή
– που καθορίζει σε πιο μαθησιακό επίπεδο μπορεί να χρησιμοποιηθεί το λογισμικό και ποια γνωστική πρόοδο είναι ικανό να διασφαλίσει
αλληλεπιδραστικότητα εκπαιδευτικού λογισμικού
– λειτουργική: στο λειτουργικό επίπεδο η αλληλεπιδραστικότητα συνιστά τη βάση ενός εκπαιδευτικού λογισμικού και την ευκολία χειρισμού του.
– προθετική: στο προθετικό σχετίζεται με το κατά πόσο ο δημιουργός του παρέχει τη δυνατότητα στο μαθητευόμενο να εκφράζει τις ερωτήσεις και τα σχόλιά του
αναπόσπαστο στοιχείο όλων των σύγχρονων πληροφορικών συστημάτων
– μέσο διασύνδεσης ανθρώπου - μηχανής (interface)
– εκπαιδευτικό λογισμικό (υπερμέσο ή έμπειρο διδακτικό σύστημα)
– σημαντικός ρόλος αποδίδεται στο επίπεδο αλληλεπιδραστικότητας που διαθέτει
– έμφαση στην προσωπική εμπλοκή του μαθητευόμενου ή του χρήστη
– όσο πιο δραστήρια συμμετέχει ένα άτομο στη διαδικασία πρόσκτησης μιας γνώσης, τόσο καλύτερα την εντάσσει, τη συγκρατεί και την ανακτά στη συνέχεια
– το επίπεδο αλληλεπιδραστικότητας: θεμελιώδες χαρακτηριστικό για τη μάθηση
Κριτήρια αξιολόγησης
• εκπαιδευτικού λογισμικού με βάση την αλληλεπιδραστικότητα
έμπειρα διδακτικά συστήματα
– πόσο ευλύγιστος και «φυσικός» είναι ο διάλογος ανθρώπου - μηχανής
υπερμέσα - αλληλεπιδραστικά πολυμέσα
– μη γραμμική διάσταση και δυνατότητα να προωθούν τη συνειρμική σκέψη, επιτρέπουν και ευνοούν μια εξερευνητική στάση απέναντι στις προς εκμάθηση ή αφομοίωση γνώσεις
δυνητικές πραγματικότητες
– συνθετικοί κόσμοι με τεράστιες εκπαιδευτικές προεκτάσεις, άμεσο αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης - η αλληλεπιδραστικότητα στην πλέον ολοκληρωμένη μορφή της - ανάμεσα στο χρήστη και στο κατάλληλα προσαρμοσμένο πληροφορικό σύστημα
Κριτήρια ...
• αφορά τις δυνατότητες και το εύρος επιλογών που παρέχονται στο χρήστη από το σύστημα
• αναφέρεται στις αισθητήριες πτυχές και έχει να κάνει με τον τρόπο απόδοσης του μηνύματος (ακουστικός ή οπτικός κλπ.)
• σχετίζεται με το χρόνο και χαρακτηρίζεται από τα περιθώρια απάντησης στην εντολή
• τεχνικό και σχετίζεται με το εύρος της μπάντας και την αρχιτεκτονική του δικτύου που αφορούν άμεσα στην παρεχόμενη πληροφορία
• (εμπεριέχει το πρώτο) σχετικό με τις χρήσεις: τους τύπους δηλαδή των πράξεων που έχει στη διάθεσή του ο χρήστης
Τύποι αλληλεπιδραστικότητας ...
– μηδέν βαθμός αλληλεπιδραστικότητας
– γραμμικός
– αλληλεπιδραστικότητα με μορφή «δένδρου»
– «γλωσσική» αλληλεπιδραστικότητα
– αλληλεπιδραστικότητα της δημιουργίας
– αλληλεπιδραστικότητα των συνεχών εντολών
μηδέν βαθμός αλληλεπιδραστικότητας:
– βιβλία, δίσκοι και κασέτες όταν διαβάζονται ή ακούγονται με γραμμικό τρόπο (από την αρχή ως το τέλος) και η τηλεόραση όταν χρησιμοποιείται με το συμβατικό τρόπο. Συναντάται σε όλα τα media και συνδέεται με την έννοια της «διαθεσιμότητας». Tο μόνο που μπορεί να πράξει ο χρήστης είναι η πρόσβαση ή η διακοπή στην παροχή της υπηρεσίας
γραμμικός:
– αφορά τη χρήση των παραπάνω μέσων με τη μέθοδο του «ξεφυλλίσματος»: διατρέχω γρήγορα ένα βιβλίο ή ένα δίσκο, αλλάζω τα κανάλια στην τηλεόραση
αλληλεπιδραστικότητα με μορφή «δένδρου» (tree structure):
– εφημερίδες και περιοδικά όπου η επιλογή γίνεται με τη βοήθεια ενός μενού
«γλωσσική» αλληλεπιδραστικότητα:
– χρησιμοποιεί λέξεις - κλειδιά ή και περιορισμένη χρήση φυσικής γλώσσας (π.χ. υπολογιστής)
αλληλεπιδραστικότητα της δημιουργίας:
– επιτρέπει στο χρήστη να συνθέσει ένα μήνυμα σε μορφή κειμένου, γραφήματος ή ηχητικό
αλληλεπιδραστικότητα των συνεχών εντολών:
– επιτρέπει τροποποίηση και μετακίνηση αντικειμένων απευθείας από το χρήστη (π.χ. ηλεκτρονικά παιγνίδια)
Συσκευές
– Compact Disc-Interactive
– Interactive Video
– Interactive TV
η αλληλεπιδραστικότητα ως μια νέα κοινωνική σχέση
– προσομοιώνει με άμεσο ή με έμμεσο τρόπο την παρουσία ενός ανθρώπινου υποκειμένου μέσα σε ένα πληροφορικό μέσο, και γι’αυτό το λόγο συνιστά ένα κομβικό σημείο στα πλαίσια της επικοινωνίας ανθρώπου - μηχανής
άξονες αύξουσας αλληλεπιδραστικότητας:
– γλωσσική επικοινωνία με μοντέλο τη συζήτηση (μέσω του πληκτρολογίου) κωδικοποιημένη ανταλλαγή (αυτόματος διανεμητής χρημάτων, προγραμματισμός μιας συσκευής βίντεο κλπ.), «διαλογική» επικοινωνία (τηλεματική, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο κλπ.), «έξυπνη» επικοινωνία (έμπειρα συστήματα)
– προσομοίωση ρόλων με μοντέλο τη χειρονομία (μέσω του ποντικιού ή της επαφής στην οθόνη κλπ.)
– Δι.B.Y. (Διδασκαλία με τη Bοήθεια Yπολογιστή), γιατί το πρόγραμμα προσομοιώνει τον εκπαιδευτικό ενώ ταυτόχρονα ο μαθητευόμενος γίνεται ο ίδιος δάσκαλος του εαυτού του και δυνητικές πραγματικότητες.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ

Ανακτήθηκε από http://www.paideia.org.cy

Του κ. Νεόφυτου Χαραλάμπους

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το διαχρονικό ζητούμενο σε κάθε κοινωνία είναι η συνεχής βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Μέσα σε ένα κόσμο που μεταβάλλεται ραγδαία η ποιότητα στην εκπαίδευση είναι ένας κινούμενος στόχος. Είναι διεθνώς παραδεκτό ότι η ποιότητα στην εκπαίδευση περνάει μέσα από την ποιότητα των εκπαιδευτικών. Πολύ εύστοχα η ΄Εκθεση της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης επισημαίνει ότι «η συστηματική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών είναι η βασικότερη προϋπόθεση για την επιτυχία οποιωνδήποτε καινοτομιών και μεταρρυθμίσεων (σελ. 161) και ότι «η παιδεία είναι κοινωνικό αγαθό και πρέπει να επιδιώκεται η καλύτερη μόρφωση και κατάρτιση του ανθρώπινου δυναμικού». (σελ. 243) ...

2. ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ:

Η μελέτη της βιβλιογραφίας για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών οδηγεί στις πιο κάτω διαπιστώσεις :

o Η επιμόρφωση θεωρείται ως μια πολύ σημαντική επένδυση και εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο της δια βίου εκπαίδευσης.
o Η επιμόρφωση παίρνει το χαρακτήρα της προσωπικής και επαγγελματικής ανάπτυξης. Δε θεωρείται αρκετή μόνο η επαγγελματική (τεχνοκρατική) ανάπτυξη του εκπαιδευτικού.
o Ο εκπαιδευτικός αντιμετωπίζεται ως επαγγελματίας με σχετική αυτονομία που επιτελεί σημαντικό κοινωνικό έργο.
o Στο ερώτημα ποιον εκπαιδευτικό θέλει η σύγχρονη κοινωνία παρατηρείται μια μετακίνηση από τον τεχνοκράτη εκπαιδευτικό στο «διαλογιζόμενο» ή «στοχαζόμενο» εκπαιδευτικό.
o Καμιά βασική εκπαίδευση δε θεωρείται επαρκής. Επιμόρφωση και βασική εκπαίδευση πρέπει να βρίσκονται σε σχέση αλληλεπίδρασης. Ο ρόλος όμως της επιμόρφωσης είναι λιγότερο αντισταθμιστικός και περισσότερο αναπτυξιακός.
o Παρατηρείται μια συνεχής αναβάθμιση του ρόλου της σχολικής μονάδας με παραχώρηση σ’ αυτήν περισσότερης αυτονομίας. Η επιμόρφωση σε σχολική βάση κερδίζει έδαφος και εντάσσεται σε προγράμματα ανάπτυξης ή βελτίωσης σχολείων (school improvement plans).
o Ο ρόλος της ηγεσίας θεωρείται καθοριστικός για την αλλαγή των σχολείων. Η επιμόρφωση για καλούς διευθυντές (managers) δίνει τη θέση της σε επιμόρφωση για ηγέτες (leaders).
o Η συνεργατική κουλτούρα θεωρείται ζωτικό στοιχείο για την ανάπτυξη των εκπαιδευτικών και συνεπώς της βελτίωσης των σχολείων.
o Η λογική της λίστας με τα «χαρακτηριστικά του αποτελεσματικού δασκάλου» βρίσκεται υπό αμφισβήτηση. Το γραμμικό μπιχεβιοριστικό μοντέλο με προαποφασισμένους τους στόχους και τις διαδικασίες αμφισβητείται και εγκαταλείπεται. Τη θέση του σήμερα παίρνουν η εποικοδόμηση της γνώσης ( constructivism), η διαπραγμάτευση της γνώσης και η συνεργατική μάθηση.
o Όσον αφορά στο περιεχόμενο της επιμόρφωσης επιχειρείται μια ισορροπημένη αλληλεπίδραση θεωρίας, έρευνας και πράξης.
o Το συγκεντρωτικό μοντέλο οργάνωσης της επιμόρφωσης υποχωρεί υπέρ του αποκεντρωτικού συστήματος.
o Αναπτύσσονται και επεκτείνονται προγράμματα εξ αποστάσεως εκπαίδευσης και επιμόρφωσης.
o Τέλος, η επιμόρφωση θεωρείται και υποχρέωση και δικαίωμα του εκπαιδευτικού.

3. ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

o Ο σκοπός της ίδρυσης του Π.Ι.Κ. το 1973 ήταν διπλός:

α) η προϋπηρεσιακή κατάρτιση των υποψηφίων εκπαιδευτικών Μέσης Εκπαίδευσης, και
β) η ενδοϋπηρεσιακή επιμόρφωση όλων των εκπαιδευτικών.

Ο πρώτος σκοπός άρχισε να υλοποιείται, με 28 χρόνια καθυστέρηση, το 2000 όταν άρχισε το πρόγραμμα Προϋπηρεσιακής Κατάρτισης Υποψηφίων Εκπαιδευτικών Μέσης Εκπαίδευσης. Την ευθύνη της εφαρμογής του προγράμματος είχε το Π.Ι.Κ. με τη συνδρομή του Πανεπιστημίου Κύπρου. Μια Μικτή Επιτροπή είχε αναλάβει την παρακολούθησή του. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα κατέχει το μεγαλύτερο μέρος του έργου του Π.Ι.Κ. αλλά και το μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού του.

Η κυριότερη διαπίστωση για το ΠΠΚΥΕ είναι ότι στα πέντε χρόνια εφαρμογής του υπέστη αλλοιώσεις και συνεχείς εκπτώσεις. Λειτούργησε μαζικά και ξέφυγε από την αρχική του φιλοσοφία, αφού για τους περισσότερους συμμετέχοντες δεν ήταν προϋπηρεσιακή κατάρτιση, γιατί εργάζονταν ήδη στα σχολεία.

Ο δεύτερος σκοπός, δηλαδή η ενδοϋπηρεσιακή επιμόρφωση όλων των εκπαιδευτικών δεν υλοποιήθηκε, γιατί δεν υπήρξε ποτέ σαφής πολιτική ή στρατηγικό σχέδιο επιμόρφωσης ΟΛΩΝ των εκπαιδευτικών.
Η ενδοϋπηρεσιακή επιμόρφωση αφορούσε μόνο ομάδες εκπαιδευτικών, όπως οι επί δοκιμασία καθηγητές (1976-2000), οι Β. Διευθυντές Μέσης Εκπαίδευσης, οι νεοδιοριζόμενοι Διευθυντές Δημοτικής και Μέσης. Μεγάλα μαζικά προγράμματα εξυπηρετούσαν άλλες ανάγκες και σκοπιμότητες παρά καθαρά εκπαιδευτικές (π.χ. πρόγραμμα εξομοίωσης δασκάλων και νηπιαγωγών).
3.2 Τα περισσότερα επαναλαμβανόμενα υποχρεωτικά προγράμματα επιμόρφωσης του Π.Ι.Κ. αφορούσαν στη Μέση Εκπαίδευση, με εξαίρεση το πρόγραμμα επιμόρφωσης των νεοδιοριζόμενων Διευθυντών Δημοτικής Εκπαίδευσης.

3.3 Στην προαιρετική επιμόρφωση που γίνεται τα απογεύματα συμμετέχει ένα ποσοστό εκπαιδευτικών γύρω στο 10%. Οι περισσότεροι προέρχονται από τη Δημοτική και Προδημοτική Εκπαίδευση.

3.4 Το συμπέρασμα είναι ότι ένα μεγάλο ποσοστό εκπαιδευτικών αφυπηρετούν χωρίς να έχουν συστηματική επιμόρφωση.

3.5 Τα πλείστα προγράμματα καταρτίζονται χωρίς να έχει προηγηθεί διάγνωση αναγκών των εκπαιδευτικών και των σχολείων. Δεν έγινε ποτέ συστηματική διερεύνηση των αναγκών σε ευρεία ή παγκύπρια κλίμακα. Έτσι, τα προαιρετικά σεμινάρια προγραμματίζονται με βάση ανάγκες και προτεραιότητες που δηλώνουν οι Διευθύνσεις του Υ.Π.Π. ή με βάση τα ενδιαφέροντα των εκπαιδευτών.

3.6 Εκτός από το Π.Ι.Κ. επιμορφωτικά σεμινάρια ή μαθήματα οργανώνουν οι Επιθεωρητές, οι Εκπαιδευτικοί Ψυχολόγοι, η Υπηρεσία Καθοδήγησης και Επαγγελματικού Προσανατολισμού και οι Σύμβουλοι μαθημάτων. Τα μαθήματα αυτά πολλές φορές γίνονται χωρίς συντονισμό και συνεργασία με το Π.Ι., γιατί δεν εντάσσονται σ’ ένα σχέδιο επιμορφωτικής πολιτικής.

3.7 Όσον αφορά το περιεχόμενο των προγραμμάτων η διαπίστωση είναι ότι λείπει η συνοχή, γιατί σ’ αυτά εμπλέκεται μια πολύ ανομοιογενής ομάδα εκπαιδευτών που διδάσκουν ένα αποσπασματικό μάθημα ο καθένας για μερικές ώρες.

3.8 Οι μέθοδοι που εφαρμόζονται στην επιμόρφωση των εκπαιδευτικών από πολλούς εκπαιδευτές είναι οι παραδοσιακές με κυρίαρχο το λόγο και το ρόλο του εκπαιδευτή. Οι βασικές αρχές εκπαίδευσης ενηλίκων (λύση προβλήματος, αξιοποίηση εμπειριών, αλληλεπίδραση με συναδέλφους) αγνοούνται.

3.9 Η απουσία ενός συστήματος ακαδημαϊκής πιστοποίησης των προγραμμάτων του Π.Ι.Κ. και το γεγονός ότι η επιμόρφωση δεν είχε καμιά βαρύτητα για σκοπούς ανέλιξης του εκπαιδευτικού υποβαθμίζει το ενδιαφέρον και τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών στα προγράμματα επιμόρφωσης.

3.10 Τέλος, οι χώροι και γενικά το μαθησιακό περιβάλλον μέσα στο οποίο εφαρμόζονται τα προγράμματα επιμόρφωσης είναι υποβαθμισμένα και δεν προσφέρουν θετικά παιδαγωγικά πρότυπα.

4. ΠΟΙΟΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΘΕΛΟΥΜΕ;

Για να απαντήσουμε στο ερώτημα τι επιμόρφωση προτείνουμε, πρέπει πρώτα να απαντήσουμε στο ερώτημα ποιον εκπαιδευτικό και ποιο σχολείο θέλουμε.

Η Ε.Ε.Μ απαντά στο ερώτημα ποιο δάσκαλο θέλουμε:
«Ο δάσκαλος του 21ου αιώνα είναι ένας καλά ενημερωμένος επαγγελματίας παιδαγωγός, ένας ευέλικτος, στοχαστο-κριτικός και δυναμικός ερευνητής, που έχει την ικανότητα να σχεδιάζει, να αναλύει δεδομένα της τάξης, να ερευνά διδακτικές καταστάσεις και να αξιολογεί την πορεία ανάπτυξης των μαθητών, ώστε να μπορεί να την ενισχύει καλύτερα. Ο δάσκαλος είναι επιπλέον ευαίσθητος κοινωνός των μεγάλων αιτημάτων του καιρού του και βασικός συντελεστής στη διαδικασία μετασχηματισμού της κοινωνίας» (σελ. 226).

Ο στοχαζόμενος εκπαιδευτικός είναι το ζητούμενο. Ο εκπαιδευτικός που έχει αυτογνωσία, αυτοκαθορίζεται, αυτοσχεδιάζει με φαντασία, δημιουργικότητα και ευελιξία. Οικοδομεί τη γνώση με τους μαθητές του, αμφισβητεί τη διδακτική του πρακτική, γίνεται συνερευνητής και μεταρρυθμιστής. Δε δέχεται το σχολείο, την εκπαίδευση και την κοινωνία όπως είναι αλλά οραματίζεται και αγωνίζεται για ένα καλύτερο σχολείο, καλύτερη εκπαίδευση, καλύτερη κοινωνία. Έχει βαθιά επίγνωση του εκπαιδευτικού, του πολιτιστικού, του κοινωνικού και του πολιτικού του ρόλου. Είναι ο εκπαιδευτικός που θέλει και μπορεί να συνεργάζεται με τους γονείς και την τοπική κοινωνία και τους συναδέλφους του, για τη διαμόρφωση του δημοκρατικού, ενεργού πολίτη του μέλλοντος.

Ο εκπαιδευτικός αυτός θα εργαστεί για την υλοποίηση του οράματος του ανθρώπινου, δημοκρατικού και συνεργατικού σχολείου, που είναι μια αληθινή κοινότητα μάθησης, που σέβεται έμπρακτα τη διαφορετικότητα, την πολυπολιτισμικότητα και τις πολλαπλές νοημοσύνες, που είναι ανοικτό στην τοπική και την παγκόσμια κοινωνία, που εφαρμόζει στην πράξη την αρχή της ολόπλευρης ανάπτυξης με προγράμματα συναισθηματικής και κοινωνικής εκπαίδευσης, που προάγει και αναπτύσσει τη δημιουργικότητα και την ερευνητική κουλτούρα.

5. ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ

Κάθε πρόγραμμα επιμόρφωσης θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη και να ικανοποιεί τρεις ανάγκες. Πρώτο, πρέπει να ικανοποιεί τις ανάγκες του εκπαιδευτικού συστήματος, δηλαδή να προωθεί τις προτεραιότητες και τους στόχους της εκπαιδευτικής πολιτικής. Δεύτερο, θα πρέπει να ικανοποιεί τις διαγνωσμένες ανάγκες του σχολείου, με τις ιδιαιτερότητές του και με βάση ένα σχέδιο ανάπτυξης του σχολείου. Και τρίτο, θα πρέπει να ικανοποιεί τις ανάγκες του εκπαιδευτικού με βάση τη διάγνωση, το σχεδιασμό και την αξιολόγηση της προσωπικής του ανάπτυξης.

Βασικός φορέας προσφοράς των διαφόρων προγραμμάτων επιμόρφωσης προτείνεται να είναι το Ινστιτούτο Ανάπτυξης της Εκπαίδευσης Κύπρου (Ι.Α.Ε.Κ.), που θα αποτελεί τμήμα του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού και θα προκύψει από την αναδόμηση και αναβάθμιση του Π.Ι.Κ. Η δομή και λειτουργία του ΙΑΕ θα αναπτυχθεί αναλυτικά σε άλλο κείμενο.

6. ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ

6.1 Συστηματική επιμόρφωση όλων των εκπαιδευτικών στο 10ο και
20ο έτος υπηρεσίας

Προτείνεται η συστηματική επιμόρφωση όλων των εκπαιδευτικών δυο τουλάχιστο φορές κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας τους, στο 10ο και στο 20ο έτος υπηρεσίας. Επιπλέον, όσοι ενδιαφέρονται για προαγωγή θα συμμετέχουν σε ειδικό πρόγραμμα κατάρτισης στελεχών των σχολείων.
Υπολογίζεται ότι ένας αριθμός γύρω στους 600 εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων θα επιμορφώνονται κάθε χρόνο στο Ινστιτούτο Ανάπτυξης της Εκπαίδευσης (ΙΑΕ).

Το πρόγραμμα θα είναι συστηματικό και θα προσφέρεται σε εργάσιμο χρόνο, μια φορά την εβδομάδα για 24 μέρες (120 ώρες). Στις 60 ώρες θα γίνονται μαθήματα κοινού κορμού, στις 30 ώρες μαθήματα ειδικότητας και 30 ώρες μαθήματα επιλογής.

Το πρόγραμμα θα προσφέρεται από τις 8.00 π.μ. μέχρι τις 1.30 μ.μ.. Οι εκπαιδευτικοί που θα συμμετέχουν θα είναι μια μέρα στο ΙΑΕ (σε επαρχιακό επίπεδο) και τις τέσσερις μέρες στο σχολείο τους.

6.2 Ημερίδες Επιμόρφωσης

Για όλους τους εκπαιδευτικούς προτείνεται όπως τρεις μέρες κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς (μια μέρα σε κάθε τρίμηνο) καθιερωθούν ως «Ημερίδες Επιμόρφωσης»ή ως «Ημέρα Εκπαιδευτικού» (The Teacher’s Only Day). Η επιμόρφωση θα γίνεται στα σχολεία, σε χρόνο που τα σχολεία δε λειτουργούν (ή που δε διεξάγονται μαθήματα) ώστε να μη συρρικνωθεί ο διδακτικός χρόνος.
Κάθε σχολείο σε συνεργασία με το ΙΑΕ και τους Εκπαιδευτικούς Συμβούλους ετοιμάζει το δικό του πρόγραμμα επιμόρφωσης.

6.3 Σχέδιο Βελτίωσης του Σχολείου

Κάθε σχολείο σε συνεργασία με τη Μονάδα Βελτίωσης Σχολείων, τη Μονάδα Καινοτομιών του ΙΑΕ και τους Εκπαιδευτικούς Συμβούλους καταρτίζει με την έναρξη της σχολικής χρονιάς το Σχέδιο Βελτίωσης του Σχολείου. Καταβάλλεται προσπάθεια για συμμετοχή των μαθητών, των γονέων και της τοπικής κοινωνίας στο σχεδιασμό. Κάθε σχολείο δημιουργεί τη δική του ιστοσελίδα στην οποία καταχωρείται το Σχέδιο Βελτίωσης καθώς και οι δράσεις για την εφαρμογή του.

Το Σχέδιο Βελτίωσης μπορεί να περιλαμβάνει την οικολογία του σχολείου, το μαθησιακό περιβάλλον, τις σχέσεις του σχολείου με την τοπική κοινωνία, τις μεθόδους διδασκαλίας και μάθησης, προγράμματα Συναισθηματικής και Κοινωνικής Εκπαίδευσης, Προγράμματα Δημιουργικής Σκέψης.

Στο ΙΑΕ δημιουργείται Διαδικτυακή Πύλη με τα Σχέδια Βελτίωσης όλων των σχολείων.

6.4 Προγράμματα κατάρτισης Διευθυντών, Βοηθών Διευθυντών, Παιδαγωγικών Συμβούλων (και Μεντόρων) και Ειδικών Συμβούλων

Το κάθε πρόγραμμα θεωρείται υποχρεωτικό με την έννοια ότι η συμμετοχή σε αυτό κρίνεται προαπαιτούμενο για διεκδίκηση θέσης προαγωγής στην αντίστοιχη θέση.

Η διάρκεια του προγράμματος θα είναι 150 διδακτικές ώρες και θα πιστώνεται με ανάλογες πιστωτικές μονάδες.
To περιεχόμενό του περιλαμβάνει θέματα ηγεσίας και στρατηγικού σχεδιασμού, επικοινωνίας, σχέσεων με την τοπική κοινωνία και τους γονείς, συγκριτικής εκπαίδευσης, ανάπτυξης προγραμμάτων, έρευνας δράσης κ.ά.
Το πρόγραμμα οργανώνεται στο ΙΑΕ με την ενίσχυσή του από εξωτερικούς εισηγητές ή με προκήρυξη προσφορών και έγκριση προγράμματος από το Επιστημονικό Συμβούλιο και τη Διεύθυνση του Υπουργείου Παιδείας.

Το πρόγραμμα θα επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο για ένα αριθμό υποψηφίων Διευθυντών, Βοηθών Διευθυντών, Παιδαγωγικών Συμβούλων, Μεντόρων και Ειδικών Συμβούλων, με σειρά προτεραιότητας από σχετικό κατάλογο που καταρτίζεται για το σκοπό αυτό. Ένα μέρος του προγράμματος μπορεί να είναι διατμηματικό για να έρχονται σε επικοινωνία και αλληλεπίδραση εκπαιδευτικοί διαφορετικών βαθμίδων.

Όλα τα πιο πάνω προγράμματα θα προσφέρεται σε μη εργάσιμο χρόνο ή σε χρόνο που δεν επηρεάζεται η εύρυθμη λειτουργία των σχολείων (απογεύματα, χρόνος διακοπών, περίοδος που δεν διεξάγονται μαθήματα).

7. ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΗ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ

Η προαιρετική επιμόρφωση γίνεται σε μη εργάσιμο χρόνο του εκπαιδευτικού (κατά τις απογευματινές ώρες ή στη διάρκεια διακοπών). Στο ΙΑΕ λειτουργεί Τομέας Προαιρετικής Επιμόρφωσης, ο οποίος έχει την ευθύνη της οργάνωσης και σχεδιασμού της προαιρετικής επιμόρφωσης, η οποία μπορεί να πάρει μια από τις ακόλουθες μορφές:

7.1 Σεμινάρια στο ΙΑΕ ή/και σε Επαρχιακά Κέντρα Επιμόρφωσης
Τα επιμορφωτικά σεμινάρια οργανώνονται στο ΙΑΕ ή/και σε Επαρχιακά Κέντρα Επιμόρφωσης. Η διάρκεια ενός σεμιναρίου μπορεί να είναι από 15-30 ώρες.
Για τον προγραμματισμό της προαιρετικής επιμόρφωσης προηγείται διερεύνηση των αναγκών και των ενδιαφερόντων των εκπαιδευτικών και λαμβάνονται υπόψη οι σύγχρονες τάσεις στην εκπαίδευση και τα νέα παραδείγματα μάθησης.

7.2 Επιμόρφωση σε σχολική βάση

Κάθε σχολείο με βάση τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των εκπαιδευτικών και του σχολείου οργανώνει σε συνεργασία με τον Τομέα Προαιρετικής Επιμόρφωσης του ΙΑΕ σεμινάρια ή τρίωρα εργαστήρια για συγκεκριμένα θέματα.
Η επιμόρφωση σε σχολική βάση μπορεί να περιλάβει τους μαθητές, τους γονείς, την τοπική κοινωνία.

7.3 Εξ Αποστάσεως Επιμόρφωση

Στο ΙΑΕ λειτουργεί ειδική Μονάδα για Εξ Αποστάσεως Επιμόρφωσης για να εξυπηρετεί προσωπικές και επαγγελματικές ανάγκες εκπαιδευτικών. Το πρόγραμμα μπορεί να γίνει σε συνεργασία με Ανοικτά Πανεπιστήμια και να πιστοποιείται ως προπτυχιακός ή μεταπτυχιακός τίτλος σπουδών.

7.4 Εφαρμογή Ειδικών Προγραμμάτων στα σχολεία

Με τη στήριξη του ΙΑΕ και άλλων ειδικών επιμορφώνονται ομάδες εκπαιδευτικών στα σχολεία για την εφαρμογή ειδικών προγραμμάτων για μαθητές, όπως είναι η Δημιουργική Σκέψη, η Συναισθηματική και Κοινωνική Εκπαίδευση κ.ά

7.5 Συμμετοχή σε Ευρωπαϊκά Προγράμματα

Οι εκπαιδευτικοί ενημερώνονται και ενθαρρύνονται να συμμετέχουν σε Ευρωπαϊκά Προγράμματα και να πραγματοποιούν ανταλλαγές με άλλα σχολεία

7.6 Επιχορήγηση για Συμμετοχή σε Εκπαιδευτικά Συνέδρια

Διατίθεται κονδύλι από το ΙΑΕ για επιχορήγηση των εκπαιδευτικών που συμμετέχουν σε συνέδρια, τα οποία έχουν σχέση και προωθούν τους στόχους της καθορισμένης εκπαιδευτικής πολιτικής. Νοείται η πρακτική αυτή θα πρέπει να οργανωθεί κατά τρόπο που να μη δημιουργεί προβλήματα στην εύρυθμη λειτουργία των σχολικών μονάδων.

8. ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ

o Η Επιμόρφωση αποκεντρώνεται με τη λειτουργία Επαρχιακών Κέντρων Επιμόρφωσης του Ινστιτούτου Ανάπτυξης της Εκπαίδευσης.
o Η Επιμόρφωση γίνεται καθολική και συστηματική με βάση ολοκληρωμένο πρόγραμμα
o Κάθε χρόνο 600-700 εκπαιδευτικοί που συμπληρώνουν το 10ο και 20ο έτος υπηρεσίας συμμετέχουν σε συστηματικό πρόγραμμα επιμόρφωσης

8.4 Καθιερώνεται η «Μέρα του Εκπαιδευτικού» κάθε τρίμηνο με οργάνωση ημερίδων επιμόρφωσης στα σχολεία. Έτσι, κάθε χρόνο καθιερώνονται 3 μέρες επιμόρφωσης για όλους τους εκπαιδευτικούς

8.5 Οργανώνεται πρόγραμμα κατάρτισης υποψηφίων στελεχών (Διευθυντών, Βοηθών Διευθυντών, Παιδαγωγικών Συμβούλων, Μεντόρων, Ειδικών Συμβούλων) σε θέματα σχετικά με τα καθήκοντά τους. Η απόκτηση του σχετικού πιστοποιητικού είναι προαπαιτούμενο για τη θέση.

o Κάθε σχολική κοινότητα καταρτίζει Σχέδιο Βελτίωσης Σχολείου με τη βοήθεια του ΙΑΕ και δημιουργεί τη δική της ιστοσελίδα
o Δημιουργείται στο ΙΑΕ Μονάδα Εξ Αποστάσεως Επιμόρφωσης για εκπαιδευτικούς που ενδιαφέρονται. Δημιουργείται στο ΙΑΕ πρόγραμμα διαδικτύωσης των σχολείων
o Προτείνεται η δημιουργία Κέντρου Πιστοποίησης Επιμόρφωσης για σκοπούς αναγνώρισης και πιστοποίησης σπουδών αλλά και πιστοποίησης των επιμορφωτών (εσωτερικών και εξωτερικών)
o Προτείνεται η πίστωση των προγραμμάτων επιμόρφωσης με ακαδημαϊκές μονάδες για σκοπούς μεταπτυχιακών σπουδών σε συνεργασία με Ανοικτά Πανεπιστήμια για αναγνώριση σπουδών και χορήγηση τίτλων (προπτυχιακών ή μεταπτυχιακών)
o Δημιουργείται Μονάδα για την καλύτερη αξιοποίηση των Ευρωπαϊκών προγραμμάτων προς όφελος των εκπαιδευτικών και των σχολείων
o Η δημιουργία , η αναβάθμιση και ο εμπλουτισμός των βιβλιοθηκών των σχολείων με σύγχρονες εκδόσεις και εκπαιδευτικό υλικό θα βοηθήσει στη συνεχή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Η αναμόρφωση και ο εκσυγχρονισμός της βιβλιοθήκης του ΙΑΕ θα πρέπει να είναι στόχος προτεραιότητας

8.13 Δημιουργείται Μονάδα Ειδικής Εκπαίδευσης για καλύτερη επιμόρφωση και συντονισμό όσων ασχολούνται με την Ειδική Εκπαίδευση
8.14 Προτείνεται μια μεγάλη μελέτη διερεύνησης αναγκών (της εκπαίδευσης, των σχολείων και των εκπαιδευτικών ) πριν από τον καταρτισμό των επιμορφωτικών προγραμμάτων
8.15 Όσον αφορά το περιεχόμενο της επιμόρφωσης θα περιλαμβάνει θέματα όπως :

* Η διαφοροποίηση της διδασκαλίας για την αντιμετώπιση της διαφορετικότητας, της πολυπολιτισμικότητας και των πολλαπλών τύπων νοημοσύνης
* Εναλλακτικοί τρόποι αξιολόγησης του μαθητή και του σχολείου
* Σύγχρονες μέθοδοι διδασκαλίας και μάθησης
* Ανάπτυξη προγραμμάτων
* Ευρωπαϊκή διάσταση στην εκπαίδευση
* Ένταξη και ενσωμάτωση παιδιών με ειδικές ανάγκες
* Μετάβαση από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο
* Συναισθηματική και Κοινωνική Εκπαίδευση (Συναισθηματική Νοημοσύνη)
* Εκπαίδευση του Πολίτη
* Περιβαλλοντική εκπαίδευση
* Ψηφιακή Τεχνολογία
* Το Συνεργατικό Σχολείο
* Ο ηγετικός ρόλος του Διευθυντή- όραμα- στρατηγικός σχεδιασμός
* Ανάπτυξη της δημιουργικής σκέψης
* Έρευνα δράσης

9. ΩΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Οι προτάσεις που κατατέθηκαν είναι η περίληψη των σκέψεων και ιδεών για στοχασμό και διάλογο με στόχο τη βελτίωση και τον εκσυγχρονισμό της επιμόρφωσης για την ποιοτική αναβάθμιση των εκπαιδευτικών, των σχολείων και της εκπαίδευσης.

Γνωρίζουμε ότι οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να περάσουν από το νου και την καρδιά των ανθρώπων, ιδιαίτερα εκείνων που θα τις εφαρμόσουν. Έχουμε τέλος επίγνωση ότι ο δικός μας δρόμος δεν είναι μοναδικός, γιατί οι δρόμοι προς τη σοφία είναι πολλοί. Γι’ αυτό αναμένουμε πως όλοι οι φορείς θα καταθέσουν τις προτάσεις τους, ώστε να καταλήξουμε σ’ ένα κοινό, συλλογικό όραμα κι ένα κοινό σχέδιο δράσης.

Νοείται ότι οι εισηγήσεις έχουν οικονομικό κόστος και, πέραν της εκπαιδευτικής τους διάστασης, αγγίζουν ζητήματα συνδικαλιστικού ενδιαφέροντος. Η ρύθμιση των σημαντικών αυτών πτυχών αποτελεί προϋπόθεση τελικής κατάληξης σε οποιαδήποτε από τις πιο πάνω εισηγήσεις.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Νέος ορισμός για τη μάθηση από τον Peter Jarvis

Ο κορυφαίος καθηγητής και στοχαστής στην εκπαίδευση ενηλίκων Peter Jarvis, μας χάρισε έναν νέο ορισμό για τη μάθηση.

Σε επιστημονική συνάντηση που πραγματοποιήθηκε από την Επιστημονική Ένωση Εκπαίδευσης Ενηλίκων, στο πολιτιστικό κέντρο του Δήμου Θέρμης στις 5/6/2010, με θέμα "Η μελέτη του φαινομένου της μάθησης: κοινωνιολογικές και υπαρξιακές προσεγγίσεις", κορυφαίος καθηγητής Peter Jarvis διατύπωσε έναν νέο ορισμό για τη μάθηση.

Ο συγκεκριμένος ορισμός αποτελεί αποτέλεσμα της τελευταίας ερευνητικής δουλειάς του καθηγητή και αποτελεί μια νέα συνεισφορά του στην κοινωνία της γνώσης.

Συγκεκριμένα ο καθηγητής έδωσε τον παρακάτω ορισμό για τη μάθηση...

"Learning is the process whereby living organisms consciously experience and respond to their wider enviroment". Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Χαρακτηριστικά της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης

Ανακτήθηκε από http://www.netschoolbook.gr
* Εφαρμόζεται σε όλα τα επίπεδα εκπαίδευσης
* Ο εκπαιδευόμενος είναι απομακρυσμένος από τον εκπαιδευτή του, αλλά καθοδηγείται και υποστηρίζεται από αυτόν μέσω διαφόρων μορφών επικοινωνίας
Χρησιμοποιείται ειδικά σχεδιασμένο εκπαιδευτικό υλικό
* Γίνεται συστηματική υποστήριξη του εκπαιδευομένου
* Διαχωρίζει και ομαδοποιεί τις ανάγκες των "ιδεατών" φοιτητών, προσφέροντας αυτοτελείς μορφωτικούς κύκλους με μικρή χρονική διάρκεια ( π.χ. εξάμηνη). Με τον τρόπο αυτό μεγαλώνει το φάσμα των ενδιαφερόμενων.
* Τα όρια της αίθουσας διδασκαλίας είναι πλασματικά. Υπάρχουν "ιδεατές" (εικονικές) τάξεις που δεν απαιτούν τη φυσική παρουσία των εκπαιδευομένων και των εκπαιδευτών τους...

Προσεγγίσεις για Εκπαίδευση από Απόσταση με βάση τον τρόπο αλληλεπίδρασης μεταξύ εκπαιδευομένων και εκπαιδευομένων - εκπαιδευτών


* ‘Ενας μόνος του. Ο εκπαιδευόμενος είναι αυτοδιδασκόμενος με μόνες πηγές το υλικό του δικτύου
* Ενας προς Έναν. Βασίζονται στην προσωπική σχέση εκπαιδευτή-εκπαιδευομένου. Χαρακτηρίζονται από εξατομικευμένες οδηγίες.
* Ενας προς πολλούς. Οι εκπαιδευόμενοι απευθύνονται προς περισσότερους του ενός ειδικούς σε μια δεδομένη περιοχή ενδιαφερόντων
* Πολλοί προς πολλούς. Όλοι οι εκπαιδευόμενοι έχουν την ευκαιρία να πάρουν το λόγο απευθυνόμενοι προς όλους. Ομάδες συζήτησης, εργασίες ομάδων κ.λπ.
Πλεονεκτήματα

Μέθοδοι εκπαίδευσης από απόσταση χαρακτηρίζονται κυρίως από ευελιξία στην επίλυση προβλημάτων που σχετίζονται με :


•την προσβασιμότητα

Η διεθνής εμπειρία απέδειξε ότι τα προγράμματα που εφαρμόζουν μεθόδους εκπαίδευσης από απόσταση είναι περισσότερο δημοφιλή σε απομακρυσμένες και απομονωμένες περιοχές.


•τον χρόνο και τον προγραμματισμό

Ο εκπαιδευόμενος έχει την ευχέρεια επιλογής του χρόνου και του ρυθμού της μάθησης. Περιορίζει το «χαμένο χρόνο» που προκαλείται από την μετακίνηση προς και από τα εκπαιδευτήρια. Ο εκπαιδευόμενος επιλέγει μόνος του τον τόπο και το χρόνο που θα μάθει.


•το κόστος

Η κλασική μορφή φοίτησης περιλαμβάνει χρήματα για αγορά υλικού ή έξοδα για μετακινήσεις ή για ενοίκιο κατοικίας. Με την εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση δεν υπάρχει η ανάγκη μετακίνησης και αποτελεί μία προσιτή λύση για όλους εκείνους που επιθυμούν να διευρύνουν τους γνωστικούς τους ορίζοντες χωρίς να εγκαταλείψουν την εργασία τους ή/και την κατοικία τους.


•την έλλειψη εξειδικευμένων εκπαιδευτών ή της γεωγραφικής συγκέντρωσης τους

Οι εκπαιδευτές σπαταλούν λιγότερο χρόνο σε μετακινήσεις και επικεντρώνονται στον καθοδηγητικό τους ρόλο. Αλλά και ο οργανισμός που οργανώνει το πρόγραμμα εκπαίδευσης μπορεί να αντλήσει στελέχη από μια γεωγραφικά ευρύτερη δεξαμενή εκπαιδευτών, υπό την προϋπόθεση να διαθέτουν τα προσόντα για να ανταποκριθούν στον αντίστοιχο ρόλο.


•τον αριθμό των εκπαιδευομένων

Στην εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση τα όρια που σχετίζονται με τον αριθμό των συμμετεχόντων είναι ελαστικότερα. Συγκεκριμένα σε δημοφιλή θεματικά αντικείμενα μπορεί να υπερκεραστεί ο περιορισμός του διαθέσιμου χώρου που αντιμετωπίζουν οι συμβατικές τάξεις, ενώ σε εξειδικευμένα και μη δημοφιλή θεματικά αντικείμενα μπορεί να συμπληρωθεί ευκολότερα ο αριθμός συμμετεχόντων που θα καθιστούν οικονομικά εφικτή την υλοποίηση ενός προγράμματος εκπαίδευσης.


•την επικέντρωση σε συγκεκριμένο γνωσιακό αντικείμενο

Υπάρχει ελεύθερη επιλογή και συνειδητή απόφαση για την παρακολούθηση συγκεκριμένων κύκλων μαθημάτων. Η επιλογή αυτή οδηγεί στην ολοκλήρωση του κύκλου σπουδών παρόλες τις δυσκολίες που τυχόν θα παρουσιαστούν.


Μειονεκτήματα

Συγκεκριμένα ως μειονεκτήματα της εκπαίδευσης από απόστασης που θα μπορούσαν να αναφερθούν είναι:
Υπάρχει γενικά αδυναμία άμεσης υποβολής ερωτήσεων. Ο εκπαιδευόμενος μελετάει μόνος του και δεν έχει την δυνατότητα άμεσης υποβολής ερωτήσεων προς τον εκπαιδευτή. Οι εκπαιδευόμενοι δεν γνωρίζουν την δική τους πρόοδο σε σύγκριση με την πρόοδο των συναδέλφων τους και δεν αναπτύσσεται έτσι ο ανταγωνισμός που συνήθως επικρατεί στα πλαίσια μιας ομάδας. Η επικοινωνία με τον εκπαιδευτή είναι απρόσωπη και δεν υπάρχει ο "ενθουσιασμός" και το πάθος που μπορεί να εμπνεύσει στους σπουδαστές του έχει ένας καλός εκπαιδευτής.

Για τη λύση αυτών των προβλημάτων σήμερα υπάρχουν δύο κύριες προσεγγίσεις :
Η παροχή κατάλληλου εκπαιδευτικού υλικού. Το εκπαιδευτικό υλικό που παρέχεται στην εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση είναι τελείως διαφορετικό από αυτό που παρέχεται στην συμβατική εκπαίδευση. Υπάρχει ειδικός σχεδιασμός υλικού με τρόπο ώστε να ο εκπαιδευόμενος να μπορεί να βρει λύση στα ερωτήματά του χωρίς την άμεση βοήθεια εκπαιδευτή. Η χρήση υπολογιστών στην παρουσίαση εκπαιδευτικού υλικού και η χρήση δικτύων επικοινωνίας (π.χ. Internet) για την εξασφάλιση της επικοινωνίας και την δημιουργία ενός περιβάλλοντος ομάδας στους εκπαιδευόμενους. Οι υπολογιστές μπορούν όχι μόνο να χρησιμοποιηθούν για την αποθήκευση εκπαιδευτικού υλικού αλλά επιτρέπουν την κατασκευή εκπαιδευτικού υλικού που μπορεί να προσαρμόζεται στις ανάγκες του χρήστη και να τον βοηθά με άμεσες παραπομπές (hyperlinks) σε βοηθητικά κείμενα. Επίσης μπορούν να απλοποιήσουν την πλοήγηση του εκπαιδευομένου μέσα στο εκπαιδευτικό υλικό. Το δεύτερο μεγάλο πλεονέκτημα των υπολογιστών είναι ότι με τη χρήση δικτύων (π.χ. Internet) διευκολύνουν την επικοινωνία μεταξύ του εκπαιδευτή και των εκπαιδευομένων καθώς και την επικοινωνία των εκπαιδευομένων μεταξύ τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Προβλήματα στο site του ΕΑΠ

Εδώ και ώρα η πρόσβαση στο http://www.eap.gr αλλά και στο http://class.eap.gr είναι αδύνατη, προφανώς λόγω τεχνικών προβλημάτων.

Με δεδομένο ότι ξεκινούν οι εξετάσεις στα προπτυχιακά και μεταπτυχιακά τμήματα, καθίσταται επιβεβλημένη η άμεση αντιμετώπιση του προβλήματος σύνδεσης


Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Κατασκευή δραστηριότητας με ακριβή στοχοθεσία

Αανακτήθηκε από http://www.netschoolbook.gr
Κατασκευή δραστηριότητας

Στα θεμέλια της εκπαιδευτικής τεχνολογίας βρίσκονται:
Α. O "Εκπαιδευτικός Σχεδιασμός" δηλαδή η διαδικασία του προγραμματισμού της διδασκαλίας με άξονα τρία βασικά ερωτήματα:
1. Πού στοχεύουμε να φθάσουμε (γνωστικοί στόχοι),
2. Πως θα φθάσουμε εκεί (οργάνωση μαθήματος, μέσα, ρόλοι), και
3. Πως θα καταλάβουμε ότι φθάσαμε (αξιολόγηση).
Β. Η τεχνολογία που θα υποστηρίξει τους διαφορετικούς στόχους και τους ρόλους
που έχουν τεθεί

Γιατί είναι σημαντικό να προγραμματίζουμε μία διδασκαλία;

Ο προγραμματισμός της διδασκαλίας είναι σημαντικός γιατί:

* Μπορεί να επιλύσει το πρόβλημα της διδασκαλίας ενός θέματος του γνωστικού αντικειμένου σε περιορισμένα χρονικά όρια,
* Βοηθά τον εκπαιδευτικό να φανταστεί εκ των προτέρων την εξελικτική διαδικασία της διδασκαλίας,
* Δίνει αίσθημα ασφάλειας και αυτοπεποίθησης στον εκπαιδευτικό,
* Βοηθά στην έγκαιρη πρόβλεψη των προβλημάτων,
* Δίνει τη δυνατότητα έγκαιρης προετοιμασίας,
* Συμβάλλει στην εξοικονόμηση χρόνου,
* Αποκαλύπτει τις παιδευτικές δυνατότητες του περιεχομένου που πρόκειται να διδαχθεί,
* Διευκολύνει τον αυτοέλεγχο του εκπαιδευτικού...

Α. Ανάλυση -σχεδιασμός

Βασικά χαρακτηριστικά ενός μαθήματος:
Να έχει συγκεκριμένους και ξεκάθαρους στόχους.
Ερώτηση: Τι διδάσκω; Γιατί το διδάσκω;

Να λαμβάνει υπόψη την πρότερη γνώση των μαθητών και να ανταποκρίνεται στο στάδιο ανάπτυξής τους.
Ερώτηση: Ποιόν διδάσκω;

Να είναι καλά οργανωμένο και δομημένο.
Ερώτηση: Πώς διδάσκω;

Να αξιολογεί το αποτέλεσμα
Ερώτηση: Ποια τα αναμενόμενα αποτελέσματα;

Η οργάνωση/σχεδιασμός της διδασκαλίας πρέπει να απαντά στα ακόλουθα ερωτήματα:
Τι διδάσκω; Γιατί το διδάσκω;
Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει
α) τη φάση της μελέτης:
επιλογή και μελέτη του περιεχομένου της διδασκαλίας,
εντοπισμός των βασικών εννοιών και υπο-εννοιών που το συνθέτουν,
μελετάται από τη βιβλιογραφία, η ιστορική και επιστημολογική εξέλιξη της έννοιας καθώς και οι δυσκολίες μάθησής της από τους μαθητές.

Β) τη φάση της επιλογής-οργάνωσης:
επιλογή της μορφής οργάνωσης της τάξης (ατομική μάθηση, ομαδοσυνεργατική μάθηση)
διερεύνηση των μαθησιακών δυσκολιών και ανάλυση των εκπαιδευτικών αναγκών,
προσδιορισμός του διδακτικού σκοπού και των διδακτικών στόχων,
σχεδιασμός του περιεχομένου και της μεθοδολογίας, επιλογή της στρατηγικής της διδασκαλίας
χειρισμός του χρόνου,
εξασφάλιση των υλικοτεχνικών συνθηκών.

Ποιόν διδάσκω;
Διερεύνηση εκπαιδευτικών αναγκών, πρότερης γνώσης, μαθησιακών δυσκολιών μέσω:
α. Συζήτησης για τα θέματα που οι μαθητές δεν έχουν κατανοήσει ή συναντούν δυσκολίες
β. Κατάλληλων ερωτήσεων-ερωτηματολογίων που διερευνούν τη γνώση των μαθητών
σε θέματα στα οποία έχουν παρατηρηθεί μαθησιακές δυσκολίες
γ. Αξιολόγησης εργασιών ή γενικά γραπτών των μαθητών

Γιατί διδάσκω; ... Ο σκοπός
Ο Σκοπός και οι Στόχοι της διδασκαλίας προσδιορίζουν το γενικό πλαίσιο του μαθήματος σε σχέση με το κοινό στο οποίο απευθύνεται.
Η διατύπωσή τους και η κοινοποίησή τους στους μαθητές συμβάλλουν στην καλύτερη οργάνωση του μαθήματος.
Ο Σκοπός αποτελεί μία σύντομη περιγραφή της θεματολογίας του μαθήματος / κεφαλαίου / ενότητας που συγκεκριμενοποιεί το αντικείμενο της διδασκαλίας.

Β. Σύνταξη

Ακολουθούν:

1. μια όσο το δυνατόν πιο εμπεριστατωμένη σφαιρική μελέτη γύρω από το θέμα,

2. η επιλογή και ο προγραμματισμός του περιεχομένου μάθησης,

3. η επιλογή της μεθόδου και ο σχεδιασμός της διδασκαλίας (εναρμονισμένοι με τους κανόνες που απορρέουν από τις θεωρίες μάθησης), καθώς και

4. ο τρόπος αξιολόγησης της επίτευξης των στόχων (φύλλο εργασίας ή τεστ).

γ. Εφαρμογή

Πώς διδάσκω;
Το περιεχόμενο και η μεθοδολογία της διδασκαλίας σχεδιάζεται με βάση τα προσδοκώμενα αποτελέσματα :
α. προσδιορίζονται και χρονικά οριοθετούνται τα βασικά στάδια διδασκαλίας και οι εκπαιδευτικές ενέργειες που περιέχει το καθένα
β. επιλέγονται οι εκπαιδευτικές τεχνικές και τα μέσα που ταιριάζουν σε κάθε περίπτωση
Βέβαια η δυναμική και το κλίμα της τάξης στη διάρκεια του μαθήματος θα διαμορφώσουν
τελικά την πορεία του μαθήματος.

Ποια τα προσδοκώμενα αποτελέσματα;
Οι Στόχοι ή Προσδοκώμενα αποτελέσματα εξειδικεύουν και δομούν το σκοπό της διδασκαλίας: σαφής και συγκεκριμένη περιγραφή αυτών που ο εκπαιδευόμενος είναι ικανός να κάνει όταν θα έχει ολοκληρώσει το μάθημα/κεφάλαιο/ενότητα (έτσι ώστε να
μπορεί να αποτιμηθεί και ο βαθμός στον οποίο επιτεύχθηκαν).

Κατηγορίες στόχων: οι στόχοι αφορούν την απόκτηση
α. γνώσεων, δεξιοτήτων που επιτυγχάνεται μέσω της επεξεργασίας θεωρητικών
ζητημάτων, πληροφοριών, δεδομένων, πρακτικών ασκήσεων και
β. στάσεων/αξιών του μαθητή οι οποίες θα πρέπει να ενισχυθούν ή να μετασχηματισθούν (στάση είναι ένα σύνολο αξιών που υιοθετούν τα άτομα με βάση τις οποίες καθορίζεται η συμπεριφορά τους).

Οδηγίες:
1.Οι στόχοι αφορούν όλες τις γνώσεις, δεξιότητες και αξίες/συμπεριφορές που θα πρέπει να αποκτήσουν οι μαθητές μέσα από το συγκεκριμένο μάθημα
2. Η διατύπωση θα πρέπει να είναι λιτή, σαφής και ακριβής σε δεύτερο πρόσωπο
3. Οι στόχοι που διατυπώνονται θα πρέπει να είναι πλήρεις ώστε να κατευθύνουν την
αξιολόγηση του μαθητή.

Στην όλη διαδικασία οι διδακτικοί στόχοι καθορίζονται αφού πρώτα ολοκληρωθεί η ανάλυση και πριν προγραμματιστεί η διδασκαλία. Οι στόχοι περιγράφουν επιθυμητά αποτελέσματα, χωρίς να αναφέρονται στους τρόπους και τα μέσα με τα οποία θα φτάσουμε σ’ αυτά. Προσδιορίζουν αποτελέσματα της διδασκαλίας, αλλά με κανένα τρόπο την πορεία της.

ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΚΟΠΩΝ -ΣΤΟΧΩΝ

Ο διδακτικός σκοπός αποτελεί τη διατύπωση της γενικής πρόθεσης της διδασκαλίας και προσδιορίζει σε γενικές γραμμές αυτό που η διδασκαλία επιδιώκει.

Οι διδακτικοί στόχοι προσδιορίζονται στα πλαίσια του διδακτικού σκοπού και τον εξειδικεύουν. Οι διδακτικοί στόχοι περιγράφουν με ακρίβεια τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα τα οποία πρέπει να προσδιορίζονται κατά τρόπο σαφή, συγκεκριμένο, παρατηρήσιμο και συνεπώς ελέγξιμο ώστε να αποτιμηθεί ο βαθμός στον οποίο επιτυγχάνονται.
Για στόχους που αφορούν γνώσεις

Για στόχους που αφορούν δεξιότητες

Για στόχους που αφορούν στάσεις
Αναγνωρίζω

Αποδεικνύω

Αμφισβητώ
Απαριθμώ

Επιλύω

Εφαρμόζω
Αντιπαραθέτω

Διορθώνω

Αποδέχομαι
Διαχωρίζω

Εφαρμόζω

Παροτρύνω
Επιλέγω

Ελέγχω

Απορρίπτω
Εξηγώ

Θέτω

Προτιμώ
Κατατάσσω

Επαληθεύω

Υιοθετώ
Κατηγοριοποιώ

Επεξηγώ

Υποκινώ
Κατονομάζω

Σχεδιάζω

Υποστηρίζω
Περιγράφω

Συμπληρώνω

Ενθαρρύνω
Προσδιορίζω

Χρησιμοποιώ

Εκτιμώ
Συγκρίνω

Επιλέγω

Διερωτώμαι
Συσχετίζω

Οργανώνω

Αρνούμαι
Ταξινομώ

Επιδεικνύω

Συντάσσω


Συμπέρασμα:Όταν οι σκοποί αναλυθούν με λεπτομέρεια, και να αναφέρονται σε συγκεκριμένες συμπεριφορές που μπορούν να παρατηρηθούν ή να μετρηθούν, τότε έχουμε στόχους.
Στους εκπαιδευτικούς στόχους προτιμούμε να δηλώνεται η αναμενόμενη συμπεριφορά του μαθητή.

Κριτήρια για την διατύπωση εκπαιδευτικών στόχων:

Οι στόχοι μας να είναι:
* Συγκεκριμένοι: Σε τρία επίπεδα (α) ως προς το αποτέλεσμα (αναφέρονται σε σαφή πράξη, συμπεριφορά, ή επίτευξη από την ομάδα-στόχο), (β) την ομάδα-στόχο (π.χ. μαθητές Γ΄ γυμνασίου). και (γ) τον χρόνο επίτευξης τους.
* Μετρήσιμοι: Προσδιορίζονται, ει δυνατόν αριθμητικά μέσω δεικτών (π.χ. 70% των συμμετεχόντων…, πέντε ή περισσότεροι…)
* Σχετικοί: Έχουν νόημα για την ομάδα-στόχο, είναι ρεαλιστικοί, και επιτεύξιμοι στο πλαίσιο των ικανοτήτων τους.



Παιδαγωγικοί Σκοποί ή Παιδαγωγικές Προθέσεις (Educational Goals)
Πρόκειται για γενικά πλαίσια που αναφέρονται στους σκοπούς της Εκπαίδευσης όπως τους έχει θέσει η πολιτεία και εξυπηρετούν την εκάστοτε πολιτική των κυβερνήσεων. Διατυπώνονται στο νόμο πλαίσιο π.χ. στον 1566, και συμπληρωματικούς νόμους, π.χ. τον 2525 κτλ. Με βάση αυτούς προσδιορίζονται στη συνέχεια οι σκοποί των επιμέρους βαθμίδων του εκ/κού συστήματος, οι οποίοι με τη σειρά τους αποτελούν τη βάση για την επιλογή των διδασκόμενων μαθημάτων και τον καθορισμό των ειδικών σκοπών του κάθε μαθήματος.
Π.χ. Νόμος υπ’ αριθμ. 2525,
Ενιαίο Λύκειο, πρόσβαση των αποφοίτων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και άλλες διατάξεις.
…………………………………………………………………………
Σκοπός του ενιαίου λυκείου είναι:
• η παροχή γενικής παιδείας υψηλού επιπέδου
• η ανάπτυξη των ικανοτήτων, της πρωτοβουλίας, της δημιουργικότητας και της κριτικής σκέψης των μαθητών,
• η προσφορά στους μαθητές των απαραιτήτων γνώσεων και εφοδίων για τη συνέχιση των σπουδών τους στην επόμενη εκπαιδευτική βαθμίδα και
• η καλλιέργεια στους μαθητές δεξιοτήτων που θα διευκολύνουν την πρόσβαση, ύστερα από περαιτέρω εξειδίκευση ή κατάρτιση, στην αγορά εργασίας.


Γενικοί διδακτικοί σκοποί μαθήματος
Αναφέρονται ξεχωριστά κατά μάθημα και στοιχειοθετούν την αναγκαιότητα της διδασκαλίας ενός εκάστου μαθήματος για τους μαθητές έτσι, ώστε να τους καταστήσει ικανούς να αντιμετωπίσουν στο μέλλον διάφορα σχετικά προβλήματα. Καθορίζονται από την πολιτεία και την αντίστοιχη του μαθήματος επιστημονική κοινότητα και περιέχονται σε νόμους.
Π.χ. Διδακρικοί σκοποί ιστορίας

Να διαμορφώσουν, μέσα από τη μελέτη των επιμέρους πολιτισμών και της συνεισφοράς τους στον παγκόσμιο πολιτισμό, πνεύμα μετριοπάθειας, ανοχής και σεβασμού στο διαφορετικό.
Να οικοδομήσουν, μέσα από τη μελέτη του δικού τους πολιτισμού, την εθνική και πολιτιστική τους ταυτότητα.
Να συνειδητοποιήσουν την αναγκαιότητα επιλογής και κριτικής αξιολόγησης των ιστορικών πηγών.


Ειδικοί αντικειμενικοί σκοποί ή στόχοι (Objectives for instruction). Πρόκειται για ακριβείς και πλήρεις περιγραφές των αποτελεσμάτων που επιδιώκονται από τη διδασκαλία κάθε ενότητας για οποιοδήποτε μάθημα.
Διατυπώνονται
• Από τους συντάκτες των αναλυτικών προγραμμάτων (curricula) και οριοθετούν την ανάπτυξη του περιεχομένου της ενότητας.
• Από τους συγγραφείς των διδακτικών βιβλίων στους οδηγούς διδασκαλίας ή/και στα εγχειρίδια των μαθητών.
• Από τους διδάσκοντες στο σχεδιασμό της διδασκαλίας έτσι, ώστε να ικανοποιούνται οι επιδιώξεις του αναλυτικού προγράμματος και σε συνδυασμό με το μέσο επιπέδου νοητικής ανάπτυξης της τάξης που θα σημειωθεί η διδασκαλία.


ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΩΝ ΣΤΟΧΩΝ

• Αποτελούν τα πιο βασικά κριτήρια για την επιλογή και τον προγραμματισμό του περιεχομένου και των μεθόδων διδασκαλίας.
• Κατευθύνουν τη διδασκαλία
• Εστιάζουν την προσοχή των μαθητών σ’ αυτά που πρόκειται να μάθουν.
• Προσανατολίζουν το μαθητή σε συγκεκριμένες ενέργειες τέτοιες ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι.
• Αποτελούν τη βάση για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της διδασκαλίας.


ΣΠΟΝΔΥΛΩΣΗ ΤΩΝ ΣΤΟΧΩΝ

Οι στόχοι δε θα πρέπει να αφορούν στις ενέργειες του εκπαιδευτή αλλά στις γνώσεις, δεξιότητες και στάσεις που χρειάζεται να αποκτήσουν οι μαθητές βάσει της μελέτης αναγκών.

Οι στόχοι μπορεί να δομηθούν στα ακόλουθα επίπεδα:

α)επίπεδο των γνώσεων και δεξιοτήτων (γνωστικές δεξιότητες), τις οποίες επιδιώκεται να αποκτήσουν οι μαθητές (λειτουργίες κατανόησης, ανάλυσης, σύνθεσης, αξιολόγησης, εφαρμογής, κ.λπ). Πραγματοποιείται μέσω της επεξεργασίας θεωρητικών ζητημάτων, πληροφοριών, δεδομένων, πρακτικών ασκήσεων κ.ά.


β)επίπεδο των στάσεων των μαθητών, οι οποίες χρειάζεται να ενισχυθούν ή να μετασχηματιστούν (στάση είναι ένα σύνολο αξιών που υιοθετούν τα άτομα με βάση τις οποίες καθορίζεται η συμπεριφορά τους). Επιτυγχάνεται μέσω των βιωματικών τεχνικών εκπαίδευσης που διασυνδέουν τη θεωρητική προσέγγιση με την πράξη.


Σ’ έναν ορθά διατυπωμένο στόχο διακρίνουμε τρία μέρη:
1. Τη δραστηριότητα στην οποία θέλουμε να προβεί ο μαθητής,
2. τις ακριβείς συνθήκες κάτω από τις οποίες θα εκτελεστεί αυτή η δραστηριότητα και
3. τα κριτήρια για τον έλεγχο της ικανοποιητικής επίδοσης της.

Δραστηριότητα: Στην περιγραφή του στόχου εκφράζεται τι πρέπει να μπορεί να κάνει ο μαθητής. Εκφέρεται απαραίτητα με ρήμα που να δηλώνει συγκεκριμένη ενέργεια. Τι εξωτερική συμπεριφορά , δηλαδή, επιδιώκεται από το μαθητή μετά τη διδασκαλία. Με βάση τη δυνατότητα του να συμπεριφέρεται όπως ορίζει το ρήμα, ο κριτής μπορεί να τον αξιολογήσει.

Ρήματα που επιτρέπουν πολλές ερμηνείες και δεν είναι δυνατόν να εξακριβωθούν άμεσα από τον αξιολογητή, όπως: να γνωρίσει, να κατανοήσει, να εμβαθύνει, να πιστέψει, να προσέξει, να εσωτερικεύσει, να προβληματίσει, να ευαισθητοποιήσει κτλ. δεν εισάγουν αντικειμενικούς στόχους, αλλά μπορούν να δηλώνουν παιδαγωγικούς σκοπούς (προθέσεις).


Πίνακας: Pήματα για τη διατύπωση στόχων



1. αναγνωρίζω αντικείμενο

χρονολογία, ορισμό, τόπο

ανακαλώ

προηγούμενη γνώση

απομνημονεύω χρονολογίες, όρους, ορισμούς


11. δείχνω ή επισημαίνω συγκεκριμένο αντικείμενο ή διαδικασία


21. μεταφράζω ή μεταφέρω ένα κείμενο από μια γλώσσα σε άλλη, από έναν συμβολισμό σε άλλο

2. απαριθμώ

μέρη, είδη, περιπτώσεις, αίτια, αποτελέσματα, παραδείγματα, επιχειρήματα, στάδια λογικής διαδικασίας ή δράσης


12. διατυπώνω

επιχείρημα, νόμο, ορισμό, υπόθεση


22. ολοκληρώνω ή συμπληρώνω

πρόταση, κανόνα, νόμο, τύπο

3. αναφέρω

μέρη, στοιχεία, είδη, αίτια, αποτελέσματα


13. εκτελώ

άσκηση, πειράματα, οδηγίες, διαγράμματα ροής


23. ορίζω

λέξεις, τάξεις, σύνολα, έννοιες, πρότυπα μεγέθη

4. αναλύω

στα επιμέρους στοιχεία, στα είδη, στα συστατικά, στις προϋποθέσεις


14. εφαρμόζω

κανόνα, νόμο, μέθοδο, αρχή, θεώρημα


24. παραβάλλω ή αντιπαραβάλλω ή συγκρίνω γεγονότα, καταστάσεις, αποτελέσματα, για να εξαγάγουμε ομοιότητες, διαφορές κτλ

5. αντικαθιστώ

λέξεις, όρους, έννοιες, σύμβολα, συναρτήσεις, τελεστές


15. εξάγω ή συνάγω

κανόνα, νόμο, μέθοδο, αρχή, θεώρημα


25. περιγράφω

καταστάσεις, συνθήκες

6. αιτιολογώ

(α) αναφέροντας την αιτία ή το λόγο

(β) ανευρίσκοντας διαδικασίες


16. κάνω

παραλλαγές, αντικαταστάσεις, συμπληρώσεις


26. αναφέρω ή παραθέτω επιχειρήματα, παραδείγματα

7. αποδεικνύω

πρόταση, ισχυρισμό, θεώρημα (λογικά), νόμο (πειραματικά) υπόθεση


κατατάσσω ή ιεραρχώ σε έννοια, τάξη, κατηγορία, γένος με βάση καθορισμένα κριτήρια


27. προχωρώ

σε γενικεύσεις, συμπεράσματα

8. αποκρυπτογραφώ, ερμηνεύω διαβάζοντας δυσνόητο κείμενο


18. κατασκευάζω πρότυπο, προσομοίωμα (μοντέλο), πειραματική διάταξη, μετρικό όργανο


28. συνοψίζω

μια διάλεξη, δηλώσεις, συμπεράσματα

9. αποκωδικοποιώ,

μεταφράζω αναλυτικά τη μεθοδική κατάταξη νόμων, κανόνων, διαδικασιών


19. λύω ή επιλύω άσκηση, πρόβλημα


29. ταξινομώ

με βάση καθορισμένα κριτήρια

10. γράφω ή καταγράφω παρατηρήσεις, μετρήσεις, κύρια σημεία, κομβικά σημεία, περίληψη


20. μετρώ

συνεχή ή ασυνεχή δεδομένα (μεγέθη βασικά ή παράγωγα)


30. ταυτοποιώ ή ταυτίζω, (εξομοιώνω), ανακαλύπτω την ταυτότητα διαφορετικών μορφών μιας συνάρτησης



Οι δραστηριότητες μπορούν να ζητούν από το μαθητή:

* να συγκεντρώσει και να συνοψίσει τα σημαντικότερα σημεία κάποιου τμήματος της ύλης,
* να εντοπίσει και να αναλύσει έννοιες, να αναλύσει δεδομένα, πληροφορίες, πίνακες, διαγράμματα,
* να συγκρίνει δύο ή περισσότερες απόψεις, να επεξεργαστεί βιβλιογραφικές αναφορές και να προβεί σε σύνθεσή τους, να εντοπίσει προβλήματα προς επίλυση, να προτείνει ένα σχέδιο ενεργειών για την αντιμετώπιση κάποιας κατάστασης,
* να εντοπίσει λάθη, εσφαλμένα επιχειρήματα ή αδυναμίες σε θεωρίες, να επεξεργαστεί μελέτες περίπτωσης, διατυπώνοντας τις προσωπικές του κρίσεις για τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε κάποια κατάσταση ή κάποιο θέμα προτείνοντας καλύτερους ή εναλλακτικούς τρόπους για την αντιμετώπισή του,
* να διατυπώσει τεκμηριωμένα δικές του σκέψεις για ένα ζήτημα, να ανατρέξει στην εμπειρία του αναζητώντας καταστάσεις τις οποίες είτε θεωρεί όμοιες με κάποια δοσμένη κατάσταση είτε θα χειριζόταν τώρα διαφορετικά υπό το πρίσμα των γνώσεων και δεξιοτήτων που απέκτησε,
* να θυμηθεί κάτι από το προηγούμενο κείμενο π.χ. ορισμός, να διατυπώσει ένα κείμενο με δικά του λόγια π.χ. να συνθέσει μια περίληψη επισημαίνοντας τα σημαντικότερα σημεία,
* να εφαρμόσει αυτά που έχει μάθει π.χ. να λύσει προβλήματα, να αποφασίσει π.χ. να επιλέξει τη σωστή απάντηση, να προτείνει δικά του παραδείγματα και ιδέες,
* να εξετάσει νέα δεδομένα υπό το φως των όσων έμαθε μέχρι τώρα ή και να επανεξετάσει προηγούμενες γνώσεις μέσα από το πρίσμα νέων δεδομένων,
* να εκτελέσει μια πρακτική εργασία, να συζητήσει με άλλους ανθρώπους π.χ. να συγκεντρώσει τις απόψεις τους για ένα θέμα και να τις επεξεργαστεί κατάλληλα,
* να μαντέψει, να πιθανολογήσει π.χ. να προτείνει τα πιθανά αίτια ενός γεγονότος.

Τι άλλο θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας;

Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των μαθητών (Individual differences)
Το επίπεδο γνώσεων
Το μαθησιακό/γνωσιακό στυλ (learning/cognitive style) : π.χ. Ακτιβιστής, Ανακλαστικός, Θεωρητικός, Πραγματιστής (Honey & Mumford, 1993)

Honey, P. & Mumford, A. (1992). “The manual of Learning Styles”, Peter Honey, Maidenhead, Published and Distributed by Peter Honey.
Witkin, H.A., Moore, C.A., Goodenough, D.R. & Cox, P.W. (1977). Field-dependent and fieldindependent cognitive styles and their educational implications. Review of Educational Research 47 1: 1-64.

Χρησιμοποιήθηκαν αποσπάσματα από τις σημειώσεις της επιμορφώτριας Αναστασίας Γεωργιάδου και της αναπληρώτριας καθηγήτριας Πληροφορικής κ. Γρηγοριάδου
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Θεωρίες μάθησης και ΤΠΕ

Αανακτήθηκε από http://www.netschoolbook.gr/
Ø Συμπεριφορισμός ( behaviorism )

Η μάθηση ορίζεται ως μία αλλαγή στη συμπεριφορά του μαθητή που προκύπτει μέσω εμπειριών και ασκήσεων που τίθενται από το δάσκαλο. Η μάθηση συντελείται με την ενίσχυση της επιθυμητής συμπεριφοράς είτε μέσω της αμοιβής της (θετική ενίσχυση) είτε
μέσω της τιμωρίας (αρνητική ενίσχυση)
Κεντρικοί οι ρόλοι
α. του δασκάλου ως μεταδότη της γνώσης στους μαθητές και βασικό παράγοντα στην εκπαιδευτική διαδικασία που ενισχύει την επιθυμητή συμπεριφορά
β. των διδακτικών στόχων του μαθήματος που διατυπώνονται με τη μορφή συμπεριφορών που οι μαθητές πρέπει να αναπτύξουν

Δίνει έμφαση στην αναμετάδοση της Πληροφορίας και στην τροποποίηση της συμπεριφοράς. Η μάθηση συνίσταται στην τροποποίηση της συμπεριφοράς.

Ø Οικοδομισμός ή Δομητισμός ( Constructivism )

Η μάθηση είναι μία υποκειμενική και εσωτερική διαδικασία οικοδόμησης νοημάτων και θεωρείται το αποτέλεσμα οργάνωσης και προσαρμογής των νέων πληροφοριών σε ήδη υπάρχουσες γνώσεις. Αναγνωρίζει δηλαδή ότι τα παιδιά, πριν ακόμα πάνε στο σχολείο, διαθέτουν γνώσεις και το σχολείο πρέπει να βοηθήσει να οικοδομηθούν νέες γνώσεις πάνω σε αυτές που ήδη κατέχουν...

Κεντρικοί οι ρόλοι:
α. του μαθητή που αναλαμβάνει ενεργό ρόλο στην οικοδόμηση της γνώσης του
β. της προηγούμενης ή πρότερης γνώσης του μαθητή η οποία θα πρέπει να τροποποιηθεί και να επεκταθεί ως αποτέλεσμα της μάθησης
γ. Ο δάσκαλος αναλαμβάνει έναν υποστηρικτικό- συμβουλευτικό ρόλο στη δραστηριότητα των μαθητών

Εστιάζουν το ενδιαφέρον τους στο εσωτερικό του γνωστικού μας συστήματος, στη δομή και τη λειτουργία του : η μάθηση συνίσταται στην τροποποίηση των γνώσεων.

Ø Koινωνικοπολιτισμικές θεωρίες - Θεωρία της δραστηριότητας ( activity theory )

Η μάθηση θεωρείται ως διαδικασία κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Το άτομο μέσα από τη συνεργασία με άλλα άτομα αναπτύσσει ικανότητες και δεξιότητες που διαφορετικά θα βρίσκονταν σε λανθάνουσα κατάσταση εξέλιξης.
Κατά τον Vygottsky η νοητική ανάπτυξη είναι μια διαδικασία αδιάρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορική διάσταση και το πολιτισμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο συντελείται. Δεν υπάρχει μαθησιακή δραστηριότητα έξω από το κοινωνικό, ιστορικό και πολιτισμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο διαδραματίζεται.
Κεντρικοί οι ρόλοι:
α. της συνεργασίας και
β. της γλώσσας ως εργαλείου που συμβάλει στη διαμόρφωση της ταυτότητας του ατόμου
Διδακτικές προσεγγίσεις: σύνθετες ομαδικές εργασίες, αλληλοδιδακτική

Συμπεριφορισμός

1. Ι. Pavlov
2. J.B.Watson
3. E.L.Thorndike
4. B.F.Skinner (Γραμμική Οργάνωση)
5. Ν. Crowder (Διακλαδισμένη Οργάνωση)
6. R. Gagne (Διδακτικός Σχεδιασμός)


Οικοδομισμός

1. J. Piaget
2. S. Papert (παιδαγωγική θεωρία της LOGO)
3. R. Gagne, A. Newell και H. Simon

(Θεωρία της επεξεργασίας της πληροφορίας)

4. Βoyle (Μαθησιακά περιβάλλοντα με υπολογιστές)

Koινωνικοπολιτισμικές θεωρίες -Θεωρία της δραστηριότητας

1. J. Bruner (ανακαλυπτική μάθηση)
2. L. Vygotsky (επικοινωνιακή και πολιτισμική διάσταση)
3. Vygotsky, Leontiev, Luria, Νardi (Θεωρία της δραστηριότητας)

Αρχές μάθησης του Συμπεριφορισμού – Προγραμματισμένη διδασκαλία
(Β.F. Skinner)

Ø Ενεργός συμμετοχή του μαθητή

Ø Δόμηση της διδακτέας ύλης σε σύντομες διδακτικές ενότητες

Ø Παρουσίαση της ύλης σύμφωνα με τους ρυθμούς του μαθητή

Ø Ενίσχυση των προσπαθειών του μαθητή και άμεση επαλήθευση της απάντησής του

Ø Επιβράβευση της σωστής απάντησης



Εφαρμογή του Συμπεριφορισμού – Γραμμική Οργάνωση
(B.F. Skinner)

Skinner B. F. Η μάθηση προχωρά γραμμικά χωρίς διακλαδώσεις (μηχανές Skinner). H αλληλουχία της ύλης είναι με τέτοιο τρόπο σχεδιασμένη ώστε να μπορούν να την ακολουθήσουν όλοι οι μαθητές. Κάθε διδακτικό βήμα αποτελείται από τέσσερα στοιχεία : α) μία πληροφορία,
β) μία ερώτηση,
γ) ένα κενό για να δοθεί η απάντηση από το μαθητή και
δ) τη σωστή απάντηση.

Εφαρμογή του Συμπεριφορισμού – Διακλαδισμένη Οργάνωση (Ν.Α.Crowder)

H απάντηση του μαθητή καθορίζει το τι θα ακολουθήσει. Η παρουσία μιας ξεκάθαρης σχέσης ανάμεσα στην παρεχόμενη από το μαθητή απάντηση και στο μαθησιακό υλικό εισάγει τη δυνατότητα εξατομικευμένων ρυθμίσεων κατά τη μάθηση.

Η βασική διαφορά της γραμμικής οργάνωσης από την διακλαδισμένη οργάνωση βρίσκεται στον τρόπο αντιμετώπισης του λάθους του μαθητή. Ο Skinner πιστεύει ότι τα βήματα πρέπει να είναι τόσο μικρά ώστε να αποφεύγεται το λάθος του μαθητή. Όταν ο μαθητής απαντήσει λάθος του προσφέρεται η σωστή απάντηση. Αντίθετα ο Crowder πιστεύει ότι το λάθος αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο στη διαδικασία μάθησης. Όταν ο μαθητής κάνει λάθος του δίνονται συμπληρωματικές εξηγήσεις για να το ξεπεράσει.



Συμπεριφορισμός – Το Μοντέλο του Διδακτικού Σχεδιασμού

Η εμφάνιση του υπολογιστή στην δεκαετία του 70 συνιστά νέα εξέλιξη της προγραμματισμένης διδασκαλίας με την εμφάνιση της Διδασκαλίας με την Βοήθεια υπολογιστή η οποία στην αρχική της μορφή δεν ήταν παρά η υπολογιστική υλοποίηση του προγραμματισμένου βιβλίου μέσω ερωτήσεων πολλαπλών επιλογών (multiple choice).

Στην σύγχρονη εκδοχή του μιλάμε για τα προγράμματα διδασκαλίας με τη Βοήθεια Υπολογιστή τα οποία σχεδιάζονται με βάση το «μοντέλο» του διδακτικού σχεδιασμού (Instructional Design).

Συμπεριφορισμός – Το Μοντέλο του Διδακτικού Σχεδιασμού (R. Gagne)

Tα τρία κύρια στάδια ανάπτυξης του μοντέλου του Διδακτικού Σχεδιασμού είναι:

Ø Αξιολόγηση αναγκών: Προσδιορίζει κάθε δραστηριότητα του μαθητή και κάθε τμήμα γνώσης που πρέπει να προσκτηθεί από αυτόν.

Ø Επιλογή διδακτικών μεθόδων και υλικού: Βασίζονται στην προηγούμενη ανάλυση και στηρίζονται σε μετρήσιμα μεγέθη συμπεριφοράς.

Ø Αξιολόγηση του μαθητή: Τεστ που μας επιτρέπουν να αποφανθούμε για την επίτευξη των διδακτικών στόχων.

Η συνεισφορά του συμπεριφορισμού στο σχεδιασμό εκπ. εφαρμογών με ΤΠΕ

Τα συμπεριφοριστικού τύπου λογισμικά tutorials & drill and practice (καθοδήγησης /εξάσκησης και πρακτικής) κρίνονται επαρκή είτε:

για παροχή εποπτικής διδασκαλίας, είτε
για την εμπέδωση χαμηλού επιπέδου γνώσεων και δεξιοτήτων, είτε
για την αξιολόγηση και την προσωπική εργασία των μαθητών

Ο οικοδομισμός του J. Piaget

PiagetΟ Piaget περιγράφει την ανάπτυξη της λογικής σκέψης του παιδιού ως μια εξελικτική διαδικασία που διαμορφώνεται μέσα από διαφορετικά στάδια. Τα στάδια αυτά προσδιορίζονται χρονολογικά :

Ø Μέχρι 2 ετών το αισθησιοκινητικό στάδιο.

Ø Από 2 έως 7 ετών το στάδιο της προλογικής σκέψης.

Ø Από 7 έως 12 ετών το στάδιο των συγκεκριμένων πράξεων και

ØΑ πό 12 ετών το στάδιο των λογικών τυπικών πράξεων.

Βασικές έννοιες στη θεωρία του Piaget αποτελούν η αφομοίωση, η συμμόρφωση, η προσαρμογή και το σχήμα.

Η αφομοίωση είναι η ενέργεια του οργανισμού να ενσωματώσει μια νέα κατάσταση σε αυτά που ήδη γνωρίζει.

Η συμμόρφωση είναι η ενέργεια του οργανισμού για την επίτευξη ενός σκοπού σύμφωνα με τις απαιτήσεις του περιβάλλοντος.

Η προσαρμογή είναι βιολογική αρχή και είναι η συνισταμένη της αφομοίωσης – συμμόρφωσης.

Το σχήμα αποτελεί την μονάδα μάθησης: η προσαρμογή με τη χρησιμοποίηση της αφομοίωσης και της συμμόρφωσης ύστερα από μια σειρά δραστηριοτήτων.



Ο οικοδομισμός του J. Piaget – Η παιδαγωγική θεωρία της LOGO (S. Papert)

Papert S.Πάνω στις απόψεις του Piaget αναπτύχθηκε η παιδαγωγική θεωρία της LOGO. Η γλώσσα προγραμματισμού LOGO σχεδιάστηκε στα τέλη της δεκαετίας του ΄60, για εκπαιδευτικούς κυρίως σκοπούς, στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (Μ.Ι.Τ.), από ομάδα ερευνητών στην Τεχνητή Νοημοσύνη με επικεφαλής τον Seymour Papert. Το όνομά της οφείλεται στην Ελληνική λέξη «λόγος» (λογικό). Βασίζεται σε δύο κύρια επιχειρήματα του εμπνευστή της:

Ø Η εμπειρία με την LOGO οδηγεί στην απόκτηση γνωστικών δεξιοτήτων επίλυσης προβλημάτων, δεξιότητες που μπορούν να μεταφερθούν και σε άλλα μαθήματα.

Ø Η LOGO συνιστά έναν ιδανικό χώρο για τη μάθηση μαθηματικών εννοιών όπως μεταβλητή, αναδρομικότητα κ.λπ.

Ο οικοδομισμός του J. Piaget – Η κονστρακτιονιστική κατασκευαστική (constructionist) προσέγγιση (S. Papert)

"Η μάθηση είναι αποτελεσματική όταν ο μαθητής πειραματίζεται κατασκευάζοντας ένα προϊόν που έχει νόημα για τον ίδιο." Οι κονστρακτιονιστές πηγαίνουν ένα βήμα πιο πέρα και επιδιώκουν να δημιουργήσουν περιβάλλοντα όπου τα παιδιά παίζουν και χειρίζονται αντικείμενα και μπορούν, συνεπώς, να συνεχίσουν να μαθαίνουν νέους συλλογισμούς με φυσικό τρόπο και πέρα από την καθιερωμένη εκπαίδευση.

Μικρόκοσμος: ένα σύνολο συγκεκριμένων και αφηρημένων αντικειμένων και σχέσεων καθώς και ένα σύνολο λειτουργιών που επιδρούν πάνω στα αντικείμενα, τροποποιώντας τις σχέσεις τους και δημιουργώντας νέα αντικείμενα.

Η Θεωρία της επεξεργασίας της πληροφορίας (R. Gagne, A. Newell & H. Simon)

Κάθε γνωστική διεργασία συνίσταται από επεξεργασίες αναπαραστάσεων και γνώσεων.

Ø Οι αναπαραστάσεις είναι περιστασιακές δομές που δημιουργήθηκαν σε μια συγκεκριμένη κατάσταση και για συγκεκριμένους στόχους και βρίσκονται αποθηκευμένες στην «βραχυπρόθεσμη μνήμη».

Ø Οι γνώσεις, ανεξάρτητα από την εγκυρότητά τους, είναι δομές σταθεροποιημένες στη «μακροπρόθεσμη μνήμη» (Βάση Γνώσης).

Η πιο σημαντική εφαρμογή της θεωρίας αυτής είναι τα έμπειρα διδακτικά συστήματα.

Η Θεωρία της επεξεργασίας της πληροφορίας - Ο διασυνδεσιασμός (connectionism)

O εγκέφαλος και οι λειτουργίες του προτείνονται ως εναλλακτικό μοντέλο στην θεωρία της επεξεργασίας της πληροφορίας. Ένα συνδεσιακό δίκτυο σχηματίζεται κατ’ εικόνα των νευρώνων του νευρικού συστήματος : ένα αυτόματο i θα αποστείλει σε ένα άλλο αυτόματο j έναν ερεθισμό θετικό ή αρνητικό, δηλαδή είτε διεγερτικό είτε αποδιεγερτικό αντίστοιχα. Ο ερεθισμός αυτός θα προκαθορίζεται από την κατάσταση δραστηριότητας Ui του i ενώ εξαρτάται και από το βάρος Wij του καναλιού μετάδοσης.

Εξαιτίας της φύσης του συστήματος, μια ολική συνεργασία αναδύεται αυτόματα όταν οι καταστάσεις κάθε «νευρώνα» σε διέγερση φτάσουν σε ένα επίπεδο. Η τιμή ορισμένων συνθετικών αποτελεί την είσοδο(input) του συστήματος και η τιμή ορισμένων άλλων την έξοδό του(output).

Η ερμηνεία των συνδεσιακών μοντέλων μπορεί να μας δείξει πως οι νοητικές δομές μπορούν να αναδυθούν από τις νευρωνικές δομές.

Τα υπολογιστικά νευρωνικά δίκτυα συνιστούν μια εφαρμογή της πληροφορικής η οποία αντιστοιχεί στην παραπάνω προσέγγιση.

Πώς συμβάλλει στο σχεδιασμό Μ.Π.;

με τη διδακτική προσέγγιση που προωθεί τις διαδικασίες μέσω επίλυσης προβλημάτων
Αλλη σημαντική συνεισφορά η έννοια της εννοιολογικής αλλαγής

Oικοδομισμός : Μαθησιακά περιβάλλοντα με υπολογιστές (Boyle,1997)

Ο οικοδομισμός συνιστά σήμερα ένα από τα κυρίαρχα μοντέλα στο σχεδιασμό σύγχρονου εκπαιδευτικού λογισμικού.

Στόχος του είναι να παρέχει μαθησιακές δραστηριότητες ενταγμένες σε διαδικασίες επίλυσης προβλημάτων ώστε να γεφυρώνεται το χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στο σχολείο και στις δραστηριότητες έξω από το σχολείο.

Οι βασικές αρχές για τον σχεδιασμό μαθησιακών περιβαλλόντων με υπολογιστή, σύμφωνα με τον οικοδομισμό, είναι :

Ø Παροχή εμπειριών που αφορούν με την διαδικασία οικοδόμησης της γνώσης.

Ø Παροχή εμπειριών πολλαπλών προοπτικών.

Ø Ενσωμάτωση της μάθησης σε ρεαλιστικά περιβάλλοντα που σχετίζονται με τον πραγματικό κόσμο. Εμπέδωση της μάθησης μέσω κοινωνικής εμπειρίας.

Ø Ενθάρρυνση της χρήσης πολλαπλών μορφών αναπαράστασης.

Ø Ενθάρρυνση της αυτοσυναίσθησης στη διαδικασία οικοδόμησης της γνώσης.

Koινωνικοπολιτισμικές θεωρίες – H ανακαλυπτική μάθηση
(J. Bruner)

Βασική αρχή: οι μαθητές ανακαλύπτουν αρχές ή αναπτύσσουν δεξιότητες μέσω πειραματισμού και πρακτικής.

Ο μαθητευόμενος, προκειμένου να κατανοεί τις πληροφορίες και να αναπτύσσεται γνωστικά, οικοδομεί:

Ø Έμπρακτες αναπαραστάσεις, που σχετίζονται με την εκτέλεση δράσεων (μικρές ηλικίες).

Ø Εικονικές αναπαραστάσεις, αντιστοιχούν σε δομές χώρου και είναι ανεξάρτητες της δράσης. Αποτελούν εσωτερικές νοητικές εικόνες.

Ø Συμβολικές αναπαραστάσεις, είναι η αναπαράσταση σχέσεων με αφηρημένα σύμβολα, με δυνατότητα διαφόρων συσχετισμών και διατύπωσης θεωριών.

Σύμφωνα με τον Bruner ο μαθητής πρέπει να έρχεται αντιμέτωπος με προβληματικές καταστάσεις , το αναλυτικό να οργανώνεται σε σπειροειδή μορφή και ο δάσκαλος πρέπει να έχει ρόλο εμψυχωτή και συντονιστή στην διαδικασία της μάθησης.

Τελευταία ο Bruner έδωσε έμφαση στο πολιτισμικό και κοινωνικό πλαίσιο των γνωστικών διεργασιών συναντώντας τους εκπρόσωπους της σοβιετικής ψυχολογικής σχολής.

Συμβολή εποικοδομισμού στο σχεδιασμό μαθησιακών περιβαλλόντων με ΤΠΕ

Βασική αρχή:η γνώση του κόσμου οικοδομείται από το άτομο.
Κυρίαρχο μοντέλο στο σχεδιασμό σύγχρονου εκπαιδευτικού λογισμικού.
Βασικός στόχος:

*

να παρέχει αυθεντικές μαθησιακές δραστηριότητες (ενταγμένες σε διαδικασίες επίλυσης προβλημάτων)
*

να ενθαρρύνει την έκφραση και την προσωπική εμπλοκή

Koινωνικοπολιτισμικές θεωρίες (L. Vygotsky)

VygotskiΣύμφωνα με την θεωρία του Vygotsky που αντιπροσωπεύει την σοβιετική σχολή η ανάπτυξη της νόησης είναι διαδικασία κοινωνικής αλληλεπίδρασης στην οποία κυρίαρχο ρόλο παίζει η γλώσσα. Το παιδί στην διαδικασία αυτή δεν είναι παθητικός δέκτης αλλά δρών υποκείμενο που διαμορφώνει με τις πράξεις του τη γνωστική του πραγματικότητα.

Βασική αρχή της θεωρίας του είναι η «ζώνη της επικείμενης ανάπτυξης» (zone of proximal development) που αποτελεί την ανεξερεύνητη περιοχή του εσωτερικού δυναμικού του μαθητή ο οποίος βρίσκεται σε μία εν δυνάμει λανθάνουσα κατάσταση εξέλιξης. Εδώ φαίνεται η σημασία της διαμεσολάβησης του ενηλίκου (δάσκαλο, γονέα) και ο ρόλος του κοινωνικού περιβάλλοντος στην γνωστική ανάπτυξη του μαθητή.

Koινωνικοπολιτισμικές θεωρίες
( L. Vygotsky) – Ζώνη Επικείμενης Ανάπτυξης (ΖΕΑ)

Κάθε άτομο έχει ένα πυρήνα γνώσεων που χρησιμοποιείται για την πραγματοποίηση δραστηριοτήτων. Γύρω από αυτό τον πυρήνα τοποθετείται η ΖΕΑ η οποία μπορεί να πραγματοποιήσει δραστηριότητες μόνο όταν συνεπικουρείται από άλλους.

Koινωνικοπολιτισμικές θεωρίες – H θεωρία της δραστηριότητας (Vygotsky, Leontiev, Luria, Nardi)

Η βασική αρχή της θεωρίας αυτής είναι ότι η ανθρώπινη δράση διαμεσολαβείται από πολιτισμικά σύμβολα (cultural signs) λέξεις και εργαλεία τα οποία επιδρούν στη δραστηριότητα του ατόμου και συνεπώς στις νοητικές του διεργασίες.

Η βασική μονάδα ανάλυσης είναι η δραστηριότητα η οποία αποτελείται από το υποκείμενο(άτομο ή ομάδα), το αντικείμενο(στόχος), τους κανόνες και τις λειτουργίες. Η δραστηριότητα γίνεται με τη διαμεσολάβηση εργαλείων(όργανα, σήματα, γλώσσες) τα οποία δημιουργούνται από τα άτομα για να ελέγξουν τη συμπεριφορά τους.



Koινωνικοπολιτισμικές θεωρίες – H θεωρία της δραστηριότητας (Vygotsky, Leontiev, Luria, Nardi)

Η θεωρία της δραστηριότητας έχει σημαντικές εφαρμογές στις έρευνες που αφορούν την επικοινωνία ανθρώπου-μηχανής και ειδικότερα στο σχεδιασμό μαθησιακών περιβαλλόντων με υπολογιστή(συνεργατική μάθηση).

Η συνεργατική μάθηση (collaborative learning) με υπολογιστή βασίζεται στην αλληλεπίδραση ανάμεσα στο υποκείμενο(μαθητή), το αντικείμενο(στόχο μάθησης) και τα διαθέσιμα εργαλεία.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΔΟΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

Ανακτήθηκε από http://www.anadrassi.gr
Οι παρακάτω τεχνικές θα σας βοηθήσουν να είστε περισσότερο αποτελεσματικοί στις εξετάσεις:

1. Ακολουθείστε τις οδηγίες του εξεταστή:

• Ακούστε προσεκτικά τις οδηγίες του εξεταστή και ρωτήστε για οποιαδήποτε απορία σας
• Διαβάστε πολύ προσεκτικά τις γραπτές οδηγίες και προσπαθήστε να κατανοήσετε ακριβώς τι ζητά η ερώτηση
• Απαντήστε με βάση τις οδηγίες

2. Πριν ξεκινήσετε ρίξτε μια ματιά σε όλες τις ερωτήσεις. Αυτό θα σας βοηθήσει στην κατεύθυνση που θα ακολουθήσετε...

3. Σχεδιάστε την στρατηγική σας. Αποφασίστε την σειρά με την οποία θα απαντήσετε τις ερωτήσεις. Ασχοληθείτε πρώτα με τις εύκολες

4. Χαλαρώστε. Αν αισθάνεστε ότι έχετε άγχος πάρετε μερικές βαθιές ανάσες και προσπαθήστε να χαλαρώσετε. Θυμηθείτε ότι όσο πιο ήρεμοι είστε τόσο καλύτερα θα αποδώσετε.

5. Ελέγξτε τις απαντήσεις σας. Προσπαθήστε να εξοικονομήσετε λίγο χρόνο στο τέλος για να κάνετε έλεγχο στις απαντήσεις που δώσατε.

6. Προσπαθήστε να μην χάσετε χρόνο με πράγματα που δεν γνωρίζετε και δεν προλάβετε να γράψετε αυτά που γνωρίζετε.

Οι εξετάσεις και η διαχείριση του άγχους

Για να μειώσετε το άγχος που αισθάνεστε κατά τη διάρκεια των εξετάσεων κάντε τα ακόλουθα:

1. Κατά την προετοιμασία για τις εξετάσεις προσπαθήστε να υπενθυμίζετε στον εαυτό σας τα εξής:
• Πρέπει να εργάζεστε συστηματικά όλο το τρίμηνο
• Πρέπει να παρακολουθείτε όλα τα απαιτούμενα μαθήματα, να κάνετε όλες τις εργασίες που σας ζητούνται και όλο το απαιτούμενο διάβασμα
• Ποτέ δεν θα γνωρίζετε τα πάντα για το γνωστικό αντικείμενο που προετοιμάζεστε, γι΄αυτό επικεντρωθείτε στα κύρια θέματα και σημεία
• Δεν είστε υποχρεωμένοι να δώσετε τέλειες απαντήσεις
• Οι εξετάσεις έχουν στόχο να ελέγξουν τι ξέρετε και όχι να σας οδηγήσουν στην αποτυχία
• Υπάρχουν και χειρότερα πράγματα από τις εξετάσεις
• Οι περισσότεροι άνθρωποι καταφέρνουν και περνούν τις εξετάσεις

2. Έξω από την αίθουσα των εξετάσεων:
• Προσπαθήστε να θυμίσετε στον εαυτό σας όλες τις θετικές σκέψεις που κάνατε κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας σας
• Αποφεύγετε να συζητάτε με τους άλλους τι έχετε διαβάσει και τι όχι, τι ξέρετε και τι όχι
• Αποφεύγετε να συζητάτε πιθανές ερωτήσεις ή θέματα με τους άλλους
• Αποφεύγετε να ρωτάτε τον εαυτό σας τι ξέρει ή τι θυμάται για κάποιο θέμα
• Προσπαθήστε να είστε χαλαροί με το να επικεντρώνεστε σε θετικές σκέψεις
• Προσπαθήστε να χαλαρώσετε παίρνοντας βαθιές αναπνοές, κρατήστε τις για λίγο και αρχίστε να μετράτε καθώς εκπνέετε
• Επικεντρώστε τις σκέψεις σας στα πράγματα που έχετε να κάνετε και όχι σε ότι έγινε στο παρελθόν

3. Περιμένοντας τα θέματα προσπαθήστε:
• να υπενθυμίζετε στον εαυτό σας ότι δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε γιατί έχετε προετοιμαστεί καλά και θα περάσετε τις εξετάσεις
• να χαλαρώσετε παίρνοντας βαθιές αναπνοές, κρατήστε τις για λίγο και αρχίστε να μετράτε καθώς εκπνέετε
• να αποφύγετε τις αρνητικές σκέψεις
• να επικεντρωθείτε στις θετικές και καθησυχαστικές σκέψεις

4. Κατά τη διάρκεια των εξετάσεων:
Αν αισθανθείτε ότι σας κυριεύει το άγχος και δεν μπορείτε να συγκεντρωθείτε κάντε τα εξής:
• Προσπαθήστε να χαλαρώσετε παίρνοντας βαθιές αναπνοές, κρατήστε τις για λίγο και αρχίστε να μετράτε καθώς εκπνέετε
• Ασχοληθείτε με κάποιο άλλο θέμα που γνωρίζετε την απάντηση
• Αφήστε για το τέλος τις δύσκολες ρωτήσεις. Μπορεί να θυμηθείτε τις απαντήσεις καθώς απαντάτε τις προηγούμενες
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

9ο Παγκόσμιο Συνέδριο Κινητού Επιχειρείν, 13-15/6

Ανακτήθηκε από http://www.computer-engineers.gr
Η ερευνητική ομάδα κινητού επιχειρείν (ISTLAB/WRC) του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, διοργανώνουν το 9ο Παγκόσμιο Συνέδριο για το Κινητό Ηλεκτρονικό Επιχειρείν (9th International Conference on Mobile Business/ 9th Global Mobility Roundtable), στις 13-15 Ιουνίου 2010, στην Αθήνα, στο ξενοδοχείο Park.

Το συνέδριο αποτελεί τη σημαντικότερη διεθνή ετήσια συνάντηση ερευνητών από πανεπιστήμια και επιχειρήσεις στο χώρο των επιχειρηματικών εφαρμογών των κινητών και ασύρματων δικτύων και φέτος έχει κεντρικό άξονα Η Κινητή Ευρυζωνικότητα ως Μοχλός Καινοτομίας και Ανάπτυξης. Η ...

θεματική εστίαση αυτή αντανακλά τη σημασία των κινητών ευρυζωνικών εφαρμογών για την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική πρόοδο, θέματα που αποκτούν ακόμα μεγαλύτερη σημασία σε ένα περιβάλλον διεθνούς οικονομικής αβεβαιότητας και κρίσης.

Το συνέδριο απευθύνεται τόσο σε στελέχη επιχειρήσεων όσο και ερευνητές του ευρύτερου κλάδου πληροφορικής και διοίκησης νέων τεχνολογιών. Στα πλαίσια του συνεδρίου θα παρουσιαστούν 56 ερευνητικές εργασίες και συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης (panels) σε επίκαιρα θέματα του κινητού επιχειρείν και συγκεκριμένα:

*
Ανάπτυξη και αξιολόγηση εφαρμογών mobile business
*
Επιχειρηματικά μοντέλα
*
Εικονικές κοινότητες και κοινωνική δικτύωση σε κινητά μέσα
*
Κινητό διαφημίζειν (mobile advertising)
*
Υιοθέτηση εφαρμογών mobile business και συμπεριφορά χρηστών
*
Ιδιωτικότητα, εμπιστοσύνη και νομοθεσία σε σχέση με το mobile business
*
Mobile learning and participation
*
Κινητή ηλεκτρονική διακυβέρνηση (mobile government)
*
Κινητές ηλεκτρονικές πληρωμές (mobile payments)

Ακόμα, θα πραγματοποιηθούν κεντρικές ομιλίες από διακεκριμένους ακαδημαϊκούς και επιχειρηματίες του χώρου. Χρυσός χορηγός του συνεδρίου είναι η Globo Technologies, ενώ χορηγοί είναι ακόμα η Ένωση Εταιρειών Κινητής Τηλεφωνίας, η υπηρεσία m-Banking της Eurobank, το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Χορηγοί επικοινωνίας είναι η Smart Press και η Infocom.

Το αναλυτικό πρόγραμμα του συνεδρίου, καθώς και λεπτομέρειες σχετικά με την εγγραφή και παρακολούθησή του, βρίσκονται στον ιστότοπο του συνεδρίου στη διεύθυνση: http://www.mbusiness2010.org/.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...

Επιστημονική Εταιρεία: «Ελληνικό Δίκτυο Ανοικτής και εξ Αποστάσεως Εκπαίδευσης» (Ε.Δ.Α.Ε.)

Αανακτήθηκε από http://primarymusic.primarymusic.gr
Τι θα συμβεί το καλοκαίρι του 2010;
19 Ιουλίου με 23 Ιουλίου 2010 θα πραγματοποιηθεί το 3o «Θερινό Πανεπιστήμιο» για την Ανοικτή και εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση.

Διοργανώνεται από την Επιστημονική Εταιρεία Ελληνικό Δίκτυο Ανοικτής και εξ Αποστάσεως Εκπαίδευσης (Ε.Δ.Α.Ε.) Απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, στελέχη του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές, ελεύθερους επαγγελματίες, μέλη οργανώσεων και οργανισμών, κτλ. αλλά και σε κάθε πολίτη που επιθυμεί να διευρύνει τις γνώσεις του σε θέματα καινοτόμου Εκπαιδευτικού Υλικού, έντυπου και ψηφιακού, καθώς και σε θέματα Ανοικτής και εξ Αποστάσεως Εκπαίδευσης.

Πραγματοποιείται σε μια πευκόφυτη περιοχή δίπλα στη θάλασσα, στο Λαιμό της Βουλιαγμένης, στους χώρους του Κέντρου Περιβαλλοντικής Αγωγής και Ευαισθητοποίησης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών www.kpae.gr ...

Aξίζει να συμμετάσχετε αν ενδιαφέρεστε για:

* τη δημιουργία έντυπου και ψηφιακού υλικού
* την ανοικτή και εξ αποστάσεως εκπαίδευση
* ένα αξιόλογο επιμορφωτικό πρόγραμμα που σας δίνει τη δυνατότητα να το συνδυάσετε με καθημερινές αποδράσεις στο ομορφότερο σημείο της Αττικής. Εκατοντάδες πεύκα και 4 διαφορετικές παραλίεςβρίσκονται στους χώρους που θα διεξαχθεί το «Θερινό Πανεπιστήμιο».

Διεξάγεται καθημερινά 19-23 Ιουλίου τις πρωινές ώρες

Κόστος συμμετοχής: 150 € (Για τα μέλη του ΕΔΑΕ το κόστος συμμετοχής είναι 120 €)

(Περιλαμβάνονται: Φάκελος-υλικό, πιστοποιητικό παρακολούθησης, καφέδες/αναψυκτικά, δεξίωση, happening, ηλεκτρονική πρόσβαση σε όλο το υλικό του Θερινού Πανεπιστημίου)

Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Περιορισμένος αριθμός θέσεων.

Επικοινωνία: πρωί 10.00-12.00: 6947704944 (Τόνια Χαρτοφύλακα)

Απόγ. 18.00-20.00: 6947723139 (Γκέλη Μανούσου)

Για δηλώσεις συμμετοχής συμπληρώστε την αίτηση και στείλτε τη με e-mail: thartofylaka@expertones.gr και gellym@gmail.com
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ...